ตอน 5: Chapter 5

ดาบจักรพรรดิดราก้อนเรืองแสง

ดาบในตำนานที่เปล่งแสงเรืองรองและซ่อนพลังของมังกรเอาไว้

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งที่มีอยู่จริง

ณ ซากปรักหักพังใกล้เมืองหลวงแห่งอาณาจักรมังกรกาดเรซ่า

ได้รับการปกป้องโดยมังกรระดับสูง

และตลอดสามร้อยปีที่ผ่านมา

ไม่มีใครสามารถเอาชนะมังกรตัวนั้นได้เลย...

ーーถูกเนรเทศ

～ฉันไม่ได้แค่เสริมพลังให้แค่อาวุธนะ แต่สามารถให้ 'แต้มเสริมพลัง' กับทุกสิ่งได้เลย และจะยกเลิกผลนั้นได้ตามใจชอบเลยนะ แต่พวกที่เหลือเป็นไงบ้าง～

ตามใจชอบ

นักเวทย์ผู้เสริมพลัง

ตอนที่ 5

ผู้ที่แสวงหาขุมทรัพย์ จงเตรียมรับความตายไว้เถิดーー

มังงะ/โมจิสำหรับงาน ต้นฉบับ/ร็อกชิ มาอาซะ ตัวละครต้นแบบ/kisui

ลิลลี่ ตอนที่ยังเป็นนักผจญภัยระดับ S

ที่เคย活躍อยู่

ก็พ่ายแพ้ให้กับคนคนนั้น...

จะเป็นคู่ต่อสู้แบบไหนกันนะ

ถึงจะร้ายกาจขนาดไหนก็ตาม

ลิลลี่จะไปเอง...

ถ้าลิลลี่จะไปล่ะก็

มาร์กาเร็ตก็จะไปด้วย...

ถ้าเป็นแบบนั้น

ในกรณีที่แย่ที่สุด...

1

มีใครอยู่ไหมนะ?

จะทำยังไงดีล่ะ

ให้ทุกคนกลับมาได้นะ

นั่นคือเรน

ใช่แล้ว

คู่ต่อสู้ยังมีอีกคน

เช้าวันถัดมาーーー

อรุณสวัสดิ์ค่ะ ลิลลี่

อรุณสวัสดิ์ค่ะ มาร์กาเร็ต

เรนบอกว่าอยากจะประชุมกันก่อนออกเดินทางสักครั้ง

แอบหวังว่าคงจะไม่ต้องใช้บ้านคนเป็นจุดรวมพลนะ

อืม

เชิญเข้ามาข้างในได้เลยค่ะ

ขออนุญาตนะคะ

เชิญนั่งรอตรงนั้นก่อนนะคะ

คอเธอน่ะ... อยากจะตัดให้ขาดเลย

อยากจะกรีดให้ขาดเลย

0

ไม่ค่ะ

ยัง

ยังเร็วไป

เชิญรับประทานได้เลยค่ะ

การจะฆ่า...

ขอบคุณนะคะ มาร์กาเร็ต...

คือตอนที่จับได้ว่าหนีไปทิ้งพี่สาว แล้วยื่นเรื่องนั้นให้ลิลลี่ดูตรงหน้า

ไม่เลยค่ะ~

ฉันน่ะ...

ตลอดมาก็ทำอะไรแบบขอไปทีน่ะ

เอ๊ะ...?

อะไรนะ... จู่ๆ ล่ะ...?

ไม่คิดอะไรให้ดี แล้วก็พูดแต่เรื่องตลกๆ

เรน... คุณสังเกตเห็นเหรอ...

เมื่อไหร่... ล่ะ?

ฉันรู้ตัวว่าตัวเองหนีจากการใช้ชีวิตอย่างจริงจังมา

เมื่อคืนนี้

●●●

ที่เลือกเป็นนักเวทเสริมพลังแทนที่จะเป็นนักผจญภัย ก็เพราะว่ามันก็แบบ... ไม่รู้สิ

ไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษหรอกนะ

แต่ว่าน่าจะโดยสัญชาตญาณ

เลือกทางที่มีภาระความรับผิดชอบน้อยกว่าน่ะมั้ง

ถ้าเป็นนักผจญภัยเนี่ย ด้วยการกระทำของตัวเอง...

