ตอน 42: Chapter 42

ฉบับล่าสุด เล่ม 10 วางจำหน่าย 6/7 (ศุกร์)!!!!

ตอนที่ 42

โดนเนรเทศ

ถึงแม้ว่าฉันจะสามารถมอบ 'แต้มเสริมพลัง' ให้กับทุกสิ่ง ไม่ใช่แค่อาวุธ และสามารถยกเลิกผลได้ทุกเมื่อตามใจปรารถนา แต่คนที่เหลือล่ะ ปลอดภัยดีไหมนะ～

เลี้ยงคาตะในเซกอนด์ได

มังงะกิโยมุ โยโมจิ เก็นซาคุโระคุชิมะ มังงะ／เรื่องต้นฉบับโม่ฉะสำหรับใช้งาน／โรคุชิมะอาสะ

ต้นแบบตัวละคร/คิสุอิ

ทาเคก็น่าจะไปไม่ไกลขนาดนั้นนะ

สามคน—ฮันปุ, ทาเค, โซตะ—น่าจะอยู่ที่ไหนสักแห่งตามแนวขอบฟ้าจากตรงนี้

เพิ่มจำนวนหน่วยสอดแนมแล้วให้พวกเขาค้นหา

ครับ

ถ้ามีใครใช้มานาอยู่ล่ะก็

น่าจะหาเจอได้ด้วยโอกาสค่อนข้างมาก...

ในค่ำคืนที่มืดมิดนี้

ถ้าหาไม่เจอที่นี่ พวกเขาจะหนีไปได้

เราอาจจะสูญเสียที่อยู่ของพวกเขาไปตลอดกาลก็ได้นะ

เพราะเปลวไฟมานาก็จะเด่นชัดแม้แต่จากระยะไกลเลยนะ

ถ้าหาคนอันตรายสามคนไม่เจอ

พวกเราก็จะแพ้

ออกตามกลุ่มถ่ายโอน

หลบการตามล่านี้ได้แล้วก็พักผ่อนหน่อยนะ

พวกครึ่งกับทาเกะจังอยากทำอะไรกันเนี่ย!?

อยากแกล้งราชาจังจังเลยยย~

อยากสู้ที่มันน่าสนุกกว่านี้อีก

อาฮะ

แกจะทำอะไรน่ะ โซตะ~

ฉันเหรอ?

อืมมม ฉันอะนะ~...

นี่มันอะไรกันนะ...

แต่ถ้าคิดถึงอนาคตแล้ว มันก็เริ่มจะกลัวการตายขึ้นมาเหมือนกันนะ

มันกลับกันไม่ใช่เหรอ

ตรงกันข้ามสิ มันทำให้เราตั้งใจทำเพื่ออนาคตได้นี่นาา~

อยู่ไปเฉยๆ ในสถานการณ์ที่ไม่ต้องตาย มันก็จะน่าเบื่อไม่ใช่เหรอ!

เจ๋งไปเลย! ทาเกะจังนี่บ้าไปแล้วนะ

เรื่องต่อๆ ไปไว้ก่อนเถอะ

หา!?

ยังพักผ่อนสบายไม่ได้เลยนะเนี่ย

ฐานอยู่ตรงโน้นนี่นา

อยู่ไม่ใกล้ขนาดนั้นหรอกน่า!?

ไม่ใช่บ่นนะ ทาเกะจัง

แถวนี้อาจจะมีนักผจญภัยอยู่นะ

อย่าเพิ่งปล่อยมานาออกมาแบบไม่คิดเลยนะ ขอหลีกเลี่ยงการต่อสู้หน่อย

ฮ้า~ ครับ/ค่ะ

โอ้ยยย!!

ทาเกะ แกเว้ย~

กะฮ่าฮ่าฮ่า!

ทาเกะจังนี่มันบ้าจริง ๆ เลยนะ~!!

ตอนกลางคืนเปลวไฟมานาก็เด่นชัดนะ

ถ้าทำแบบนี้ต่อไปก็จะถูกหาเจอบ้านฐานเร็ว ๆ นี้แหละ~!

ฮันปุแม่งตื่นตัวเกินไปแล้วนะ!

●●●

ทาเกะ~

แก—ไม่ทันสังเกตเลยเหรอ~?

