ตอนที่ 17

วันนี้สนุกมากเลยครับ

งั้นไว้เจอกันที่กิลด์พรุ่งนี้นะ

คืนที่ 17: โครงการดัดแปลงแห่งท้องฟ้า

อุ๊ย ระวังหน่อยไหม?

ค่ะ! ไดโจบุเลยค่ะ!

เฮ้ๆ ตรงนั้นมันกำแพงนะ

ฮาซารุจะแพ้ด้วยสองมือเลยล่ะ

นี่ พยุงตัวให้ดีสิ

จะถูกเพื่อนๆ ทิ้งไว้ข้างหลังแล้วนะ

โลโม่ขอโทษด้วยครับ~

...นี่ พี่ชาย

คุณรู้จักผู้ชายสวมหน้ากากคนนั้นด้วยเหรอครับ?

บี

นี่ครับ! คนนั้นเลเวลถึงขนาดนั้นเลยนะครับ!

ขำจนท้องแข็งเลยครับ~ อาฮ่าๆๆๆ

เลเวลเหรอครับ ทำไมคุณถึงอยู่รอดมาได้ขนาดนี้...

แล้วก็ครับ! สาวใช้คนนั้นเก่งมากๆ ด้วยนะครับ!

...เอ๊ะ?

คุณฮาซารุ! อยู่แถวนี้เองนี่ครับ!

แล้วคนเมื่อกี้ล่ะครับ?

โถ่...ก็เพราะว่าลานีน่าให้ดื่มมากเกินไปน่ะครับ...

งั้นกลับไปที่โรงเตี๊ยมแล้วดื่มต้อนรับกันไหมครับ!

ใช่ๆ

สาวใช้...ผู้หญิงชุดดำนั่นน่ะเหรอ

เหรอ ระดับเท่าไหร่ล่ะ?

หา!? ยังจะดื่มอีกเหรอ!?

อึคึคึคึ

พรุ่งนี้คุณทั้งสองคน~

ฮ่า~มื้อเย็นวันนี้สุดยอดไปเลยนะ~

จะไปลงทะเบียนที่กิลด์นักผจญภัยกันนะครับ

ใช่แล้วค่ะ

มาแล้วจะได้เห็นอะไรสนุกๆ อีกเยอะเลยครับ~

ใช่

งั้นเหรอครับ ฟังดูน่าตื่นเต้นจัง

ขอบคุณครับพี่ชาย

ไม่เป็นไรเลยครับ~

ผมจะย้ายวัตถุดิบจากเกวียนเข้ามาในห้องนะครับ

เอ๊ะ อะ...วัตถุดิบเหรอครับ?

ที่ร้านคุณโทอาบอกว่า

ถ้ารับงานของร้านค้าเรนพลานท์ จะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

อาจจะมีโจรบุกมาเหมือนตอนที่เดซะก็ได้นะ

ระวังๆ หน่อย

นั่นหมายความว่า

แล้วข่าวลือก็ก็น่ากังวลเหมือนกัน

ในห้องเดียว

จะได้อยู่กับคุณวาคะตามลำพังตลอดคืน...!!

คือว่า...กำลังเปลี่ยนชุดนอนและรออยู่นะครับ...

เข้าใจแล้วครับ

ก็ใช่นะครับ ต่อไปก็แค่นอนแล้ว

ก็...ถึงแม้ว่าจะมีเตียงแค่เตียงเดียวก็ตาม

ถ้าอีกเตียงหายไปล่ะ

คึคิ

ถ้าว่า...ชูวะ?

อ๊ะ

ค่ะ!!

ช่วงสองสามวันนี้ คุณโทโมเอะติดต่อมา

คุณดูสดใสจังเลยนะครับ

และแล้วก็

ดะ เป็นอะไรเหรอ?

โรงแรมที่นี่จองไว้แค่ห้องเดียวเท่านั้นครับ

เปล่าครับ มีอะไรเหรอครับ? ส่วนคุณวาคะ มีเรื่องอะไรให้เล่าหรือครับ?

