ฉากสุดท้ายของตอนที่แล้วนะ เหล่าผู้ติดตามสองคนที่รออยู่ตรงปากป่าที่ท่านวากะถูกหมีโจมตี
ปากป่าที่มีอาซึกิโรและหมี
ดังนั้น! ครั้งต่อไปเราควรจัดประกวดทำอาหารครับ!
ของแบบนั้น นายต่างหากที่จะดีใจไม่ใช่เหรอ
แน่! ท่านวากะก็จะดีใจด้วยครับ!
แล้วก็เรื่องมื้อเที่ยงวันนี้ล่ะ......
...ปรากฏตัวแล้วสินะ
......
ในป่า
คุณหมี
เจอแล้ว------
ว้าย เกือบไปแล้ว
ค่ำคืนที่ 8 'โคชิโคโทโมโครชิคุ'
ต้นฉบับ 8 อาซึมิ เคน / มังงะ 8 คิโนะ โคโทระ
!?
ปี้ตะ
......!?
...ทสึ!
เพราะว่าเป้าหมายไม่ใช่การทำให้บาดเจ็บนี่นา
ปิตะ
เอ๊ะ อะไรนะ...?
ไม่เป็นไร ไม่กลัวนะ~
!?
สัมผัสนุ่มกว่าที่คิดไว้อีก!
ว้าว! ในรายงานของอากาเรสก็บอกไว้นะ
!?
!?
นี่มันเพราะว่าเป็นหมีของอาซูสินะ...
คอ...เล็งมาที่จุดสำคัญเป๊ะเลย
หมาป่า...สินะ
โจมตีได้โดยไม่ส่งเสียงแม้แต่นิดเดียว
เร็วมากจนมองไม่เห็นการโจมตีเลย
อ่า ก็อย่างว่า เก่งจริงๆ ด้วย
...นั่นแหละคือหมาป่า
การโจมตีเริ่มรุนแรงขึ้นอีกแล้ว
รู้สึกได้ถึงโครงสร้างของร่างเวทที่กำลังปริแตก
เตรียมร่ายคาถาเพื่อรับการโจมตีรอบต่อไป...
...ไร้ประโยชน์รึ
การโจมตีหยุดแล้ว
ว้าว...!
มีมากกว่าหนึ่งตัวเหรอ!
น่าจะเป็นผู้นำฝูง
ไม่เคยเห็นตัวจริงเลยนะ
เป็นหมาป่าตามที่ผมจินตนาการไว้เลย...
เมื่อวันก่อนรู้สึกถึงกระแสพลังที่ผิดปกติ
นั่นคือแกใช่ไหม?
กระแสพลัง...ตอนที่โชว์ท่าใหม่น่ะเหรอ
ถ้าเป็นช่วงบ่าย เรานี่แหละ
อย่างที่คิดไว้จริงๆ ด้วย...
ข้าจะยอมรับเจ้าเป็นราชาแห่งดินแดนนี้
แต่สำหรับการบุกรุกเข้ามาในป่า พวกเราเองก็ปล่อยให้พวกเจ้าผ่านไปไม่ได้
ห๊ะ?
ราชา!?
เดี๋ยวก่อน สิ!
พวกเราอาศัยอยู่ที่นี่นะ ไม่ได้ตั้งใจจะมาบุกรุกสักหน่อย
ในนามของทุกคนที่อาศัยอยู่ในอาซู ข้าขอรับรองเอง!
...ถึงอย่างนั้น ในความเป็นจริงแล้ว
พวกเจ้าได้บุกรุกเข้ามาในป่าแห่งนี้ และช่วงชิงความอุดมสมบูรณ์ไปหมดแล้ว
อะ...
การสำรวจและการเก็บเกี่ยวของป่าแห่งนี้!
มันคือการปล้น และก็เป็นการรุกรานโดยสมบูรณ์ของผู้ที่แข็งแกร่ง
และก็เป็นสิ่งที่มาจากความตระหนักรู้ในฐานะราชาด้วยใช่ไหม?
