จะมอบให้นะคะ
ขอบคุณค่ะ
คาระ
คาระ
ยาระ
หลังจากรอดชีวิตจากการถูกราชันเจ็ดมังกรโจมตี แผลยังไม่หายดีนัก
คุณกล้าหาญที่จะมารายงานให้สภาฟังเลย
รู้สึกเคารพจากใจจริงเลยค่ะ
แบบนั้นน่ะ
น่าอายจังเลยค่ะ
แค่ทำหน้าที่ของนักผจญภัยเท่านั้นเองค่ะ
ตอนที่ 54
มังงะ／ดัดแปลงจากนิยายต้นฉบับ／ริกุชิมะ อาซะ ผู้สร้างตัวละคร／kisui
ฉันมีพลังเวทนิดหน่อย
ก็ใช้เวทมนตร์เก่งๆ ไม่ได้นี่คะ
เวทมนตร์ที่ใช้ได้ก็มีแค่
ฮิราโร
มันไม่เหมาะกับการต่อสู้เลยค่ะ
เวทมนตร์ที่ไร้ประโยชน์นี่น่ะ
เคยรู้สึกเสียดายเหมือนกันนะคะ
ยาระ...
เช็ท
นารา...
ก็เพราะบังเอิญว่าเงื่อนไขมันดี
และด้วยเหตุนี้
เลยหนีจากการโจมตีด้วยเวทมนตร์นั้นมาได้
ดิฉันจึงสามารถรายงานเรื่องจอมอัศวินเจ็ดมังกร เรดกูฟ ให้กับฝ่าบาทและเหล่าสมาชิกสภาได้ค่ะ
เวทมนตร์ของดิฉัน
มันมีไว้สำหรับช่วงเวลานี้เลยนี่นา!
อึก...!
โอ๊ะ... คุณหนู...!
บาตรา
เอง
รายงานฉบับนี้คือ
หน้าที่สุดท้ายของดิฉันในฐานะ
นักผจญภัยค่ะ
ถ้างั้นคุณมัลติน่า
จะเลิกเป็นนักผจญภัยแล้วเหรอคะ!?
ใช่แล้วค่ะ
พยายามทำอะไรให้ใหญ่เกินตัวมามากพอแล้วค่ะ
ถึงแม้จะไม่ใช่นักผจญภัยแล้ว บาตราก็จะยังคง
แน่นอนอยู่แล้วครับ!
สนับสนุนดิฉันเหมือนเดิมใช่ไหมคะ?
แน่นอนที่สุดเลยครับคุณหนู!
ถ้าอย่างนั้น เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ
คุณมัลติน่า! คุณลุกขึ้นแล้วแตะที่ร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลค่ะ!
ตอนนี้ดิฉันกำลังจะมารายงานการกลับมาของอสูร 'เผ่ามังกร' ค่ะ!
เปล่าค่ะ
เป็นงานใหญ่ในฐานะนักผจญภัยเลยนะคะ...!
จนถึงวินาทีที่ต้องตายนั้น
ดิฉันจะไม่ลืมวันนี้เด็ดขาดค่ะ
ดังนั้น อยากจะมายืนด้วยขาตัวเองตรงนี้
และต้อนรับมันค่ะ!
บาตรา
ช่วยพยุงไหล่นะคะ!
ครับ!
คะ...
คุณมัลติน่าและคุณจีราคะ นี่คือทางเข้าสู่พื้นที่รับรองค่ะ
กิ...
ตั้งแต่องค์ราชินีไปจนถึงพวกเราทุกคน
พวกเราดีใจกับการกลับมาของคุณมัลติน่าค่ะ
อืม...
ขอบคุณค่ะ
บาตราจะเดินไปนะคะ
ค่ะ คุณหนู
ถ้าเทลพูดแบบนั้นล่ะก็
อาณาจักรเซลจูจ
การเจอคริสตัลสีฟ้า ไว้เป็นอีกวันเถอะนะ
ขอบคุณนะ
แค่ให้เปลี่ยนวันของน้องชายฉันด้วย
ให้เป็นวันหลังจากฉันสิ
ในเมื่อฉันจะเป็นกษัตริย์ในที่สุด ก็ต้องไม่เป็นรองน้องชายสิ
มุชา
เข้าปากได้ไหมนะ
จุ๊บ
ว่า 'ราส' ใช่ไหม
ไม่ใช่นะครับ
ฮิฮิฮิ
ถ้างั้นก็กินให้อร่อยๆ เลยนะ
ฮ่าๆๆๆๆ!
ทำไมถึงไม่อยากกินล่ะ?