ไม่ทันสังเกตเลยเหรอ!?

ห๊ะ?

อ๊าา~!?

ฉันน่ะ

โซตะ

แกน่ะ

นี่ไง

ใครสักคนนอกจากพวกเรา

มาอยู่ที่นี่ด้วยกันนี่นาาาา!!

ระวังตัวไว้หน่อยนะ

มองไม่เห็นอะไรเลยนะ!?

ซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง...

ไม่อยากจะเชื่อเลย

แต่รอยเท้าพวกนี้ล่ะ

อาาา~

ลุยยยยยยยยย

มิราเบลเอง

มิราเบลน่ะ เด็กคนนั้นใช่ไหม?

ยายที่อยู่ตามป้ายน่ะ~

แกก็เด็กเหมือนกันนี่

ฉันสืบมาแล้ว เด็กคนนั้นฆ่าคนไปหลายคนเลยนะ

แกก็เด็กเหมือนกันนี่

เขาว่ากันว่าจะลอบมาฆ่าเรา! ด้วยการเคลื่อนที่ความเร็วสูง! เพราะเป็นมือสังหารน่ะ

อย่าเมินเด็กนั่นนะ!

ก็เลยตอนนี้เนี่ย

เขาอาจจะมาฆ่าพวกเราก็ได้นะ~

คนนั้นน่ะ

แค่แสดงมานาออกมาแรงๆ สักไม่กี่วินาทีตรงนี้ ก็จะดึงดูดสายตาของฐานได้เลย

ก็เท่ากับว่าเราสามารถบอกให้ฐานรู้ได้ว่าเราอยู่ที่นี่

แต่ถึงอย่างนั้น

ก็ไม่ทำซะงั้น~

พวกเรานี่มันเปิดช่องโหว่จนเต็มไปหมดเลยในชั่วขณะนี้

ถ้าไม่ติดว่าทำไม่ได้ทั้งสามคน อย่างน้อยคนเดียวสองคนก็ฆ่าได้แล้วล่ะ

ถ้าหนีด้วยการเคลื่อนที่ความเร็วสูง ก็ควรจะแยกตัวออกไปได้ก่อนโดนโจมตีสวนกลับไม่ใช่เหรอ

ยังมีโอกาสอยู่เลยนะ

มันหมายความว่ายังไง?

ไม่ทำ...

ตอบมา! เอาคำตอบของแกออกมาให้ดูครึ่งหนึ่งสิ!

มันไม่ใช่การบ้านซะหน่อยนะ!!

ต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างที่ทำให้ไม่ยอมฆ่าสินะ

แล้วก็กลัวว่าตัวเองจะตายด้วย...

ถ้าใช้เปลวไฟมานาในการติดต่อ ตำแหน่งของเราก็จะถูกเปิดเผยและถูกฆ่า...

ทาเกะ~

กำลังหลีกเลี่ยงความเสี่ยงนั้นอยู่น่ะ...

แกจะทำได้อีกกี่ครั้งล่ะ?

ต่อไปนี้จะทำแบบสมบูรณ์แบบไม่ได้แล้วนะ

อย่าคิดว่าแค่พลังของฉันแล้วพวกแก 3 คนจะหนีไปได้อย่างสบาย ๆ ล่ะ

ฮันปุ

ไอ้เด็กนั่นน่ะ เป็นคู่ปรับของแกไม่ใช่เหรอ

มาสะสางหนี้ที่ค้างไว้ให้มันจบกันเลยไหม

ฉันช่วยด้วยนะ!?

การแก้แค้นน่ะ จะไปพึ่งไอ้เด็กนั่นได้ไงกัน

อย่าลืมนะ~

พวกพ้องที่รอพวกเราอยู่น่ะ

ไปกันเถอะาา

ตอนนี้มันไม่มีอะไรที่สำคัญไปกว่านั้นแล้วล่ะ

มิราเบลน่ะ ไม่ใช่แค่ผจญภัยนะ... เขาเป็นมือสังหาร

เขาควรจะใช้เทคนิคการลอบสังหารเข้ามาแน่ๆ

แต่ว่าเขาน่ะ ฆ่าคนไม่ได้ แถมยังกลัวความตายอีกด้วย

เป้าหมายคือ "การติดตาม"...