ดังนั้นมันไม่เหมือนกันสิ!
อาซึกิ... ไม่สิ โลกมันกว้างกว่านั้น
ผมไม่เพียงแต่จะทำร้ายพวกคุณที่อาศัยอยู่ที่นี่
แต่ก็ไม่มีเจตนาจะครอบงำพวกคุณด้วย
...
เพียงแต่ว่า เอ่อ...
ขอโทษที่บุกเข้ามาในป่าอย่างกะทันหัน
และขอโทษที่เก็บของโดยพลการด้วยครับ
ต่อจากนี้ไป ในป่าแห่งนี้
ผมสัญญาว่าจะไม่ให้คนในเครือข่ายของผมเข้ามาโดยไม่แจ้งล่วงหน้า
จ...
หากมีอะไรที่มันไม่สะดวกกับพวกคุณเกิดขึ้น ขอให้ปรึกษาผมด้วยนะครับ
ผมจะช่วยอย่างเต็มที่เลย
ดังนั้น ในฐานะเพื่อนบ้าน
ผมแค่อยากมาบอกว่า ต่อจากนี้ไปฝากตัวด้วยนะครับ...
...ถ้าแกเรียกที่นี่ว่าอาซึกิ งั้นก็จะเรียกตามนั้น
ในอาซึกิ จุดสูงสุดของฝูง...เจ้าที่เป็นราชา
แต่กลับแบ่งอาณาเขตกับพวกเราที่พลังด้อยกว่า
ถึงแม้จะมีพลังที่เหนือกว่ามากขนาดนี้
แล้วยังคอยคุ้มครองพวกเราอีกอย่างนั้นรึ?
ไม่เรียกว่าคุ้มครองหรอกมั้ง คงเป็นการอยู่ร่วมกันมากกว่า
อยู่ร่วมกัน...?
ผมไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปแทรกแซงพวกคุณมากเกินไปหรอกนะ
ขอเพียงแค่เหมือนเช่นเคย
ช่วยดำรงชีวิตและปกป้องป่าแห่งนี้ให้ผม
ผมจะไม่รบกวนแกอย่างแน่นอน
...มันยังไม่น่าพอใจนัก
มันจะนำมาซึ่งผลประโยชน์อะไรให้แกกันเชียว
ถ้ามีจุดมุ่งหมายที่แท้จริงก็บอกออกมาสิ
จุดมุ่งหมาย...?
ประโยชน์...เหรอ? ตรงกันข้ามเลยนะ
สำหรับ
พวกเราแล้ว มันคือการไถ่บาป
ซึ่งไม่มีทางทำสำเร็จได้แล้วจริงๆ
นกเงือกญี่ปุ่นสูญพันธุ์
มันเป็นแค่การแสร้งทำเป็นไถ่บาปที่เต็มไปด้วยอัตตาและความหน้าซื่อใจคด
...?
ขอโทษนะ
บอกไม่ถูกเลย แต่ว่า
ของผม
ถ้าเป็นจุดมุ่งหมายที่แท้จริงของฟุกาสุมิ ก็บอกได้นะ
ฟังนะ
อยากเป็นเพื่อน
สิ่งที่ผมต้องการจริงๆ ก็แค่สิ่งนั้น
เธอ กับ ป่าแห่งนี้
และแน่นอน พวกเธอด้วย
...เพื่อน? ท่านราชาจะเป็นเพื่อนกับพวกเราเหรอ?
มันไม่เป็นไรเหรอ?
ถึงจะประหลาดใจกับพลังที่น่ากลัวนั้น แต่
ก็ไม่คิดว่ามันจะน่าตกใจไปกว่านั้นอีก
แถมคำพูดของเธอก็ไม่มีคำโกหกเลยแม้แต่น้อย
ฮ่าๆๆๆๆ!
เจ้าหมาป่านี่มันชวนให้หัวเราะจริงๆ เลยนะ!