ก็เพราะว่าคุณโทโมเอะไม่ติดต่อมา เลยคิดว่าคุณกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ

คุยกันได้ดีนี่นา

เปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเหรอ? กลับมาก็ไม่เป็นไรใช่ไหม

เหนื่อยหน่อยนะ

ตอนที่เกรย์ไม่อยู่ ผมจะติดต่อด้วยวิทยุสื่อสารนะ...

แต่มันสะดวกดีนะ การสื่อสารแบบนี้

เอ๊ะ เอ๊ะ แน่นอนสิ

กิลด์นักผจญภัยน่าจะเป็นต่อจากนั้นสินะ

เจ้าหมอนี่...ตรงเข้าในสมองเลย...

คนที่อยู่ห่างกัน คุยได้โดยตรงเลยนี่นา เหมือนโทรศัพท์มือถือเลย

ถ้างั้นผมใช้เตียงฝั่งนี้ละกันนะ

ไม่เจอกันนาน อิโตะน

กลับมาแล้วครับ~

เผลอมองเพลินไปเลยล่ะ

โทรศัพท์มือถือเหรอ?

อ่า ไม่เป็นไรหรอก

เอาของมีค่าๆ มาให้แล้วนะ

งั้นราตรีสวัสดิ์นะ~

เหรอครับ

หลับไปแล้วครับ

ถ้าเอามาทั้งหมด ห้องคงจะเหม็นคาวไปหมด

เอ๊ะๆ ไม่มีอะไรเหรอคะ~

ยินดีต้อนรับกลับค่ะ!

พรุ่งนี้เช้าสุดเลยจะกลับไปที่อะคุเพื่อรับฟังรายงานดีไหมคะ

คุณโทโมเอะฝากให้ไปสำรวจอะคุพร้อมกับการฝึกฝนของนักรบด้วย

...果然

บางทีอาจจะมีข้อความติดต่อมาจากทางคุณเอม่าก็ได้นะ

เตียงต้องถูกทำลายด้วย

อรุณสวัสดิ์ โมิ คุณหลับสบายไหม?

เอ่อ... คุณวาคะ ชอบชุดนอนที่มีเสน่ห์มากกว่าเหรอครับ?

ห๊ะ? เปล่าหรอก... อะไรน่ะ?

ประตูหมอก ผมก็สร้างได้นิ่งขึ้นเยอะเลยนะ

ก็น่าจะดีนะ จะได้นอนสบาย

ในที่สุดก็เจออาซึกะ!

พอดีว่าจะเริ่มทำธุรกิจตรงโน้นพอดีเลย

เรื่องการพูดจา ก็คิดว่าแบบนี้ก็ดีอยู่เหมือนกันนะ~

คุณวา คะ

แถมยังเข้ากับบุคลิกอีกด้วย

ค่ะ!?

ไม่ได้เจอนานเลยนะครับ คุณเอมะ

คุณวา! คุณมิโอะ! ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ!

มาถึงทวิเกอย่างปลอดภัยแล้วนะครับ

ในโลกภายนอก คงมีการต่อสู้และอะไรต่างๆ กันอยู่

แต่ว่า

ที่อาซึกะ! สำหรับพวกเรา!

ก็ต้องทำตัวให้ดูมั่นคงเหมือนเป็นผู้ที่อยู่เหนือกว่าสิครับ!

ท่าทางแบบนั้นทำให้ลำบากใจแย่เลย

โอ้โห เดินทางมาเหนื่อยไหมครับ

ว่าแต่ คุณวาคะ ทำไมถึงใช้คำพูดที่สุภาพแบบนั้นล่ะครับ?

อา... ก็ช่วงนี้ใช้คำพูดสุภาพข้างนอกมาสักพักแล้ว

ค่ะ ครับ จะระวัง...

