ตอนที่ 77

คือ ผู้รื่นรมย์กับหกการ์ด จอมเวทย์ผู้ถูกเนรเทศ ที่ได้รับพร

วบทที่ 77

รั่วแล้ว รั่วแล้ว

อ๊า!

ฮ่าๆๆๆ

เอ!?

น่าตกใจอะไรกันล่ะ?

พวกเราเป็นพี่น้องกันนะ!

ก็เพราะว่าเป็นพี่น้องกันไง ถึงได้แวบเข้าห้องน้ำพร้อมกันด้วย!

นะ...อะไรน่ะ?

นั่นมัน...

มิราซึนะก็น่าจะเริ่มขับถ่ายพร้อมกับพวกเราในไม่ช้านี้ล่ะนะ...

อ่า... ทุกวัน พวกเราก็กลายเป็นพี่น้องกันในระดับโมเลกุลไปเรื่อยๆ...

แบบนี้...ทูน่า...?

เพราะว่ารู้สึกแบบนั้นจากส่วนลึกของจิตวิญญาณไง

อ่า พวกพี่น้องแมคโรนี่!

อยู่นอกไปเหรอ?

อ๊ะ...

อยู่...อยู่ครับ!

แมคโร...!?

เขาไม่ได้สูบบุหรี่เหรอ?

สุดท้ายก็น่าจะแอบสูบอยู่นะ~

ไม่ใช่ว่าบุหรี่หรอกนะ...

เหมือนเขาจะล้ม...กลิ้งอยู่ด้วยล่ะ?

มิรัตน่า!!

เป็นอะไรไป!?

มิรัตสึนะ!!

ที่นี่มันห้องสูบบุหรี่นะ มิรัตสึนะ แกยังคงสูบบุหรี่อยู่นี่เอง!

ตั้งสติหน่อยสิ!

ผู้ชาย...

ฮาระ...

ฮ่า...

ผู้ชายมาแล้ว คยู...

ผู้ชาย!?

ไอ้ผู้ชายมันอะไรกัน!?

ทุกคน...หนีไป...

ผู้ชายคนนั้น...

หนีไป คิว...

คิว กำลังเล็งไปที่ มิราโซ กับ มิราทาโร่

●●

ฉัน...พยายามจะกำจัดเขาแล้วนะ...แต่ว่า...

ทำไม่ได้เลย...คิว...

ขอโทษนะ...

ที่กำจัดไม่ได้...

ที่ทำให้เป็นห่วง...ขอโทษนะ

ทุกคน...

ขอโทษนะคิว...

ที่ไม่สามารถปกป้องทุกคนได้...ขอโทษนะคิว...

ตุ้บ!

มึ... มิรัตสึนะ...

มิรัตสึนะ!!!

อ๊าาา... อ๊าาาาา~!!

ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ อยากจะทำเท่าไหร่ก็ได้เลย...

ให้อภัยไม่ได้โว้ย...! ให้อภัยไม่ได้โว้ย!! ที่ต้องมาตายพร้อมกับร้องไห้ขอโทษแบบนี้...

น่าจะปล่อยให้สูบบุหรี่ไปซะดีกว่าโว้ย!!

ไม่มีใครควรจะต้องจบชีวิตแบบนั้นหรอกน่า!?

แน่นอนอยู่แล้ว! ทุกคน...ด้วยรอยยิ้ม

พร้อมกับพูดว่าชีวิตนี้ดีแล้วไง! ควรจะตายอย่างสงบสิ!?

นี่มันอะไรกัน!?

นี่มันอะไรกันเนี่ยยยยย!!

เป็นบทลงโทษ

หา!?

!!

อะไรน่ะ!?

อ...แกน่ะ...!!

พี่น้องมิรา

บุคาร์! เจออีกแล้วนะ

ฉันคือ บูคาไฮคาร์

กำลังทำภารกิจภายใต้อำนาจขององค์ราชาฮาร์คิน

พวกแกได้รับคำสั่งจากองค์ราชาฮาร์คินให้ไปโจมตีฝ่ายโดรา...

