ตอน 51: Chapter 51

ชุดนี่ มิราเบลเป็นคนทำให้นะ!

เอ๊ะ?

ทำมาจากวัตถุดิบในแดนปีศาจ เลยแข็งแรงมากๆ เลยล่ะ!

ทำไมถึงทำเป็นรูปทรงเดียวกับชุดปกติของฉันล่ะ...?

เอ่อ...นี่

ไม่ได้สั่งนะ

กินสิ!

เอ่อ...

เป็นของขวัญจากฉันถึงเหล่าคุณวีรบุรุษเลยนะ!

เอ-ฮิยู วีรบุรุษ...?

คุณเรน วีรบุรุษผู้ปราบปรามพวกกึ่งอาชญากร

ต่อไปก็ ช่วยดูแลด้วยนะ! แคว่บๆ

วีรบุรุษ...

เรน!

พร้อมแล้วใช่ไหมคะ...?

พร้อม...?

เตรียมใจให้พร้อมที่จะเป็นดาวแล้วนะ!!

ตอนที่ 51

ฮะ!

เรน อย่าหลับไปสิ ฟังฉันพูดนะ!

ฝันเหรอ...?

เปล่า...นี่ไม่ใช่ฝันแน่ๆ...

เพราะมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตอนเที่ยงเมื่อวานไงล่ะ...

อ่าๆ ข้าเนี่ยมันไอ้พวกเจ้าสำอางตลกโง่เง่าจริงๆ เลย

ก็แค่การจำลองความทรงจำเฉยๆ น่ะ...

อย่าด้นสดเองสิ‼

ตอนนี้ก็เที่ยงแล้วไม่ใช่เหรอ?

ไปหาอะไรกินกันเถอะ!

ฝันก็กิน ตื่นก็กิน...

แย่ไปไหมเนี่ย?

คุณนี่มันช่วยไม่ได้จริงๆ นะคะ...

อ่า วันนี้ก็เป็นคุณวีรบุรุษอีกแล้ว อยากได้ของแถมสักชิ้นจังเลยนะ

เลิกน่า!

ร้านนี้มีส่วนลดสำหรับวีรบุรุษไหมคะ?

นี่คุณ! ผมเป็นวีรบุรุษนะ!

ถ้าเป็นร้านที่ไม่คุ้นเคย เขาก็อาจจะไม่รู้ว่าคุณเป็นวีรบุรุษก็ได้นะคะ~

บอกให้เลิกไง!

จะไปหวังบริการสำหรับวีรบุรุษที่ร้านเมื่อวานอีกไหม?

แสบชะมัด!!

ไปแล้วนะ

โอเค!

ใช่ๆ

?

ใครน่ะ?

มีคนมารับงานครับ...

เราจ้างคนทำงานธุรการใหม่ไปไม่ใช่เหรอ...

แกพูดอะไรน่ะ

ข้าคือผู้ว่าจ้าง

นี่คืองานของข้าเอง

อึ...งานเหรอ!? หมายถึงมีงานเข้ามาเหรอ!?

มาสเตอร์! มีเรื่องเกิดขึ้นครับ!!

ก็เลยบอกแบบนั้นไงล่ะ

ลูกค้าเยอะแยะอยู่ข้างนอกเลย!

เอ๊ะ จริงดิ!?

เอ้ะ!!

เข้าแถวกันเต็มไปหมดเลยนะ~!

แล้วพวกคุณล่ะ!?

น่าจะกลับมาจากทานมื้อเที่ยงแล้วนะ...

อ๊ะ

อ๊าาาาาาา!!

ต่อแถวอยู่น่ะ!!!

กลับมาแล้วครับดงกุริ~

เป็นอะไรไป ดงกุริ~

●

คงเพราะว่าในบรรดาเพื่อนๆ ที่อยู่ตรงนี้ มีแค่ตัวเองเท่านั้นที่ไม่ได้รับการรับรองว่าเป็นวีรบุรุษ เลยงอนอยู่สินะ

ก็ใช่น่ะสิ ดงกุริ

อีแอลซี!

เรน!

ลิลลี่!

มิราเบล!

นีน่า!

เชิดชูความดีความชอบของผู้ที่สูงกว่าพวกเราเถอะ!

