ตอนที่ 31

เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างทาง ตอนที่มุ่งหน้าสู่สนามรบ

มันปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน

ได้งับกลุ่มที่นำหน้าไปแล้ว

กลางคืน: ใบมีดทมิฬเส้นตาย

เอ๊ะ...

เจ้าอสูรนี่มันอะไรกันเนี่ย!

แมงมุมดำแห่งภัยพิบัติ

มันจะกัดกินอะไรก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสิ่งของ

ปกติแล้วมันทำได้แค่รอให้ผ่านไปเท่านั้น

ชิ

เป็นภัยพิบัติตามตัวอักษรเลยล่ะ

ฟุ่ว!

เอ๋... ว่ะ

ชิ! 硬ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

ทั้งใส่เวทเสริมพลังด้วยดาบ แถมยังเสริมเวทมนตร์เสริมความแข็งแกร่งเข้าไปอีกนะ!

แม้จะธรรมดา แต่โจมตีก็หนักหน่วง!

แค่ปัดป้องไปก็เต็มที่แล้วล่ะ

ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่ยิ่ง

โบนัส

เวทมนตร์ก็เหมือนจะไม่มีผลเลยนี่นา...!

ถึงจะแข็งขนาดไหนก็...

ต้องมีขีดจำกัดสิ!

สำเร็จแล้ว! สมกับเป็นนาวาลเลยนะ!

แบบนี้ก็สบายขึ้นนิดหน่อย...

!?

ไม่จริงน่า

ฟื้นขึ้นมาได้เหรอ!?

หลบสิ ฮิบิกิ!

!!นาวาล!

ชิ...

โอย!

ปล่อยนาวาลออกไปสิ!

หืม!

คุณจา ช่วยฟื้นฟูนาวาลด้วยนะ!

รับทราบครับ!

ฉันจะไปช่วยสนับสนุนเอง

แย่แล้ว

ฝากด้วยนะครับ/คะ!

แรงโจมตีมันลดลง

ตั้งแต่แรกแล้ว การโจมตีมันก็ไม่เข้า

การฟื้นฟูมันตามไม่ทัน

เกราะป้องกันมันทนทานจัง

สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?

ฮอร์ชิก็จมไปแล้วเหรอ!?

กรงเล็บแมงมุมมันยื่นออกมาทางด้านหลัง

อา

ไม่สิ

เวทเสริมพลังมันหมด...

กำลังสนับสนุนมันหยุดแล้ว

ไม่ผิดแน่

มันฟื้นอีกแล้ว...

ฟุ...

ซุสสึ!?

ฟุฟุ...

แม้จะชนะไม่ได้!

ยังสู้ได้อีกนะ!

มาเลยสิ!

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

...

อาาา

จะตายแล้ว

ฉัน

โอ๊ะ...อ๊ะ

...เหรอ?

ทำไม...

คุณผู้กล้า รับรู้แล้วหรือครับ?

...ฉันยังไม่ตาย...

พวกแมงมุม...เหรอ?

ได้ยินมาว่า "ภัยพิบัติสีดำ" มันหลบหนีจากการโจมตีอย่างหนักของคุณผู้กล้า

คุณเบลดาและคุณวูดดี้ตื่นแล้วนะครับ

คุณนาวาลก็ไม่เป็นอะไรมากครับ ด้วยพลังฟื้นฟูเวทมนตร์ของคุณมิโกะ

ถึงแม้ว่าคุณมิโกะจะใช้มานาจนหมดและกำลังหลับอยู่นะครับ...

...ใช่

โฮ่...

คิว

คิวน...

ท้องมันเริ่มดีขึ้นนะ

ฮอร์นก็ปลอดภัยสินะ

พักฟื้นอยู่ข้างในผ้าห่มสักพักนะ

...ฉันเองก็ยังรู้สึกเหนื่อยอยู่เลย

ให้ฉันอยู่คนเดียวสักพักได้ไหมคะ

เดี๋ยวทีมแพทย์ก็จะมาแล้วค่ะ

ระหว่างนั้นก็พักผ่อนสบายๆ นะคะ

...ทั้งที่ทุ่มเทจนสุดตัวไปแล้ว

แต่ก็ไม่ได้ตัดสินเลยสักนิด...

สู้สุดกำลังแล้วก็แพ้ราบคาบ...

มันน่าเสียดายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...

ขอบคุณสำหรับการพ่ายแพ้

ครั้งหน้าจะต้องชนะ...ให้ได้เลยนะ...!

รอด้วยนะ...! "แมงมุมดำแห่งหายนะ"...!

ห้าคนที่ไม่ถึงเลเวล 200 ได้ขับไล่แมงมุมสีดำไป

เรื่องนั้นได้เป็นที่กล่าวขานถึงชื่อของคุณผู้กล้า โอโตนะ ฮิบิกิ

โดย ชิน มิสึซึมิ ได้ปลดปล่อย "แมงมุมดำแห่งหายนะ" จากความหิวโหย

จะอุทิศกายและใจรับใช้ให้แล้วค่ะ

คุณท่าน

ทำสัญญากับเธอ และได้รับร่างของ "มิโอะ"

คือเหตุการณ์เมื่อวาน

.ปราสาทจอมมาร

นี่คือ ข้อมูลเกี่ยวกับคุณผู้กล้าแห่งลิมีย

ต่อไปคือคุณผู้กล้าแห่งกริโทเนีย แต่ว่า...

ที่ฉันรับรู้ได้ก็คือ

ว่าฉันเป็นผู้กล้าที่เป็นผู้ชาย

ว่ามานาของฉันนั้นเหนือกว่าผู้กล้าของลิเมีย

ว่าเจ้าหญิงแห่งกรีโตเนียกำลังปกปิดข้อมูลไว้อย่างเข้มงวด

จักรวรรดิกรีโตเนีย—การปกปิดข้อมูล...

ถ้าข่าวลือเป็นเรื่องจริง

กรีโตเนียได้ผู้กล้าไป...

หลายเดือนก่อนที่โอโตะนะ ฮิบิจะ

ถูกส่งไปยังต่างโลก

ในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง...ทำไมถึงไม่ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวเลยล่ะเนี่ย

ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยนะ

นายทำมาหากินจากงานเป็นโมเดลไม่ใช่เหรอ?

โทมิกิจัง~

อิวาฮาชิ โทมิกิ มัธยมต้นปี 3 อิวาฮาชิ โทมิกิ

เมื่อวานฉันเห็นนายซื้อเกมใหม่นะ

เอานั่นมาโรงเรียนพรุ่งนี้นะ

อึ...ไม่อยากเอาอ่ะ

หา!? ไม่ได้ยินเหรอเนี่ย ทำหน้าเหมือนผู้หญิงแบบนั้นน่ะ

นี่พวกนาย!

แกล้งทาคิคุนอีกแล้วเหรอ!?

เลิกทำแบบนั้นเถอะ!

ไปกันเถอะ ทาคิคุง

ต้องให้ผู้หญิงมาช่วยปกป้องอีกแล้วสินะ

บ๊อบุคุนะ

ทาคิ!

ไม่ได้ถูกแกล้งนะ!

ปล่อยฉันไว้เถอะ...!

อ๊ะ ทาคิคุง!

นี่ ทาคิคุงน่ะไม่เหมือนพวกนายนะ

เลิกแกล้งหน่อยเถอะ

เด็กหนุ่มรูปงามที่ดูบอบบาง! ดีจังเลยเนอะ!

ก็แค่หน้าตาดีหน่อยเอง

...ก็แกนั่นแหละ น่าหงุดหงิดจริงๆ

ปั้บๆ

โรงเรียน...ไม่อยากไปจังเลย...

วานคอน...

นี่ โทมิกิ

ถ้าไม่อยากไปห้องเรียนก็

นายไม่ได้มาโรงเรียนเลยสักวันตั้งแต่ปิดเทอมหน้าร้อนนะ

คุณครูบอกว่าเรียนที่ห้องพยาบาลก็ได้นะ

ทาคิเป็นเด็กที่ทำได้นะ...

น่ารำคาญ

เงียบไปเลยน่า! แม่เงียบไปเลยน่า!

...บ้าชะมัด!

หรือที่บ้าน

ไม่ว่าจะที่โรงเรียน

ในเกมก็ยังทำไม่สำเร็จเลย

นิยายแนวโลกอื่นติดโกงสินะ...

ฉันเองก็...

!?

อะ อะไรเนี่ย ที่นี่

ความฝันเหรอ!?

อุ๊ย ไม่มีพื้นเลย!!

อิวาฮาชิ โทมิกิ...สินะคะ?

ใครน่ะ!?

ฉันคือเทพีแห่งต่างโลก

โลกที่ฉันปกป้องกำลังเต็มไปด้วยเวทมนตร์

ตอนนี้แค่ตัวฉันก็ไม่อาจทำอะไรได้แล้วค่ะ

ได้โปรดเถอะนะคะ อิวาฮาชิ โทมิกิ

ในฐานะผู้กล้า ได้โปรดช่วยโลกของฉันด้วยค่ะ

อึก!

ซานุนัย

...ไม่ใช่ความฝันค่ะ

ขอโทษนะคะ ไม่ได้ค่ะ ทำไม่ได้

แล้วร่างกายก็ไม่ได้แข็งแรงมากด้วย

ฉันไม่เก่งกีฬา แล้วก็เรียนก็ไม่เก่งด้วย

นอกจากนั้น...

ฉันรำคาญนายว่ะ!

กอดแน่น...

ไม่เป็นไรหรอก คุณมีพลังที่ยิ่งใหญ่นะ

ฟู่ววว

และนั่นจะตื่นขึ้นในโลกของฉันค่ะ

แน่นอนว่าฉันก็จะมอบพรและพลังให้ด้วยค่ะ

อีกคนจากโลกนี้ค่ะ

วีรสตรีจะข้ามไปยังต่างโลกค่ะ

ดังนั้น ได้โปรด...

อะ...จะให้พลังแบบไหนเหรอคะ?

พลังเวทมนตร์ที่เหนือกว่าเผ่าปีศาจที่เป็นศัตรู

ร่างกายที่สามารถต่อสู้กับอสูรได้

สกิลดวงตาเวทมนตร์ที่สะกดใจคน

สามารถทะยานไปในท้องฟ้าได้

และจะมอบ "รองเท้าเงิน" ที่ช่วยฟื้นฟูความเหนื่อยล้าให้ด้วยค่ะ

...สุดยอดเลย!

ถ้าเป็นในเกม นี่มันโกงจนพังสมดุลแน่ๆ

...แต่มันก็เหมือนฝันไปนี่นา

ถ้าอย่างนั้นล่ะก็

...แค่นั้นเหรอคะ?

...งั้นก็จะเป็นภาระอยู่บ้าง แต่ว่า

กลางคืนที่พระจันทร์ส่องสว่าง จะเป็นอมตะเลยเหรอ!?

แต่ว่านี่ถ้าเป็นตอนกลางคืน

สำหรับคุณ จะกำหนดให้เป็นอมตะเฉพาะตอนกลางคืน

...เย้! เหลือแค่...

ซึ่งก็จะเป็นพลังที่มีได้แค่ตอนพระจันทร์ขึ้นเท่านั้นค่ะ

...อีกอย่างหนึ่ง

รูปร่างภายนอก...สามารถเปลี่ยนให้เป็นร่างที่ฉันต้องการได้ไหม?

คิดว่าก็สวยมากแล้วนะคะ?

แบบนี้มันไม่เลย...เพราะรูปลักษณ์ภายนอกนี่แหละ ถึงต้องเจอเรื่องแย่ๆ เต็มไปหมด

อยากให้มันเท่ๆ มากกว่าสวยอะ...

...เปลี่ยนได้ในระดับหนึ่งนะคะ

จริงเหรอ!?

...แต่ถึงจะเปลี่ยนร่างไปแล้ว

• รูปลักษณ์

ตอนกลับมาที่นี่แล้วจะลำบากไหมนะ...

นิโกะเหรอ

ก็สามารถกลับไปเป็นแบบเดิมได้นะคะ

งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้น

อยากจะให้เพิ่มส่วนสูง... แล้วก็ตาสองสีดีนะ! ใบหน้าก็คมขึ้น

แล้วก็สีผมด้วย...

เอ่อ...

ขนาดนั้นทำได้ไหม?

ค่ะ

แน่นอน

ตามรูปลักษณ์ที่ชอบได้เลย

ก็ไม่ต้องกลัวว่าคนจะเกลียดแล้วก็ได้แจมเต็มที่

ถ้าเป็นโลกแบบนั้น

...เข้าใจแล้วค่ะ เทพีผู้เป็นที่รัก

ไม่แน่ใจว่าจะทำได้ไหมนะ

จะพยายามเป็นวีรบุรุษให้เต็มที่เลยนะ

ฝากด้วยนะคะ...

จักรวรรดิกริตโทเนีย

...นี่คือโลกของเทพธิดาเหรอคะ?

ซางุกุ?

...คุณน่ะ

ฟุฟ

คือท่านวีรบุรุษหรือคะ?

【โอนินาชิ เคียว】

【ฮอร์น】