คงจะหมายความว่าเขาจะไม่ปล่อยให้พวกเรารอดไปง่ายๆ น่ะสิ

ดังนั้นก่อนอื่น พวกเราต้องแยกตัวออกจากฐานก่อน

คิดแค่นั้นก็พอแล้วล่ะาา

ไม่จำเป็นต้องออกตามหาให้วุ่นวายหรอก

แต่ถ้าเจอ มิราเบลก็จัดการฆ่าซะ

ถ้าคนใดคนหนึ่งในพวกเราถูกฆ่า อีก 2 คนที่เหลือก็จะตอบโต้กลับไป

เตรียมตัวรับมือไว้ด้วย

ถ้ามิราเบลปล่อยมานาออกมาแรงๆ

พวกเราก็ปล่อยออกมาได้เหมือนกัน

เข้าใจแล้ว!!

การต่อสู้มันยากเหรอ?

อื้มมม~

ก็อย่างที่คิดไว้เลย...

มันมีความลังเลที่จะฆ่า...

แม้กระทั่งจะเป็นมอนสเตอร์...

เพราะเรื่องนั้น ในการต่อสู้ก็เลย...

ก็จะยั้งการโจมตีไว้

ถ้าเป็นแบบนี้ อีกไม่นาน

แล้วทำให้เพื่อนๆ ที่ผจญภัยด้วยต้องบาดเจ็บ...

ถึงเวลาที่จะต้องถอยออกมาจากการผจญภัยและการต่อสู้แล้วสินะ

อืม

แต่จนกว่าจะจัดการกับพวกนักเลงกึ่งอาชญากรได้ ก็จะอยู่กับทุกคน

จนถึงตอนนั้น ฉันก็จะพยายามให้เต็มที่เพื่อทุกคนเหมือนกัน

หลังจากนั้นจะทำยังไงเหรอ

หลังจากเลิกใช้คริสตัลสีฟ้า

หลังจากนั้นก็

หือ?

●

หลังจากนั้น เอ่อ...

ฉันน่ะ...

นี่คือของฉัน

งานสุดท้ายในฐานะนักผจญภัยของฉัน

ไม่จำเป็นต้องฆ่าหรอก

จะไม่ปล่อยไป พวกนักเลงกึ่งอาชญากร 3 คนที่นี่

เร็วจัง

อาคิโระจิ

จะลอบสังหารให้ครับ

หมู่บ้านนักฆ่าคน

นั่นมันชุดอะไรน่ะ!? เสื้อวิ่งสีขาวตามปกตินายไปไหนล่ะ!?

นี่มัน...ทำเอง...

ทำขึ้นมา...

ก็เพราะว่าแกพยายามอยู่นี่นา

จะให้อภัยแกก็ได้นะ...

เห็นไหมล่ะ!? พวกแกก็พยายามให้เต็มที่นะ!

ถ้าทำได้ดี ก็จะยอมรับทั้งเรื่องแฟชั่นและทรงผมของแกเลยนะ!

ถ้าพยายาม ความสำเร็จและชื่อเสียงก็จะตามมาเสมอแหละ!

ดังนั้น พวกแกก็ต้องพยายามเหมือนกันสิ!

มิราเบล! พวกเราก็ได้รับประกาศให้ใส่แฟชั่นได้เหมือนกันนะ!

ผมยาวแล้ว ก็ช่วยทำเสื้อผ้าให้เข้ากับผมนี้หน่อยสิ!

จะให้เป็นแบบไหนดีนะ!?

ไม่ได้ยาวสักหน่อย ไอ้หัวล้าน!

ช่วยทำเสื้อท่อนบนให้เข้ากับกางเกงตัวนี้ด้วย!

ฉันด้วย!

ห๊ะ!? พวกนายมาก่อนนี่นา จะฆ่าให้!

ซึ! อิ!

นี่มิราเบลทำเองเหรอ!? สุดยอดไปเลย!

ห๊ะ!? เดี๋ยวจะเผาที่นอนของแกเลยนะ ไอ้เจ้าบ้า!

ดีจังเลย~ เดี๋ยวจะขโมยไปด้วย

เสื้อผ้าของมิราเบลนี่สุดยอดที่สุดเลย!

