ตอน 121: Chapter 121

บรรดานักเรียนที่ถูกคุณวาคาะสั่งให้เข้าแข่งในศึกประลองด้วย "เกมผูกมัด" น่ะสิーー

อาาา...ข้อจำกัดด้านกำลังรึ

คุณคズノฮะเนี่ย จริงดิ...

จินโดนอะไรบอกเหรอ?

บอกให้ใช้ดาบเล่มเดียว ห้ามสู้ด้วยสองดาบ

แล้วดาเอน่ะ?

มันน่าสงสารจัง

ผมห้ามเพิ่มพลังสองขั้น

อเบเรียกับอิซโมเป็นไงบ้าง?

ให้ห้ามใช้กับลูกธนูนะ

ถ้าจะลงเป็นผู้ใช้คาถา ก็ถูกสั่งให้ใช้ไม้เท้า

ทั้งที่ได้เรียนจากคุณเซย์แล้วนะ

ผมห้ามใช้การร่ายคาถาแบบเคลื่อนที่

ทั้งที่เพิ่งจะถึงระดับภาคปฏิบัติได้ซะที...

ตอนที่ 121: "อันเดดที่พูดผิด"

ต้นฉบับ: อะซึมิ เคย์

มิสึระนี่มันอะไรเหรอครับ?

ห้ามใช้สกิลที่เพิ่งเรียนรู้ใหม่

อันที่ใช้ตอนสู้กับมังกรรองเหรอ?

ถึงแม้ว่าจะได้รับความเสียหายคืนมาในอีก 30 นาทีก็ตามนะ

พอสูตรเด็ดในการโจมตีหมดไป ก็เหลือแค่การตั้งรับแบบป้อมปราการของมิสึระเท่านั้นแหละ

ยิ่งเป็นแบบนี้ ยิ่งเสริมความจืดชืดเข้าไปอีกนะ...

อึก...

เอ๊ะ!? คุณคุズノฮะกับพวกเขาล่ะ?

พวกเขาก็กลับไปแล้ว เพราะว่ามีงานต่อไปนี่นา

นาฮะคิฮะ

เอ๋~!

อยากฟังความเห็นเกี่ยวกับชุดราตรีเมื่อวานจังเลย!

เราต้องเป็นฝ่ายเคลื่อนไหวเชิงรุกมากกว่านี้สินะ...

มู่

พี่น้องคู่นี้ดูจะขาดความตึงเครียดไปเลยนะ

ชุดราตรียังน่ารักเลย

ข้อจำกัดของสองคนมันคืออะไรเหรอครับ

สำหรับผมคืออาวุธ จำกัดแค่ประเภทเดียว

ทั้งที่ได้เรียนรู้วิธีใช้อาวุธหลากหลายแบบที่เข้ากับวิชาการต่อสู้ตัวต่อตัวมาแล้วแท้ๆ

ส่วนฉัน...ห้ามใช้เวทมนตร์สังเคราะห์น่ะค่ะ

โอกาสที่จะได้แสดงการผสมผสานระหว่างวิญญาณแห่งปฐพีกับเวทมนตร์ไฟให้โลกเห็นน่ะ...!

นั่นมันสมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่เหรอ

ตั้งใจจะใช้กับคนนี่นา...?

มันเกินเบอร์ไปมากเลยนะ

...ก็อย่างว่าแหละ

เหมือนกับว่าการบรรยายของอาจารย์กับผลงานช่วงปิดเทอมมันถูกปิดผนึกทั้งหมดเลย

อาจารย์ครับ ไม่ใช่ว่าจริงๆ แล้วเพราะแรงกดดันของโฮว์เพลส...

นั่นมันเป็นไปไม่ได้เลยนะครับ/คะ

คุณคุズノฮะบอกว่า "เป็นโอกาสที่ดีที่จะกระตุ้นความกระฉับกระเฉงของพวกเธอนะ"

คุณชิกิ...

ก็เพราะว่าคุณบอกแบบนั้นนี่ครับ/ค่ะ

คุณบอกว่าให้ตั้งใจทำเหมือนเป็นแค่การทดสอบเล็กๆ น้อยๆ นะครับ/คะ

หืม? การทดสอบเหรอครับ/คะ?