...อ๊ะ จะระวังให้ได้นะ คุณเอมะ

ค่ะ

รู้สึกว่าคุณเอมะดูน่าเชื่อถือขึ้นอีกหลายเท่าเลยนะ...

งั้นจะรายงานไปด้วยขณะเดินนะครับ

อย่างแรกเลยคือสภาพแวดล้อมที่พักอาศัยปัจจุบัน

ตามที่รายงานไปแล้ว การแบ่งที่อยู่อาศัยได้เสร็จสิ้นไปแล้วครับ

ที่พักอาศัยก็ไม่พบความเสียหายจากการเคลื่อนย้ายของคุณโทโมเอะด้วยครับ

ส่วนรายงานของแต่ละเผ่าพันธุ์นั้น พวกคนแคระกำลังดำเนินการก่อสร้าง ซ่อมแซม และปรับปรุงอาคารต่างๆ ครับ

นอกจากนี้ ยังรับหน้าที่ผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ด้วย

คุณวา คุณมิโอะ กำลังทดลองสิ่งของที่จะใช้สำหรับชุดของคุณโทโมเอะอยู่ครับ

แต่ว่าสภาพแวดล้อมในทุ่งรกร้างและสถานที่เดิมของแต่ละเผ่าพันธุ์

นั้นแตกต่างจากสภาพแวดล้อมของอะซึกะค่อนข้างมากเลยครับ

ทุ่งรกร้าง

มีแผนจะดัดแปลงให้เข้ากับสภาพแวดล้อมตรงนี้นะครับ

เหล่าอัลเคก็...

จริงด้วยนะ ในทุ่งรกร้างน่ะ

อะซึกะ

ได้รับรายงานมาจากเด็กๆ พวกนั้นมาถึงทางผมด้วยนะครับ

สภาพแวดล้อมที่ไม่ดี ทั้งร้อนระอุและหนาวจัด

เพราะบริเวณรอบที่พักของเหล่าอัลเคยังมีอะไรไม่รู้อีกเยอะ

เลยรู้สึกขอบคุณมากๆ เลยครับ

นั่นน่าไว้วางใจจริงๆ นะ

ผมรอดมาได้ดีเลยนะเนี่ย

ตอนนี้กำลังรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการสำรวจรอบที่พักและสัตว์พืชต่างๆ

และอยากจะถามคุณวาหลายๆ เรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่รวบรวมมาครับ

การบุกเบิกพื้นที่เพาะปลูก

เหล่าอัลเค หลังจากที่คุณมิโอะมาที่อะซึกะ ก็มีการสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมา

ซึ่งเป็นที่ที่พวกเราก็คือพวกออร์คกับมิสติโอลิซาร์ดมาแลกเปลี่ยนกัน

และยังตั้งที่พักอยู่ในป่าและภูเขาด้วยครับ

งั้นหลังจากนี้ไปขอไปเยี่ยมเพื่อขอบคุณดีไหมครับ

ขอบคุณสำหรับคำพูดอันมีค่ามากเลยครับ

สำหรับพวกมิสติโอลิซาร์ด

ช่วยเรื่องการสร้างบ้านอยู่ด้วย ซึ่งไม่มีปัญหาใหญ่ๆ นะครับ

พวกเขากำลังรับหน้าที่รักษาความปลอดภัยของแต่ละหมู่บ้าน

เด็กๆ พวกนั้นก็ดีใจมากๆ เลยครับ

การควบคุมเป็นไปได้ดีมาก เลยทำให้การดำเนินงานราบรื่นสุดๆ เลยครับ

เหรอครับ ไม่ใช่แค่การต่อสู้อย่างเดียว แต่ยังมีการบุกเบิกและการจัดหาเสบียงด้วยเหรอ

แต่ถ้าไปถึงขั้นบุกเบิก มันดูเหมือนจะกว้างเกินไปหน่อยไหม...

พวกเราแค่ 3 คนเองนะ มันไม่ใหญ่ไปเหรอ!?