แต่พวกแกกลับละทิ้งภารกิจนั้น...

เท่ากับว่าฝ่าฝืนคำสั่งขององค์ราชา

ตอนนี้มีหมายจับพวกแกในข้อหาเป็นกบฏ...

อ๊ะ...

อ่า...?

พวกเราไม่ได้ก่อกบฏนะโว้ย!

ถ้าจะให้พูดก็คงเป็นความประมาทในการทำงานมั้ง!?

เรื่องพวกนี้มันไม่เรียกว่ากบฏซะหน่อยโว้ย!!

นี่

มิราทาโร่

อย่างที่นายรู้อยู่แล้ว อาณาจักรเซรุจังได้ทำพันธสัญญากับเผ่ามังกร

“เผ่ามังกรจะไม่กินมนุษย์ของอาณาจักรแบบตามใจชอบ”

“เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน อาณาจักรเผ่ามังกรจะจัดหาเสบียงมนุษย์ให้เผ่ามังกร”

—การหาจำนวนมนุษย์สำหรับเป็นเสบียงให้ได้เยอะๆ นั่นคือปัญหาในตอนนี้...

มิราทาโร่

นายมีความสามารถในการโคลนใช่ไหม?

อ๊ะ...?

อยากให้ทำมนุษย์สำหรับเผ่ามังกรจำนวนมากด้วยการโคลน

!!

ถ้าให้ความร่วมมือ ราชอาณาจักรจะยกโทษให้กับความผิดของพี่น้องมิราทุกคน

ปฏิเสธเด็ดขาดเลย!!

ทำไมล่ะ!?

ก็เพราะว่าแกมันไม่ถูกใจไงล่ะ!

พวกแกกำลังออกหมายจับพี่เรนอยู่

เพราะว่าคุณเรนเป็นพระคุณของพวกเรานี่นา...

ศัตรูของคนที่สำคัญ...ก็คือศัตรูของพวกเรานั่นเอง!

แล้วแกน่ะ...บุคาร์ใช่ไหม?

แกเป็นคนเริ่มต้นข่มขู่การเจรจาครั้งนี้ใช่ไหม?

จุดนั้นก็ไม่ถูกใจเหมือนกันใช่ไหม?

อ๊า, ฉันนี่หัวเสียแล้วนะ!

สมแล้วด้วยสิ!

ถ้าอยากเจรจา ก็แสดงตัวให้ต่ำกว่าหน่อยสิวะ!

ตอนนี้ก็ได้

ย่า

เรื่องการยกโทษยังไม่ตายนะ

มิราทาโร่ ช่วยอาณาจักรด้วยเทคโนโลยีโคลนซะ

ถ้าปฏิเสธเรื่องนี้ ครั้งหน้าไม่ใช่ปลาแล้ว

ครอบครัวของมนุษย์จะต้องเป็นเหยื่อ

เทะ

แกเจ้าสารเลวเอ๊ย!!

!!!

บาดแผลตื้นนิดเดียว...! มิราทาโร่เป็นไงบ้าง!?

ฉันไม่เป็นไร มิราโซว!

ฉันก็เหมือนกัน มิราโซว!

ดาบพุ่งมา แต่กลับมาหายไปเมื่อปะทะกับพวกเรา...

คงเป็นสิ่งที่จับพลังเวทย์ให้กลายเป็นรูปร่างดาบกระมัง!?

!!

ก็ไม่ได้เป็นการโจมตีที่ร้ายแรงมากนักหรอกนะ...

เป็นไงล่ะ?

ถ้ามาเรื่อยๆ ด้วยจำนวนแค่นี้ก็อันตรายแย่เลยนะ!?

เปลี่ยนใจแล้วเหรอ?

น่ารำคาญชะมัด!

จะเปลี่ยนได้ยังไงล่ะ!