มาร์กาเร็ต!

ดงกุริ!

พวกเราก็ลำบากกันมาเยอะแล้วนะ

ใช่แล้วล่ะ

ถ้ามีงานทำ ก็คงจะมีความสุขมากกว่านี้...

ช่วยด้วยยยย!

มาสเตอร์ค่ะ ท้องหิวแล้วค่ะ

ห๊ะ? นี่มันอะไรเนี่ย

หยุดการแต่งเติมความทรงจำได้แล้วค่ะ

เรนน่าจะยังหลับอยู่นะคะ

อึก...น่ารำคาญจัง!

ก็เลยหมายความว่า ต้องพยายามต่อไปไงล่ะ!

ถือโอกาสนี้ทำให้การจัดการ "ผลึกสีฟ้า" มั่นคงขึ้นนะ!

แต่ว่า...มันไม่ค่อยเหมือนวีรบุรุษเท่าไหร่เลยนะ...

เอ๊ะ?

อ๊ะ...ตรงนี้คือคุณยามะกุจิ ผู้ว่าจ้างน่ะครับ

คุณเรน-การ์แลนด์ที่หยุดได้ครึ่งทางอยู่ที่ไหนกันนะ

ข้ามาเพื่อขอให้วีรบุรุษช่วยทำงานนี่แหละ!

ถ้าไม่มีวีรบุรุษเข้ามาพูดคุยกันไม่ได้สิ!

เรน! ทำตัวให้เหมือนวีรบุรุษเร็วเข้า!

เอ๊ะ เอ...เหรอ?

ถ้าให้ฉันแทงที่สีข้าง เรนก็จะกลายเป็นวีรบุรุษไงล่ะ!

เอาล่ะ ไปแล้วนะ 3! 2! 1!

อ๊ะ

เอ๊ะ! อยู่ตรงนี้นี่เอง!?

คุณคือเรน ทวินการ์แลนด์ใช่ไหม!?

ใช่แล้ว ข้าคือ ไม่ใช่ใครอื่น

อย่างที่คิดเลย หน้าตาไม่เหมือนพวกชั้นต่ำแถวนั้นจริงๆ! สมกับเป็นวีรบุรุษอย่างแท้จริงเลยครับ!

ดูหน้าตาที่มั่นคงจังเลยนะ!! วีรบุรุษทั้ง 4 ท่าน

หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา

ก็มีผู้ว่าจ้างแวะมาที่สมาคมนักผจญภัย "ผลึกสีฟ้า" ตลอดทั้งวันเลยครับ

เยอะขนาดนี้เนี่ย

ถ้ามีงานขนาดนี้...!

คนไม่พอแล้ววววว~!

โฮวา

ว๊าาาาาาาาาาาาา

ไม่มีเรื่องแบบนั้นนะ!

!?

พวกเรายังอยู่ไม่ใช่เหรอ!

อ๊ะ...

พวกคุณน่ะ!!

ใครกันเนี่ย~~~!?

ยินดีที่ได้รู้จักนะ! พวกเราผู้ที่ประสงค์จะเข้าร่วม "ผลึกสีฟ้า" ไง!

พวกเราอยากทำงานที่นี่ครับ!

ให้พวกเราได้เป็นนักผจญภัยที่นี่เถอะ!

พวกเราอยากเป็นนักผจญภัยสุดเจ๋งแบบพี่เรนที่นี่ครับ!

ขอทักทายพี่เรนหน่อยได้ไหมครับ!?

เอ๊ะ ถ้าเป็นพวกผมเนี่ย ตรงนี้...

พี่เรนอยู่ไหนครับ!?

อ๊ะ! คุณเรน!?

บางทีคุณอาจจะเป็นรุ่นพี่เรน!?

คุณเรนใช่ไหมครับ!?

พวกแก

ให้ข้าแสดงการผจญภัยที่แท้จริงให้ดูไหม?

อู้ว! ได้โปรดเถอะครับ!

ผมจะทำให้ดีที่สุดเลยครับ!

ทำอะไรก็ได้เลยครับ รุ่นพี่เรน!