ก็อาจจะมีใครบางคนรอบๆ บาดเจ็บได้ไม่ใช่เหรอ?

...เขาเป็นมือใหม่เหรอคะ?

อืม... การผจญภัยน่ะ...

ตอนนี้มันน่ากลัวนะ กลัวว่าจะเสียทั้งสองคนไป...

สำหรับทุกคนแล้ว กาดเลซ่ามันเป็นที่ที่อันตรายมากๆ เลยใช่ไหมคะ?

ถ้าจะพูดถึงเรื่องว่ามันอันตรายไหมนะ

ตั้งแต่แรกแล้วตัวฉันนี่เองก็ไม่ควรจะออกผจญภัยเลยด้วยซ้ำ

ถึงอย่างนั้นฉันก็

ต้องไปที่เมืองกาดเลซาให้ได้...

ถ้าลิลลี่จะไป ฉันก็จะไปด้วยค่ะ

ต้องไปพิสูจน์ให้ได้ว่าพี่สาวตายเพราะอะไร...

แต่เป้าหมายของพวกคุณสองคนน่ะ

●●●

ถ้าตายระหว่างทางคงจะทำไม่สำเร็จสิ?

พอไปถึงแล้วทั้งสองคนก็ตาบอดไปแล้วนะ ไม่แน่ใจว่าจะถอยออกมาได้ไหมตอนที่มันแย่ๆ

นั่นคือ...

ดังนั้นนี่คือคำขอของฉันนะ

อยากให้ฉันเป็นหัวหน้าของการผจญภัยครั้งนี้

!?

คุณที่เป็นมือใหม่ที่สุดเลยเหรอคะ?

นิสัยชอบพูดเล่นนี่มันไม่เคยจะหายเลยสินะคะ

แน่นอนว่าประสบการณ์และคำแนะนำของพวกคุณทั้งสองก็จำเป็นนะ

แต่ว่าฉันคิดว่าตัวเองจะใจเย็นกว่าพวกคุณทั้งสองได้

ดังนั้นก็อยากจะฝากการตัดสินใจสุดท้ายไว้กับฉันน่ะค่ะ

ถ้าเรนตัดสินใจถอย ก็จะทำตาม... แบบนั้นเหรอคะ?

แน่นอน ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงจะลองอีกครั้งค่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วนี่นา?

อืม

●●

ใช่แล้วค่ะ... คุณสองคนตัดสินใจกันเองได้เลยค่ะ

เข้าใจแล้วค่ะ เรน

คุณเป็นหัวหน้า

เอาล่ะ! งั้นก็เอาอุปกรณ์ของพวกคุณสองคนออกมาวางบนโต๊ะเลย!

ให้ฉันเป็นคนเสริมพลังให้!

ห๊ะ?

●●●

ไม่จำเป็นหรอกค่ะ

แย่แล้ว!

อาวุธจะเสริมหรือไม่เสริมก็ได้

กี่ครั้งแล้วเนี่ย ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องการไง

แต่ชุดเกราะนี่ต้องเสริมให้แน่นอน

เพื่อที่เราจะได้รอดกลับมาด้วยกันไงคะ!

นี่คือการตัดสินใจของหัวหน้าค่ะ

อยากเป็นหัวหน้าสินะ นี่คือเป้าหมายเหรอ?

อืม

ถ้างั้นก็ฝากด้วยนะ

หัวหน้า

ลิลลี่ ชุดเกราะนี่ฉันเสริมพลังให้ +300 แล้วนะ

อยากจะเสริมให้มากกว่านี้อีก แต่ด้วยสภาพตัวฉันตอนนี้ นี่คือขีดจำกัดที่สามารถถ่ายโอนไปสู่อาวุธของคนอื่นได้แล้วล่ะ

!?

ซะ... 300!?

แม้แต่ผู้ใช้เวทมนตร์ระดับสูงก็แค่ +3 หรือ +5 เองนะ!?

