ตอน 87: Chapter 87

ฉันคิดว่าฉันต้องการอาวุธ

ตอนที่ 87

ที่ว่าต้องใช้อาวุธ

แต่มันอาจจะไม่ใช่แบบนั้นก็ได้

เหมือนเมื่อกี้

ฉันอาจจะสู้ได้ดีกว่านี้ด้วยสกิลเสริมพลังก็ได้นะ

เรน...

ใช่แล้วค่ะ ไม่จำเป็นต้องเป็นเรนทำก็ได้นะคะ

ฉันจะเข้าแทนตอนที่สู้กับเจ้าหมอนั่นเอง

เพราะเรนมันไม่เหมาะกับการต่อสู้เลยนี่คะ

ไม่ไหวแล้ว...

ถ้าฉันไม่ทำล่ะก็...!!

มันจะดีต่อราสด้วย

ถ้าไม่ทำแบบนั้น ฉันรู้สึกเหมือนจะเจอราสไม่ได้เลย

●●●

งั้นดาบจักรพรรดิลูมิน่าที่เอวคุณก็ไม่ต้องใช้แล้วใช่ไหมคะ ให้หนูทิ้งให้เลยนะคะ

ไม่ทิ้งหรอก!

?

ซึ...

พื้นดิน...

●

!?

!?

!

น...นี่มันอะไรกัน!?

ตามมาได้โดยไม่หลงทางเหรอ

ฉันคือสาวน้อยเวทมนตร์เอลซีเองนะ~

มีสายตาที่ดีนี่นา...ผู้หญิง!

โยโรชิ~♪

เผ่ามังกรที่ชื่อไลเอลนี่

ไม่ใช่แค่แรงขาธรรมดานะ

ถึงจะตัวใหญ่และคิดถึงพละกำลังทางกายภาพแล้ว แต่ความว่องไวในตอนนี้มันประหลาดเกินไป

ต้องมีอะไรบางอย่างแน่

พวกเราก็จะตามไปนะ!

ฉันใช้พลังมากเกินไป

จะเป็นภาระ ให้ไปก่อนเลย! จะจัดการความปลอดภัยเอง

งั้นฉันจะตามรันทาน่าไปเองนะคะ

คือว่า...ระหว่างพวกเราเนี่ย

มันมีความขัดแย้งเล็กๆ อยู่เหมือนกันนะคะ...ไม่เป็นไรหรอกค่ะ...ต้องเป็นแบบนั้นแหละ...

หะ...ความขัดแย้ง!? นี่เธอพูดเล่นอะไรน่ะ!? ตอนนี้เนี่ย!

พวกเธอสองคนก็อยู่ด้วยกันบ่อยนี่นา...คุยกัน หัวเราะกันอยู่ไม่ใช่เหรอ!

เอ!?

อึก... ไม่จริงน่า!?

สำหรับริริอิแล้ว พวกเราก็ดูสนิทกันใช่ไหมคะ

แต่มันกลับไม่ใช่แบบนั้นสินะคะ

ก็...ฉันไม่ได้ชอบเจ้าหมอนี่เป็นพิเศษนะ แต่ก็ได้ค่ะ จะปกป้องให้เอง

เหรอ... เห่น เฮ็...

นี่นะ! พวกเราเข้ากันได้ดีใช่ไหม!?

ทั้งมาร์กาเร็ตกับรันทาน่าด้วยนะ!!

ค่ะ...ถึงจะพูดแบบนี้ แต่ก็เป็นเพื่อนสนิทกันนี่คะ ค่ะ

อืม...อ่า...เพื่อนสนิท...

จริงเหรอ!?

ก็...ฮ่า...ฮ่า...

จริงเหรอ!?

ไว้ใจเลยนะ!

ฝากพวกเธอสองคนด้วยนะ!

อาาา ริริอิก็ระวังตัวด้วยนะ

หอนัยนี่สิ

เอี๊ยง

งั้น...งั้นとりあえずไปที่ไหนสักแห่ง...ที่ไหนสักแห่งไหม?

นี่มันคำพูดแบบคนเดทครั้งแรกในชีวิตเลยนะ

เอลซี

ดูเหมือนจะตามทันแล้วสิ

ว่าเป็นยังไงนะ

?