จะสร้างปราสาทด้วยไม่ใช่เหรอ!?

แบบนี้จากรากฐานเดิมเหรอครับ?

รับทราบ! เป็นไปไม่ได้ที่คุณโทโมเอะจะทำอะไรเกินความจำเป็นอีกแล้ว

เปล่าครับ ไม่ใช่แบบนั้น

แล้วก็มีพวกเราที่เป็นออร์คเป็นศูนย์กลาง

เอ๊ะ

เพราะว่าคฤหาสน์ของคุณวาจะใช้เป็นที่ประชุมของผู้อยู่อาศัยด้วยครับ

คุณวา! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

พวกเรากำลังเร่งดำเนินการก่อสร้างคฤหาสน์ของคุณวาให้เป็นอันดับแรกเลยครับ

อ่า จริงด้วยสิ พวกเรามักจะปล่อยให้อาซึกะอยู่ลำพังบ่อยๆ

ไหนๆ ก็ดูแลบ้านอยู่แล้ว ถ้าใช้เป็นที่ประชุมหรือรวมกลุ่มด้วยจะสะดวกดีกว่า

งั้นก็ขอบคุณที่สร้างให้เลยนะ

ใหญ่จังเลย!!

ถ้าห้องของผมทำขนาดเล็กหน่อยจะดีใจนะครับ...

ถึงอย่างนั้น พอฟังรายงานแล้ว

ทั้งการก่อสร้าง การปรับปรุง การจัดหา การสำรวจ การรักษาความปลอดภัย และการบุกเบิก...

ทั้งๆ ที่ประชากรอาซึกะมีแค่หลักร้อยคนเองนะ

ระบบแบบนี้ไม่เลวเลยนะ

คนงานกับชั่วโมงการทำงานคงจะหนักน่าดูเลยใช่ไหมครับ?

งานที่ทำทั้งหมดมีขนาดเล็กๆ น่ะครับ

ขั้นทดลองเหรอ?

โดยเฉพาะการบุกเบิกและพัฒนา ยังอยู่ในขั้นทดลองอยู่เลยนะครับ

ตอนนี้ไม่มีปัญหาอะไร

พืชและสัตว์และสภาพแวดล้อมของอาซึกะ

ได้ยินมาว่าส่วนใหญ่ตรงกับความรู้ของคุณวาเลยครับ

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

พอคุณโทโมเอะไม่อยู่ การแปลก็นิ่งไม่ขึ้น

ถ้าแตะแล้วจะอันตรายไหมนะ

ยังไม่ได้แปล เลยไม่รู้สิ

งานติดขัดทำให้ประสิทธิภาพไม่ดีเลยครับ

ผมกับคุณโทโมเอะไม่ได้อยู่ตรงนี้ตลอดนี่นา เดี๋ยวคิดวิธีแก้ไขให้ครับ

ฝากด้วยนะครับ

เรากำลังสร้างขั้นตอนการทำงานที่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมอยู่ครับ

โดยอาศัยความทรงจำของคุณวาที่สามารถดูได้ด้วยสื่อบันทึกที่คุณโทโมเอะคิดค้นขึ้น

ความทรงจำของผม...

ว่าแต่ มีคนบอกว่ามันจำเป็นต่อการพัฒนาของอาซึกะ

หืม? ว่าแต่ ไอ้หมอนั่นทำไมถึงเข้าใจภาษาญี่ปุ่นได้ล่ะ?

งั้นเหรอ คนเดียวที่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นได้ก็มีแค่ผมกับคุณโทโมเอะสินะ

เราเปิดให้ดูความทรงจำบางส่วนได้ใช่ไหมครับ

ก็มีบางความทรงจำที่แม้จะดูแล้วก็เข้าไม่ถึง หรือถูกผนึกไว้ด้วย

อย่างนั้น หรืออย่างนี้

ความทรงจำของคุณวา

ต่อไปคือรายงานจากคุณโทโมเอะ เกี่ยวกับการขยายอาซึกะครับ

คงเป็นสิ่งที่ฝากไปพร้อมกับการฝึกฝนของคุณโทโมเอะสินะ

ดกี้!

นอกเหนือจากภูมิประเทศใหม่ที่เกิดจากข้อตกลงกับจิได้

แต่มีปัญหาอยู่เล็กน้อยครับ...

แต่ก่อนอาซึกะก็เคยขยายตัวเป็นประจำอยู่แล้ว

เอ๊ะ!? ยังมีความทรงจำแปลกๆ เหลืออยู่เหรอ!?

การเข้าใจภาษาของประเทศคุณวา...

?เปล่าครับ

พูดง่ายๆ คือ มีแค่คุณโทโมเอะเท่านั้นที่สามารถแปลคำในความทรงจำได้ครับ

หลังจากที่ผมฝากให้คุณโทโมเอะไปสำรวจ

ก็ได้ติดต่อสื่อสารกับเธอแล้ว

ก็บอกว่ามันหยุดขยายตัวแล้วเหรอครับ?

เอ่อ สถานการณ์ตอนนี้ก็ยังคงหยุดนิ่งอยู่เหมือนเดิม...

มันเป็นมิติปริศนาเกินไป

แต่ว่า... มันก็กว้างเกินไปจนน่าปวดหัว ถึงจะเหมาะดีก็ตาม

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่การขยายตัวหยุดนิ่งเป็นเวลานานขนาดนี้

ตอนนี้อากาศก็กำลังสบายอยู่

น่าปวดหัวที่ยังไม่ทราบสาเหตุ

และเกี่ยวกับสภาพอากาศของอาซึกะด้วย

เมื่อเร็วๆ นี้มันมีการเปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยครั้ง

การขยายตัวของอาซึกะและฤดูกาล ต้องหาต้นตอให้ได้นะ

รายงานจากทางเราก็เท่านี้ครับ

มีคำถามอะไรไหมครับ?

หิมะ!?

จู่ๆ ก็ร้อนขึ้น หรือหนาวลง

"เมืองภาพลวงตา" เริ่มขึ้นแล้วหรือยัง?

อ้อ ใช่แล้ว ฝากคุณโทโมเอะไว้

อ๊ะ! จริงด้วยนะ มีหิมะตกค้างอยู่ใต้ร่มไม้

"เมืองภาพลวงตา"...แต่ว่า

สัปดาห์ที่แล้วก็มีหิมะตกด้วยนะ

เอาจริงดิ

มันเริ่มมาตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อนแล้ว แต่สำหรับผมก็ยังไม่เข้าใจเจตนาเท่าไหร่ครับ...

อืม อาจจะอธิบายไม่พอสินะ?

จะอธิบายให้ฟัง "เมืองภาพลวงตา" คือ...

เหล่าเด็กๆ ดีใจกันมากเลย

การที่สภาพอากาศจะเปลี่ยนไปในแต่ละวันแบบนี้

เป็นหิมะจริงๆ ด้วย

นี่คือสิ่งที่ที่คุณวาเคยพูดถึงที่เรียกว่า "ฤดูกาล" หรือเปล่าครับ?

ไม่ๆๆ ฤดูกาลมันควรจะหมุนเป็นรอบที่สม่ำเสมอกว่านี้สิ...

ก็เป็นอย่างที่คาดไว้สินะครับ...

อากาศหนาว

พวกเราที่อยู่ทุ่งโล่งของทะเลทราย

จากนี้ไป ผมจะ นำของของอาซึกะมา ทำการซื้อขาย

มันเปลี่ยนไปโดยไม่มีเหตุผลชัดเจน เลยกลายเป็นปัญหาครับ

เอ๊ะ อะไรนั่น ไม่เคยเห็นเลย

ต้องทำอุปกรณ์กันหนาวหน่อยแล้ว

ไม่ว่าของจะดีแค่ไหนก็ตาม

ถึงจะเข้าใจได้

สำหรับคนที่ยังไม่รู้ถึงคุณค่าของมัน มันก็ขายยากอยู่ดี

มันก็อร่อยมาก!!

การที่ผมมีสิ่งที่ไม่มีในโลกอีกฝั่งคนเดียว

หามาจากที่ไหนเหรอ?

ที่นายมีอยู่คนเดียวมันน่าสงสัยนะ

บางทีอาจจะก่อให้เกิดการสอบถามหรือความขัดแย้งที่ไม่จำเป็นในอนาคตก็ได้

น่ะครับ

ขอให้สอนภาษาที่ใช้ร่วมกันเพื่อเป็นการขอบคุณ

ต้อนรับนักผจญภัย แล้วให้เขานำของจากอาซึกะกลับไปด้วย

ปล่อยนักผจญภัยเข้าไปในอาซึกะแบบตามสบายเลย

ทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดี

คุณก็ไปที่นั่นเหมือนกันเหรอครับ?

พอแล้ว

อยากจะปล่อยออกไปให้หมุนเวียนในโลกภายนอกด้วยน่ะ

ถึงแม้ว่ามันจะอยู่ในระดับใกล้เคียงกับของใช้ในชีวิตประจำวันก็ตาม...

ถ้าเราค่อยๆ ยกระดับคุณภาพตามขนาดงานได้

พวกเราก็จะค้าขายได้ง่ายขึ้น... ประมาณนี้แหละ

ถ้าข่าวลือของ "เมืองภาพลวงตา" มันแพร่กระจายไป ความรู้จักของสินค้าก็ เพิ่มขึ้น

อ่า...

ใช่ครับ

การดูแลนักผจญภัยนั้นแต่ละเผ่าพันธุ์จะผลัดกันทำเหรอครับ?

ช่วงหลังๆ มานี้ยังมีเหล่าอัลเคที่เรียนรู้ภาษาที่ใช้ร่วมกันเข้ามาช่วยด้วยครับ

อืม สำหรับคุณเอม่าแล้ว

ก็ไม่ได้แข็งแกร่งมาก แถมยังต้อนรับนักผจญภัยที่เหนื่อยล้าในทุ่งรกร้างแบบตามสบาย

ของใช้ในชีวิตประจำวัน...

สำหรับโลกของผมนะ เครื่องประดับอะไรพวกนั้น เครื่องดื่มบำรุงกำลัง อุปกรณ์เครื่องเขียนอะไรพวกนั้น?

ก็แค่ให้เขานำของพวกนั้นกลับไปเท่านั้นแหละ

ไม่เข้าใจเลยเนอะ

เอาเป็นว่าต่อไปก็ดำเนินงานไปตามคำสั่งของคุณโทโมเอะนะ

เพราะว่าแต่ละครั้งเผ่าพันธุ์มันจะเปลี่ยนไป

เราอยากให้ข้อมูลของตัวเมืองมันยังคงคลุมเครือไว้นะ...

ถ้าพวกเขาคิดว่าเป็นเมืองอื่นก็จะเป็นเรื่องที่ดี

ของที่มอบให้ก็มีวัตถุดิบ เครื่องประดับของรีซาร์ด อาวุธของดวอร์ฟ ยาของอัลเค

แต่ว่าคุณโทโมเอะกับเราก็ติดต่อกันไม่ได้มาหลายวันแล้วน่ะ

มีอะไรบอกมาบ้างไหมครับ?

แล้วก็ความรู้ด้านเวทมนตร์ของพวกเราเหล่าออร์คอยู่เล็กน้อยครับ

! คุณวาเองด้วยเหรอครับ?

ตั้งแต่ที่เขาออกไปเพียงลำพังเมื่อหลายวันก่อน เพื่อ "ตรวจสอบสถานการณ์ของอาซึกะ" พวกเราก็ติดต่อไม่ได้เหมือนกันครับ...

อีกคนก็ติดต่อไม่ได้เหมือนกันครับ...

ยังไม่ได้ติดต่อกับคุณเอม่าเลยเหรอ

ว่าแต่คุณเอม่า

ก็สังเกตดูมาสักพักแล้วล่ะ

ถ้าจับต้นตอของปัญหาอาซึกะได้ก็คงดีนะ...

คุณโทโมเอะทำอะไรอยู่น่ะ

พวกคนแถวนั้นน่าจะมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณเอม่าแน่ๆ เลย

ก็เป็นภาษาของประเทศผมเองน่ะครับ

แล้วทำไมคุณโทโมเอะถึงเข้าใจล่ะ?

ถ้าเป็นแบบนั้นก็เข้าใจครับ

เห๊ะ? ทำไมล่ะ!?

ขอโทษด้วยครับ

เพราะว่าต้องสามารถสื่อสารกับเจ้าของได้นี่ครับ

รายงานเรียบร้อยแล้ว ไปได้เลยนะ

คือ "นิฮงโกะ" สินะครับ...

ถ้ามีอะไรอีกจะรีบรายงานให้ทราบนะครับ

งั้นจะขอรบกวนตามที่ท่านว่าไว้ก่อนนะครับ

ในกรณีที่เป็น "การครอบงำ" ก็จะสามารถเข้าใจภาษาของฝ่ายเจ้าของได้

โห คุณเอม่าเป็นคนมีความสามารถจริงๆ เลยนะ

ส่วนที่เป็น "พันธสัญญา" ก็คือภาษาในตอนที่ทำสัญญานั่นเองสินะครับ

เป็นอย่างนี้นี่เอง! ทำไมคุณโทโมเอะถึงไม่บอกเรื่องนี้ล่ะ!

ก็เพราะว่าถูกถามไม่ได้ไง "เป็นอย่างนั้น" ไง

ถ้างั้นวันนี้ขอให้คุณอยู่ต่อในอาซึกะ แล้วช่วยแปลให้หน่อยนะ

ช่วยชีวิตไว้จริงๆ เลยครับ

ความทรงจำของคุณวาเหรอ!?

ว่าแต่ มิโอะ เข้าใจภาษาญี่ปุ่นไหม?

นิฮงโกะ...? ไม่เข้าใจค่ะ

ก็...ลำบากใจอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

คุณวา--!!

คะ ค่ะ

!?

เอ๊ะ อะไรน่ะ? ฝุ่นควันนี่

โอ้

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ คุณวา!

เอ๊ะ คุณเอลดเหรอครับ!? สุขภาพคุณเป็นยังไงบ้างครับ? ไม้เท้าล่ะ!?

ไม่ต้องเป็นห่วงมากหรอกครับ

【บรีซกันนารุยซ่า】

เพราะผมได้สร้างอุปกรณ์ช่วยเดินให้แล้วนี่ครับ!

สำหรับการทำงานในอาซึกะ

จะฝากไว้ให้พวกวัยหนุ่มสาวคนเดียวไม่ได้นะ!!

จะเกษียณอะไรกันครับ!! ไม่ได้หรอกครับ

ฮ่าๆๆ

ถึงแม้จะแก่แล้ว แต่พวกคนแคระก็ยังเป็นคนแคระจริงๆ นะ...

ว่าแต่ คุณวา คุณมิโอะ

มีสิ่งที่อยากให้คุณดูเป็นพิเศษเลยครับ!

ขอให้คุณอยู่เป็นเพื่อนสักหน่อยได้ไหมครับ

เพราะว่ากำลังจะไปเยี่ยมคุณอาร์เคย์น่ะครับ...

อย่าเพิ่งไปนะครับ! ที่นี่มีเรื่องด่วนครับ!

เอาล่ะ ไปกันเถอะครับ!!

...ไม่รู้จะให้ดูอะไรได้บ้างนะ...