กัซซา

ที่นี่คือสมาคมนักผจญภัย "ผลึกสีฟ้า" ใช่ไหมครับ

ครับ

ข้าคือผู้ส่งสารขององค์ชายอันดับหนึ่ง ฮาร์คิน

องค์ชายทรงพอพระทัยในผลงานของพวกท่านอย่างยิ่งในการปราบปรามกลุ่มกึ่งอาชญากรในครั้งนี้

และเพื่อตอบแทนคุณงามความดีนั้น ก็ได้เชิญพวกท่านไปร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำที่พระตำหนักขององค์ชาย

นี่คือจดหมายเชิญครับ

พระตำหนักน่ะเหรอ

อันที่มีชื่อเสียง...!?

ใช่แล้ว...การได้รับเชิญไปยังพระตำหนักถือเป็นเกียรติยศอย่างยิ่งนะ

หวังว่าพวกท่านจะมาร่วมงานกันนะครับ

เช่นนั้นขอให้มีความสุขนะครับ

ฮาตัน

งานเลี้ยงอาหารเย็นสินะ... จะได้กินอะไรกันนะ

เรื่องอาหารอีกแล้วเหรอ...?

แต่ดูเหมือนว่าจะได้กินของอร่อยๆ นะครับ

อาาา~ ตั้งตารอเลย~

ปินู~

อ๊ะ ได้กินของว่างไหมครับ?

โอเค~

นี่มันอะไรกันเนี่ย

คุณเรน!?

เจ้าชายลำดับที่ 3 ก็มีบัตรเชิญมาด้วยไม่ใช่เหรอ?

ใช่แล้ว ก็เป็นงานเลี้ยงอาหารเย็นเหมือนกัน

โป้ง

ต่อไปนี้น่าจะมีคำเชิญแบบนี้เพิ่มขึ้นเยอะเลยนะ

หมายความว่าอาการของพวกเราทุกคนเริ่มดีขึ้นแล้วสิ!

อนาคตสดใสนี่นา!

รุ่นพี่เรน!

จะตามพี่ไปตลอดเลยครับ!

8888888888

มองเห็นหมู่บ้านแล้วสิ

ตรงนี้มายืนยืนยันอีกครั้งนะ

งานคราวนี้มาจากชาวบ้านในหมู่บ้านนะ

เพราะโดนมังกรทำเสียหาย เลยให้ไปปราบมันไง

ตกลงกันว่าจะต้องสำรวจและโค่นมันให้ได้ภายใน 5 วัน

ไม่อยากจะจ่ายเกินกว่านั้นแล้วล่ะ

นอกจากจะปราบแล้ว จะดูความสามารถและลักษณะของทุกคนไปด้วย

พวกนักผจญภัยที่เข้ามาใหม่ก็ทำตัวตามนี้แหละนะ

ครับ! เข้าใจแล้วครับ!

เพราะเราไม่ได้อยากให้แค่พวกเรนอย่างพวกเราเท่านั้น แต่ยังอยากให้คุณลิลลี่รับรองด้วย!!

คุณลิลลี่!!

ในบรรดาพวกนี้ คนที่ยังไม่เคยผจญภัยเลยมีแค่เจ้าตัวสุดท้ายคนเดียวเท่านั้นแหละ

คุณน่ะ พวกเราจะเป็นคนปกป้องเอง

อย่าเพิ่งออกมาข้างหน้า ไปดูแล้วเรียนรู้ว่าการผจญภัยมันคืออะไรก่อนสิ

คุณลิลลี่นี่ทำได้ดีสมกับเป็นนักผจญภัยเลยนะ!?

ก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ ฮีโร่อย่างคุณลิลลี่ไงล่ะ

อึ...

รุ่นพี่ลิลลี่สุดเจ๋งไปเลยครับ!

น่ารำคาญจริง ๆ เลยนะ...

ตื่นเต้นเนอะ แต่ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ

เห工

ฟาซะ

คุณมาร์กาเร็ต!?

คุณมาร์กาเร็ตก็มาด้วยเหรอครับ!!

อยากเจอท่านมากเลยครับ วีรบุรุษ

วีรบุรุษ!

ยินดีต้อนรับครับ เชิญเข้ามาได้เลย

ข้าจะพาชมหมู่บ้านเองครับ

เชิญทางนี้เลยครับ

หิวจังเลยนะ!