เอ่อ...นั่นหมายความว่ายังไงเหรอครับ/คะ?

โฮ่ ดูสิ ตัวฉันเองพูดพลาดไปเองสินะครับ/คะ

คุณชิกิพูดพลาดได้ยังไงกันเนี่ย

วะ-ดะ-ซะ-ฟุ-โด-นะ

การทดสอบนั้นมันเกี่ยวอะไรกับข้อจำกัดครั้งนี้เหรอครับ/คะ?

...ก็ช่วยไม่ได้สินะครับ/คะ

เก็บเป็นความลับไว้นะครับ/คะ คุณคุズノฮะ

จริงๆ แล้วนะ

คุณคุズノฮะกำลังคิดว่า ขึ้นอยู่กับผลการแข่งขันของทัวร์นาเมนต์นี้

ว่าจะเพิ่มจำนวนนักเรียนให้กับการบรรยายของท่าน

การรับสมัครนักเรียนใหม่...

เป็นไปได้ไหมว่าการบรรยายของเราจะจบลงแล้ว!?

นั่นหมายความว่าเราจะถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวเหรอ...?

แฮ่ก

หมายถึงการสอบจบหลักสูตรการบรรยายเหรอ...?

อย่าพูดสิ!! ถ้าทุกคนพยักหน้าจะทำยังไง!

ถ้างั้นเราก็จะแสดงความรู้และทักษะออกมาให้เต็มที่เลยครับ/ค่ะ

คุณคุズノฮะกำลังจะ

นำการบรรยายของพวกคุณไปสู่ขั้นต่อไปแล้วนะครับ/คะ

ขั้นต่อไป...!?

เพื่อจะไปถึงขั้นนั้น

ท่านบอกว่าอยากให้พวกเรา

ตั้งข้อจำกัดกับตัวเอง และคิดให้ลึกลงไปกว่าเดิม

โดยการมีทัศนคติที่มุ่งมั่นจะลับคมพลังและทักษะให้มากขึ้น

อย่างเช่น "ซ่อนไพ่ตายที่สุดไว้และต่อสู้" น่ะครับ

ถ้าทุกคนทั้ง 7 คนสามารถทำภารกิจนี้ได้ในการแข่งขันครั้งนี้

โดยการรับนักเรียนใหม่เข้ามาช่วยสอนพวกคุณด้วย

จากนั้นก็จะให้ทบทวนสิ่งที่ได้เรียนรู้ และจะพาการบรรยายไปสู่ขั้นต่อไปครับ

คุณคุズノฮะได้ปรึกษาเรื่องอนาคตกับพวกเราแบบนี้ครับ/ค่ะ

ถึงแม้ว่าจะพยายามมากแค่ไหนก็ตาม

ไม่เพียงแต่แผ่นหลัง แต่แม้แต่เงาของเขาก็ยังมองไม่เห็น

การที่คนแบบนั้น

จะให้การประเมิน

และยอมรับ

มันมันมากขนาดนี้เลยนะ...

แน่นอนว่าฉันก็คาดหวังทุกคนเหมือนกันนะ

งั้นฉันจะนำผลการจับฉลากของพวกคุณไปส่งก่อนนะคะ

พอเสร็จแล้วจะเลี้ยงอาหารกลางวันให้ช้าหน่อยนะ

...นั่นก็คือ

สำหรับการแข่งขันครั้งนี้ของพวกเรา

มันคือการทดสอบเพื่อเลื่อนระดับไปสู่การบรรยายครั้งต่อไป...!

ตื่นเต้นจนรู้สึกเหมือนท้องจะร้อง

สีหน้า

โอเคไหมนั่น

เข้าใจเลยครับ ผมก็เริ่มปวดท้องแล้ว

ความสบายๆ ตอนรอบคัดเลือกหายไปหมดเลย

มันหนักจริงๆ นะเนี่ย

ไม่อยากให้เห็นการต่อสู้ที่น่าสมเพชเลย

หลังจากกินข้าวกับคุณชิกิ พวกเรามาเจอกันอีกครั้งไหม

อืมๆ! งั้นเอาเลย!

ก็เพราะว่าอาจารย์กับคุณโทมะ และคุณมิโอะจะมาดูด้วยไงครับ!

มันสุดยอดเกินไปจนรู้สึกมึนงงไปหมดเลย...