อย่างนั้นเหรอ

!!

หลบไม่พ้นโว้ย...!!

แถมพลังก็เพิ่มขึ้นกว่าเมื่อกี้อีกนี่!?

ทำไมไม่ยิงทันทีแต่กลับเตรียมท่า...

●●●

กำลัง...สะสมพลังเหรอ!?

!!

!?

มันเหมือนกับกระสุนปาจิงโกะกับธนูเลยนะ...

เพื่อที่จะปล่อยออกไปอย่างแรง ก็ต้องดึงสายธนูให้แน่นเข้าไว้...!!

งั้นก็คงจะให้เวลาไม่ได้สินะ!?

อ๊า... ตั้งแต่แรกความเร็วของมันก็ผิดปกติแล้ว...เป็นความเร็วที่หลบไม่พ้นเลย

สิ่งที่สะสมอยู่มันไม่ใช่ความเร็ว

แต่มันคือพลังทำลายล้างนี่เอง...!!

มิราโซว

ขอให้ฉันได้ลองสักครั้ง

เอาล่ะ

งั้นก็ท่า...นั้นเหรอ!?

อ๊า!!

จะอัดให้ดูเลย

!?

ฮ่าๆๆ!

อย่างที่คิดไว้เลย ดาบหายไปแล้ว!

ถ้าเป็นดาบที่โดนพวกเราแล้วหายไปล่ะก็

ก็จะวิ่งเข้าไปปะทะแล้วทำให้มันหายไปซะเองโว้ย!!

สมกับเป็นมิราทาโร่จริงๆ! เจ้าไอ้หัวแตกเอ๊ย!

อะไรน่ะ

เมื่อกี้มันคือ...

จากบาดแผล

สำลีก็ทะลักออกมาด้วย

ไม่แค่นั้นดาบของฉันยังแทบจะไม่ได้ผลเลยด้วยซ้ำ!!

การโจมตีเมื่อครู่น่าจะทำให้ร่างกายเสียหายมากกว่านี้ แต่ไม่รู้ทำไมพวกมันถึงแค่เป็นแผลฉีกขาดเท่านั้น

!!

จังหวะการโจมตีของแต่ละคนเนี่ย ช่างเป็นเรื่องปาฏิหาริย์จริงๆ

มันเข้าเป้าได้ไงวะ!!

พวกมันนี่มันพวกโชคดีชัดๆ

แกไอ้มิราทสึนะ! จะทำให้แกต้องสำนึกผิดเรื่องฆ่าพวกเราให้หนักจนตายไปเลยเว้ย~...

ไอ้ความผิดที่ฆ่าทูน่าสังหารที่อ่อนแออย่างพวกเราน่ะ มันโคตรใหญ่เลยนะ! จะให้ตายชดใช้เลย!!

สิ่งที่ข้าต้องการก็คือความสามารถในการโคลนนิ่งนั่นแหละ

ไม่ว่าจะต้องฆ่าทุกคนที่เหลือ ข้าจะพาเจ้ามิราทาโร่กลับมาให้ได้เลย

มาเลย ไอ้พวกชาวประมงหางปลาที่ฆ่าได้แต่ปลาเท่านั้น ไอ้หนุ่มวัยกลางคนผมยาวอย่างแก!

!!

ไม่ใช่แค่ปาฏิหาริย์

หรอกนะ!?

ราวกับว่าสมองเดี่ยวๆ กำลังขับเคลื่อนแขนขา

ทุกคนกำลังประสานงานกันอย่างสมบูรณ์แบบ!!

ถึงแม้ว่าจะสื่อสารกันอยู่ก็ตาม

การที่จะทำให้การกระทำของแต่ละคนสอดคล้องกันได้ขนาดนี้มันเป็นไปไม่ได้เลย...!!

เฮ้! เจ้านี่ไม่ธรรมดาเลยนี่นา!?

!?

