ตอน 57: Chapter 57

ไม่เคยมีมาก่อน!! ตัวเอกหายตัวไป!? คอมิกส์เล่มล่าสุดที่ 8 ออกวางจำหน่ายวันที่ 22 ตุลาคมนี้!!

ーーพลังเวทสีทองคือสีของเทพธิดา

แล้วก็ได้ยินมาว่า“เขา”คนนั้นก็มีพลังเวทสีเดียวกัน

สิ่งที่มาเยือนภายใต้แสงสีทองนั้น

ถึงแม้จะไม่ใช่“เขา”ก็รู้สึกผิดหวังนะ

ไม่ว่ากรณีไหน ก็ต้องเป็นศัตรูของฉันแน่นอน

แต่ก็ไม่ได้ประมาท ตั้งใจจะสังหารให้ราบคาบเลยล่ะ

ทว่าการโจมตีที่ตั้งใจจะระเบิดร่างส่วนบนของเขาให้กระเด็นออกไป

กลับทำให้แค่มือตัวเองบาดเจ็บเท่านั้น ส่วนการโจมตีที่ตามมาทั้งหมดก็ถูกสะท้อนกลับมาหมด

ค่ำคืนที่ 57: "แสงสีฟ้า"

ーーเพราะงั้นเลยถึงได้ใช้

แหวนเพื่อลบล้างการปกป้องจากเทพธิดาไปแล้วนะ!

ถึงอย่างนั้นทำไมล่ะ!

โอ๊ยยยยยย!! หะ!

ฟู่ววว...

แม้จะถูกดึงเข้าไปในโค้ทไปเยอะแล้ว

ใน 'ขอบเขต' ของการสำรวจเนี่ย

พลังเวทที่ปล่อยออกไปมันคนละระดับเลยนะ

พวกมันถูกพัดไปไกลมากเลยล่ะ

นั่นสิ กองทัพอสูรน่ะ

จะรีบหนีไปยังท้องฟ้าชั้นรองตอนนี้เลยไหม?

ไม่สิ

เมื่อกี้ก็แซงหน้าโซเฟียไปได้โดยที่เธอไม่ทันรู้ตัวเลย

ถ้าจะหนีอย่างปลอดภัยต้องระวังตัวหน่อย

อาจจะใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้ายอะไรบางอย่างก็ได้

...อ๊ะ

...เรื่องอาวุธที่เอลดวาทำให้ด้วยนี่เอง ถึงกับลืมไปเลยแฮะ...

น่าสมเพชจริง

อาวุธที่ไม่ใช่ธนูที่คุณมุซุงุเนะสอนวิธีใช้ให้

ดาบสั้น

มันให้ความรู้สึกที่ต่างจากของจริงนิดหน่อยน่ะ...

แกร๊ก

ถึงจะใช้เป็นมีดสั้นได้ด้วยนะ...

อย่าเข้าใจผิดไปเพราะอาการตื่นเต้นเชียวนะ

ผมไม่มีฝีมือที่จะสู้ระยะประชิดกับสองคนนั้นได้

ตั้งสติก่อน

จากระยะไกล

ขอให้ยื้อไว้ก่อนนะ!

มาแล้ว!

ไอ้พวกอสูรกายเอ๊ย

ตอบสนองกับวิสัยทัศน์นี้ได้ดีนี่นา

แต่มันก็ไร้ประโยชน์หรอก

เป็นแบบบังคับโดนนี่นา

เพราะมันได้ส่งภาพของเป้าหมายที่ผมเล็งเข้าใส่และเข้าปะทะแล้ว

ติดตาม...เร่งความเร็วขึ้นเหรอ!?

คึ!

มันต่างจากแบบติดตามอัตโนมัติตัวแรกเลยนะ

!?

กรี๊ดดดดดดดดดด!

โซเฟีย!?

นี่มันพลังอะไรกันเนี่ย!

มันต่างจากเมื่อกี้คนละระดับเลย...

อึก! หลบ...ไม่...ได้!

อั่ก!

เดี๋ยวนะ นี่มันอะไรกัน!?

เขาแข็งแกร่งขึ้นแล้วนะ!

อึก...!

ดี! ดูเหมือนว่าการโจมตีครั้งนี้จะได้ผลนะ

เจ้าหมอนั่นโดนคำสาปจากเทพธิดาด้วยรึนี่!?

เป็นไปไม่ได้!

ให้ข้าเป็นคนป้องกันเอง

โซเฟีย มาที่นี่สิ คืนพลังดาบกลับมาให้ข้า!