แต่มาถึงขนาดนี้แล้ว ก็ต้องลุยแล้วล่ะครับ...!

...นี่ ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ

คุณโทโมเอกับคุณมิโอนี่ คน

เก่งกว่าคุณชิกิจริงๆ เหรอครับ/คะ?

ดูแล้วก็ดูเก่งนะครับ/คะ

ก็จริงอย่างที่ว่า...มีคนเก่งเท่าคุณชิกิด้วยเหรอครับ/คะ?

ถึงคุณไรม์กับคุณเอริสจะเก่ง แต่

ก็คงสู้คุณชิกิไม่ได้สินะครับ/คะ

...เพราะคุณชิกิไม่ได้ลงทะเบียนกับกิลด์นักผจญภัย

ถึงจะไม่รู้เลเวล แต่ว่า

ถ้าอาจารย์พูดมาก็คงไม่ผิดแน่ครับ/ค่ะ

...นี่นะ เป็นความลับสุดยอดเลยนะ

คุณพ่อบอกให้ระวังไม่ให้เสียมารยาทน่ะครับ/คะ

แต่เลเวลของสองคนนี้มันสูงเกินจริงไปมากเลย

กิลด์มีการบังคับปิดปากเรื่องนี้ไว้ด้วย

เป็นไปได้ไหมว่ามันไม่ใช่แค่คำเปรียบเทียบ แต่เลเวลมันถึงหลักพันจริงๆ!?

วัดซ้ำแล้วซ้ำอีก

ทุกครั้งที่เลเวลก็ถูกอัปเดต

ตอนนี้เลเวลของพวกคุณทั้งสองคนคือ

1500ขึ้นไปเลยล่ะ

...อะไรนะ?

หลังอาหารกลางวัน

พักผ่อนร่างกายเตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้นะครับ/คะ

ค่ะ/ครับ!

อร่อยมากเลยครับ/ค่ะ~!

อึก...

...ไม่คิดเลยว่าร้านที่เพิ่งเข้ามาจะมีพิษปนอยู่ในอาหาร

ลองชิมพิษดูสิ

คงประมาทการขัดขวางของพวกขุนนางไปหน่อยสินะ...

เอ๋? โอเคเหรอ

เอ๊ะ!? เดินตรงได้นี่นา...

ขอโทษครับ จะทำใหม่ให้นะครับ

...โอเค มิสุรา กับบ้านของไดเอนะ มีอควา กับเอริส

หอพักขุนนางมีระบบป้องกันครบถ้วน จะส่งไลม์ไปเฝ้าด้วย

สำหรับอะเบเรีย แนะนำให้พักที่ห้องของพี่น้อง...

จินกับอิซึโมที่หอพักทั่วไป ปล่อยให้ฉันดูให้ดีกว่า...

หอพักนักเรียนโรงเรียนร็อตสการ์ด

แกร๊ก

เอ๊ะ เป็นอะไรไป อิซึโม

จิน มีอะไรหน่อยได้ไหม

อ่า

การเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวก่อนนะ

หืม? ยังไม่เสร็จเหรอ

พวกหอขุนนางกับพวกบ้านน่าจะโอเคนะ

ของที่แจกจากหอพักน้ำนี่ เธอจัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?

ปัญหาคือหอพักทั่วไปของเราน่ะ

ครับ ปฏิกิริยาของสารเคมีออกมา

น่าจะเป็นยาระบายมั้ง

เอ๊ะ

เสื้อผ้าก็ลงอักขระเวทย์ไว้ด้วยแฮะ

เหงื่อ...

นี่

นี่มันของที่กลับมาจากเครื่องซักผ้าอัตโนมัติของหอพักเลยนะ!?

โรงเรียนก็ร่วมมือด้วยอีกแล้วเหรอเนี่ย

โชคดีที่อาจารย์เตือนไว้ซะก่อน

ถึงอย่างนั้นก็ทำงานเก่งจังเลยนะ อิซึโม

...เรื่องพวกนี้เกี่ยวกับบ้าน เลยคุ้นเคยกับการรับมืออยู่แล้วล่ะครับ/ค่ะ

เอ๊ะ?