ทำไมนายถึงมา

ทหารบกด้วยล่ะ!?

ทหารบก!?

ทาเก!?

!!?

มีอะไรเกิดขึ้นข้างหน้า?

หยุดไม่อยู่นะ!!

!!!

มิราเบล

โซตะ!?

!!

ปล่อยมานาออกมา!?

แต่ว่าก็ยังมีครึ่งหนึ่งของทาเกที่ฉันยังมองไม่ชัดอยู่

ถ้าปล่อยออกมาก็จะโดนโจมตีเหรอ!?

มันช้าไปแล้ว

ปล่อยมานาออกมา!!

!!?

สปาร์ล

มานาไหลลงสู่รากใต้ดิน...

โซตะ

เปลวเพลิงมานาของฉันไม่ได้รั่วไหลขึ้นสู่พื้นดิน

เปลวเพลิงมานาของมิราเบลก็ถูกป้องกันไว้ด้วย

ที่ฐานทัพก็มองไม่เห็น

เร็วๆ หน่อยสิ

หนี...

ทางนี้ฉันจัดการพวกทหารบกได้ก่อนที่พวกมันจะทำอะไรได้...

โซตะตายแล้วเหรอ!?

ให้ตายสิ...

อ่าาา

ทำไมมีทหารบกมาอยู่ตรงนี้ล่ะ!

คงจะกางตาข่ายไว้รอบฐานทัพแน่ๆ เลย...

ไม่ได้หมายความว่าพวกมันแน่ใจว่าพวกเราอยู่ตรงนี้หรอกนะ...

แต่การที่มีคนอยู่ด้วย แปลว่ามีหน่วยอยู่ด้วย

พวกมันต้องรู้ตัวในไม่ช้าแน่!

อ่าาา...

ไปกันเถอะ

ห๊ะ!?

โซตะตายไปแล้ว จะปล่อยให้เสียเปล่าเหรอ!?

ตรงนี้ก็ปล่อยมิราเบลออกไป แล้วก็หลีกเลี่ยงการปะทะกับทหารบกซะโว้ย!!

อ่า

ไปแล้วสินะ

โอ้...

เด็กนี่

ถึงกับจะฆ่าเลยนะเนี่ย~

ดีกว่าต้องโดนฆ่าในฐานะกบฏแบบนั้นอีกสินะ ฝันถึงเรื่องดีๆ

ความฝันหลังจากหลบการตามล่า

น่าจะฟังให้ดีๆ จังเลยนะ......

เฮ้! ฝากด้วยนะ

นั่นสิ!

ฝากฝันดีให้ฉันจนถึงวินาทีสุดท้ายด้วยนะ!?

ฮ่าๆๆ

จะทำให้โลกได้เห็นฝันร้ายให้ดูเลยดีกว่า!!

ฮ่าๆๆ เก่งมาก เก่งมากเลย

ห๊ะ!?

มิราเบล

ยังมีชีวิตอยู่เหรอ!?

เฮ้ มิราเบล

ได้ยินไหม!?

ในหมู่มนุษย์น่ะ มีบางคนที่เข้าใจตัวเองว่าเป็นคนบาปแล้ว

เข้าใจแล้วล่ะนะ เจ้าคนนั้น

ทุกคนก็คือปีศาจของใครสักคนน่ะสิ~

แต่ว่ามนุษย์ทุกคนนั่นแหละ คือคนบาปทั้งนั้น

แล้วแกเป็นปีศาจของใครล่ะ?

จะไปชดใช้หนี้ให้เกรนด้ากับโซตะสักวัน

เออ~

ความโกรธน่ะ คือน้ำมันเชื้อเพลิงของการมีชีวิตน่ะ

เป๊าะ

เจอแล้ว

เจอแล้วล่ะ

ไม่ผิดแน่ว่าอยู่แถวๆ นั้น...

อืม

ฉันก็จะตามไปเดี๋ยวนี้เลย

ส่งหน่วยทหารหลวงกับนักผจญภัยไปทั่วบริเวณเลย...

พวกอันธพาลกึ่งนอกกฎหมาย แค่ซ่อนอยู่แบบนี้คงหนีไม่พ้นหรอก