ถูกไล่ตามมาแล้วนะเนี่ย

ก็ใช่แหละนะ...

!

กองกำลังที่กำลังต่อสู้อยู่น่ะ...

แย่แล้ว ริริอิ

ทหารฝ่ายฮาร์คินเหนือกว่ามากเลย...

เจ้าหมอนั่น...

คงไม่อยากสู้สินะ...

กองทัพของฮาร์คินดูเหมือนจะออกไปทางไกลส่วนหนึ่งนะ

ไลเอลคงกำลังรอให้มันกลับมายังพระราชวังนี้ล่ะมั้ง

...สิ่งที่เจ้าหมอนั่นกำลังทำอยู่เนี่ย

นี่หมายความว่าเป็นการถ่วงเวลาสินะ...

พอหน่วยรบชั้นยอดขององค์ราชาฮาร์คินที่ออกไปข้างนอกกลับมา

พวกเราก็จะชนะกองทัพโดราได้

ดังนั้นระหว่างที่พวกเขากลับมา!

พวกเราจะต้านทานไว้เอง!!

เพื่อเหตุนั้น ตอนนี้!

ให้หลีกเลี่ยงการต่อสู้!!

ชะลอการรุกรานของโดรา!!

การที่ถูกพาตัวเรนไปได้นี่มันน่าเจ็บใจจริง...

ถึงแม้จะไล่ตามก็ถูกรักษาระยะและหนีไปได้

ถ้าโจมตีก็จะโดนเรนไปด้วย

●●

!

ฮ่าฮ่าฮ่า

คิดจะต่อยข้าเหรอ?

แกน่ะ พลังเวทแทบไม่เห็นเลยนะ!?

จะต่อยด้วยฝีมือแบบนั้นแล้วจะเป็นยังไงล่ะ!?

แกเป็นเครื่องมือสำคัญในการถ่วงเวลา

แต่ถ้าแกต่อยฉัน ฉันจะตอบกลับไปเป็น 1000 เท่า!

ดังนั้นอย่าทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บสิ!

อยากจะเสียใจไหม!?

เรน!!! อย่าเลยนะ!!!

ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอกนะ จะตายเสียแล้วนะ!!

แค่เรื่องกินข้าวแค่นี้จะมาทำเป็นกล้าหาญอะไรนักหนา

อย่างนั้นสินะ

1000เท่าเหรอ...?

ถ้างั้นฉันจะเป็น 5000เท่าล่ะ

!!?

ตะปู!?

เหมือนกับถูกตรึงไว้กลางอากาศเลย!!

ตรงที่โดนแทงน่ะ ไม่ขยับเลย!!!

เสริมความแข็งแกร่งให้ตะปูแล้ว...!

ถ้าเสริมความแข็งแกร่งให้ถึง 1050 ล่ะก็

ก็สามารถตอกตะปูให้ลอยอยู่กลางอากาศได้ด้วย...!!

แล้วไงล่ะ?

ก็แค่เรื่องแค่นี้ จะมาทำเป็นแกร่งนักเหรอ?

แค่นี้เอง...

แก...

●●

นี่มัน...สมกับเป็นคนเก่งจริงๆ

มาทำนี่ทุกเช้าสิ!!

ครั้งแรกเลย...!!

เพราะความดันต่ำนี่ทุกเช้าตื่นไม่ไหวเลย!!

ไม่ได้ผลเหรอ...!?

ทำไปแบบตั้งใจจะฆ่าเลยนะ...!?

พวกแกฆ่าแมลงวันหรือยุงกันเหรอ?

ข้าด้วย!

มนุษย์เอ๋ย!!พวกแกก็...!!

จะฆ่าพวกแกซะดีไหมนะ...!!

($\frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{1}{2} \cdot \frac{

ไลเอลคนนี้จะฆ่าพวกแกทั้ง 3 คนให้ตายห่า

แล้วจะเหยียบย่ำจนเละเป็นโจ๊ก แล้วฉี่ลงไปให้จังเลย!!

ยัยสาวไฟฟ้า!!

เริ่มจากแกก่อนเลย!!