ตัวเลขแบบนั้น... เป็นไปไม่ได้

คุณมาร์กาเร็ตก็เหมือนกันนะ

เอาชุดเกราะออกมาสิ

ฉันผจญภัยมาโดยไม่เป็นหนี้ใครเลยนะ

ก็ไม่อยากเป็นหนี้เรนเหมือนกันค่ะ

นี่มันไม่ใช่เรื่องของหนี้สินหรอกนะ

ในเมื่อจะไปด้วยกัน ก็ทำเท่าที่ฉันทำได้เท่านั้นแหละ

ก็เป็นเพื่อนร่วมทีมกันนี่นา

!

เพื่อนร่วมทีมเหรอคะ?

พี่สาวเชื่อมั่นในเพื่อนร่วมทีมทุกคนเลยค่ะ

ก็เพราะว่าเพื่อนร่วมทีมที่ให้เราพึ่งหลังได้ บางครั้งก็มีคนหนีไปได้นี่คะ

!

แต่ว่าเขาเสียชีวิตระหว่างการผจญภัยค่ะ

ดังนั้นสำหรับฉันแล้ว ก็ไม่ต้องการเพื่อนร่วมทางหรอกค่ะ

แต่ว่า

ลิลลี่... เรน...

เรื่องนี้มันจบลงแล้วค่ะ

กลับไปเถอะค่ะ

แล้วเจอกันอีกครั้งตอนออกเดินทางนะคะ

กลับไปเดี๋ยวนี้!!

มาร์กาเร็ต

ขอบคุณค่ะ

แต่ไม่เป็นไรค่ะ

ไปกินหม้อไฟที่พวกเราอยู่ด้วยกันตรงนั้นไหมคะ?

ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ

พวกเราก็ผจญภัยด้วยกันแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ? น่าเหงาแย่เลย

งั้นเราก็กินของเหมือนกัน... ใช่ไหมคะ?

ใช่แล้ว! ถูกต้องค่ะ!

ถ้าในหม้อไฟมีของไม่ดีอยู่ล่ะคะ?

ก็ให้ท้องเสียไปพร้อมๆ กับทุกคนก็พอแล้วเหรอคะ?

นี่มันอะไรกันเนี่ย! ทั้งที่ฉันชวนเขาไปแล้วแท้ ๆ!

ก็บอกแล้วไงว่าเขาเป็นคนดื้อรั้นน่ะ

●●

คุณมาร์กาเร็ต!

แบบนี้แล้วเวลาเกิดเรื่องลำบากก็ไม่มีใครช่วยเลยนะ!

นักผจญภัยที่อยู่ในเหตุการณ์นั้น ครึ่งหนึ่ง

ก็ไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว

เพราะว่าผู้หญิงคนนั้นทำเรื่องพลาดเล็กน้อย

และมีเพื่อนร่วมทีม 2 คนที่ต้องมาติดไปด้วยก็เสียชีวิตแล้วล่ะ

ถ้าอยู่กับเพื่อนร่วมทีม ก็อาจจะมีการผจญภัยที่สนุกได้

อาจจะมีการช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้

ฉันเองก็มักจะ

แต่ว่าเพื่อนร่วมทีมก็เหมือนน้ำผึ้งหวานที่ปนยาพิษ

รอดมาได้ด้วยพลังของตัวเองเสมอมา—

คุณมาร์กาเร็ต

เอ่อ...

คุณกำลังทำอะไรอยู่คะ

รออยู่เลยนะ

รออยู่เหรอคะ

มันก็กลางคืนแล้วนี่นา...

แต่ว่าฉัน

ถ้าไม่เสริมพลังชุดเกราะให้คุณมาร์กาเร็ต ก็ไปพร้อมกันไม่ได้นี่นา

ฉันจะรอจนกว่าคุณมาร์กาเร็ตจะทำการเสริมพลังให้เสร็จนะ?

เสร็จแล้ว

อันนี้ก็ 300 เหมือนกัน

ไม่เป็นรอยเลย...

มีจริง ๆ ด้วย 300...

เป็นไงล่ะ คุณมาร์กาเร็ต ดีไหมล่ะ!