ถ้ากินเข้าไป ร่างกายก็จะใหญ่ขึ้นอีกนะ
ตัวฉัน...
อยากเป็นมนุษย์ธรรมดาจังเลยค่ะ
องค์ชายครับ/เพคะ
?
ดูเหมือนจะมีอสูรเผ่ามังกรโผล่มาในประเทศเราแล้วล่ะ
โครม
อยากจะคุยกับพวกเธอนานกว่านี้อีกหน่อยนะ
คืนนี้คงต้องเท่านี้แล้วล่ะ
เผ่ามังกรน่ะ...เป็นอสูรโบราณที่ถูกบรรยายไว้ในเทพนิยายของอุราลิสเลยนะ
เป็นเผ่าพันธุ์ที่มังกรแปลงร่างเป็นรูปร่างมนุษย์น่ะ
ในตำนานเล่าว่า
เมื่อพันปีก่อน
ได้ขับไล่มนุษย์
จนเกือบจะสูญพันธุ์
แต่ตามความประทับใจที่ซื่อสัตย์ของฉันนะ
เพราะการบรรยายมันคลุมเครือ เลยมีหลายจุดที่ไม่ชัดเจน...
ไม่น่าเชื่อเลย
จนต้องสงสัยว่ามันเป็นเผ่ามังกรจริงๆ หรือเปล่าด้วยซ้ำ
ตัวฉัน... ไม่ถนัดเรื่องอสูรเลย
เปล่า...
ไม่ได้ต้องกลัวขนาดนั้นหรอกน่า...
อสูรคือความชั่วร้ายที่ควรจะกลัว
ถึงจะอย่างนั้น ในอาณาจักรวุราลิส ก็มีอสูรถูกพบเห็นเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อร้อยปีก่อนนะ...
ที่เซลจูจก็ออกมาแต่เมื่อนานมาแล้วเหมือนกัน
พอเวลาผ่านไปก็ลืมและเผลอผ่อนคลาย แต่ระดับอันตรายมันต่างจากมอนสเตอร์เลยนะ
อสูรคือสิ่งที่ต้องกำจัดให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม
ตอนที่มอนสเตอร์พูดภาษาคนน่ะ มีอยู่บ่อยๆ เลยไม่ใช่เหรอ?
มันต่างจากมอนสเตอร์ตรงไหนกันล่ะ...?
นั่นมันแค่ลอกเลียนแบบของคนน่ะนะ
หลังจากคำพูด ก็ต้องเลียนแบบรูปลักษณ์สิ
แล้วสุดท้ายก็กลายเป็นเหมือนมนุษย์เลย
นี่แหละอสูร
นั่นมันไม่ดีเหรอ?
มันแย่เลยนะ
โดยพื้นฐานแล้ว...อย่างที่พวกเธอที่ผ่านการต่อสู้นั้นรู้นะ
แล้วก็
อสูรทุกตัวล้วนชั่วร้ายทั้งนั้น
เมื่อสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายเหล่านั้นมามีรูปร่างเหมือนมนุษย์
พวกเธอคิดว่ามันจะทำอะไรกับมนุษย์ตัวจริงล่ะ?
ถ้าตามที่ยืนยันได้สุดท้าย อสูรตัวนั้นน่าจะเป็นพวกแมนโดราโกรานะ
ใช่แล้วครับ/เพคะ
มันเป็นพืชที่ร้องโหยหวนเวลาถูกดึงออกมาใช่ไหม?
พวกที่ได้ยินเสียงร้องของมันนี่ตายกันหมดเลยนะ
แล้วพวกที่แปลงร่างเป็นมนุษย์ก็คือเผ่าแมนโดราโกรานี่แหละ
มีหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ผลิตแมนโดราโกราอยู่
แล้ววันหนึ่งคนจากเมืองข้างๆ ก็แวะมาเยี่ยมตามปกติ
แล้วก็เห็นมีของมีขนปกคลุมกองอยู่เต็มข้างนอกหมู่บ้าน—
ขุดออกมาแล้วก็เป็นชาวบ้านที่คุ้นเคยกันมาหมดเลย แต่ทุกคนก็ตายหมดแล้ว
โดนฆ่า แล้วก็ถูกฝังไว้โดยมีแค่ส่วนหัวโผล่ออกมาน่ะนะ
ตอนที่กำลังตกใจอยู่ ประตูกับหน้าต่างของบ้านในหมู่บ้านที่ควรจะไม่มีคนอยู่ก็เปิดออกทีละหลัง
แล้วก็หันมามองพวกเราด้วย—
แต่ว่าใบหน้าทั้งหมดนั่นกลับเป็นคนที่พวกเราไม่เคยรู้จักเลยแม้แต่คนเดียว
เช็ค
พวกแมนโดราโกราที่แปลงร่างเป็นคนอยู่เป็นตัวแทนมนุษย์ในหมู่บ้านนี่เองสินะ
ตัวฉัน...