กำลังดูอยู่ว่าหัวหน้าป่าจะสู้เมื่อไหร่
...แล้วก็
ตั้งใจจะแค่ดูเฉยๆ แต่ดันโผล่ออกมาซะแล้วสิ
กวโวววววววววว!!
เอ๊ะ? ทำไมถึงได้มากเกินไปล่ะเนี่ย
นี่คุณนี่มันสุดยอดไปเลยนะ!
เจ้าเด็กของพวกเรานี่ถูกปฏิบัติเหมือนเด็กทารกซะอีก
เลยปิดบังไว้
อ๊ะ! ลืมปล่อยตัวมันออกมา
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ไอ้หมอนี่มันเร็วกว่าพวกเราซะอีก
แถมยังมาอยากเป็นเพื่อนกับพวกเราอีกด้วย
เรียกฉันว่าฮีจังก็ได้นะ?
ก็เป็นเพื่อนกันนี่นา
ฮีจัง
เป็นฮีจังหมีกริซลี่เหรอเนี่ย?
น่าเกรงขามจริงๆ กับร่างมหึมานั่น
ก็ดีเหมือนกัน
เอ๊ะ?
ราชาแห่งอาซึกิ ฟุคามิ มาซึรุ
จะรับความเมตตาของเจ้า และเป็นเพื่อนกับเจ้า
ข้าจะยอมรับเจ้าเป็นราชา และรับฟังเรื่องที่ปรึกษาของเจ้าด้วย
แต่จะต้องขออาศัยเจ้าบ้างล่ะ
อย่างที่เจ้าว่า ป่าแห่งนี้ก็เป็นสิ่งที่พวกเราปกครอง
และจะไม่ยอมให้ถูกครอบงำ
อ่า! แน่นอนอยู่แล้ว!!
นี่มันดีจริงๆ ใช่ไหม?
ทั้งๆ ที่นี่มันเป็นการประกาศที่ดู
ไม่สุภาพและเป็นไปตาม
ความสะดวกของฝ่ายเรา
ทำไมถึงยิ้มกริ่มขนาดนี้...
ฟู...
ใจของราชาช่างอ่านไม่ออกเลยจริงๆ
เป็นผู้ที่น่าสนใจจริงๆ นะ ไอ้หมาป่า!
ถ้าอย่างนั้นก็ขอฝากตัวอีกครั้ง
ท่านราชา
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ
พวกเราต่างหากล่ะ!
ตั้งแต่ช่วงเวลานี้เป็นต้นไป
ป่าทางตอนเหนือของอาซึกิ
จะถูกเรียกว่า 'ป่าหมาป่า'
และจะถูกปฏิบัติต่อในฐานะดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไปอีกนานเท่านาน
ไว้เจอกันนะ
รู้สึกเหมือนโดนบรรยากาศพาไปเลย
เหมือนเป็นตัวแทนของใจใครบางคนเลยแฮะ
ทำไมถึงถูกรับรองว่าเป็นราชาได้ล่ะเนี่ย
ยังไงก็ตาม ดีใจที่ได้คุยกันอย่างสงบสุขนะ...
เพื่อน
...แต่ทำไมพวกแกถึงทะเลาะกันล่ะ
อ๊ะ! คุณหนุ่ม!
ก็เพราะว่ากลิ่นอายมันดูแข็งแกร่งเหมือนหมาป่ามากกว่านี่ครับ!?
บอกว่าจะกินสตูว์หมี แต่ไอ้เจ้าคนนี้ดันอยากกินสตูว์หมาป่าซะงั้น...
ถ้าได้กินมันก็ต้องอร่อยแน่ๆ ครับ!
คุณหนุ่มบอกว่าไม่กินหมาป่านี่นา! ต้องเป็นสตูว์หมีสิ!
ก็ไม่กินทั้งหมีทั้งหมาป่านี่ครับ!