ไม่ยอมให้ทำ

หุบปาก

คู่ต่อสู้ของแกน่ะคือข้าต่างหาก!!

แกเป็นลูกน้องของสาวสายไฟฟ้า...!!

『คริสตัลสีน้ำเงิน』นี่เอง!!

!

『คริสตัลสีน้ำเงิน』นี่แหละ!

เผ่ามังกรแห่ง『คริสตัลสีน้ำเงิน』! มีเผ่ามังกร『คริสตัลสีน้ำเงิน』อยู่ตรงนี้! ส่งกำลังใจมาให้หน่อยสิ!

...!

ไปให้ได้นะ

!

คงไม่อยากเห็นคนฆ่าคนกันหรอกมั้ง ผู้ที่ตั้งชื่อ "คริสตัลสีน้ำเงิน" น่ะ

แต่เรนน่ะ ใช้พลังเวทป้องกันอะไรไม่ได้เลยนี่นา!?

มันไม่ใช่ว่ามีแค่คนเดียวที่สู้แบบเปลือยๆ นะ!!

ถ้างั้นทางนี้ให้ฉันรับมือเอง

ลิลลี่ ฝากเรนไว้กับเธอด้วยนะ

...ค่ะ!

เดี๋ยวก่อน คุณผู้หญิง!

อ๊ะ...

นี่มันอะไรกัน!?

รั้วนี่มัน...

หมายความว่าต้องห้ามผ่านไปข้างหน้า

!!

นายก็เข้าใจใช่ไหม...นายก็ด้วย

●●●

เสริมพลังให้แล้ว

ไม่ว่าจะทำยังไงก็ทำให้ไปข้างหน้าไม่ได้เลย

การเสริมพลังของฉันมันเป็นเวทมนตร์แบบนั้นน่ะ

ฉันมีเพื่อนที่เป็นเผ่ามังกรนะ

เขาตัดสินใจเลือกทางที่แสนจะยากลำบาก

ออกมาจากที่ที่มีทุกคนอยู่

เพื่อที่จะได้อยู่กับพวกเราในฐานะเพื่อนพ้อง...!

นั่นแหละเหตุผลที่ฉันให้อภัยแกไม่ได้...

ไลเอล...!!

แกที่กล้าฆ่าเพื่อนแล้วกินมันอย่างหน้าตาเฉย!!

มันให้อภัยไม่ได้จริงๆ!!

แกไม่ใช่ทางนั้น...

คู่ต่อสู้ของแกน่ะ...คือข้าต่างหาก! ไลเอล!!!

เมื่อกี้น่ะ

เริ่มรู้สึกขึ้นมาแล้วสิ ไอ้หน้าโง่เอ๋ยยยยยยยยย!!

ลิลลี่!

สบายมากเลย!

ให้การป้องกันเป็นหน้าที่ของฉันเอง!

ตั้งสมาธิไปที่การจัดการไลเอลที่อยู่ตรงหน้าให้ได้เลยนะ!!

การเสริมพลังให้รั้วนั่นเป็นวิธีที่ฉลาดมากเลยนะ...

โค่นได้... โค่นได้แน่เลย...!!

อา...!

7...

อาาา...

เอ็ม

...

เวทมนตร์ที่สามารถขยับก้อนหินได้เหรอ...? แต่ไอ้นั่นมันอะไรกัน...?

อย่าคิดว่าแค่ขยับได้เฉยๆ ล่ะ...! ควรคิดว่าเอาไปประยุกต์ได้มากกว่านั้นสิ...!

...คิกิกิ

กิ...

คาวะ"...

คาวะคาวะ...

!!

ปืนใหญ่ที่ยิงกระสุนหิน!!

อย่างนั้นสินะ นั่นมัน

หินรึ!?

ป้อมปืน!!

!!??

ห้ามเข้าและโจมตีเกินกว่านี้

ใช้ป้ายที่เสริมพลังเพื่อหยุดไลเอล

จะใช้พลังเวทย์ของอาทัดทำลายก้อนหินที่กำลังบินมา!!

แล้วก็จัดการกับไลเอล

โค่นให้ได้!!

อึก...