รู้สึกขยะแขยงขึ้นมาเลยแฮะ...
ไปล้างมือก่อนดีไหม?
คุณเอลซี
เอ่อ...
หืม?
อสูรน่ะ...
จะอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้ดีๆ เหรอ...?
การอยู่ร่วมกันเหรอ?
น่าจะเป็นไปไม่ได้เลยนะ
ก่อนจะถึงการกำจัดพวกแมนโดราโกราเนี่ย ความเสียหายมันเยอะมากแล้วนะ
คนที่เจอเป็นคนแรกน่ะ ก็โดนฆ่าด้วยเสียงแล้วไม่ใช่เหรอ
ถึงจะคิดว่าวิธีหรือขั้นตอนมันจะต่างกันไปตามเผ่าของอสูรนะ
แต่ทุกคนก็มีทิศทางเดียวกันนั่นแหละ
อสูรน่ะ
พยายามจะเข้ามาแทนที่มนุษย์ตัวจริงน่ะ
เงียบลงแล้วนะ คุณชายเกรจิส!
เพราะว่าชาวบ้านทุกคนตายหมดแล้วนี่ครับ
พวกเราได้รับชีวิตมาจากแต่ละคนอย่างให้ความเคารพเลยนะครับ
องค์มังกรเทพแสงก็คงจะทรงเมตตาให้สินะ เรดกูฟ
ใช่เลย รุ่นพี่!
ฮ่าๆๆๆ! ฟังนะ! แผ่นดินนี้!
บ้านเรือน สถานที่สาธารณะ พื้นหิน ต้นไม้ และป่าเถื่อนทั้งหมดในแผ่นดินนี้!!
บัดนี้ พวกเราเผ่ามังกร
คือเจ้าของแผ่นดินนี้แล้ว!!
อยู่ดีๆ ก็ถูกอสูรเข้ายึดประเทศไปแล้วอย่างนั้นน่ะ
ก็เป็นไปได้นี่นา
นั่นแหละเหตุผลที่อำนาจในยุคเวลานั้น ไล่กำจัดอสูรอย่างรวดเร็ว
แล้วเผ่ามังกรล่ะ? ถูกมองข้ามไปงั้นเหรอ?
มีทฤษฎีที่น่าจะเป็นไปได้ที่สุดคือ ถูกผนึกไว้เพราะไม่สามารถสังหารให้หมดได้จากการกำจัด
แข็งแกร่งเกินไปจนฆ่าไม่หมดเหรอ?
น่าจะเป็นอย่างนั้น... แต่ไม่มีใครรู้ความจริงหรอก
การที่ถูกปลดผนึกออกมาเนี่ย ก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่มีมาก่อนเลยนะ...
จิปิยง
ตัวฉัน...
โตขึ้นอีกแล้วแฮะ...
ท้ายที่สุดแล้วตัวฉันจะ
กลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นอสูรเสียอีก
เป็นตัวรอง
อสูรน่ะ คือพวกที่จมอยู่ในความปรารถนาของตัวเอง
มันไม่เหมือนกับพวกเรานะ...
พวกเขาอยากจะทำลายมนุษยชาติ หรืออยากจะครอบงำ
หรืออยากจะแปลงร่างเป็นมนุษย์... พวกเขาใช้ชีวิตอยู่เพื่อความปรารถนาแบบนั้นน่ะ...
นายก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?
ไม่มีใครในครอบครัวเราที่เป็นแบบนั้นเลยสักคน
อึก...
งั้นเหรอ...?
สักวันเธอก็จะเติบโต
และกลายเป็นผู้ใหญ่
...
ในชั่วขณะนั้น
นายก็คงจะรับรู้ได้อย่างชัดเจน
อึก...
นายจะไม่กลายเป็นอสูรนะ
อา...
แค่เป็นผู้ใหญ่ของเผ่าเราเท่านั้นเอง
ผู้คนเรียกพวกเราว่าเป็นอสูรเหมือนกันนั่นแหละ—
แต่พวกเราแตกต่างจากอสูรตัวอื่นนะ...