สร้างฐานบนตัวมันซะ

ใช้ช่องโหว่ของเวทมนตร์แล้วปลิดชีวิตมันซะ!

สองคนเข้าใกล้เข้ามาแล้ว

ถ้ารวมกันอยู่ที่ตำแหน่งเดียวกันก็พอดี

คราวหน้าข้าจะใช้ธาตุน้ำที่ถนัด

แทนที่จะเป็นระเบิดวารี จะผสมผสานการแช่แข็งเข้าไป

พวกคุณสองคนก็ให้ผมไปถึงท้องฟ้าชั้นรองก่อนนะ

จะมาอีกแล้ว!

ให้ถูกแช่แข็งไปเลย!

เวทมนตร์โจมตีที่มีพลังระดับนี้แบบไม่จำกัดเหรอ!?

หลังจากไฟ ก็เป็นธาตุน้ำต่อเลยเหรอ!?

การควบคุมธาตุที่ตรงกันข้ามกันได้...

แต่เจ้าโง่เอ๊ย!

ถ้าความถนัดของข้าเป็นธาตุน้ำน้ำล่ะก็ มันก็เป็นประโยชน์กับเรา!

หา...!?

ถ้าเป็นธาตุเดียวกันถึงจะเป็นแบบนั้นด้วยเหรอ!?

ถูกทะลุ...!! ไอ้หมอนั่นมีความถนัดทางน้ำสูงกว่าข้าอีกเหรอ!?

"ไร้เทียมทาน"สินะ "ถึงจะเป็นหลากหลายสีก็เถอะ

มันไม่ใช่ขอบเขตที่คนธรรมดาจะเอื้อมถึงได้หรอกนะ!

แย่แล้ว แย่แล้ว โซเฟีย!

รีบจัดการซะ!

นั่นมัน

ห้ามปล่อยไว้เป็นเท่านั้นนะ!!

ค่ะ

จะฆ่าให้ได้เลย!!

!?

ตัวอยู่ตรงไหน

อี!

ถ้าเป็นหัวน่าจะตัดได้นะ

อึก...!

やっぱりมันต้องเป็นเวทมนตร์เคลื่อนย้ายอะไรสักอย่างแน่ๆ!

บ้าจริง! ถ้าโจมตีเต็มกำลังแล้วยังรักษาคาถาป้องกันไว้ไม่ได้ด้วยซ้ำ!

ขอบเขตก็ตั้งเป็นสำรวจแล้วก็เสริมพลังเวทมนตร์ด้วยแล้วเชียว

มันตอบสนองอีกแล้ว! เป็นวัตถุที่น่าหัวเราะจริงๆ เลยนะ!

คราวนี้เป็นวัตถุอีกแล้ว ไม่ใช่คนด้วยนะ

ที่มันตอบสนองได้ก็เป็นเพราะนายตะโกนใส่มันนี่นา!

เหรอ!?

ทำไมถึงหันหลัง...

แย่แล้ว เผลอใจไปแวบเดียว!

เฉือนกลับ!

ตรงตำแหน่งนี้ ถึงจะถึงแค่ระดับหัวพอดีเลย

สวนกลับ!? ป้องกัน!?

ทำไงดี ทำไงดี แย่แล้ว จะโดนแล้ว!

ก๊า!

...นี่ คุณจริงจังนะเนี่ย

สงสัยมองข้ามชีวิตของฉันไปแน่ๆ

ก็เพราะรู้จุดที่เล็งแล้วนี่นา

การที่เดินตรงเข้าหาแบบนั้นน่ะ

มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาที่จะทำได้นะ

มีอะไรที่เคยได้ยินจากคุณอาจารย์อิไกะเมื่อประมาณ 2 เดือนก่อนนะ

!?

คุซึงะ... อ่าาาา!

ดาบ...

อ๊ะ...!

โกหก... ใช่ไหม...?

อี...

ร่างกายขยับเอง...

ร่างกายขยับได้เองเลย...

เอ๊ะ! เจ้านั่นยังมีชีวิตอยู่!

หิ...เอะ...

ทำไมถึงได้ทำตัวขี้ขลาดแบบนั้นล่ะ คุณเก็น

ไม่ได้คิดจะมองข้ามชีวิตนะ

ต้องขอบคุณคำแนะนำของคุณทั้งสอง ทำให้ร่างกายขยับได้และรอดชีวิตมาได้ค่ะ

นึกว่าภาพชีวิตที่ไหลผ่านไปแล้วซะอีก...