แย่แล้ว...

ถ้าคิดว่าชุดเกราะของคุณลิลลี่ก็อยู่ในระดับเดียวกัน

ดาบเล่มนี้คงจะฆ่าคุณลิลลี่ไม่ได้

ขอรบกวนเสริมพลังให้ดาบเรนด้วยได้ไหมคะ?

เรน นี่เอาไป

เป็นชุดเกราะสำรองของฉันค่ะ

ตอนนี้ไม่ได้ใช้ เลยมอบให้เป็นการตอบแทนนะคะ

ฉันไม่ใช่เพื่อนร่วมทีมของใครเลยนี่คะ

แบบนี้ก็ถือว่าไม่มีการติดค้างกันแล้วค่ะ

งั้นก็ลาก่อนนะคะ คุณมาร์กาเร็ต

แบบนี้ถ้า ...การผจญภัยดำเนินไป และอยู่ในช่วงที่ ความเหนื่อยล้าเพิ่มขึ้น

ก็สามารถฆ่าได้...

...

อะไรเหรอคะ เรน ลืมอะไรไปเหรอคะ?

ฟุฟุฟุ

กับโคเนเรียสแห่งเขี้ยวอสูรราชันย์...

คุณคือใครคะ?

เขี้ยวอสูรราชันย์ได้ยุติความสับสนแล้ว จึงได้กำหนดนโยบายใหม่

ถ้ามีการเสริมพลังถึงระดับนั้น คนที่ลดลงไปก็จะกลับมาได้ในทันที...

จะลักพาตัวและกักขังเรน เพื่อบังคับให้ทำการเสริมพลังต่อไป

คุณเป็นคนตามล่าดาบเรนเหรอคะ?

คุณลืมไปแล้วเหรอคะว่าเคยถูกขับไล่มาแล้ว?

งั้นก็มาร่วมมือกับพวกเราสิ

ไร้สาระสิ้นดี... ต่อให้ร่วมมือกับคนอ่อนแอ มันก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ

มีอีกคนกำลังจะมาด้วยนะคะ

ถ้าคนนั้นแข็งแกร่งก็คงจะดีนะคะ...

อย่างนั้นเหรอคะ...

ถ้าเป็นคุณก็น่าจะสามารถลักพาตัวดาบเรนในตอนนี้ได้เลยนะคะ

เกรนด้า...

โคเนเรียส...บอกให้จัดการมือสังหารแล้วนะ

เด็กคนนั้นเป็นแบบนั้นเหรอ...?

มือสังหารเหรอ?

ใช้ไม่ได้เลยนี่นา...

จะไปกำจัดลิลลี่ที่น่ารำคาญด้วยเด็กแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะคะ

อึ...

เขี้ยวอสูรราชันย์น่ะ มันไม่สำคัญสักหน่อย...

โคเนเรียส...ทำอะไร...

ว่าแต่ ก่อนอื่นต้องฆ่าเรนกับลิลลี่ให้ได้ก่อน

ไม่อย่างนั้นฉันก็จะถูกมองข้ามในวงการนี้ต่อไปน่ะสิ...!!

มิเบรล ตอนนี้ฉันรู้แล้วถึงฝีมือของคุณเลย

ขอสั่งการลอบสังหารเรนกับลิลลี่อย่างเป็นทางการเลยนะคะ

ค่าจ้างค่ะ

ขอโทษด้วยนะคุณมาร์กาเร็ต เดี๋ยวพวกเราจัดการศพเอง

เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ

แถมลิลลี่น่ะ ฉันจะเป็นคนฆ่าเองค่ะ

ถ้าคุณไม่มาขวางทางล่ะก็...

เตรียมไว้สำหรับวันออกเดินทางและจุดหมายของเรนกับลิลลี่...

จะบอกให้ทั้งหมดเลยค่ะ

ได้ยินมาว่าความบาดหมางระหว่างคุณกับลิลลี่น่ะ

จะไม่ก้าวก่าย

ถึงแม้ว่าคุณจะขอให้หยุดก็ตาม

ทางนี้ก็แค่จะฆ่าเรนเท่านั้นเอง