วันนี้หลังนี้ให้กินแค่นี้ก่อนนะ

โรงอาหารก็น่าสงสัยเหมือนกัน

โอเค

โอ้...อาหารของคุณโรเรล

ฉันจะลงคาถาที่จะเรืองแสงเมื่อมีปฏิกิริยากับมานาระดับหนึ่งนะ

เผื่อว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น จะได้รู้

อย่าเปิดหน้าต่างนะ

ขอบคุณนะ ช่วยได้เยอะเลย อิซึโม

ในการแข่งขัน จะเอาคืนพวกมันให้สาสมเลยล่ะนะ

อ่า! ไม่มีคำว่าปรานีแน่นอน

หืม?

เมื่อครู่คาถาเรืองแสงขึ้นแวบหนึ่งใช่ไหม?

เอ๊ะ?

แค่เสี้ยววินาทีเอง จะใช้เวทมนตร์ได้ยังไงกันล่ะ

หรือว่าคิดไปเอง

ต่อหน้าพวกนักเรียน แถมยังเป็นมือสังหารอีก...

แต่ว่า

ทางห้องพักดูไม่มีปัญหาเลยนี่นา

เก่งนี่นะ อิซึโม

วันถัดมา

ร็อตสการ์ด สนามประลองของโรงเรียน

นี่พวกขุนนางนี่ก็ชอบมาขวางทางอยู่เรื่อย...

โชคดีที่พวกชิกิช่วยป้องกันไว้ได้ทันท่วงที

หนุ่ม

คุณเรนแบรนท์มาถึงสถานที่แล้วใช่ไหมครับ/คะ?

นั่นสิ พอดีเมื่อกี้ไปรับคู่สามีภรรยามาน่ะ...

แล้วก็ถูกเรียกตัวไปที่สมาคมพ่อค้าแบบกะทันหันเลยล่ะ

"เรื่องเกี่ยวกับบริษัทคุズノฮะเหรอครับ...

ถ้าให้ผมจัดการเองก็จะดีเลยล่ะครับ

อืม

คุณเรมบรันต์ไปแทนให้ผมเหรอ!?

พี่ชายอ่านใจออกเลยนี่นา

ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นสินะ

จะเป็นการขัดขวางจากพวกขุนนางอีกแล้วเหรอ...?

คุณหนูครับ รายการจับคู่การแข่งขันนี่

เนื้อหาไม่เหมือนกับที่คุณชิกนำมาให้เมื่อวานเลยครับ

เอ๊ะ!?

จริงด้วย!

ร้านค้าที่ออกบูธด้านหลังเพิ่มขึ้นเยอะเลย

ส่วนนักรบ

จิน=โลแอน จิน จิน มิสรานิคาซปาร์ จิน จิน

ถึงจะมีผู้เข้าร่วมรอบหลักเกือบ 40 คนเลยนะ

แต่นักเรียนของเรานี่จัดให้เจอคู่กันในรอบที่ 1 หรือ 2 หมดเลย!

แดน่า=เซปลัสไอโซ โยชิอา --ยูโนะ=เรนแบรนท์ ฮิโระ อัตสึอาสึโช --

ส่วนนักเวทย์

ครับ! ใช่แล้วครับ!

ชิฟ=เรนแบรนท์ โจ อาジアจิโก อาเบเรีย=โฮเพลส์ โจจิอาจิ อิซึโม=อิคซาเบ จิโก จิโกนุ

โอ้โห!

ถ้าอย่างนั้นก็จะเริ่มเห็นการแข่งขันของนักเรียนหนุ่มๆ ได้แล้วนะครับ/คะ!

เป็นความคิดที่มองไปข้างหน้าสุดยอดเลยนะ

ถึงจะครึ่งหนึ่งตกรอบตั้งแต่แมตช์แรกก็ตาม

ไม่สิ สิ่งที่ฉันประหลาดใจคือการไม่สนใจกฎเกณฑ์ของพวกขุนนางนี่แหละ

การใช้อำนาจถึงขนาดนี้ในฐานะนักเรียนนี่มันสุดยอดจริงๆ เลยนะเนี่ย

หืม...ตระกูลโฮเพลส์มีอำนาจมากกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

โรงเรียนนี่ไม่ใช่สถานที่ที่ยุติธรรมโดยสมบูรณ์เลยสินะ...