แต่ก่อนก็หิวขนาดนั้นเหรอครับ

อะ...

เอ๊ะ...?

รึ...คุณเรนล่ะ!?

คุณเรนอยู่ไหนครับ!?

เอ๊ะ

คุณเรนนนน!!!

ฮ่า

ฮ่า

อึก!

ได้เวลาทานอาหารแล้วล่ะ

ไม่ใช่แค่เพื่อเติมเต็มความหิวเท่านั้นนะ... เพราะถ้าได้ทานอาหารด้วยกัน เราก็จะสามารถแบ่งปันความรู้สึกของการเป็นเพื่อนร่วมทีมที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นได้

คุณเรน!? ไปไหนมาครับ!

พวกเราเป็นห่วงมากเลยนะ!

ร้องไห้...

ฮิ

ทีมกลางวัน วันนี้งานของพวกเราก็ถึงตรงนี้แล้ว...

ทีมกลางคืน รับช่วงต่อได้เลย

งั้นพวกคุณเรนวีรบุรุษ คุณลิลลี่วีรบุรุษ พักผ่อนได้เลยนะครับ!

พวกเราจะจัดการให้เองครับ!

ไปกันเถอะครับ

หิวจังเลย!

ครับ คุณมาร์กาเร็ตวีรบุรุษ!

เอาตรงนี้แหละดีกว่า

ร้านเหล้า

เยอะจัง

ใช่แล้ว...ดูเหมือนจะไม่มีที่ว่างเลยนะ

ตรงนี้ก็นั่งได้นะ

ช่วยเบียดเข้ามาหน่อยสิ

หา...

ขอบคุณครับ/ค่ะ

คุณคือคุณเรน แกรนด์ลใช่ไหม?

ครับ/ค่ะ

เรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะน่า

ช่วงกลางวันเจอพวกเธออยู่นะ

แต่ตอนนี้ดูผ่อนคลายแล้ว

พยายามทำตัวให้สมกับเป็นวีรบุรุษ

น่าจะเป็นพวกเธอก็เป็นแบบนี้ปกติใช่ไหม?

ดังนั้นตรงนี้ก็เป็นแบบนี้แหละนะ

ส่วนผมเป็นนักเดินทาง ส่วนพวกเขาเป็นองครักษ์ที่พ่อผมมอบให้ผม—

มาคุยกันสนุก ๆ ขณะรับประทานอาหารเถอะ

แล้วพวกคุณก็แค่ผู้บาดเจ็บซะ... ประวัติแบบนั้นก็เพียงพอแล้วล่ะ...

หรือว่า

ครั้ง

ไว้เจอกันอีกนะ!

พอถึงเมืองหลวงแล้วจะแวะไปที่กิลด์ของพวกเธอเลย

『คริสตัลสีน้ำเงิน』สินะ?

ใช่แล้ว

ต้องมาให้ได้นะ!

เจ้านั่นนี่มันน่าหมั่นไส้จริงๆ นะ!

คงจะร่ำรวยมากแน่ๆ เลยสินะ

ใช่แล้ว

พอมาอยู่ที่นี่แล้ว ก็น่าจะเดินทางได้อย่างสบายๆ ตามใจชอบเลยล่ะ

เหรอเนี่ย~

เวลาผจญภัยก็เห็นคนแบบนั้นเป็นบางครั้งนะ

มังกร!

โผล่ออกมาแล้ว! หนีเร็ว!

มาแล้วนี่นา!

มังกรน่าสงสารเอ๋ย สิ่งที่อยู่ที่นี่คือยมทูตสำหรับแก... ท่านนักผจญภัยไง!

คุณเรน! คุณลิลลี่!

จะไปแล้วเหรอครับ!!

การวิ่งก็คือวีรบุรุษเหมือนกัน! ทนไม่ไหวแล้ว!

เอ่อ... อะ...

เฮ้...

ร... เรนซัง!?

วิ่ง...

ช้าจังนะ!?

!!

ถึงจะทำตัวให้สมกับเป็นวีรบุรุษก็เถอะ

ความสามารถก็เหมือนเดิมเลยนะ!!