นั่นคือมิราทาโร่โคลน

คนที่ฉันฟันดาบเข้าที่ใบหน้าคือมิราทาโร่ตัวจริง

ทำไมโคลนถึงบาดเจ็บในจุดเดียวกัน...

มิราทาโร่ทุกคนบาดเจ็บตรงเดียวกันหมดเลยเหรอ!!?

มิราโซวก็ด้วย!!

ไม่แค่การเคลื่อนไหว แต่บาดแผลก็ด้วย!!

นี่มันอะไรกันเนี่ย

พวกพี่น้องทุกคนแชร์ร่วมกันอยู่...!?

ใช้เวทมนตร์ทำให้ทุกคนซิงค์...ประสานกันเหรอ!?

แต่ว่า...แย่แล้ว!!

ถ้าเป็นเวทมนตร์... น่าจะเป็นเวทมนตร์สายคำสาป!?

แบบนี้แล้ว...

ถ้าฆ่ามิราโซวกับมิราทาโร่โคลน

เจ้าตัวจริงมิราทาโร่ก็จะตายไปด้วยนะ!

เฮ้ๆ... ถึงตอนนี้ก็เริ่มกลัวแล้วเหรอไอ้ลุงนี่!

ตื่นตระหนกกับความแข็งแกร่งที่เกินความคาดหมายของพวกเราพี่น้อง 8 คนนี่รึไง!?

พี่น้องนี่แหละคือสุดยอด!

มีความสุขเป็น 8 เท่า! ความไม่สุขเป็น 1 ใน 8!!

สายสัมพันธ์ของพวกเราพี่น้องมิรานี่ ไม่มีอะไรจะเทียบได้เลยนะ!?

ความสามารถในการซิงโครนี่น่าจะแน่นอนแล้วล่ะ

แต่ความสามารถในการซิงโครนี้...

เป็นของใครกันแน่...

ฉันอ่านรายงานเกี่ยวกับพวกมันทั้งหมดแล้ว

ทั้งเรื่องความสามารถในการซิงโคร หรือแม้แต่การมีอยู่ของมันเองก็ยังไม่เคยรู้สึกได้เลย

ถ้าพูดถึงรายงานของพวกมันนะ

ไม่น่าจะใช่...

มิราทาโร่ แกนี่...

!?

มิราทาโร่ แกน่ะ

ร่างโคลน ความสามารถอะไรนั่นน่ะ...

ไม่ได้มีหรอกมั้ง...?

ช้าเป็นเต่าไปแล้วไอ้บ้า!!

เพิ่งจะสังเกตเห็นเหรอ!? ยินดีด้วยนะกับรางวัลโนเบล

ถ้าเป็นมนุษย์โคลนจริงๆ เนี่ย มันไม่ควรมีสำลีทะลักออกมาจากบาดแผล

ตัวตนที่แท้จริงของมิราทาโร่โคลนคือ

ตุ๊กตา!!

ถ้าตุ๊กตาสามารถใช้มือได้คล่องแคล่วบ้าง ก็สามารถสร้างให้มันเหมือนจริงได้...

มันไม่เกี่ยวกับพลังเวทมนตร์อะไรหรอก ก็แค่งานฝีมือธรรมดา!

มันซิงโครไนซ์ได้ถึงระดับที่บาดแผลตรงกันเลยด้วย

ถึงแม้จะสามารถขยับตุ๊กตาให้เหมือนตัวจริงได้ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยนะ

ถ้ามิราทาโร่มีแค่ความสามารถในการซิงโครอย่างเดียวน่ะก็

พี่ใหญ่ก็โกหกคุณไปแล้วสินะ

มันสมเหตุสมผลทุกอย่าง

ช่วยไม่ได้นี่นา...!

ก็คือทำหุ่นจำลองแม่ทัพสังหารขึ้นมาด้วยงานฝีมือ ปลอมเป็นหุ่นยนต์

แล้วก็หลอกว่าเป็นมนุษย์โคลนไปซะอีก!!