แล้วพวกเชื้อพระวงศ์ที่นั่งอยู่ตรงนั้นน่ะ คือไดเมียวกับพวกขุนนางตัวร้ายนั่นแหละ!

น่าตื่นเต้นชะมัดเลยนะเนี่ย!

เฮ้ นี่มันไม่ใช่ละครย้อนยุคสักหน่อยนะ

คนที่อยู่ตรงนั้นคือ...

คุณทูลส์ (ฟาลส์) หัวหน้ากิลด์นักผจญภัย

ในแถวของทางศาสนสถานน่ะ มี

คุณชินัย ท่านบิชอปที่เราเพิ่งเจอมา

คุณอาจารย์ใหญ่ที่เห็นแต่ใบหน้าผ่านทางภาพวาด

ตรงมุมโน้นก็มีคุณไซริสึ รอลเลลด้วยนะ

เท่าที่พวกชิกิเล่ามา

เจ้าชายแห่งรีมิอา กับเจ้าบ้านแห่งตระกูลฮอว์เพลสก็มาด้วยเหรอเนี่ย

เจ้าหญิงองค์ที่สองแห่งกริโทเนียก็มาด้วย

...ผมแค่คนต่างโลกเองนะ

นี่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับผู้สูงศักดิ์เยอะแยะไปหมดเลยแฮะ...

ผมตั้งแต่มาถึงโลกนี้

เวลาได้ข้องเกี่ยวกับผู้คนต่าง ๆ ทีไร ก็ต้องโกหก ปิดบัง

แม้แต่คุณเรมบรันต์ก็ยังปิดบังเรื่องต่าง ๆ ไว้

การปิดบังในแต่ละครั้งนั้น

มันค่อย ๆ กองทับถมกันขึ้นเรื่อย ๆ

จนดูเหมือนว่าจะไม่มีวันสิ้นสุด

...การสั่งสมเหล่านั้น

มันเหมือนถูกรวบรวมอยู่ที่ที่นั่งเกียรติยศตรงนั้นเลย

ก็ไม่ได้มีความทะเยอทะยานอยากเป็นที่หนึ่งในวงการอะไรหรอกนะ

แค่จะทำไปตามจังหวะของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นบริษัทการค้า หรือการเป็นอาจารย์

การจะซื่อสัตย์ในโลกนี้ก็ถือว่าพอแล้ว

ขีดจำกัด

มั้งนะ โทโมเอะ

หา? จู่ๆ เป็นอะไรไปเหรอครับ?

ปุ๊

ถ้าฉันทำหน้าจริงจังมันจะแย่เหรอ

ก็ไม่ได้ร้อนอะไรหรอกนะ

ท่านหนุ่มน้อย!

มีร้านค้าที่ดูน่ากินเลย เลยซื้อมาให้ครับ!

มิโอะนี่เป็นตัวของตัวเองจริงๆ นะ...

ขอบคุณครับ

—เอาเป็นว่าตอนนี้

แถมอีกอย่าง สำหรับคุณโทโมเอะด้วยนะ

โอ้! ช่างใส่ใจจริงๆ เลยนะ

ไม่งั้นก็คงจะมองหาของให้ท่านหนุ่มน้อยแล้วล่ะ

หนุ่มน้อย~ ทางนั้นก็เอามาด้วยนะ

โทโมเอะจัง

ตอนนี้แค่เฝ้าดูนักเรียนเฉยๆ ก็พอ

ห้องทำงานกิลด์พ่อค้า

...ถึงจะเป็นครั้งแรกที่ได้มาดูงานเทศกาลของสถาบันนะ

มีเจ้าหญิงถึงกับแม่ทัพหลวงด้วย

ยังคงนำเหล้าดีๆ มาอีกแล้ว

เปล่าหรอก ปีนี้ตำแหน่งแขกผู้มีเกียรติมันสูงเกินไป

ทุกปีก็มีแขกผู้มีเกียรติที่อลังการแบบนี้เลยเหรอเนี่ย?

ถึงรีมิอา คุณเจ้าชายโยชัวกับฝ่าบาทก็เสด็จมาด้วยนะ

ฝ่าบาทด้วย...! ไม่ถึง 20 ปีเลยไหมครับ

สำหรับกิลด์พ่อค้าแล้ว นี่เป็นโอกาสทางธุรกิจที่น่ายินดีใช่ไหม?