จะกินโดยตั้งธงว่าจะกินแบบไหนกันล่ะ
โฮ่...น่าแปลกใจจริงๆ
ที่ไม่คิดว่านายจะซ่อนพลังที่สุดยอดขนาดนี้ไว้
ความเร็วที่แม้แต่ฉันก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
คำสั่งที่แม่นยำและ
การโจมตีที่รุนแรง
ฉันคงไม่คิดจะมาแข่งกับนายแล้วล่ะ
ถึงนายต่างหากที่เป็นผู้พิทักษ์และเจ้าแห่งป่าแห่งนี้
แต่ถึงอย่างนั้น
ผมยังกังวลเรื่องที่ยอมรับให้มันเป็นราชาไปอย่างง่ายดาย
จริงอยู่ที่ว่าเจ้านั่นก็แข็งแกร่ง แต่
ด้วยแรงขับนั้น การต่อสู้ก็น่าจะดำเนินต่อไปได้เรื่อยๆ เลยนะ
●●●●
ครั้งหนึ่ง ผมได้ทุ่มพลังอันมหาศาลไปให้เจ้านั่น
...โทษทีครับ ไม่เข้าใจความหมายเลย
ขอให้เพิ่มช่องไฟอีกหน่อยได้ไหมครับ?
ด้วยกรงเล็บ
ด้วยเขี้ยว
ทุกครั้งที่จู่โจมเจ้านั่น
แล้วคนผู้นั้น
พลังของผมมันก็เหมือนกับ
ทุกครั้งที่มันหัวเราะอย่างท้าทายต่อการโจมตีของพวกเรา
มันก็เพิ่มขึ้น
ราวกับว่าถูก
มอบให้กับใครบางคน
ห๊ะ? เป็นไปได้ยังไงนะ...
แม้ว่าจะไม่อยากจะเชื่อ
แต่นั่นแหละถึงจะเป็นหมาป่า
แล้ว
มอบสิ่งที่มันต้องการให้แก่ผม
พลังนั้นก็หลั่งไหลเข้ามาในตัวผม
ที่คนผู้นั้นยอมรับในตัวผม
วินาทีที่ผมตระหนักถึงมัน ความตั้งใจที่จะต่อต้านก็หายไป
ผมยอมรับคนผู้นั้นให้เป็นราชา
......
พลังนั้นยังคงอยู่ในตัวผมจนถึงตอนนี้
ราวกับว่ามันเป็นของผมมาตั้งแต่แรกแล้ว
บ้าชะมัด... ถึงกับไปมอบพลังในระหว่างที่กำลังต่อสู้อีก
อย่างนั้นหรือ?
สงสัยยังไม่รู้ตัวสินะ
แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าจะฟื้นขึ้นมาได้ไหม
แต่สำหรับฉันแล้ว มันดูเหมือนเป็นผู้มีตัวตนที่เป็นราชาแห่งโลกใบนี้อย่างแน่นอน
ราชาที่ปกครองทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นป่า ทุ่งหญ้า ภูเขา แม่น้ำ หรือท้องฟ้า
แล้วตัวฉันเองก็เป็นส่วนหนึ่งของโลกแห่งราชาเช่นกัน
...ราชาของโลกนี้ทั้งหมดน่ะเหรอ
ไม่สิ มันน่าจะเป็นเทพเจ้าหรือพระผู้เป็นเจ้าอะไรนั่นมากกว่าไหม?
อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้
ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ...
ถ้าเป็นเช่นนั้น ดวงดาวบนท้องฟ้าก็ต้องเคลื่อนไหวด้วยสิ
อ่า~ ไอ้หมอนี่นี่มันเป็นอะไรที่ฉันไม่ค่อยถูกกับมันเลยนะ
เรื่องระเบียบวินัยอะไรนั่นน่ะ
บนท้องฟ้าก็มีกฎของท้องฟ้า ส่วนในป่าก็มีกฎของป่า
พอแล้ว
อย่าให้ฉันต้องเข้าไปเป็นคนกลางเลยนะ
เรื่องไร้สาระอย่างการแย่งกินลูกพลับน่ะ
เฮ้ๆ...