กล่าวคือ

ความสามารถของมิราทาโร่ที่ว่า 『สามารถเขียนบทความให้ผ่านการตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญได้ ความสามารถทางวิทยาศาสตร์นั้น』น่ะ

มันเป็นเรื่องโกหกล้วนๆ เลยนี่นา!!!

บูคเกอร์!!

ไม่จำเป็นต้องมาสู้กับเจ้าเด็กนี่หรอก

พวกพี่น้องมิราไม่มีความสามารถในการโคลน

จะไม่ให้กลับไปรอดแน่!?

มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลยในการหาคนสำหรับเผ่ามังกร...

ไอ้พวกเด็กๆ ของทากะโนะนี่ไม่เชื่อฟังคำสั่งของกษัตริย์เลย

ของกษัตริย์ของฉัน

ถึงกับมองข้ามไปได้เลยรึไง

ไอ้บูการ์นั่นน่ะ สายตาไม่ถูกใจเลย

ถูกเผง! ไอ้ทหารรับจ้างสกปรกเดินเตร็ดเตร่ในวังหลวงนี่มันไม่สมควรเลยนะ!

ก็แค่ไอ้คนที่โชคดีได้เกาะติดกับคุณฮาร์คินเท่านั้นแหละ

ฮ่าๆๆๆ

อืมมม...

ดูสนุกดีนะ

คุณฮาร์คิน

กำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ?

เรื่องไร้สาระสิ้นดีเลยครับ

เจ้าได้ยินไหม?

บูก้า

จะให้พระองค์ทรงได้ฟังเรื่องไร้สาระไปได้อย่างไรกัน

ที่นี่ลมพัดแรง...

มีแต่เสียงลมเดิมๆ ที่ได้ยินเท่านั้นครับ

บูก้าเป็นผู้ติดตามที่ดีที่สุด... ตอนนี้ก็พยายามไม่ให้เกิดเรื่องวุ่นวายอีกแล้ว

เอ่อ... ใช่ครับ

เจ้าได้ยินไหม? คำพูดที่ชาญฉลาดเมื่อครู่

อั่ก!

ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้เกิดในตระกูลที่มั่งคั่งนะ

อย่าหัวเราะเยาะพวกสามัญชนที่เกิดในบ้านจนมากนักเลย

คะ... จะระวังค่ะ

ได้ยินเสียงลมแบบเดิมๆ ตลอดเลย...หรือเปล่า

บูการ์... มันเหมือนกับความทรงจำสมัยเด็กที่แกเล่าให้ฟังเลยนะ

บ้านเก่าโทรมคงจะมีลมโชยลอดเข้ามาเป็นช่องๆ ทำให้ลำบากสินะ?

ใช่ครับ

แม่ได้ถอดเสื้อของตัวเอง

แล้วก็คลุมไหล่เล็กๆ ของเจ้าไว้ด้วยสินะ

ครับ

ถึงจะอุ่นขึ้นหน่อย แต่พอเห็นแม่ที่เปลือยเปล่าสั่น ก็ยิ่งลำบากขึ้นไปอีก...

ใช่ครับ... ท่านพูดว่าเป็นเหมือนบทกวีใน "มังยาชู" เลยครับ

แม่ของเจ้าน่ะ ยังเปลือยอยู่ให้ลมพัดอยู่รึเปล่า?

ฮ่าๆๆๆ! ฉันน่ะเหรอ? พูดแบบนั้นเหรอ!?

ไม่เลยครับ!

ตั้งแต่ได้เริ่มทำงานกับคุณฮาร์คินแล้ว...นานแล้วนะ!!

ก็ได้มอบเสื้อผ้าดีๆ และบ้านที่สะอาดอบอุ่นให้แม่แล้วด้วยค่ะ!!

อย่างนั้นรึ

ก็หมายความว่าไม่มีใครได้ยินเสียงลมอีกแล้วสินะ

อย่าเอาเสียงลมมาอ้างอีกนะ

ไอ้บูการ์นี่! คุณฮาร์คิน!

แทนกษัตริย์ ข้าจะลงโทษพวกทรยศอย่างพวกเจ้า!!!

ยังไม่หยุดอีกเหรอ!? คิดว่ามันจะได้ผลรึไง ไอ้มีดบัดซบนี่!

ในทางกลับกัน จะทำให้แกได้รู้ซะเอง!!

ขอโทษนะ...

โรงแรม นักผจญภัย ทินเกียว

ก็เพราะพูดเรื่องความสามารถในการโคลนออกไป...

ถึงได้มาเป็นแบบนี้ซะได้...

น่าจะบอกความสามารถไปตรงๆ ตั้งแต่แรก...

น่าจะบอกไปตั้งแต่แรกก็ดีแล้วสิ...

ไม่ต้องขอโทษหรอก มิราทาโร่...!

มิราทาโร่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ คยู...

ใช่แล้ว!

มันเป็นความผิดของไอ้หมอนั่นที่พยายามจะใช้พวกเราตามที่มันต้องการไม่ใช่เหรอ?

ไอ้หมอนั่นมันเล็งมาที่ฉันคนเดียวแท้ๆ นะ...

พวกเราน่ะเหรอ...?

ความโชคร้ายของฉัน... วิกฤตของฉัน... พวกแกไม่คิดว่าเป็นวิกฤตของทุกคนเลยรึไง!?

ก็แน่นอนอยู่แล้วสิ คยู

พี่น้องจากคยูต่างหากล่ะ

พวกเราเป็นพี่น้องแปดคนนะ

ความสุขมันเป็น 8 เท่า ความทุกข์มันก็เป็น 1 ใน 8 ใช่ไหมล่ะ!?

ถึงจะเหลือแค่คนเดียวแล้วก็ตาม

ความสุขก็ยังเป็น 7 เท่าอยู่

เพราะอย่างนั้นไงล่ะ!!

ความทุกข์ก็เป็น 7 ใน—!

บูการ์! พลังของดาบแกด้วย!!

มันจะถูกแบ่งเท่าๆ กันระหว่างพี่น้องเป็น 7 ส่วน ทำให้ทุกคนแค่บาดเจ็บเล็กน้อยก็พอ!!

พี่น้องมิราน่ะแข็งแกร่งที่สุดเลยนะ!!

ฮ่าๆๆๆ! ถูกต้อง! จิ้นจิ้นจินโปว!

ช่วงเวลาอันยาวนานที่ใช้ร่วมกันในฐานะพี่น้อง!

ได้ทำให้ความผูกพันทางจิตใจแข็งแกร่งขึ้น!!

และ 'ความสามารถในการประสานการกระทำของพี่น้อง' ที่เติบโตขึ้นจากสิ่งนั้น!!

ซิงโครไนซ์ มิราแบรดเดอร์ส!!!

การซิงโครไนซ์ของมิราบราเธอร์สพวกนี้ ไม่ว่าจะกับพี่น้องสายเลือดแท้ๆ

หรือพวกหุ่นที่ถูกสร้างให้เป็นพี่น้อง ก็ใช้ได้เหมือนกัน

เพราะฉะนั้นหุ่นพวกนี้ถึงทำตัวเป็นมนุษย์โคลนได้

มิราสึนะก็เริ่มที่จะ

คิดได้จากใจจริงแล้วว่า

ว่าเขาเป็นพี่น้อง

นี่คือมิราสึนะนะ มิราทาโร่

ปลาทูน่าตัวนี้เล็กกว่าที่คิดแฮะ

ฉันจะทำให้มันเติบโตเองนะ มิราทาโร่

เติบโตเหรอ?

ความสามารถของฉันคือเร่งการเติบโตไงล่ะ...

ก็ดีนี่นา

แล้วฉันจะทำให้พวกแกตัวใหญ่ขึ้นและฉลาดขึ้นให้เอง

เชียร์อยู่นะ

นี่ มิราทาโร่

เลยอยากจะปรึกษาหน่อย

ฉันตั้งใจจะใช้การเร่งการเติบโตของฉันให้พี่น้องทุกคนโตขึ้นน่ะ

ให้มันออกไปว่าพวกแกโตขึ้นได้เพราะพลังวิทยาศาสตร์ของนายไง?

การเติบโตมันก็ต้องใช้เวลาไม่ใช่เหรอ? เวลาออกรบจริงก็เอามาใช้ไม่ได้

ฉันอยากให้คนอื่นคิดว่าฉันมีความสามารถในการต่อสู้แบบอื่นด้วยน่ะ

ได้เลย

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ก็ทำให้ทั้งหมดดูเหมือนว่าทำได้ด้วยพลังวิทยาศาสตร์ของฉันเลยดีกว่า!

มิราทสึนะน่ะ

ตายไปแล้ว

แต่เป็นพี่น้องของเรา

ต่อจากนี้ไปก็จะคงอยู่ในใจพวกเราตลอดไป!!

แล้วก็ บูการ์!! แกจะได้โดนหมัดสังหารจากพวกเรา!

การโจมตีพร้อมกันที่หลีกหนีไม่พ้นของพี่น้องทั้ง 7 คน... ด้วยท่า ซิงโครมิราแอทแทค!!!"

อึก

อ๊ะ!?

กะ...

มิ... มิรา... ทาโร่...!!!

ถึงจะซิงโครไนซ์ไปถึงการบาดเจ็บก็ยังลำบากเหมือนกันนะ

แม้จะกระจายไปเป็น 1 ใน 7 แต่ก็มีความเป็นไปได้ที่ทุกคนจะตายได้เหมือนกัน

พวกแกภูมิใจนักหนาที่ตามล่าฉันมา

แต่ตั้งแต่แรกแล้ว ฉันก็ตั้งใจจะมาถึงที่นี่แล้ว

พวกแกจำได้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหน?

...

มันคือที่ที่พวกแกวิ่งตามมา

เคยพูดถึงคำว่า จิ้นจิ้นจินโปว ใช่ไหม?

ทำไมพวกแกถึงไม่คิดว่าฉันสามารถสร้างดาบจากใต้ดินได้ล่ะ?

ฉันเก็บดาบใต้ดินไว้และเพิ่มพลังมันมาตลอดเลยนะ

สุดท้ายแล้วพวกแกก็แค่พวกอันธพาลที่อวดเก่งระดับหนึ่ง...

พวกแกไม่รู้ตัวเลยจนกว่าจะโดนเล่นงาน

เจ้า มันหมายความว่า ไม่สามารถเทียบเคียงกับนักรบที่รับใช้กษัตริย์อย่างฉันได้เลยสักนิด

ฉันยัง

กับเรื่องแค่นี้จะมา...

ทำให้ฉัน... ตาย...

ก็ฆ่าซะ...!

คิดว่าจับได้แล้วเหรอ!?

หุ่นตัวนี้มันไม่ขยับแล้วนะ

คงไม่มีแรงจะซิงโครไนซ์ด้วยสินะ?

ฮ่า

อย่าทำเป็นแกร่งนักเลย

ฮ่า

!!

ฉันจะแสดงของดีให้ดูเอง

ยังต้องเปิดตาไว้อีกสักพักนะ?

อ...เฮ้ๆๆ

แป๊ะ!

จู่วววว

หยุดนะโว้ยยยยย!!

โทษประหารของพวกแกจะถูกตัดสินที่เมืองหลวง

ทั้งที่พวกแกจะต้องตาย และร่างพวกแกจะถูกเผา

ให้ทุกคนในครอบครัวและเพื่อนๆ ได้...!!

มาได้เห็นแบบนี้ไงล่ะ

มาดูสิ!