สำหรับฉันนะ

แต่สำหรับพวกที่ยังไม่มีอำนาจมากนักล่ะก็...

คู่แข่งมันใหญ่เกินไป ความเสี่ยงก็สูง...สินะ

อ่า ถ้ามาเดิมพันตรงนี้ล่ะก็ เกรงว่าจะโดนพวกรายใหญ่กลืนกินก่อน

พ่อค้าที่สมเหตุสมผลคงไม่เอาหรอกมั้ง

●●●●●

แต่ทำไมถึงได้ไปคุยกับบุคคลสำคัญของประเทศใหญ่ในงานของโรงเรียนแบบส่วนตัวด้วยนะ

ยังมีพวกมือใหม่หัวหมออยู่ด้วย

คนหนึ่งนำจดหมายแนะนำมาจากชายจากชายแดน

บางอย่างนั่นแหละ คือของที่บรรทุกมา

บุคคลสำคัญของประเทศใหญ่นั่นน่ะ คือแม่ทัพหลวงของโลเรลนะ

พวกผู้บริหารของเราที่แทรกตัวเข้าไปในโลเรลกำลังโกรธอยู่น่ะ

คิก ๆ...

อะไรที่ตลกกัน

ไม่สิ ช่วยพูดต่อเถอะ

ถ้ามีเวลามาสอนในโรงเรียน

ก็ก็น่าจะหาเวลามาเข้าร่วมประชุมได้อยู่แล้วล่ะ

แต่ตัวเจ้าของจริงๆ กลับไม่มาเข้าร่วมการประชุมเลยนะ

คนที่มาคือชิกิที่เป็นคนสนิท ดูเหมือนจะเป็นสาวเผ่ากึ่งมนุษย์

คุณชิกิสินะ ท้ายที่สุดเขาก็เป็นมือฉมังไม่ธรรมดาจริงๆ

พวกนี่นี่มันเก่งเรื่องการเลี่ยงผู้คนได้ดีอย่างน่าประหลาดเลย

อืม

ไม่รู้ทำไมถึงมาอยู่ใต้งานของเจ้าของได้ขนาดนี้ เก่งจริงๆ

สาวเผ่ากึ่งมนุษย์นั่นก็มีความสามารถมากจนถ้าเป็นเผ่ามนุษย์ก็ต้องรีบชวนตัวทันทีเลยล่ะ

ฮิๆ เข้าใจแล้วสิ

ถ้าประสิทธิภาพกับราคาของยาคุนุโนะฮะมันไม่ลงตัวกัน

ก็มีบางคนที่ไปปรึกษาทางศาสนสถานแล้วด้วยนะ

แต่ก็ได้แค่การรับรองวิธีการปรุงยาตอบกลับมาเท่านั้นเอง

เป็นเพราะพวกมือใหม่ทำตามใจตัวเองนี่แหละ

จนมีคนเริ่มจะขยายไปถึงการข้องเกี่ยวกับเผ่าปีศาจแล้วด้วยซ้ำ

ก็เลยทำให้พวกกิลด์มีแต่เรื่องบ่นไม่หยุดหย่อน

ก็แน่นอนอยู่แล้ว ถึงจะเป็นพื้นที่ชายแดน ก็ต้องมีการค้าขายทั้งนั้น

เขาก็คงจะข้องเกี่ยวกับพวกเผ่าปีศาจบ้างแหละ

ดังนั้นถ้าตัวเขาเองออกมาอธิบายได้ก็คงจะดี

ถ้าหัวหน้าออกมารับฟังคำแนะนำของเราโดยตรงนะ

คนที่บ่นในกิลด์ก็จะคลายความกังวลลงไปได้บ้าง...

ตามธรรมดาแล้ว พวกผู้บริหารคนนั้นก็นำความไม่พอใจที่สะสมไว้นั่นมาใช้ประโยชน์อยู่

พูดตามตรงคือจนมุมแล้ว

พูดตรงๆ เลยนะว่า ฉันช่วยอะไรเขาไม่ไหวแล้วล่ะ

เอาเป็นว่า พรุ่งนี้ให้เอาคุนุโนะฮะมาที่นี่ด้วยเถอะ

ต้องขออภัยด้วย แต่จะให้บทเรียนไปให้

สิ่งนั้นมันใช้ไม่ได้ผลที่นี่หรอกนะ

เอาล่ะ แล้วเรื่องนั้นล่ะ เป็นยังไงบ้าง

เลมบรันต์น่ะเหรอ?