โจมตี

เข้ามาเหรอ...?

เอ๊ะ...!?

จะโจมตีจากตรงนั้นเหรอ!?

ไม่นะ...ป้ายนั้น...

ฉับ

ลิลลี่!! ไม่เป็นไรนะ!?

ก็บอกว่าแค่นี้มันสบายมากเลยไง!!

เฮ้ย ผู้หญิง! แกก็ไม่ธรรมดาเหมือนกับที่เป็นมนุษย์นะ!!

เหมือนกับผู้หญิงคนนั้นเลย!! ทำได้ดีเชียวนะ!!

ว่าแต่ คุณผู้ชาย! นั่นน่ะ!

ห้ามเข้าและโจมตีเกินกว่านี้

เขียนว่าอะไรกัน!?

!!●●

โย... อ่านไม่ออกรึ...!!

เรน

ไลเอลใช้สองวิธีการต่อสู้คือ 'หิน' กับ 'การต่อสู้ด้วยตัวเขาเอง'

นี่มันเหมือนกับพวกเรานักผจญภัยเลยนี่นา

แต่เจ้าตัวนั่นตัวก็ใหญ่ แถมยัง...

ปริมาณพลังเวทย์ก็มากกว่าพวกเราด้วย...

การโจมตีด้วยเวทมนตร์ และการต่อสู้ที่ใช้พลังเวทย์อีกด้วย

ปริมาณมานาของเขาก็มากกว่าพวกเราด้วย...

ไม่อยากรับหมัดมา 2 หรือ 3 ลูกเลย...

ร่างกายของฉันรับไม่ไหวแล้ว

แถมยังต้องมีพลังระดับเดียวกับเจ้าไลเอลเพื่อโค่นมันได้ด้วย...

ต้องคิดหาวิธีที่ดีๆ สักอย่างให้ได้แล้ว...!

!?

มาจากไหนกัน!?

อึก...

!?

อะไรกัน!? แกน่ะ เสริมพลังให้กับอะไรที่มันเหมือนหินได้ด้วยรึ!?

ถึงจะไม่เท่าผู้หญิงพวกนั้นหรอกนะ

เจ็บนิดหน่อยนะ!?

●●●

!!

อย่างนั้นสินะ

เข้าใจแล้วสิ

นึกว่าเป็นปืนใหญ่ซะอีก...!!

ไม่ใช่หรอก...

!?

เจ้าตัวนั้นควบคุมหิน

แต่การเคลื่อนไหวของตัวหินเองมันไม่ได้เร็วเลย

นี่ไม่ต้องสงสัยแล้วล่ะ...

เหมือนเต่าหรือหอยทากเลยล่ะ

ถ้างั้น ก้อนหินนั่นมันยิงหรือปล่อยลงมาได้ยังไงล่ะ!?

เป็นพวกธนูหรือที่ยิงด้วยหนังยางน่ะ

อย่างเช่น การดึงสายแล้วสะสมพลังเพื่อยิงลูกกระสุนออกไป

หรือการใช้หนังยางยิงออกไป

แม้ว่าการเคลื่อนไหวจะช้าก็ตาม

ไลเอลก็คงกำลังสะสมพลังอยู่ตอนนี้แน่ๆ...

เขาสามารถสะสมพลังได้

เพื่อจะยิงลูกกระสุนน่ะ!!

●●●

เคลื่อนที่ได้! มานี่เลย!

เอ๊ะ...!?

เวทมนตร์หินของไลเอลน่ะ การเคลื่อนไหวช้าอย่างมีนัยสำคัญเลย...!!

ก็เลยต้องหนีออกจากระยะยิงไปสิ

ป้อมปืนนั่นมันทั้งเคลื่อนที่และเปลี่ยนทิศทางยิงไม่ได้นี่นา!!

โอ้

เข้าใจแล้ว...

!?

ไ...แผ่นดินไหว!?

จากฉันที่ควบคุมพื้นดินได้นี่

คิดว่าจะหนีพ้นไปได้เหรอ?

เมื่อสปริงถึงขีดจำกัด ก็จะดีดตัวขึ้นและปล่อยพลังออกมา...

แผ่นหินก้อนหนึ่งแทรกตัวเข้าไปใต้แผ่นหินอีกก้อน...เหมือนการสะสมพลังของสปริง

นี่แหละคือแผ่นดินไหว

ฉันยังได้ฝังเมล็ดพันธุ์แห่งแผ่นดินไหวเอาไว้อีกเยอะ

ถ้าหนีไป ก็จะทำให้สั่นอีกครั้งเพื่อหยุดแกไว้

แล้วก็โจมตีให้หนักเลย...!

อึก...

ลิลลี่!!

น่ารำคาญจัง... ก็บอกว่าไม่มีอะไรสักหน่อยนี่!

!!

แย่แล้ว... ทหารฝ่ายฮาคินน่ะ

ไม่ใช่ไลเอลแห่ง 'คริสตัลสีฟ้า' เหรอ

กำลังสู้กับกองทัพโดอูร่าอยู่เหรอ!?

จะช่วยให้พลังนะ!!

ไม่... ไม่ไหวแล้ว!!!

หนีไป!!

ห้ะ?

การเติมสารอาหารเสร็จสมบูรณ์แล้ว

... ไอ้เวรเอ๊ย

การหนีคงจะไม่มีทางแล้วสินะ...

อ่า

บุกจากด้านหน้าเลย...

ฮ่าๆๆ! อะไรกัน!?

ตัวฉันที่ฟื้นฟูพลังจนกลับสู่สภาพสมบูรณ์แล้ว!

พวกแกเนี่ยนะ!? จะทำอะไรได้กันวะ!!?

พวกแกที่โดนกัดเซาะไปอย่างแน่นอน!!

แล้วจะสู้กันยังไงล่ะ!?

หุบปาก...!!

แกน่ะ ไม่ใช่ 'คริสตัลสีน้ำเงิน'

ใครกันแน่ที่เป็น 'คริสตัลสีน้ำเงิน'

จะให้ดูให้เห็นเอง!!

ถ้างั้นข้าก็จะแสดงให้ดูถึงความแตกต่างของพลังให้เห็น

จะไม่อยู่เฉยให้แกทำได้!!

จะได้มองกลับไปในโลกหน้า แล้วเห็นผลลัพธ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นจากตอนนี้!!

แผ่นหินน่ะ!!!

จะเสริมความแข็งแกร่งให้!!!

แผ่นดินไหวด้วย!!

การยิงหินด้วยด้วย!!

จะทำให้พื้นดินแข็งจนทำอะไรไม่ได้เลย!!!

เจ้าบื้อ!! แกคิดว่าฉันแตะพื้นดินมาเป็นร้อยๆ ปีแล้วรึไง!?

แกจะทำอะไรก็ตาม!!

พื้นดินน่ะ!! ของฉันนี่แหละ!!

ผู้หญิง! ทำไมแกถึงออกมาอยู่ข้างหน้าเพื่อบังผู้ชาย!?

ถึงจะเอามาเป็นโล่ก็คงทำอะไรไม่ได้สักหน่อย!!

●●●

ฮ่าๆๆ!! ทำอะไรอยู่จริงๆ เหรอ!?

ก็พยายามกดพื้นดินต่อไปอย่างสุดกำลังสิ!!

ฉันรู้สึกไม่ได้เลยนะ!?

แกน่ะนะ!!

ข้าจะเปลี่ยนพวกแกสองคน

ให้กลายเป็นแค่ก้อนเนื้อเปล่าๆ เลยล่ะ!!

!!?

นี่มัน...เครื่องหมายเหรอ!?

มาที่ข้า!! การโจมตีของ

เฮ้!

ตูม

ขะ...รอดแล้วครับ

คุณเอลซี

คุณคือผู้มีพระคุณของชีวิต...จะขอบคุณยังไงดีนะ...

ไม่เป็นไรหรอก~

แต่จำไว้นะ

'คริสตัลสีน้ำเงิน' ไม่ใช่ชื่อเผ่ามังกรนะ

แต่มันเป็นชื่อกิลด์ของฉันด้วยสิ

หะ...

พวกเราทุกคนจะจดจำให้ดีเลยครับ

!

อ่าา~

เจอซะแล้ววววว!!