แตกต่างจากพวกสัตว์ประหลาดต่ำทรามที่ไม่สามารถยับยั้งความปรารถนาของตัวเองได้
พวกเราคือ
เผ่าพันธุ์ที่สูงส่งที่สุดในโลกใบนี้—
สิ่งมีชีวิตชั่วร้าย
ต้องกำจัดให้ได้นะ
พยายามจะเข้ามาแทนที่มนุษย์
จะอยู่ร่วมกับมนุษย์ให้ดีไม่ได้เหรอ...!?
เป็นไปไม่ได้หรอก
คุณเรน...
ตัวรองเป็นเพื่อนนะ!
อะไรก็ได้เลยนะ บอกฉันมาให้หมดเลย!
ตัวฉันอาจจะเป็นอสูรก็ได้นะ
แต่ก็ทำแต่เรื่องไม่ดีไม่ได้นี่นา...
!?
ตัวรอง!?
!!
อืมม...
ออกมานอกนี่แล้วเหรอ!?
เฮ้! ไปไหนแล้วเนี่ย!?
ตัวรอง!?
นั่น...ทางจัตุรัสรึเปล่านะ...
ดูเหมือนจะมีเรื่องเกิดขึ้นนะ
อะไรกันนะ...
เอ๊ะ...
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คงไม่เกี่ยวกับตัวรองหรอก
จ...เรื่อง...?
เหรอคะ...?
ใกล้ๆนี่แหละ ไปดูกันไหม?
เผื่อว่าจะเดินไปแถวนั้นแล้วเจอตัวรองด้วยก็ได้นะ
อ่า...
ขอบคุณนะ...
ตัวรองจะกลับมาเร็วๆ นี้เองค่ะ
ตัวรอง
ฟู่ฟู่ฟู่
ถึง...
พี่ชาย...
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
น้องชาย...
มีเขาขึ้นมาแล้วสินะ...
ก็เลยเอาข้าวมาให้
นายก็เป็นผู้ใหญ่แล้วนะ...
พอเป็นผู้ใหญ่แล้ว ร่างกายก็จะรับอาหารแบบเดียวกับมนุษย์ไม่ได้...
จ๋อม
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปก็ต้องเป็นสิ่งนี้
นี่แหละที่ให้แก
จำเป็น
พี่ชาย...
อืม...
นั่น...นั่น...
ตรงนี้มีประมาณ 100 ชิ้นเลยล่ะ
ชีวิตของมนุษย์...
วิญญาณที่เพิ่งจับมานี่เอง
ค...นี่มัน...
อึก...
พบว่ามีคนล้มอยู่หลายคนเลยค่ะ
สาเหตุยังไม่ทราบ แต่ทุกคนเสียชีวิตแล้ว
ประมาณ 100 คน...
โอ๊ะ...นี่ไง
พวกเราน่ะ ไม่กินเนื้อคนนะ
อาหารแบบเดิมๆ ก็ไม่ให้สารอาหารแล้วนะ
พอเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ถึงแม้จะเป็นตัวหนอนที่กินหญ้าใบไม้
ถ้าเป็นผีเสื้อก็จะดูดน้ำหวาน...ก็เหมือนกัน
พวกเรา
ไม่อยาก
ไม่กินคน!!
น้องชาย...
ถ้าไม่กินก็อยู่ไม่ได้สิ
ไม่อย่างนั้นก็ต้องกินนี่แหละ
ไม่งั้นก็จะค่อยๆ ตายไปเท่านั้น
แล้วแกจะยังเป็นมนุษย์ได้อีกเหรอ?
พวกเราแข็งแรงกว่ามนุษย์เยอะนะ
ถ้าไม่กิน ก็อยู่ได้ 100 ปีไม่ได้หรอก
แถมอีกอย่างนะ
ถึงจะมีเขาขึ้นมาแล้ว ก็คงจะไม่ได้ถูกนับเป็นมนุษย์แล้วล่ะ
ไม่ต้องเสียใจไปหรอก...แม้แต่มนุษย์ที่แสร้งทำเป็นสูงส่ง
ก็ยังต้องขับถ่ายอยู่ดี
นั่นมัน...มันน่าเกลียด...มากๆ เลย...
ต่อสิ่งมีชีวิตใดๆ ก็ตาม
สิ่งของเรานั้นคือเนื้อหาของอาหาร
ก็มีด้านที่อยากจะหลีกหนีมอง
แค่นั้นเอง
โอ้...นี่มัน...
ตัวรอง...!!!
วันที่ 1 มกราคม ปี 2023
คึคึคึคึ
เป็นไปได้อย่างไร...
มีไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น
แต่ยังได้ปีกอีกด้วย!!
ยินดีด้วย!
ราส!!