ไอ้พวกผู้บริหารที่สนิทกับโลเรลนั่นน่ะ

จะเป็นบริษัทการค้าที่สู้กับพวกเราได้ไหมนะ?

...เดี๋ยวนะ

เข้าใจความรู้สึกที่อยากจะช่วยเหลือผู้มีพระคุณนะ

แต่นั่นมันไม่เป็นผลดีต่อคุนุโนะฮะหรอกนะ

ไม่ได้บอกว่าจะทำนะ

แต่ขอประกาศให้ชัดเจนอย่างเดียวนะ

ถ้าคุณคุซุโนะฮะ

เคยกล่าวถึงชื่อของเรมบรันต์

นั่นทั้งหมดคือความจริง

เจ้า...

สมมติว่าเขา

พูดว่า "บริษัทเรมบรันต์ใช้ในการขนส่ง"

หรือ "ได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากบริษัทเรมบรันต์"

หรือว่า "ได้ให้สัญญาว่าจะแต่งงานกับลูกสาวของเขา"

นั่นก็เป็นความจริงทั้งหมดเช่นกัน

ฮ่า!? เดี๋ยวก่อนนะ...

ถ้าเขาบอกว่า "ให้ไปคุยกับเลมบรันต์ที่เป็นเบื้องหลังให้เรียบร้อย"

ฉันจะคุยกับใครก็ได้เสมอแหละ

งั้นก็

แกเนี่ย...

มันอ่อนแอไปถึงระดับไหนแล้วเนี่ย...

ถึงอย่างนั้นพวกนั้นก็

ก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณคุนุโนะฮะพูดแบบนั้นไหมล่ะ

ผมก็ได้รับความช่วยเหลือจากเขาอยู่พอสมควรนะ

เขาถึงจะยังไม่สมบูรณ์นัก แต่ก็ไม่ค่อยพึ่งพาเท่าไหร่เลย

สำหรับฉันแล้วก็รู้สึกเหงาอยู่เหมือนกัน

ถ้างั้นพรุ่งนี้ก็จะบอกให้คุณคุนุโนะฮะมาที่นี่นะ

แล้วเจอกันอีกนะ

●●●●●

...ถ้าสมองมันแล่นถึงขั้นใช้ชื่อของแกได้แบบนั้นแล้วล่ะก็

อันที่จริงแล้วเจ้าคนนั้นไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากแบบนี้เลยนะ

ก็คงจะมัวมัวเพราะบุญคุณที่ช่วยภรรยาและลูกสาวสองคนของแกไว้สินะ...

ถึงได้... กลายเป็นไอ้พวกขี้แพ้ไปได้

มันน่าเศร้าจังเลยนะ แปทริค〓เลมบรันต์

โรงยิมสังเวียนของโรงเรียนรอตซ์การ์ด

เอาล่ะ การแข่งขันในส่วนของนักรบจะเริ่มขึ้นแล้วครับ!

ในที่สุดพิธีเปิดก็จบลงแล้วนะคะ

ไม่จำเป็นหรอกนะ คำกล่าวของผู้อำนวยการ

การแข่งขันคู่แรกคือผู้เข้าแข่งขันระดับสูงสุดของทัวร์นาเมนต์นี้

ก็เป็นแค่ความงามตามแบบฉบับน่ะนะ

ดูสิ ทั้งคู่เป็นนักกีฬาเลเวล 97 เลย!

จิน-โลแอน!

ตรงกันข้ามก็คือ

มิสึระ คาสเปอร์!

เอ๊ะ ทั้งสองคนเป็นดาบไม้เหรอ?

...ควรจะไม่มีการกำหนดเรื่องประสิทธิภาพของอาวุธนี่นะ

ฉันไม่ได้จำกัดพวกนักเรียนขนาดนั้นซะหน่อยนะ

เกิดอะไรขึ้นกับจินกับมิสึระก่อนการแข่งขันเนี่ย