หลังมื้อเที่ยง ในป่าใกล้หมู่บ้าน
ก็เข้าใจว่าชอบลูกพลับ
รึ
แต่ถ้าเราเจอต้นพลับแล้ว
ผมคิดว่าเราไม่ควรเก็บมันลงมาทั้งหมดแบบตามใจปากหรอกนะ
การที่โคโมเอะจะโกรธนี่มันน่าใจหายจริงๆ
...ที่ญี่ปุ่นมีคำว่า "คิมโมริกากิ" นะ
กินกลัวรึไง?
จากต้นมะม่วงที่มีผลเยอะๆ
ก็เก็บไว้บ้าง ไม่เอาออกไปทั้งหมด เพื่อขอพรให้ปีหน้าออกผล
แล้วก็แบ่งปันความอุดมสมบูรณ์นั้นให้กับสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ด้วย
นั่นเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมากเลยนะ
สมแล้วที่เป็นเอโดะ!
ไม่ใช่เอโดะนะ แต่ว่าเป็นญี่ปุ่นต่างหาก
นันเชโดะ
ทำไมถึงระบุด้วยพินโปอิ นิตะล่ะ
อืม รู้สึกประทับใจเลยครับ
สำหรับต้นไม้ต้นนี้ เราจะเก็บคิมโมริกากิไว้เถอะ
ถ้าอย่างนั้นก็ไปต้นต่อไปกันเถอะ โคโมเอะ!
ครับ!
เดี๋ยวก่อนสิ!
เรากำลังพูดกันว่าเก็บพอแล้วไม่ใช่เหรอ!
แต่คุณหนุ่มก็เก็บมะขามแขกไว้ครึ่งหนึ่งนะครับ
ถึงอย่างนั้นก็เก็บไปแล้วนี่นา?
ประมาณที่บีบจนยุบได้แบบนี้ล่ะ
เก็บเกินกว่านี้แล้วนะ!
ถ้าเอาไปดึงรสฝาดออก อีกประมาณ 1 สัปดาห์ก็น่าจะกินได้แล้วนะ
วางไว้เยอะๆ มะขามก็จะนิ่มแบบที่โคโมเอะชอบครับ
!!
อีกอย่าง โคโมเอะชอบมะขามกวนด้วยนี่นา
มะขามกวนต้องทำจากมะขามแขกนะครับ
จะช่วยเรื่องดึงรสฝาดออก กับการทำมะขามกวนได้ไหมครับ?
ครับ! จะทำให้เอง!
ชอบทั้งมะขามนิ่มกับมะขามกวนด้วยครับ!
โทมะด้วยนะ!
...ครับ/ค่ะ
ลองดูโคโมเอะเป็นตัวอย่างบ้างสิ!
อืม
หืม?
เมฆฝน...?
ไม่สิ! นก!?
หมีแล้วก็สิ่งมีชีวิตบนท้องฟ้ามันตัวใหญ่เกินไปไหม!?
ร่างกายมหึมาดุจมังกร
พลังที่ปกครองท้องฟ้าได้โดยไม่ต้องกระพือปีกแม้แต่ครั้งเดียว
ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ...แต่ว่า
ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ปล่อยให้มันปิดกั้นท้องฟ้าแห่งหนุ่มสาวไม่ได้นะ...
โทโมเอะ! รอเดี๋ยว...
รอด้วยเถอะ
แม้กระทั่งสายฝนที่เทลงมาจากราชา ก็ยังป้องกันได้
นี่คือการแสดงเจตจำนงนั่นแหละ
ถูกหมาป่าแซงหน้าไปเสียแล้ว
ในฐานะคนที่ตามมาทีหลัง พวกเราขอมาทักทายราชาแห่งโลกของเรา
โอ้? เรียกว่าทักทายเหรอ
มาถึงที่นี่ด้วย
ถูกต้อง
เดี๋ยวพวกเราจะไปที่นั่นทันที
เอ๊ะ! มาที่นี่ด้วยร่างมหึมาแบบนั้นเหรอ!?
