ตอน 6: Chapter 6

น้ำ

ความมืด

ไฟ

อืมม... สุดท้ายก็ทำได้แต่สายลูกผสมธาตุลมจริงๆ ด้วยนะเนี่ย

±

ธาตุน้ำเข้ากันได้ดีที่สุดเลยล่ะ... ส่วนสายฟ้าก็ดูจะห่างไกลจากความใช้ได้จริงนะ

นับจากที่เชิญพวกไฮแลนด์ออคเข้ามาในอาคุมาได้สองสามวันแล้ว~

คืนที่หก: ใบมีดภัยพิบัติ แมงมุมดำ

เพื่อมุ่งหน้าไปยังเมืองที่มนุษย์อาศัยอยู่

ก็จะเคลื่อนที่ในช่วงเช้าและเย็นที่ค่อนข้างน่าอยู่

ส่วนช่วงกลางวันหรือเวลากลางคืนที่อากาศเปลี่ยนแปลงรุนแรง ก็จะใช้เวลาอยู่ในอาคุมา

ซานส์เนーン!

ลองจัดเรียงบทสวดที่ได้เรียนจากคุณเอมะดู...

เอาล่ะ

สามารถสร้างลูกผสมได้หลายตัวพร้อมกัน หรือเปลี่ยนไปเป็นธาตุอื่นได้ด้วยนะ

ด้วยนี่ เรื่องก็คลี่คลายแล้ว!

อูฟุฟุฟุ♪

●●●●●

อย่างที่คิดไว้ ละครย้อนยุคนี่มันสุดยอดจริงๆ!

เอาล่ะ ถึงตอนต่อไปแล้วนะ...

นี่มันตอนที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย!!

~ ยังดูอีกเหรอเนี่ย!

ก็ไม่เลวนี่นา

ยังไงก็อยู่ในอาคุเลย ก็ฝึกเวทมนตร์อย่างเดียวนี่

นั่นมันเธอเองนะ

จะไปช่วยงานสำรวจอาคุของพวกออร์คเหรอ!? ไม่ได้เด็ดขาด!

ในฐานะเจ้าผู้ปกครองอาคุ จะต้องวางตัวอย่างมีเกียรติหน่อยสิ!

ว่าแต่ ทำไมถึงเป็นผมล่ะครับถึงเป็นเจ้าผู้ปกครอง!

ก็เพราะผมเป็นเจ้านายที่ครอบครองอาคุไงล่ะ มันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว!

ก็เพราะเธอพูดแบบนั้นนี่แหละ!?

งั้นก็ด้วยอำนาจของเจ้านาย วันนี้ขอจบการชมละครย้อนยุคไว้แค่นี้ก่อนนะ!

ม...เดี๋ยวก่อนนะครับ! อย่างน้อยอีกหนึ่งตอนได้ไหม!!

อ๊ะ

มือลื่นเลย

ว๊า~ จะออกเดทกับฉันเหรอ~ ดีใจจังเลยนะเนี่ย~☆

ความรัก☆

เลิกขุดคุ้ยความทรงจำได้แล้ว!

ความทรงจำน่ะ! จะให้มาโดนจ้องๆ เพื่อละครพีเรียดอีกไม่ได้นะ!

ชะ... เช่นนั้นเหรอ! ก็บันทึกไว้ให้ดูได้ตลอดน่ะ

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ!?

ว่าแต่ ถ้าบันทึกไว้แล้วก็อย่ามาดูตรงจากหัวฉันสิ!

อืมม~ ถ้าได้ดูตรงๆ มันให้ความรู้สึกที่ต่างออกไปจริงๆ นะ~

อย่าแกล้งทำเป็นตัวละครเมื่อกี้สิ!!

เลิกใช้สำเนียงที่ไม่เข้ากับตัวตัวเองได้แล้ว!

ฝากด้วยนะคะ~ ท่านเจ้า~☆

ก็อย่างนี้แหละ งั้นก็

ถ้าเธอทำให้ฉันเชื่อว่ามันต่างกันยังไง

ฉันจะอนุญาตให้ดูเฉพาะเรื่องละครพีเรียดเท่านั้น!

...รูปถ่ายกับวิดีโอ...ไม่สิ

มันต่างจากการชมภาพกับหวนคิดฉากเลยนะ!

ว๊าาา เข้าใจแล้ว จะอนุญาตให้เดี๋ยวนี้เลย!!

เลิกใช้คำพูดที่แต่เกมเมอร์เท่านั้นถึงจะเข้าใจได้แล้วนะโว้ย!!

แต่ว่า

ระหว่างที่กำลังดูความทรงจำอยู่ การที่เจ้าไม่สามารถขยับตัวได้ก็ไม่สะดวกเหมือนกันนะ...

อย่างที่คิดไว้ ที่นี่จำเป็นต้องมีสิ่งที่เรียกว่า "ทีวี" จริงๆ!

จะไปไหนเหรอ?

ในระหว่างที่กำลังคิดหาวิธีทำ "ทีวี"

เข้าใจไปถึงไหนแล้วล่ะ

จะไปเติมแร่สำหรับบันทึกความทรงจำของเจ้ามาให้นะ

อ๊ะ ก็แล้วแต่เธอเลย... ทำอะไรก็ได้เลย...

อุ๊ย!

ฟู๋

นี่มัน... ความทรงจำที่บันทึกไว้เหรอเนี่ย

อย่าเปิดทิ้งไว้นะน่า...

ถ้าให้ชินบอกนะ ความทรงจำก็แค่การลืม "สถานที่" ที่มันถูกเก็บไว้

ส่วนตัวความทรงจำเอง ดูเหมือนว่าจะไม่เสื่อมสภาพนะ

แบบนี้ก็แปลว่าสามารถดึงเรื่องที่เจ้าตัวลืมได้ด้วยสินะ

นี่มัน... รูปครอบครัวที่ถ่ายไว้หน้าประตูทุกปีเลยนี่นา

งั้นเหรอ... อันนี้ก็คงไม่เพิ่มขึ้นอีกแล้วสินะ...

ถึงจะยอมแพ้ต่อโลกเดิมไปแล้วแท้ๆ ก็ยัง...

อ๊า! หยุดนะๆ!

คิดตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์หรอก

...ใช่แล้ว คุณพ่อกับคุณแม่เป็นคนจากโลกนี้เหรอ

จากอันนี้ให้วาดภาพเหมือน

แล้วออกเดินทางท่องเที่ยวเพื่อสืบค้นร่องรอยของทั้งสองก็คงจะดี

เป้าหมายชั่วคราวถูกกำหนดแล้วสินะ

ก่อนอื่นก็ตั้งเป้าไปที่เมืองที่มีมนุษย์อยู่

แล้วก็ตามรอยพ่อกับแม่ไป!

ดูเหมือนจะเป็นการเดินทางที่สนุกนะ

ถ้าเป็นผมยังสร้างประตูหมอกที่เชื่อมระหว่างทุ่งรกร้างกับอาคุไม่ได้เลย

ลำบากจัง...

ระหว่างที่เจ้าคนนั้นยังไม่กลับ จะลองเดินเล่นในอาคุดูไหม

เป็นอะไรไปเหรอ? มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?

คุณมาะ

เปล่าครับ คือว่า

พวกเรากำลังสำรวจพื้นที่เพื่อสร้างที่อยู่ให้คุณมาะกับคุณชินอยู่ครับ...

ต้นไม้แถวนี้มันแข็ง แถมยังหนาแน่นมากๆ ด้วย

ขวานแทบจะเอาไม่เข้าเลย ตัดไม่ออกสักที

อ่า!

คุณยังให้เช่าเต็นท์ แถมยังสร้างบ้านให้ด้วยอีกด้วย

ไม่ครับ! ถ้าเป็นที่พักชั่วคราวแบบนั้นก็เกรงใจเกินไปแล้วครับ...!

คุณมาะ!

ไม่ๆ มันสบายดีนะ

ต้นไม้แถวนี้มันเกะกะเหรอเนี่ย?

จริงด้วย... มันดูดีมากเลย...

ครับ ๆ

ฉันจะขอใช้มีดสั้นที่เธอให้มาเมื่อคราวนะ

มีดสั้นเหรอครับ? แม้ว่ามันจะเป็นของวิเศษจริง แต่ว่า...

เปิดใช้งาน 'เขต'

ความสามารถที่ได้รับมาจากคุณสึกิโยะน่ะ

ฉันเลยตั้งชื่อให้มันว่า 'เขต' แล้วจะใช้มัน

กำหนดขอบเขตเป็นของฉันคนเดียว แล้วเสริมคุณสมบัติธาตุเข้าไป

โย้

กับ

!?

ต่อจากนี้คือการเสริมร่างกายของตัวฉันเอง!

มี~

จะวางไว้ตรงไหนดีล่ะ?

อ่า... ถ้าอย่างนั้นทางโน้น...

โอเค

โอ๊ย!

มีดสั้นนี่ดีจัง คมมากเลย

ไม่ถึงแค่ระดับความคมเลยนะ

ธนูที่ได้มาพร้อมกับมีดสั้นนั่นก็

พวกโอ๊คทำออกมาได้หยาบๆ เพราะบอกว่าไม่ใช้ธนูนี่นา

ก็นับว่าดีกว่าไม่มีอะไรเลยมั้ง

เอ๊ะ? เธอบาดเจ็บเหรอ

ถ้าจะมีสักอย่างก็... โชคุเร-

มันแผลแตกที่ตรงไหนสักแห่งใช่ไหม

อ่า เป็นเรื่องปกติของฉันน่ะ

มาทางนี้หน่อยสิ

ฮ่า...

คุณสมบัติการรักษา มอบให้

...!? นี่มันอะไรกันเนี่ย...

ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะครับที่ใช้การรักษาโดยไม่ใช้มานาและอุปกรณ์ใดๆ เลย!?

เหรอ?

อ๊ะ หรือว่าความสามารถของ "ไค" ไม่ต้องใช้มานาเหรอ?

ใช่แล้ว ถ้าพูดถึงก็อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้

งั้นสินะ เพราะงั้นเลยแม้แต่ชินยังไม่ทันสังเกตเห็นการเปิดใช้งานของ "ไค" เลยนี่นา!

มันเป็นการพรางตัวที่เหนือชั้นขนาดนี้เลยเหรอ!

ก็...

มีอยู่ระดับนั้นครับ

สมกับเป็นพลังที่คุณสึกิโยมิประทานให้จริงๆ!!

...ก็เคยได้ยินข่าวลืออยู่บ้างนะ

คน

ถ้าอย่างนั้น

ท่านเจ้าเมืองของเราถึงกับนอกคอกขนาดนี้เลยเหรอ...

หืม?

อ่ะ...

ว้าว

แย่แล้ว ตอนที่เพิ่งสัมผัสมีดสั้นไปเมื่อกี้ คงจะบาดเข้าแล้วล่ะ

จริงด้วย

ความคมมันเกินไปมาก

เสริมคุณสมบัติการรักษา...

...ก็คงจะไม่ได้สินะ

ลองทำมาหลายครั้งแล้ว

เปาะ...

แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร การรักษาจาก 'เขต' ก็ไม่ได้ผลกับตัวฉันเลย

สมัยก่อนเคยปฐมพยาบาลบ่อยๆ เลยนะ

แล้วก็เหมือนกับธาตุลม เวทมนตร์ประเภทฟื้นฟูก็ใช้ไม่ได้เลย

การรักษาด้วย 'เขต' ก็ใช้ไม่ได้ แสดงว่าไม่ใช่เรื่องมานา

แต่เป็นเพราะอะไรบางอย่างที่เป็นพื้นฐานของตัวฉันเองล่ะมั้ง

อืม ใช่แล้ว เรื่องที่ต้องพึ่งพาเวทมนตร์รักษา คงไม่มีแล้วสินะ

ติ๋อ ประตูหมอกแล้วสินะ

ชินกลับมาแล้วเหรอเนี่ย...

ฉันก็ต้องรีบเรียนรู้การสร้างประตูให้ได้แล้วล่ะ

ถ้าสร้างได้ ณ ที่นั้นก็จะสะดวกดี

เอ๊ะ? หายไปแล้ว

อา~ ท่านเจ้าของ

ถ้าจะออกไปข้างนอก ตอนนี้คงไม่ดีเท่าไหร่แล้วล่ะขอรับ

ชิน? เมื่อไหร่กันนะที่อยู่ข้างหลัง...

.........

นี่มันภาพแบบไหนกันเนี่ย!?

เป็นนายทำเหรอ?

เป็นอะไรไปคะ คนนั้น...

บวมไปหมดเลย...

ไม่ใช่ฉันนะคะ เป็นการโจมตีจากศัตรูในอาคุ

หา!?

เดี๋ยวก่อนสิ การโจมตีจากศัตรูในอาคุเหรอ?

ประตูเมื่อกี้

ไม่มีประตูหมอกเลย แล้วจะเข้ามาในอาคุได้ยังไงกันล่ะ!

นายทำหายไปแล้วใช่ไหม!?

มันเป็นคนที่ค่อนข้างพิเศษนิดหน่อยครับ

ดูเหมือนจะหิวโหยไม่หายเหมือนเดิมเลยนะ

นี่คือเศษอาหารที่มันเหลือไว้ครับ

นี่มันขวานนี่นา!?

โอ๊ะ ท่านเจ้าเมืองได้รับบาดเจ็บหรือเปล่าครับ?

เหรอ? อ่า แค่เฉียดๆ แค่ชั้นผิวหนังบางๆ น่ะ

คุณควรจะกังวลเรื่องของคนนั้นก่อนนะ

ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเลือดของท่านเจ้าเมือง

มัน

...มัน...เหรอ?

อ๊ะ... ของคุณคนโน้นน่าจะเสียเลือดเยอะกว่านะ

ผมดูน่าอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย!!

โอ้โห...

นี่มันเรื่องจริงเหรอเนี่ย

โอ้โห... เหมือนเดิมเลย ไม่มีความสติแม้แต่นิดเดียวเลยนะเนี่ย

เม้ะะ

คุณชิน ดูท่าทางสบายๆ เลยนะครับ!

ฝากให้จัดการต่อได้ไหมครับ!?

มีคนบาดเจ็บอยู่ด้วย จะไปไหวเหรอครับ~

เหมือนรู้จักกันเลยนี่นา!?

แถมยังไม่มีดาบด้วย ดังนั้นฉันสู้ไม่ได้เลยครับ

แกไม่จำเป็นต้องมีดาบซะหน่อย! อย่ามาล้อเล่นน่า

อย่ามาล้อเล่นเลย

ว้าววว!

อันตราย!

ไม่ต้องกังวลไปนะครับ โอ๊คกับเมืองนี้ ผมจะรับผิดชอบปกป้องให้เอง

แน่นอนว่ารวมถึงพวกคนแคระนี่ด้วย

ผมเหรอ!?

ท่านเจ้าของ ช่วยเตะพวกนั้นให้กระจัดกระจายแล้วไล่พวกมันออกไปเถอะครับ

เตะกระจัดกระจายเหรอ...

อึ่ก

~~~

กรี๊ด! อะไรโผล่ออกมาน่ะ!?

อ๊ะ

นี่! คุณชิน!

ไอ้หมอนี่เป็นใครกันเนี่ย!!

ใย!?

ไม่ทราบชื่อเลยครับ

...แมงมุมดำแห่งภัยพิบัติ...

มีอยู่ตั้งแต่โบราณ และปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน...

กำลังถูกทรมานด้วยความหิวกระหายที่ไม่เคยอิ่มเอม...

ไม่ว่าจะชีวิต... หรือสิ่งของ... อะไรก็ตาม มันก็จะกลืนกินเข้าไป

อะไรก็ได้เหรอ!?

ว่าแต่ กินขวานอยู่ด้วยนี่นา!!

ฉันก็เคยต่อสู้กับมันมาก่อนเหมือนกันครับ

แต่ไม่สนใจมันเลยสักนิด

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมันหิวจนเสียสติหรือเปล่า แต่คุยกันไม่รู้เรื่องเลยสักนิดครับ

แกเคยสู้มาก่อนเหรอ!?

หมายความว่าสู้ไม่ไหวเหรอ!?

น่ะ! ไม่ใช่ว่าสู้ไม่ไหวหรอกครับ!

เพราะว่าจัดการบาดเจ็บมันไปพอสมควรแล้วมันก็เลยจากไป

ไม่ได้หมายความว่าสู้ไม่ไหว!!

ก็แค่อ่านไปมากกว่านั้นไม่ได้เท่านั้นเอง

ถ้างั้นก็หมายความว่า...จัดการศัตรูไม่ได้

...จุดอ่อนของมอนสเตอร์รูปร่างแมงมุม...

ถ้าคิดว่าเป็นแมลง ไฟน่าจะมีผลนะ?

แต่ว่ามันตัวดำสนิท แม้แต่เส้นไหมก็เป็นสีดำด้วย ดูเป็นแบบ "ธาตุมืด" เลยแฮะ...

แย่แล้ว!! กำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่

!!

อึก!

~เลย

อ๊ะ

ถอยแล้ว! ใช้จังหวะนี้

บึ้ม! ทดสอบกันให้มันส์หน่อยดีไหม

ชาร์จมานาพร้อมกับลอยตัวรออยู่กลางอากาศ

ติดธาตุไฟให้กับกริชอีกอันด้วย!

เอาเป็นว่าโจมตีด้วยไฟก่อน...เอ๊ะ?

จะไปไหน...

อุโมงค์ด้านบนเหรอ!?

ตรงนี้...

เดี๋ยวนะ...!? ขาข้างนี้

นี่มันขาที่ตัดไปตอนแรกนี่นา!

ความสามารถในการฟื้นฟูอะไรกันเนี่ย!

เมื่อเทียบกับรูปลักษณ์ภายนอกแล้วมันนุ่มจัง

การโจมตีก็ดูซ้ำซาก

ถ้ามันฟื้นตัวไปเรื่อยๆ นี่มันไม่มีที่สิ้นสุดแน่...

อุ๊ยยย มันงอกกลับมาแล้ว

...ลองตั้งใจจะพลิกสถานการณ์ดูไหมนะ

เจ้าลูกผสมที่ชาร์จและรออยู่กลางอากาศน่ะ...

หอกเพลิง

สองกลยุทธ์การต่อสู้ คือ 'อาณาเขต' ที่ไม่ต้องใช้มานา กับ 'เสริมความแข็งแกร่งทางกาย' ที่ใช้มานา...

การร่าย สำเร็จไปได้ด้วยดี...

นี่แหละคือประสบการณ์เหรอ?

น่าจะสู้ได้อย่างใจเย็นกว่าตอนช่วงมหัศจรรย์นะ

!?

...คุณชินน่ะ พอสร้างความเสียหายได้ระดับหนึ่ง มันก็จะจากไปสินะ...?

รู้สึกว่ามันแปลกๆ นะ

เปล่าหรอก คุณ

นี่มันอาจจะเป็น...

แย่แล้ว...อาจจะทำให้มันชอบเข้าซะแล้วมั้ง

เอ่อ สมกับเป็นคุณเลยนะ?

อย่ามาล้อเล่นสิ!!