ตามตำนานของเผ่ามังกรก็ว่ากันว่า
ผู้ที่ได้รับเขาและปีกสองสิ่งนี้ จะช่วยเผ่าได้!!
พี่ชาย...นี่เป็นครั้งแรกของข้า...ราส!
จากตระกูลของพวกเรา
ข้าภูมิใจในตัวแกนะ!!
ได้มีเกียรติของเผ่าปรากฏออกมาแล้ว!
ทั้งเรดกุฟและก็าร์เจสก็มีแต่ปีกเท่านั้น
ฉันมีแต่เขาเท่านั้นแหละ
ตัวรอง แกสามารถกลายเป็นผลึกเผ่ามังกรได้นะ!!
ไปกันเถอะ!
ให้ลืมความรู้สึกของการเป็นพวกเดียวกันไร้สาระกับพวกตรงนี้ไปซะ
คุณเรดกุฟกับคุณก็าร์เจส...
พวกเราน่ะ กับพวกนั้นทั้งหลาย
แล้วก็พี่ชายที่ดูถูกมนุษย์ด้วยนั่นด้วย
ไปกันไม่ได้หรอก!
ถ้างั้นฉันจะให้แกเลือกเอง
ตัวรอง
นี่คือสึเมะ โทโมะ
เมล็ดพันธุ์ของตระกูลโอนะ
ถ้าดื่มเข้าไป ท้องจะไม่ป่อง แต่เขาหรือปีกจะหายไปชั่วคราว
หนึ่งเม็ดจะอยู่ได้ประมาณครึ่งวัน
พี่จะให้แกนะ
แต่ว่า
ไปเป็นสายลับซะ
ในผลึกสีครามนั้น มีนักวิจัยชาวอูราลิสอยู่ด้วย
ยังมีนักผจญภัยที่ถือดาบที่ผนึกองค์ราชาแห่งมังกรแสงอยู่ด้วย
ให้สืบเรื่องความเคลื่อนไหวของมนุษย์ต่อเผ่ามังกรของเรา
แล้วก็ความเคลื่อนไหวของเหล่าผู้ผจญภัยกับกองทัพของกษัตริย์เซรุจด้วยนะ
วันนี้จะให้คุณโจมเมะโตโมะทำเรื่องนี้ให้หมดก่อนนะ... พอหมดแล้วเราค่อยเจอกันใหม่
ส่วนของต่อไป จะแลกกับข้อมูลที่แกเก็บมานะ
พี่ชาย...
อยากลองเป็นนักผจญภัยดูไหม?
ก็มาพูดอะไรแปลกๆ อีกแล้วสินะ...
อึก!
งั้นไปที่กิลด์นักผจญภัยชื่อ "คริสตัลสีฟ้า" ซะ
ที่นั่นนี่แหละดีแล้ว
พี่ชาย!
ขอบคุณครับ!
พี่ชาย...
ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรกแล้ว...
ให้พวกเรามาอยู่ที่นี่เหรอครับ?
พวกโน้นน่ะ ใจดีนะ... ไม่ค่อยเห็นในนักผจญภัยคนอื่นเท่าไหร่เลย
พอไปสืบมาแล้วก็รู้สึกแบบนั้น
มันเป็นความจริงที่เหมาะกับแกเลยนะ
ไม่ใช่เหรอครับ?
พี่ชาย...
พวกเราน่ะ
จะไม่เป็นสายลับหรอก
แบบนี้จะได้กลับไปเป็นมนุษย์
นูรุ
ต้องไปกล่าวคำอำลาคุณเรนเป็นครั้งสุดท้าย
นูรุรุ
เพราะว่าได้รับความช่วยเหลือมาน่ะ
ก็เลยต้องกล่าวคำขอบคุณแล้วอำลาไปหน่อย
กลับมาแล้ว...
อ๊ะ!
ตัวรอง!
คุณเรน... พวกเรา...
โล่งอกไปที!
เป็นห่วงอยู่เลยนะ
เป็นห่วงมากจริงๆ เลยนะ
เหรอเนี่ย
อย่าหายไปอีกนะ!
เป็นห่วงอยู่เลยนะ!
ก็พูดเรื่องเดิมซ้ำๆ อยู่นั่นแหละ
อย่าหายไปอีกนะ!
โง่จริงๆ เลย
น้องชาย
จิกะอิ ทังโคฮน ซากโย เคียวคิว ไซไคโดนปัง ซาคุไทบุง โทซาคุ ชูไซเตชิมัส
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/50)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
อยากเล่นโหด ขอโหมดนรก
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
บริษัทจำกัด แมจิลูเมียร์
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