โยอา

ขอบคุณมากค่ะ คุณมุซึชิมาและคุณอิชิโดะ

...โอ้!? ดาบใหญ่แตกเป็นชิ้นๆ เลยนี่

จริงดิ อาวุธของเอลดวาเจ๋งมาก!

อืม? อะไรนะ?

แค่ดาบเหรอ?

คุณนี่มันเพี้ยนจริงๆ เลยนะเนี่ย

สะดุ้ง

แย่แล้ว! ข้างหลัง...

อะไร!?นุ่มจัง เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

พึ่บ!

...หน้าอกเหรอ?

ทำไมถึงได้กอดอยู่ล่ะ

นึกว่าจะเป็นคนที่มีกล้ามเป็นมัดๆ ซะอีก แต่กลับนุ่มกว่าที่คิด

ไม่ใช่แบบนั้นสิ!

ระยะนี้ ถ้าเปลี่ยนโค้ทเป็นสีฟ้าแล้ว

ปุ๊! สีก็เปลี่ยนอีกแล้ว

ด้วยดาบตรงๆ...!

ถ้ามันอาละวาดนี่อันตรายนะ?

อึก! นี่...มันอะไรน่ะ?

อ่า คือมันไม่เข้าใจภาษาเหรอ?

ก็ไม่ได้ตั้งใจจะอธิบายหรอกนะ

สายลมแห่งการแก้แค้นจงสงบ ルミให้หน่อย

อะไรนะ? สุดท้ายจับได้ไม่ค่อยชัดเลย

พูดว่า "ลม" เหรอ? ลมนี้คือเวทมนตร์เหรอ?

แต่ใช้เวทมนตร์โจมตีในระยะประชิดแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?

ทัศนวิสัยมันก็แปลกๆ แถมต้องรีบหนีออกมาไวๆ...

อึก! ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้น่า

!?

ปล่อยให้นะ!

ไม่มีพื้นดินเหรอ!? ก้อนเมฆ!? ท้องฟ้า!?

ลอย... ไม่สิ กำลังตกลงมา!

ขอโทษนะ แต่ฉันได้ผนึกพลังสายลมของคุณไว้แล้ว

ถ้าตกลงมาจากความสูงขนาดนี้ ก็ต้องตาย หรือไม่ก็บาดเจ็บหนักอยู่ดีล่ะ

ที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นไปตามสถานการณ์แล้วกันนะ

แล้วเจอกันนะ

!?

คุซึโนะฮะ

คมดาบของลันเซอร์เหรอ!?

เห้ย!?

!!

หายไป...

ตำแหน่งของคมดาบกับโซเฟียสลับกันแล้ว!

เคลื่อนที่ได้ด้วยแบบนั้นด้วยเหรอ!!

อ๊าาาา จะทำยังไงกับเรื่องนี้ดีเนี่ย!

ไม่ใช่สิ แค่ตอนนี้ถึงจะรู้ตัวได้!

สูงกว่าตอนที่ตกลงมาจากแมลงห่าอีกนะ!?

เพราะมีคมดาบเรืองแสงอยู่ในเส้นทางการตกมันเลยอันตรายกว่าด้วย!

อีกประมาณ 1 นาทีก็จะถึงพื้นแล้ว!?

มมมม...

งั้นก็ไม่มีตัวกีดขวางแล้วสินะ

...เอาล่ะ ตั้งสติแล้วค่อยๆ

ตกลงมาเป็นครั้งที่สองแล้วนี่ ค่อนข้างใจเย็นได้เหมือนกันนะเนี่ย

เตรียมเปิดม่านหมอกเถอะ

ใส่การหายไปหลังจากเคลื่อนที่แล้ว... เสร็จสิ้น

ด้วยแบบนี้ก็น่าจะเปิดได้

...ยังมีเวลาอีกนะ

โซเฟียอยู่ข้างล่างนี้เองสินะ...

อันดับแรก ก็ต้องป้องกันไม่ให้พวกมันกลับมา

จะทำให้ฐานรองเท้ามันแตกให้เห็นเลย!

...ไม่คิดเลยว่าดาบของข้าจะ แตกสลายไปได้...

นึกว่าจะตายเพราะแรงกระแทกซะอีก...

ขอแสดงความเสียใจด้วยนะ

ถึงอย่างนั้นนะ ถึงได้เตรียมที่ยืน ไว้บนฟากฟ้าขนาดนั้น

คุณนี่มันไม่รู้จักประมาณตัวเองเลยนะ?

การได้มองเห็นก้อนเมฆด้านบน นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ

แต่ก็นะ สมแล้วที่เจ้าคนนั้นจะทำแบบนี้—...