ถึงแม้ว่าจะรู้สึกประหม่าเพราะมาในร่างปลอมในการเข้าเฝ้าครั้งแรก แต่ก็เลยมาในร่างนี้แหละ
ฮา°กา
ถึงกับทำเรื่องแบบนี้ได้ด้วยเหรอ
น่ารักจัง
จิ๋ววว! ขนาดนกขมิ้นเลย!
สวัสดีค่ะ ชื่อฟุกาสุมิ มาคุอยู่ที่อาซึราโนะค่ะ
ดิฉันเป็นนกหินที่ปกครองภูเขาและท้องฟ้าค่ะ
ต่อไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
สัตว์ที่อาศัยอยู่ในอาซึราโนะ ส่วนใหญ่ดูเหมือนสัตว์ที่เคยมีอยู่ในญี่ปุ่นแต่เดิม หรือพวกสัตว์ในตำนานเลยนะ
นกหิน... ใช่ไหม มีตำนานอะไรเกี่ยวกับมันนะ?
ร็อกสโตนร็อก...
จำได้รางๆ
ถ้าเป็นนกหิน ก็น่าจะเป็นเรื่องที่มาจากต่างแดนอะไรทำนองนั้น
ก็กำลังคิดว่าจะมาทักทายอยู่พอดี
ในเมื่อเผ่าพันธุ์ที่บินได้มาเยือนดินแดนนี้แล้ว
ก็นับว่าเป็นโอกาสดี เลยแวะมาแบบนี้ค่ะ
เผ่าพันธุ์ที่บินได้น่ะ คือเผ่าปีกมนุษย์หรือเปล่า?
ถ้ารวมถึงพวกนกหิน... ไม่สิ
เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
ผู้ที่อาศัยอยู่บนท้องฟ้าเดียวกัน
มีอะไรไม่สะดวกกับคุณนกหินเหรอครับ?
ฉันอยากจะให้ได้เห็นท่านผ่านทางราชาในเร็ววัน ไม่ทราบว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง
แน่นอนครับ ไม่เป็นไรเลย
นับจากนี้ไป ในฐานะขุนนางของราชา
ฉันจะมาดูแลท้องฟ้าเอง
ดังนั้น จึงอยากจะรับฟังระเบียบที่ราชาคิดไว้
ไม่สิ ถ้าคุณใช้ชีวิตตามปกติเหมือนเดิมก็ได้ครับ...
หรือจะให้พูดว่าคุณกับ... หมาป่ากับหมีด้วย
ทำไมถึงปฏิบัติต่อผมเหมือนเป็นราชาล่ะครับ?
เข้าใจแล้ว...
ราชายังไม่เข้าใจดีนัก
นี่ไง
ถ้าอย่างนั้น สิ่งที่ผมพูดตอนนี้ก็ไม่มี
เหรอ
เหตุผลหรือไง?
เพราะว่ามีหลายอย่างที่ถ้าเราไม่ไปค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง
มันก็ไม่มีความหมายอะไรเลย
งั้นเหรอ...
ถ้าอย่างนั้น บางทีเรื่องนั้นก็ไม่จำเป็นต้องรีบหาคำตอบในตอนนี้ก็ได้
อย่างน้อยเขาก็ดูเหมือนจะไม่ต้องการมัน
ไม่ว่ายังไงก็ตาม ที่คุณยอมให้ผมได้ดำเนินชีวิตประจำวันต่อไป
ผมรู้สึกขอบคุณจริงๆ ครับ
และสุดท้าย... ผมมีคำขอต่อองค์ราชาหนึ่งข้อครับ
เอ๊ะ? อะไรเหรอครับ?