แบบนี้เดี๋ยวหนังหน้าจะ

หลุดออกไปซะแล้ว!!

เรนเตรียมพร้อมไว้เผื่อว่าฉันจะทำพลาดนะ!

ฉันจะทำเอง เรน!

คุณลิลลี่! เหนื่อยหน่อยนะครับ!

เอ่อ ขอบคุณนะ... ทุกคนก็เหมือนกันนะ

แบบนี้ภารกิจปราบก็เรียบร้อยแล้วสินะ

ลิลลี่วีรบุรุษ! ส่วนเรนวีรบุรุษอยู่ที่ไหนเหรอครับ?

พาวะ

เรนเหรอ? เรนก็อยู่นี่ไง

โอรา

ข้างหลังคุณไงครับ

อ่า

โอ้...

เอ๊ะ

อ๊ะ

จょ... ล้อเล่นใช่ไหม!? ตอนที่ไม่มีคุณเรนเนี่ย ทำไมถึงมีเจ้าตัวนี้อยู่ตลอดเลยนะ...

เจ้าตัวนี้ก็คือคุณเรนด้วยเหรอ!?

จ... เจ้าตัวนี้...!?

อะ

เอ่อ...

ก็... ประมาณนั้นแหละ...

ไอ้ตัวป่วนห่วยๆ นี่ มันคือวีรบุรุษ เรน＝ การ์แลนด์อย่างนั้นเหรอ!?

เล่นตลกอะไรวะ!? คิดจะมาเป็นวีรบุรุษได้ยังไง ไอ้สารเลว!

แก... ใช้คำสุภาพเชียวว่ะ แกไอ้พวกเนิร์ดขยะนี่...!!

มาดูถูกกันอยู่เหรอ!?

ใครกันล่ะ!?

วิ่งแบบนั้น โคตรช้าเลยว่ะ

การปราบมังกรก็ปล่อยให้ผู้หญิงทำหมดเลย

เปิดปากก็พูดแต่เรื่องกิน... ไม่ใช่นักผจญภัยสักหน่อย นี่มันลิงรึไง ไอ้เวรเอ๊ย!

จะเรียกว่าวีรบุรุษได้ยังไงวะ!?

ทำเป็นเก่งเป็นวีรบุรุษต่อหน้าพวกเราเท่านั้นแหละ!

ก็นึกว่ากลุ่มวีรบุรุษซะอีก ดันเป็นพวกเนิร์ดเต็มไปหมดเลยโว้ย!!

หุบปากไปเลยน่า!

คุณสังเกตเห็นไหมครับ? ฉันก็เป็นมาร์กาเรตเหมือนกันนะ

อึก

อย่ามาทำเป็นสวยเด็ดหน่อยเลย!

มาหลอกพวกเราซะได้!!

รู้สึกเหมือนโดนหักหลัง อโหสิกรรมไม่ได้เลย!

พวกต้มตุ๋นเอ๋ย

หยุดเถอะ หยุดนะ!

พอแล้วกับคริสตัลสีฟ้านี่นะ

คุณลิลลี่

จัดการงานเสร็จได้ใน 2 วันไม่ใช่เหรอครับ?

ถึงจะตั้งเป้าไว้ที่ 5 วันก็ตาม

แล้วก็ถูกชาวบ้านบอกให้รับค่าตอบแทนไป

สุดท้ายก็ได้เงินตามที่สัญญาไว้เหมือนกันนะ

นี่... มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นร้านอาหารจานเดียวอยู่ตรงนั้น ไปกินที่นั่นไหม

เหนื่อยจัง...

เอ่อ... ใช่ค่ะ...

ถึงจะมาถึงจุดนี้แล้ว ก็ยังพูดถึงเรื่องอาหารอยู่เหรอครับ

วะฮะฮะฮะ

ข้าคือเรน∥การ์แลนด์!!

เรนผู้สังหารครึ่งหนึ่ง!

กั่ก

เลี้ยงเหล้าให้ฟรีๆ ให้กินข้าวสิ! ก็เพราะท่านเป็นวีรบุรุษนี่นา!

วะฮะฮะฮ่าา~!!

ของปลอมของข้า...

ร้านข้าวแกง

จะไปร้านอื่นไหมครับ...

ใช่ครับ ไปทางนั้นดีกว่านะ...

กลับมาแล้ว~

อ่า...

เอ๊ะ... เหนื่อยเหรอ...?

กลับมาแล้วเหรอ...

อืม...

มีเจ้าชายชวนมา 2 ท่านนะ

แต่ว่าวันนัดมันซ้ำกันน่ะ

เจ้าชายทั้งสองท่านก็เป็นคนค่อนข้างจุกจิกเหมือนกันนะ

ถ้าเลือกท่านใดท่านหนึ่ง อีกท่านหนึ่งก็จะเหมือนจะงอนเอาหน่อย

ก็มีเจ้าชายที่คุยด้วยได้นะ

ฮ่า

แต่ว่าช่วงนี้ก็มีท่านที่ป่วยไป หรือไม่ได้ติดต่อมาสักพัก...

เรื่องงานน่ะนะ

ว่าไปแล้ว ควรเลือกให้เยอะๆ เลยดีกว่านะ

คงเพราะเส้นทางงานมันไม่เหมือนเดิมสินะ พวกเขาก็พยายามต่อราคามาด้วยล่ะ...

ขอโทษนะ

เหนื่อยเลยนะเนี่ย

ไม่เป็นไรหรอก ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ

ถึงจะบอกว่ามีงานเยอะ แต่มันก็เป็นแบบนี้แหละ

ถ้าเลือกงานที่สมเหตุสมผล พวกเขาก็น่าจะรับงานในปริมาณเท่าเดิมนะ

นี่

นักผจญภัยที่เพิ่งเข้ามาล่ะ?

ตายไปแล้ว

พวกเขาผิดหวังในตัวฉันสินะ...

ทุกคนเลิกกันไปหมดแล้ว เหลือแค่คนเดียว

พวกนั้น...

อ๊าาาาา~

อ๊าา~

ข้า...

มันผิดไป...

ที่ถูกยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษ... งานก็เยอะขึ้น... เพื่อนก็เยอะขึ้น... แล้วก็เหมือนกับการพยายามจะก้าวให้สูงขึ้นไป

คิดว่าต้องเป็นวีรบุรุษให้ได้

ฉันก็เหมือนกัน...

ไม่ใช่แค่คุณคนเดียวหรอกนะ

ฉันก็อาจจะตื่นเต้นไปหน่อย...

อาจจะไม่ได้ใจเย็นเอาเสียเลยก็ได้ค่ะ

ฉันก็เคยคิดว่าจะเดินตามแนวทางสาวสวยดีเหมือนกันนะ...

果然กับคนรอบข้าง

การพยายามจะปรับตัวให้เข้ากับคนอื่นมันคงจะไม่ใช่ทางที่ถูกสินะ...

ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหนก็ตาม

การเป็นตัวเองนี่แหละดีที่สุดเลยนะ

อืม...

นั่นสิ

แง้...

ฟุโกะ

อ๊ะ... คุณคือ...

หนึ่งในนักผจญภัยที่เพิ่งเข้ามา...

ลัสสินะ

ข้า... ตอนนั้นก็ปล่อยให้ไปตามกระแสของพวกนักผจญภัยรอบๆ

ได้เดินออกมาจากที่นั่น...

ข้า...

ตัวถึงจะใหญ่ แต่มันก็เป็นแบบนี้เสมอเลย

ข้าตั้งใจมาเป็นนักผจญภัยเพราะอยากเก่งขึ้นนี่นา...

แต่ตอนนั้นก็กลับมาขี้ขลาดอีกแล้ว ทำพลาดไปเสียแล้ว

ข้า...

果然ที่นี่แหละดีที่สุด...

ขอโทษที่ทำตัวเอาแต่ใจนะ แต่ขอความกรุณาหน่อยได้ไหม...

ให้ข้าได้เป็นนักผจญภัยที่นี่อีกสักครั้งเถอะนะ...

แต่คุณลัส...

ข้า... ไม่ใช่วีรบุรุษอย่างที่ทุกคนคิดเลยนะ

อืมมมม

คุณเรน

ข้าได้รับการพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนจากคุณเรนนะ

ไม่เป็นไรหรอกน่า

เฮ้กุ

ข้าเนี่ย

อยากจะตามคุณเรนไปให้ได้นะ

งั้นฝากด้วยนะ ลัส!

สู้กันต่อไปเถอะ!

โอ๊ะ

บอกว่าจะมานี่นา

กำลังดึงเข้ามาอยู่เหรอ?

อ๊ะ! มาถึงแล้วเหรอเนี่ย!

เอ๊ะ

รู้จักกันเหรอ?

ห๊ะ?

เป็นองค์ชายลำดับที่ 5 เทลสินะครับ

ก็อย่างนี้นะ ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้

ช่วยคุยกับข้าด้วยน้ำเสียงแบบเมื่อคืนให้หน่อยได้ไหม

พี่ชายคนโตของข้าเสียชีวิตไปนะ

แล้วก็ออกเดินทางไป

ข้าเลยอยากจะรู้ว่าชีวิตมันเป็นยังไง

เข้าใจแล้ว งั้น...

เทล

พี่ชายสองคนของข้ามีเรื่องวุ่นวายกันอยู่หน่อยน่ะ

ตารางนัดทานข้าวมันชนกันเข้าอย่างจังเลยสิ

จะไปเล่าให้พี่ๆ ฟังเอง

ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เอลซี เดี๋ยวข้าจัดการเอง

อาาาาาาา ช่วยได้เยอะเลยครับ!

ขอบคุณมากเลยครับ องค์ชาย~~~

ทำไมแค่คุณเทลพูดออกมาถึงจะแก้ไขได้ล่ะ?

ข้าเองก็ไม่มีความคิดจะขึ้นเป็นกษัตริย์ด้วยหรอก

แถมนิสัยก็ดีด้วย เลยเข้ากับองค์ชายคนอื่นๆ ได้ดีด้วยสินะ

แค่เป็นที่พึ่งให้ท่านพ่อกับพวกพี่ๆ ได้ก็พอแล้วล่ะ

จะร้องไห้ไปถึงเมื่อไหร่กันเนี่ย!?

ฮะๆ พอได้แล้วน่า เอลซี

เทลมีเรื่องสนุกๆ อะไรระหว่างการเดินทางเหรอ?

อืมมม...

คงจะดีกว่าถ้าไม่เล่าให้คุณเรนกับลิลลี่ฟัง

ถึงจะไม่ใช่เรื่องสนุกเท่าไหร่ แต่

ก็มีเรื่องที่ควรจะรู้...

เดี๋ยวเธอก็จะได้ยินเองแหละ

แต่ว่าอยากจะฟังเรื่องที่ถูกต้องก่อนที่จะมีหางใช่ไหม?

?

นักผจญภัยน่ะ... เป็นผู้ที่มีฝีมือจริงจังเลยนะ

แต่ถูกฆ่าตายไป... โดยพวกอสูรน่ะ

ระหว่างที่ออกผจญภัยเหรอ?

คุณเรน เรื่องแบบนั้นมันเกิดขึ้นทุกวันตามที่ไหนสักแห่งน่ะ

นั่นสิ

นักผจญภัยตายก็ตอนที่กำลังผจญภัย... อาจจะเป็นแนวหน้าของการบุกเบิก หมู่บ้านชนบท หรือชายแดนแถบนั้น

ข้าก็รู้เหมือนกันว่ามอนสเตอร์หรืออสูรพวกมันจะมีอยู่แค่ในที่แบบนั้นเท่านั้น

แต่ไอ้เจ้านักผจญภัยที่เป็นปัญหาเนี่ย

กลับถูกฆ่าตายในระหว่างที่พักผ่อนอยู่ในเมือง

หมายความว่าอสูรมาถึงในตัวเมืองเลยเหรอ!?

ถูกเผงเลย ลีซี

จริงด้วยสิ ในเมืองนี้ไม่เคยเห็นมอนสเตอร์เลยนะ

ก็เพราะเป็นเมืองนี่ครับ มันก็เลยไม่มี

เป็นแค่เหตุการณ์ที่หาได้ยาก หรือว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นอีกเรื่อยๆ... ก็ไม่รู้เหมือนกัน

มอนสเตอร์ตัวนี้ยังไม่ถูกปราบเลยนะ

ฮามา

ร็อโก

โลโกะ

ฮ่าาา

นี่มัน...

ถึงจะมาเพราะเป็นนักผจญภัยจากตระกูลจีร่าอันทรงเกียรติแท้ๆ ก็เถอะ

แบบนี้มันเก็บมานาไม่ได้เลยสักนิด

เจ้ามันเป็นขยะชัดๆ เลยนะ?!

พลาดเหยื่อเข้าให้เสียแล้ว...!

อสูรตัวนี้ อสูรนี่

ไม่น่าเชื่อเลยค่ะ!!

จะยังคงมีอยู่ได้ในยุคปัจจุบันแบบนี้ได้ยังไงกันเนี่ย—

ฮือออ

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว จะฆ่ามันทิ้งซะเลยดีกว่า

!!

ส่วนสูงประมาณ 3 เมตร

ร่างกายของมนุษย์ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ

ปีกของมังกร

ไม่ผิดแน่เลยค่ะ

เหร...

เอ็น

เรดกุฟ...

!?

ตอนนี้เอง

ที่ได้บีบคั้นมวลมนุษย์จนเกือบถึงจุดสิ้นหวัง...

คุณบอกว่าอะไรนะ...?

มอนสเตอร์ที่ถูกผนึกและหลับใหลมาอย่างยาวนานอย่าง 'ราชาแห่งมังกรแสง'—

หนึ่งใน 'อัศวินแห่งเจ็ดมังกร' ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของมัน

เรดกุฟ

ควรจะเป็นของคุณสิคะ...!

ลักษณะและรูปลักษณ์ตรงกับที่ปรากฏในตำนานแห่งอูราลิสเลยค่ะ!!

เข้าใจแล้ว

ความสามารถในการต่อสู้เป็นของขยะ แต่เรียนหนังสือเก่งนี่นา

แค่ตั้งใจอ่านหนังสือเงียบๆ ในห้องสมุดก็น่าจะอยู่ได้นานสิ น่าเสียดายจริง

ทำอะไรอยู่! เวลาเป็นสิ่งสำคัญของพวกเราทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ

ยังไงเธอก็จะต้องถูกข้าฆ่าอยู่ดี

ถ้างั้นก็ข้ามขั้นตอนที่ไร้ประโยชน์ของการต่อต้านไปเลยแล้วกัน

ถ้างั้นก่อนที่ข้าจะตาย...

จะมาเล่าให้ฟังล่ะคะ!!

คุณที่เป็นหนึ่งในเจ็ดอัศวินมังกร ทำไมถึง

ว่าได้ปรากฏตัวต่อหน้าข้ามาได้อย่างไร—

แล้วก็จะหาจังหวะหนีออกไปให้ได้ค่ะ!

จะรวบรวมข้อมูลให้ได้ค่ะ!!

ต้องไปรายงานให้ถึงองค์ราชินีอูราริด้วยค่ะ!

ว่าหนึ่งในเจ็ดอัศวินมังกรกำลังเคลื่อนไหว—

องค์มังกรแสงที่ว่ากันว่าจะฟื้นคืนชีพในอีก 100 ปีข้างหน้า—

นี่คือประเด็นใหญ่ที่สุดของอูราริแห่งเราค่ะ

ข้อมูลที่ได้รับจากเรดกุฟตัวนี้

อาจจะเป็นเบาะแสในการไข 'ปัญหาองค์มังกรแสง' ก็ได้ค่ะ

ดังนั้นตอนนี้ข้าจะไม่ยอมตายตรงนี้

แล้วจะนำข้อมูลนี้กลับไปที่พระราชวังให้ได้ค่ะ!!

ย๊ะ

ทำไมข้า เรดกุฟถึงมาอยู่ที่นี่กันนะ...!

แทนที่จะใช้ชีวิตไปวันๆ รอคอยในอีก 100 ปีข้างหน้า

ข้าก็ต้องเร่งรีบเพื่อดึงอนาคตให้เข้ามาใกล้ฝั่งของเราให้เร็วที่สุด แม้เพียง 1 วันก็ตาม

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ฮ่า—ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!