!!

...ห๊ะ!?

อึก!

……!! ฐานรองเท้าเมื่อกี้แตกทั้งหมดแล้ว!

ถึงกองทัพก็โดนโจมตีด้วย... คุณมิคิริ รีบสร้างฐานรองเท้าใหม่นะ!

...เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่สิ!

กลับไปหยุดการโจมตีของมัน!

เมื่อกี้เป็นคลื่นพลังเวทมนตร์ที่แตกกระจาย เพื่อไม่ให้ตามรอยมา!

การรวมตัวของมานาขนาดนี้... การโจมตีกำลังจะเริ่มแล้ว

คุซึโนะฮะ! ตั้งใจจะสับสลับกันเหรอ!?

หน่วยปราบปีศาจของกองทัพรีมีอา

อึกก!

คุณเรจิน!

นั่นคือพลังที่เทพธิดาใช้เพื่อช่วยพวกเราใช่ไหมครับ!?

ทำไมแสงสีน้ำเงินนั่นถึง...

ถึงโจมตีพวกเราของกองทัพรีมีอาด้วย...!

เสื้อสีฟ้า... นั่นเด็กหนุ่มเหรอ?

!!

พลังเวทกำลังรวมตัวกันเหรอ!?

พลังเวทที่รุนแรงจนทิวทัศน์บิดเบี้ยว...

แย่แล้ว!! การโจมตีที่กำลังจะมามันไม่เหมือนกับเมื่อกี้เลย!

ตั้งกำแพงป้องกันไว้บนท้องฟ้า แล้วอพยพทั้งหมดเถอะ!!

คนคนนั้นเป็นทูตแห่งเทพธิดา...?

ถ้างั้นนี่มันก็เหมือนกับว่า...

กล้าแกล้งกันได้ถึงขนาดนี้เลยรึไง

พวกนั้นก็แค่ทำให้พวกแมลงห่าอิ่มท้องก็พอแล้ว!

ไม่ใช่ธนูไดนาไมต์ แต่เป็นวงแหวนไฮบริด

ถ้าผสมมันเข้าไปมากขนาดนี้ ถึงจะที่ความสูงนี้

ก็น่าจะสามารถพัดทำลายจุดตกได้ล่ะมั้ง

รับไป นี่คือของฝาก!

แล้วก็! ไม่ต้องมารองรับอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ!

เรื่องเวทมนตร์ลมเนี่ยแต่เดิมผมใช้ไม่ได้ซะหน่อยนะค้าาาา!

อากาศมันเปลี่ยนไป

เป็นชั้นบรรยากาศรองแล้วสิ

โล่งอกจัง ได้ปิดประตูเรียบร้อยแล้ว

จุ๊

อ่า นี่เลือดกำลังไหลออกจากตัวเลย

ความรู้สึกที่เบื้องหน้ามันมืดลงแบบนี้

คิดถึงจัง ตอนเด็ก ๆ ก็ชอบเป็นลมเพราะโลหิตจาง

โครม

อ่า ตกลงสู่พื้นแล้วสิ

เจ็บมากแน่เลยสินะ...

อุ่นจัง

เอ๊ะ?

นุ่มนิ่ม...

จะทำให้หัวเราะได้ไปถึงไหนกันเนี่ย!

นั่นมันไม่ใช่พลังเวทที่สร้างได้คนเดียวนะ!

กำลังจะมาแล้ว!

เตรียมตัวให้พร้อมนะ โซเฟีย!

—ตอนนั้นข้าคิดผิดไปอย่างหนึ่ง

พลังของวงแหวนที่ข้าคาดการณ์ไว้

ความรุนแรงที่สกัดพื้นดินของอากาศรองจนหมู่บ้านส่วนหนึ่งปลิวไปได้นั้น

เป็นบาเรียที่ร่างแยกของโทโมเอ เสียสละตัวเองเพื่อสร้างขึ้น

การป้องกันด้วยการพลีชีพของอาร์เค

อุปกรณ์เวทมนตร์ที่นักผจญภัยถืออยู่

ซึ่งมีความสามารถในการป้องกันที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

เครย์อีจิส

นั่นคือพลังที่ถูกจำกัดไว้แค่นั้นเองนะ

—ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

ที่ข้าจะได้รู้เรื่องนี้

มันจะเป็นหลังจากนั้นไปอีกนานแสนนาน...

การกลับมาที่เต็มไปด้วยบาดแผลจากการเสียสละครั้งใหญ่...สิ่งที่แท้จริงที่เข้าถึงหัวใจคืออะไรกัน!?