ชื่อที่ราชาเพิ่งเอ่ยถึงน่ะ "นกแห่งร็อก"
รู้สึกชอบเป็นพิเศษเลยล่ะ
ไม่เป็นไรหรอกนะ
ขอให้ฉันสักหน่อยได้ไหมครับ/คะ
ขอบคุณมาก
ถ้าอย่างนั้น นับจากนี้ไปฉันจะเรียกตัวเองว่านกแห่งร็อกนะ
ปรัชญาของมะขามแขกที่ราชาได้พูดถึง
ประทับใจจริงๆ เลยครับ/ค่ะ
ถ้าอย่างนั้น ขออนุญาตนะครับ/คะ
ดีใจที่ได้รู้ความคิดของคุณที่เป็นราชา
เรื่องมะขามแขกน่ะ...
ที่บอกกับโทโมเอะกับโคโมเอะ
ว่าเป็นคำเทศนา
แต่กลับมีคนฟังอยู่ด้วยนี่นา
ก็ดีแล้วถ้าถูกใจล่ะก็
แหม ไม่รู้เลยจริงๆ ว่ามีอะไรซ่อนอยู่ในท้องฟ้าชั้นรอง
สมกับเป็นโลกของเหล่าหนุ่มๆ จริงๆ
ก็เป็นโลกของโทโมเอะด้วยนี่นา
ถ้าอย่างนั้น ท้องฟ้าก็เหมือนกับฉันกับเด็กหนุ่มแล้วสินะ...
พี่สาวของผมคืออาซึกะเหรอครับ?
งั้นอาซึกะก็เป็นพี่สาวของโคโมเอะสินะ!
โคโมเอะ อย่าคิดมากน่า
ฮ่า ก็มีออร่าดีนี่นา
อาซึกะเป็นผู้หญิงนะ
นั่นไว้ก่อน
รู้สึกเหมือนมีคนรับใช้นี่เยอะขึ้นแฮะ
...คนรับใช้เหรอ? คงจะเรียกว่าข้ารับใช้จะเหมาะกว่ามั้ง
โทโมเอะ โกรธอะไรอยู่เหรอ?
ไม่ได้โกรธสักหน่อย
เพียงแต่ว่าสำหรับข้ารับใช้ของหนุ่มน้อย
นั่นคือคำเรียกของผู้ใกล้ชิดที่ทำพันธสัญญากับหนุ่มน้อยน่ะครับ!
อ๋อ เข้าใจแล้ว ก็เลยอิจฉาสินะ
หา!?
จริงด้วยนะว่ามันมันหุนหันพลันแล่นไปหน่อย
ผู้ติดตามของผมมีแค่สามคน คือ โทโมเอะ, มิโอชิกิที่ทำสัญญาไว้
ในใจของผม พวกเขาเป็นคนพิเศษมานานแล้วนะ
วา
...ถ้าคุณเข้าใจก็ดีแล้วล่ะครับ
ขอรบกวนด้วยนะคะ
ฟุฟุฟุฟุ
อา...เข้าใจดีเลยล่ะ
ถ้างั้นกลับกันดีไหม
ตะกร้าพวกนั้นให้ผมถือเอง
ไม่ครับ!
มะขามน่ะ ให้ดิฉันเป็นคนแบกเองค่ะ! จะแบกให้นะคะ!
ใช่แล้วๆ...
ตะกร้ามันเดินได้ด้วยนะ
อืม... แต่ว่า
อาซึราโนะนี่เต็มไปด้วยปริศนาจริงๆ
เมืองโรงเรียนร็อตสการ์ด
นี่ จิน ถ้าหลังนี้ว่าง ไม่มีแผนอะไรไหม มาเที่ยวกันไหม?
อาเบเรีย
คืนนี้... ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณสองคน
... อ่า โอเคเลย
พอดีฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
หลังจากพ่ายแพ้ให้กับมังกรอาซึรา เจ้าสองคนกำลังฝึกฝนอย่างหนัก ความรู้สึกภายในใจของพวกเธอคือ...!?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/28)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน
