ตอน 84: Chapter 84

นักเรียนสาวน่ารักกับงานเลี้ยงหม้อสุกี้... ถึงจะบรรยากาศมันอึมครึมหน่อยนะ

ร้านโกเต็ตสึ

ให้กั้น 'ขอบเขต' กันเสียงไม่ให้เล็ดลอดออกไปข้างนอก

แล้วอาจารย์เรียกผมมามีธุระอะไรเหรอครับ

อะ

สงสัยจะตั้งใจชวนมากินข้าวสินะครับ

คือว่าความสามารถของเธอมันดูไม่เป็นธรรมชาติเลยน่ะ

ตอนแรกบอกว่าธาตุที่ถนัดคือดิน แต่พอถึงช่วงสำคัญก็ใช้เวทมนตร์น้ำแข็งด้วยนี่นา

เออ ก็บอกว่าใช้ธาตุอื่นได้ด้วยนี่ครับ

แต่ว่ามันไม่ได้อยู่ในขอบเขตของ 'ปานกลาง' สักเท่าไหร่

คุณไม่รู้จักคำว่า 'ถ่อมตัว' เหรอครับ

คืนที่ 84: "สาวสวยตัวแทน" ต้นฉบับ: อาซึมิ เคย์ มังงะ: คิโนะ โคโตระ

ในแง่ของฝีมือ เมื่อเทียบกับนักเรียน รุ่นเดียวกันแล้ว ทักษะของเขา มันติดตัวมามากเกินไป

อย่างน้อยในระดับประเทศ เขาก็เป็นนักเวทย์ของกองทัพ

แล้วการโจมตีที่แฝงด้วยเจตนาฆ่า

เลยรับภารกิจปราบปรามมามากกว่านักเรียนคนอื่นด้วย

และที่คุณว่าด้วยเจตนาฆ่า

ก็อาจารย์เป็นคนบอกให้ทำสุดความสามารถไม่ใช่หรือครับ?

คงไม่ใช่สุดความสามารถหรอก

ถึงแม้จะปิดบังความตั้งใจจริงอยู่ แต่ก็โดดเด่นกว่าคนอื่นไปหนึ่งระดับแล้ว

ตั้งแต่เมื่อกี้คุณต้องการจะบอกอะไรเหรอครับ?

ผมกำลังสงสัยว่าคุณคือ "แคลเรน-ฟอร์ส" ใช่ไหม

... ในการบรรยายของอาจารย์

ถึงแม้จะมีความสามารถมากกว่าที่คาดไว้ แต่กลับถูกตำหนิด้วยสินะครับ

ผิดหวังจังเลยครับ ผมจะไม่เข้าฟังการบรรยายของอาจารย์อีกแล้ว

ถ้าอย่างนั้นก็ขออนุญาตลาออกก่อนนะครับ

เรื่องที่สงสัยว่าคนพูดเป็นตัวจริงหรือเปล่า ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอครับ

แย่แล้ว~ รีบมาเร็วหน่อย~

...ก็แค่รู้สึกทึ่งจนพูดไม่ออกไปหน่อยเท่านั้นเองครับ

มีเหตุผลอะไรที่ทำให้รู้สึกแบบนั้นเหรอครับ?

มายาของท่านใช้ไม่ได้ผลกับผม

พูดตลกอะไรน่ะครับ

พวกปีศาจมาที่สถาบันทำอะไรกัน?

ตรงไหนของผมที่ว่าเป็นพวกปีศาจล่ะครับ?

ทุกอย่างเลยนะ ผิวสีฟ้า ตาสีแดง ไม่เหมือนมนุษย์เลย

ฆ่าแคเรนแล้วมาแทนที่ ถูกต้องไหม?

พวกปีศาจไร้เขา ช่วยตอบคำถามหน่อยสิครับ

พวกแกมีปฏิกิริยากับคำว่า 'ไม่มีเขา' ใช่ไหม?

พวกปีศาจที่ไม่มีเขา ช่างหายากจริงๆ

... ถูกจับได้เร็วขนาดนี้เชียวเหรอเนี่ย

แต่ว่ามีอย่างหนึ่ง

อย่าเรียก 'ไร้เขา' อีกเด็ดขาดนะ

จะฆ่าให้

อย่าเข้าใจผิดนะ?

เจตนาฆ่าแรงจัง เหนือกว่าโซเฟียหน่อยก็เถอะ...

คนที่ฆ่าแคเรนไม่ใช่ฉัน แต่เป็นเพื่อนของเด็กคนนี้

ฉันแค่รับประวัติที่ดีงามนี้มาเท่านั้นเอง

อย่างนั้นเหรอ แคเรนก็น่าสงสารเหมือนกันนะ

โอ้ แปลกทีนี่ช่างเย็นชาเสียจริง

ให้ฉันถามได้ไหมคะ?

คุณเป็นมนุษย์เหรอครับ?

พอจะเดาได้ว่าเป็นมนุษย์ครับ

ใบหน้าสินะ แย่จัง

มนุษย์ที่ไม่แสดงความรังเกียจต่อพวกปีศาจสินะ...

จึ

ผมคือ

โอ๊ย อีกแล้วน่า ยุ่งยากจัง

ผมเป็นฝ่ายต่อต้านการเหยียดเชื้อชาติครับ

ถ้าสื่อสารกันรู้เรื่อง หน้าตาไม่สำคัญหรอกครับ

!?

สามารถใช้ภาษาของพวกปีศาจได้ด้วย!?

...แต่คำว่า 'ฝ่ายต่อต้านการเหยียดเชื้อชาติ' นี่ไม่เคยได้ยินเลย

แบบนี้คุยกันรู้เรื่อง แสดงว่าเผ่าพันธุ์ไม่สำคัญสินะ

ประมาณนั้นครับ เอ่อ...

แคเรนเป็นชื่อคนตาย แล้วจะเรียกยังไงดีครับ?

ไม่จำเป็นค่ะ

เรื่องของคุณน่ะค่อนข้าง... ไม่สิ สนใจมากเลยล่ะ

ถ้าจะมารบกวนงาน ก็ต้องจัดการซะ

ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้อง...

?

ชื่อของผู้หญิงคนนี้คือ โรน่า

หอบ...

ได้ทิ้งนามสกุลไปแล้ว เป็นหนึ่งในจอมทัพของกองทัพปีศาจนะคะ

รับทราบครับ!

!?

มะ...

คุณรู้ได้ยังไงเนี่ย

รอสักครู่นะครับ!

นี่เป็นหม้อตุ๋นกับหม้อปกติเหมือนเดิมครับ!

ขอบคุณนะ ลูเรีย

นี่ ผักต่างๆ รบกวนให้ตุ๋นให้สุกดีๆ ด้วยนะครับ!

?

โทริ...

นี่ คุณไม่รู้สึกว่าแตกต่างจากตอนเป็นอาจารย์เหรอครับ?

อันนี้คือตัวผมเองนะครับ

ขอโทษนะ กลิ่นหวานปนเข้ามา...

ถอยออกไปหน่อย

อา นี่อร่อยจัง!

อ๊ะ!? โรน่า แกนั่นแหละ!

นั่นเป็นของที่ฉันเลี้ยงให้ถึงเวลาอร่อยแล้วนะ...!

พวกปีศาจอย่ากินของสีฟ้าสิ! กินรวมกันหมดเลยนะ!

อย่าเรียกแบบไม่เกรงใจสิ

ไปกินหม้อหวานๆ ของทางนู้นไปสิ

หวานๆ อะไรกัน!!

อีกอย่าง ถ้าของสีฟ้าคือการกินร่วมกัน

ของสีแดงนี่ก็คือการกินร่วมกันสำหรับคุณใช่ไหม?

ไม่สิ หวานต่างหากล่ะ

อันนี้ก็อร่อยจัง~

แก... อยากให้สิ่งนี้เป็นมื้อสุดท้ายงั้นเหรอ...?

เอาน่าๆ ส่วนผสมในหม้อก็สั่งเพิ่มได้นะ

ถ้างั้นมาพูดคุยเรื่องต่อกันดีไหมคะ

นี่จ๊ะ~

สองต่อหนึ่ง มันไม่เสียเปรียบฉันเกินไปเหรอคะ?

พูดอะไรน่ะ

ทั้งแผนที่ปรึกษา ทั้งแผนการร้าย

อะไรพวกนั้นมันเป็นสาขาที่คุณถนัดไม่ใช่เหรอ

...ที่คุสึโนะฮะมีสาขาของห้างค้าขายอยู่ด้วยสินะ

ถ้างั้นแหล่งข้อมูลน่าจะมาจากเขตทุ่งรกร้างสินะคะ?

เหรอคะ ทุ่งรกร้างก็มีการเคลื่อนไหวของแผนการพวกปีศาจด้วยเหรอคะ

ถึงจะโกหกก็ตาม!

ซามะมะมิโร

เป็นครั้งแรกที่ได้ยินเลยค่ะ

ถ้าโดนจับได้นี่แย่แน่

ไม่เคยได้ยินนี่นา โกหกสินะ ชัดเจนดี

คุซุโนะฮะเป็นหน่วยข่าวกรองของไอรอนเหรอ?

เอ่อ ถูกมองข้ามไปซะแล้ว

พวกเราไม่ได้สังกัดที่ไหนเลยนะครับ

ทั้งประเทศ ทั้งมนุษย์ ทั้งปีศาจ

...คุณรู้ไหมว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่?

ก็มีมนุษย์ที่สังกัดพวกปีศาจอยู่นี่ไม่ใช่เหรอ

พวกเราแค่เป็นกลางกว่าพวกเขาเท่านั้นเอง

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ก็รู้จักแค่โซเฟียเท่านั้นแหละ

พ่อค้าที่เป็นกลาง?

คิดจะกลายเป็นพ่อค้าแห่งความตายที่ได้ประโยชน์จากทั้งสองกองทัพจากการทำสงครามเหรอ?

เปล่าครับ! ไม่ได้มีแผนจะจัดหาอาวุธให้กองทัพด้วยครับ

ไม่ได้โกหกสักหน่อย...

...ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงมาที่นี่คะ?

ผมอยากรู้ว่าเป้าหมายของคุณที่แฝงตัวเข้ามาที่นี่คืออะไร

เพราะในเมืองการศึกษาก็มีสาขาอันดับหนึ่งของเราอยู่ด้วย

โถ่ อย่าทำหน้าเหมือนน่ากลัวแบบนั้นสิคะ

ในด้านข้อมูลก็เป็นฝ่ายเราเสียเปรียบเยอะเหมือนกันนะคะ

รู้สึกไม่อยากจะขัดขืนเลย

เป็นจิ้งจอกสาวที่ไม่เกรงกลัวที่จะใช้เสน่ห์ การยั่วยวน หรือยาและเวทมนตร์อันตราย

ทำหน้าเชิดๆ อย่างนั้น

...น่าปวดหัวจริงๆ

ก็คือ คุณต้องการขายของให้ทั้งพวกปีศาจ และพวกมนุษย์ด้วย

ค่ะ

แล้วแต่แผนการของฉันแล้วสิ มันจะส่งผลกระทบต่อกิจการของพวกคุณ

ใช่แล้วค่ะ

อย่างที่คิดไว้เลย

เพราะฉะนั้นอยากรู้จุดประสงค์ค่ะ

ไม่ใช่แค่ชะตากรรมของสงครามหรือภัยพิบัติของประเทศเท่านั้น

แต่หมายถึงว่าอย่ามาขัดขวางกิจการของพวกคุณใช่ไหมคะ

เอ๊ะ?

...ก็คงจะเป็นแบบนั้นสินะคะ

เข้าใจเจตนาแล้ว แต่ยังไม่สามารถเชื่อใจได้ค่ะ

ที่นี่ การที่รู้จักกันเป็นสิ่งสำคัญใช่ไหมคะ?

เอ๊ะ?

ถ้าจะเรียกร้องเรื่องทางกาย ก็หยุดซะเถอะ

ภัยพิบัติมันตกมาถึงฉันด้วย ฉันจะขัดขวางให้สุดกำลังเลยนะ!

อ๊ะ!? รู้って...แบบนั้นเหรอคะ...

ไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อยค่ะ

ไม่ใช่นะ

โอ๊ะ! สวยจัง

ถ้าเป็นความต้องการของคุณ ก็ไม่เป็นไรค่ะ

ก่อนอื่นเลย ฉันอยากจะรู้

ความคิดเห็นของคุณเกี่ยวกับเรื่องที่ฉันกำลังจะพูดนี่

เหตุผลที่ฉันมาที่เมืองสถาบันน่ะ

ก็เพื่อจะสืบเกี่ยวกับกลุ่มที่เรียกว่า "ลัทธิต่อต้านเทพธิดา"

ความคิดเหรอ?

ลัทธิต่อต้านเทพธิดา!? ถึงกับมีองค์กรแบบนั้นขึ้นมาด้วยเหรอ!?

สมแล้วที่เป็นพวกเทพธิดาห่วยๆ มีคนเชื่อถือจริงๆ...

นั่นเพื่อจะดึงคนมาเข้าร่วมด้วยเหรอคะ?

ตอนแรกน่ะนะ

ไม่ใช่แค่พวกมนุษย์ แต่ยังมีพวกเผ่าพันธุ์กึ่งมนุษย์กับพวกปีศาจด้วย

ขึ้นอยู่กับมุมมองนะ การจับมือร่วมกันก็ไม่เลวเลย...

แต่พอได้รู้เรื่องภายในขององค์กรแล้ว เรื่องมันก็เปลี่ยนไป

ทำไมฉันถึงแทรกซึมเข้ามาในโรงเรียนคะ

ก็เป็นเพราะมีการทดลองในร่างกายของคน

ที่กำลังจัดขึ้นภายในโรงเรียนน่ะค่ะ

--เข้าใจแล้ว ถ้างั้นมันก็เป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดใจจริงๆ เลยนะ

รีบจะตามมาติดๆ แล้วล่ะ

ไปกันเถอะ โอมาร่าเอระ

ถึงจะเป็นวันหยุดประจำสัปดาห์นะ~ ต้องให้ค่าล่วงเวลาออกนี่นา

นี่ เอริส

พนักงานของคุซึโนะฮะยังใช้จิตสื่อสารแบบใหม่ไม่ได้นะ

อา ขอร้องล่ะค่ะ

อ่า ดูเหมือนจะถูกดักฟังอยู่สินะ

การหลงกลของผู้หญิงคนนี้มันเจ็บปวดอยู่หรอกนะ...

เราจะลองใช้ประโยชน์จากมันดูสักอย่าง

แล้วก็เรื่องบาทหลวงของวิหารนั่นด้วยนะ

อ่า คุณบาทหลวงผู้ยึดมั่นในมนุษย์เป็นใหญ่นั่นน่ะ

อย่างที่คาดไว้เลย

22

พวกเผ่าพันธุ์กึ่งมนุษย์ที่ทำงานที่ร้านเราพยายามจะหาเรื่องสักหน่อยสินะ

ต้องจัดการเรื่องนั้นเพื่อไม่ให้คุณคุซุโนะฮาจิรู้ตัวด้วย

ให้ตายสิ เรื่องปัญหามันถาโถมเข้ามาไม่หยุดเลย

ก่อนอื่น ให้คุณจัดการเรื่องการสืบสวนภายในสถาบันตามที่เพิ่งบอกไปก่อน

รับทราบค่ะ งั้นเดี๋ยวรีบจัดการเลย

ฮ่าาา~!!

ไม่ได้ทานแบบเต็มที่มานานแล้ว~!

งั้นฉันจะไปเรียนที่สถาบันจนกว่าเรื่องนี้จะจบนะคะ

ฝากด้วยนะคะ อาจารย์คุซุโนะ

บ๊ายบายนะคะ ♡

คนผู้นั้นโกหกเหมือนกับการหายใจเลยค่ะ

การสงสัยทุกสิ่งทุกอย่างน่าจะปลอดภัยที่สุดนะคะ

เป็นไปได้ไหมว่าเคยเป็นคนรู้จักเก่า?

นิสัยแย่มากเลยนะ

ใช่ค่ะ ตอนนั้นส่วนใหญ่เป็นการแลกเปลี่ยนข้อมูล

แต่ว่าถูกใช้ประโยชน์และเข้าไปพัวพันเรื่องวุ่นวายบ่อยมากเลยค่ะ...

อ๊ะ! นางปีศาจที่เคยพูดถึงก่อนจะทำสัญญากับฉันน่ะ...

ถูกใช้ประโยชน์จากความสามารถนี่เอง...

เธอเป็นคนแบบไหนเหรอคะ คุณโรน่า?

อ่า นางผู้นั้น สาบานความภักดีอย่าง วิปลาสต่อจอมมารเลยล่ะ

ถึงแม้พลังจะไม่มาก แต่ขอให้คิดว่าเธอเป็นคนเจ้าเล่ห์ ฉลาดเหมือนคุณมิโอะก็แล้วกันนะ

คำเปรียบเทียบนี้ ขอให้เก็บเป็นความลับด้วยนะคะ

คู่กรณีที่ไม่น่าไว้ใจสินะ...

รวบรวมการเคลื่อนไหวของเธอไว้ก่อนดีไหม

ถ้ากลัวก็เปลี่ยนคำเปรียบเทียบเป็นอย่างอื่นก็ได้นะ

เข้าใจง่ายดี

ถึงจะซื่อบื้อ แต่ถ้าเป็นฉันล่ะก็ ไม่โดนหลอกแน่

แน่นอนว่าเราได้ติดตั้งการเฝ้าดูด้วยวิชาแล้วค่ะ

บรรยากาศชั่วร้ายแบบนี้

จะสอดส่องดูอย่างละเอียดก็ต้องพอดีๆ นะ...

ไอ้หมอนั่นไม่รู้เรื่องนี้ด้วยเหรอเนี่ย...

งั้นหลังจากนี้ก็เป็นการทักทายคุณพี่น้องเรมบรันท์สินะคะ?

อ้อ ใช่แล้วค่ะ เดี๋ยวจะพาไปแนะนำนะคะ

คุณจะทำยังไงกับของฝากคะ?

ของฝาก! ไม่ได้คิดอะไรเลย!

ถ้าคุณสะดวก บอกมาได้เลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะเลือกให้ตามความเหมาะสมนะคะ

ขอโทษค่ะ ช่วยด้วย...

นี่มันหอพักของพวกขุนนางใช่ไหมคะ...?

ใช่ค่ะ ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นนะคะ

คุณเรมบรันท์รักลูกสาวมากเลยนะ...

ถึงแม้แต่คนในห้องธุรการก็ยังบอกที่อยู่ของคุณทั้งสองให้ฟังเลยนะ

...พยายามเต็มที่เลยค่ะ

ดูเหมือนจะเข้มงวดเชียวนะ

พยายามเหรอ?

ค่ะ

ที่ทำงานที่ค่อนข้างลำบากจนไม่เหลือผลข้างเคียง

ก็ทำมันให้เสร็จไปซะ

อ๊ะ ห้องนี้สินะ

โค-นิ-โค-โค

มาทักทายค่ะ คุซุโนะฮะเองนะคะ

คุณคุซุโนะฮะ!

มา

ขอบคุณมากเลยค่ะที่มาเยี่ยมเยือน

คุณคุซุโนะฮะ คุณชิกิ

เชิญเข้ามาด้านในได้เลยค่ะ

เปล่า แค่แวะมาทักทายเฉยๆ น่ะค่ะ

เอาน่า อย่าพูดแบบนั้นสิคะ!

ชิฟอายุ 19 ยูโนะอายุ 15

ก็อายุพอๆ กับพี่สาวของบ้านเรากับมาริเลยนี่นา

เห้ยย ห้องผู้หญิง

ดีจังที่หายแล้วจริงๆ...

นี่คือชิกิ ผู้เป็นข้ารับใช้ค่ะ

ขอแนะนำตัวนะคะ ฉันคือคุซึโนะฮะ พ่อค้าที่ได้รับการดูแลจากคุณพ่อ และ

ขอแสดงความยินดีกับการที่หายเป็นปกติด้วยนะคะ

นี่เป็นของขวัญจากพวกเราค่ะ

ดอกไม้สวยจังเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ

ว้าว! ผลไม้ในตำนานนี่นา! อยากลองทานมานานแล้วค่ะ

ดีใจจังที่ให้ชิกิเลือกให้!

แถมยังรู้ว่าผลไม้ก็ไม่มีปัญหาสุขภาพด้วย...

ก็เป็นสินค้าประจำบ้านเรานี่นา...

ขอแนะนำตัวอีกครั้งค่ะ ศิฟ ลูกสาวคนโตของตระกูลเรมบรันท์

ครั้งนี้คุณได้ช่วยชีวิตพวกเราไว้ ทำให้รู้สึกขอบคุณจนบรรยายไม่ถูกเลยค่ะ

บุญคุณนี้พวกเราจะจดจำไว้ในใจ และต้องตอบแทนคุณอย่างแน่นอนค่ะ

และนี่คือยูโนะ ลูกสาวคนที่สองค่ะ

ที่สามารถมีสุขภาพแข็งแรงได้ก็ต้องเพราะคุณคุซุโนะฮะแล้วค่ะ!

พวกเรา...

ไม่ว่าจะเป็นอะไร พวกเรายินดีรับใช้ค่ะ!

พวกเขากำลังขอบคุณมากเกินไปแล้ว...

แล้วก็ ยู! ถึงจะเป็นสาวน้อยอย่างฉัน!

อะไรก็ได้เลยเหรอคะ

ถ้าอย่างนั้นก็ขอฝากถึงทั้งสองคนด้วยนะคะ

ค่ะ!

ตึก!

ในเมื่อหลุดพ้นจากคำสาปได้แล้ว

ขอให้มีความสุขกับชีวิตที่เหลือโดยไม่ต้องผูกพันกับบุญคุณนี้ค่ะ

แล้วก็เพราะเป็นอาจารย์ด้วย ก็ช่วยเรียกฉันว่าอาจารย์ หรือมีคำต่อท้ายได้เลยนะคะ

...ห๊ะ?

เอ๊ะ

คำว่า "อะไรก็ได้" นี่เป็นแค่คำพูดตามมารยาทเหรอคะ

แต่กลับปฏิเสธมันอย่างเต็มที่เลยนะคะ...

ฉันอยากจะตอบแทนบุญคุณนั้น ด้วยตัวของฉันเอง ด้วย "คำสารภาพ" ค่ะ

น่าสงสารจัง...

ขอเน้นย้ำอีกทีนะ

อย่ามาบิดพลิ้วแค่เพราะหน้าฉันดูไม่ดีสิคะ?

ไม่ดีได้ยังไงกันคะ!

อาจารย์นี่เป็นที่นิยมมากเลยนี่คะ

จดหมาย...ไม่ใช่สิ ได้ยินเรื่องที่คุณพ่อขอแต่งงานแล้วนะคะ?

คุณเรมบรันท์ คุยอะไรกับลูกสาวอยู่น่ะ?

เปล่า อันนั้นบอกตามตรงคือจัดการยังไงดีเลยค่ะ

ถ้าคุณพ่อมีความสามารถสักหน่อยก็น่าจะเป็นแบบนั้นค่ะ

ฮ่าๆ...

เอ๊ะ...ผู้ชายโดนขอแต่งงานแล้วไม่รู้สึกดีใจบ้างเหรอคะ?

แต่สำหรับคนอย่างฉันแล้ว มันเป็นเรื่องที่เกินรับไหวเลยล่ะค่ะ

●●●●●

พูดถึงคุณพ่อแล้วนะคะ

ท่านบอกว่าอยากจะวาดภาพบันทึกสภาพของทั้งสามคนที่หายดีแล้ว

ลองเปลี่ยนเรื่องดูไหมคะ...

...คุณอาจารย์ท่านนั้น ทบทวนเรื่องความผิดพลาดของตัวเองอย่างหนักเลยค่ะ

ถึงขนาดภาพที่น่าอายกว่าตอนเปลือยซะอีก...!

การได้รับบทลงโทษก็เป็นเรื่องธรรมดาใช่ไหมคะ...?

น่ากลัวจัง!

นั่นไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนี่นา...

แล้วภาพวาดก็ถูก...

เวลาแบบนี้ การไปแตะต้องพี่น้องคงไม่ดีนัก

อย่างนั้นเหรอคะ

เอ่อ

ถ้าอย่างนั้น เราคงต้องขอตัวก่อนนะ ชิกิ

ค่ะ คุณคุซุโนะฮะ

สัญชาตญาณบอกแบบนั้น...

เอ๋! แล้วจะกลับแล้วเหรอคะ!?

อาจารย์คะ! มาอีกนะคะ!

อื้ม

พี่น้องคู่นั้นน่ะนะ...

นี่มัน ไม่เชื่อถือเรื่องข่าวลือเอาเสียเลยจริงๆ

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรักและชื่นชมคุณคุซุโนะฮะจากใจจริงเลยค่ะ

บางทีอาจจะเป็นเพราะเคยประสบเหตุการณ์เลวร้าย เลยเกิดการเปลี่ยนแปลงทางจิตใจก็ได้นะ

ไม่ว่าจะยังไง การที่เจ้านายเป็นที่รักของคนอื่นก็น่าดีใจนะคะ

สองคนนั้นต้องเก่งขึ้นแน่ๆ เลย

เป็นคำรับรองจากอาจารย์ชิกินี่เองสินะ

เป็นดาวรุ่งที่น่าจับตามองเลยนะ

โซนซากปรักหักพังในสถาบัน

ตรวจสอบแล้วว่ามีคนเข้าออกนะ

นี่ต้องปิดบังไว้แน่นหนาทีเดียว

ต้องมีอะไรอยู่แน่ๆ เลย

ฉันจะแวะไปที่กิลด์พ่อค้าก่อน แล้วค่อยกลับไป

พวกนายกลับไปรายงานตัวก่อนนะ

เห้ยย! บังคับให้ทำเมนดูนี่นะ~

นี่! ไปกันเถอะ เอริส

กล้วยแค่ลูกเดียวเองนะ นิเซะ

ดา-ไมเร

แล้วนี่

แกที่คอยสังเกตการณ์อยู่ตั้งแต่เมื่อกี้ เป็นใครกัน

...เหรอเนี่ย สุดยอดนะนาย

ทั้งสองคนไม่ทันสังเกตเลยเชียว

เอ่อ...

อุมิโนะ ชิ ชิ ชิ ชิ

...สินะ?

!? เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ...

อ่า น่าเสียดาย

กะว่าจะลูบให้สักหน่อยแล้วเชียว...

อีกคนด้วยเหรอ!?

--ขอโทษนะ?

ตอนที่ฉันกับชิกิคุยกันเล่นๆ

ระหว่างทางกลับบ้าน

มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น

พวกหนูทดลองทำเหรอ?

--ไลม์นิลาเตหายตัวไปแล้ว

コミックスเล่มที่ 13 จะวางจำหน่ายปลายเดือนกรกฎาคม! รอติดตามเลยนะ!