ตอนที่ 86

อาจารย์คะ แต่งงานกับฉันเถอะ!!... วางจำหน่ายพร้อมกันฉบับรูปเล่มและอิเล็กทรอนิกส์ เล่มที่ 12 วันพุธที่ 19 กรกฎาคม☆

โรตสการด์ เขตซากปรักหักพังของโรงเรียนมัธยมกลาง

ร่องรอยพลังเวทของมังกรชั้นสูงตัวนี้

ถึงจะพยายามปิดบังไว้แล้ว แต่ก็คงไม่ตั้งใจจะซ่อนมันใช่ไหม

อืม น่าจะเป็นกับดัก 8 ใน 10 ล่ะมั้ง

มังกรชั้นสูงที่ฉันเห็นในหนังสือห้องสมุด...

มันไม่ได้ถูกระบุไว้ด้วยสิ

น้ำตก "ซะซะนะมิ" โครรี่ "โยรุมาโตะ"

...แล้วก็ร่างทั้งห้าของ "มิสึกิ" ด้วย

แหวนที่ระงับการรบกวนการสื่อสารทางใจและพรของเทพธิดา

มังกรชั้นสูงที่มีความเกี่ยวข้องกับเผ่าปีศาจ

ผู้ที่มีพลังเหนือกว่าไลม์...

...มิสึกิกับโซเฟียเหรอ?

ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องลังเลแล้วกระมัง!

เออ! งั้นเราก็ลองลังเลกันดูเถอะ

พูดอะไรน่ะ

เทน โมอา มินิทส์

ต้นฉบับ: อาซึมิ เคย์ / มังงะ: คิโนะ คอตระ

ถือเป็นโอกาสที่ดีมิใช่หรือครับ

ที่ทำให้ท่านเจ้าของของข้าต้องหลั่งโลหิต

เดี๋ยวนะ คุณซิก

เอ่อ ตามธรรมเนียมแล้วควรจะเรียกคุณโทโมเอะกับคุณมิโอสิ

ให้พวกเขาสารภาพบาปพร้อมกับยอมรับความตายเสียก่อน

ถึงอย่างนั้น ในสถานการณ์ฉุกเฉินนี้ ก็หาข้ออ้างมาห้ามไม่ได้กระมัง

...ดีนี่

ดีมาก ยอดเยี่ยมเลยนี่นา

ไม่นะ พวกนั้นแข็งแกร่งจริงๆ ด้วย!

ฟังอยู่หรือเปล่า!?

ไม่ต้องห่วงครับ ไม่ได้ตั้งใจจะปรานีแม้แต่น้อยเลย

ถึงแม้ว่าข้าจะไม่สามารถทำได้ก็ตาม

ในตอนนั้น ข้าจะเรียกคุณทั้งสองมาเอง...

ก้นบึ้งของความสิ้นหวังนี่มันไม่ได้ตื้นเลยนะ เจ้าคนโง่พวกนี้...

แย่แล้ว สติหลุดไปหมดแล้ว

เขาไม่ยอมฟังเลย

ทำไมสาวใช้ของผมถึงเป็นแบบนี้กันหมด...

ในสถานพยาบาล โซนซากปรักหักพัง

!?

นี่ พวกแกเป็นอะไรกัน

เอ่อ...

อึก!

นี่...คือ...

แย่กว่าที่คิดอีก...

ดร๊ายย

พวกนี้ก็แค่รอดมาได้แบบเฉียดฉิวเท่านั้นแหละ

แม้แต่คนปกติก็

พวกที่น่าจะกลับมาได้...

หึ

สายตา!

...อ่า

เป็นดวงตาที่เคยเห็นมาแล้วหลายครั้งในทือเก่

มันคือแสงแห่งความสิ้นหวังที่ปรารถนาการจบสิ้นด้วยความตาย

แสงแห่งความสิ้นหวังที่ปรารถนาความตาย

...แย่แล้ว กลับไปทบทวนพื้นฐานกันหน่อย

ใจเย็นๆ...

...ก็ไม่ไหวจริงๆ ด้วย ยังเด็กอยู่เลยนี่นา

...ทุกคนเลยนะ

ทุกคนที่อยู่ที่นี่

ในฐานะการช่วยเหลือ

!?

ดะ ใครกัน...

ดะ...

ตามเหตุและผลที่ควรจะเป็น

จะฆ่าให้หมดเลย

คืนดาบให้ข้ามาเถอะ

ฮึก...

ถึงจะคิดว่าได้พลังแล้ว

แต่ก็แพ้และถูกจับได้อย่างง่ายดาย

ข้าคนนี้

ก็ยังไม่สามารถช่วยคนได้เหมือนพี่สาวโทโมเอะหรือฮินะเลย

ฮึก...ฆาตกร! ฆาตกร

ฮ่าๆปากดีนัก

คุณก็เหมือนกับว่าจ้างงานคนนั้น

ถ้าคุณกล้าต่อกรกับองค์กรที่นี่

คุณก็ต้องรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นไม่ใช่หรือ...?

เดี๋ยวข้าจะสอนให้เอง

ไป

สางหัวสับเลยนะ

ตุ๊อะอิกิ

คาคุ

เอาล่ะ จะให้ตอบเรื่องต่างๆ

~~~

~~~

ครับ...

ซ่าซ่า

ฮึก

กรอบแกรบ

ฮึ่ย

ตัวแมลง! แย่แล้ว... ไม่เอา...!

คุณไลม์บอกว่าจะกลับมาเร็วๆ นี่นา...

ทำให้รอนานเลยนะ

การทำลายอุปกรณ์ขัดขวางการสื่อสารทางจิต

พวกที่อยู่ในสถานพยาบาลแห่งนี้ ถูกจัดการไปหมดแล้ว...

...หืม?

นี่ พวกแกเป็นอะไรกัน

...คล่องแคล่วดีนี่นา

ล้มพิงอยู่ได้

ไม่เป็นไร

ร่องรอยมันขาดหายไป

ทางเข้าน่าจะอยู่แถวนี้สิ ชิก...

...นี่ไม่ได้ยินเลยแฮะ...

ชั่วร้าย

...ท่านอยู่ใกล้ๆ นี่สินะครับ?

เอ๊ะ!?

ข้าเอง ไลม์เอง

ไลม์!?

ครับ

เพิ่งกลับมาจากโซนซากปรักหักพัง รายงานความเรียบร้อยของสถานพยาบาลและสภาพจริงให้ทราบ

จัดการปิดฟังก์ชันและกำจัดศัตรูในสถานพยาบาลเสร็จเรียบร้อยแล้ว

โดยให้ความปลอดภัยของคุณเอวาเป็นอันดับแรก

เอ๊ะ คุณเอวาก็อยู่ด้วยเหรอ!?

เอ่อ... ตรงนั้นมีมังกรอะไรนั่น ไหม?

มังกรเหรอ? ไม่สิ ไม่มีมังกรหรอก

ข้าเป็นบริวารนะ

เดี๋ยวข้าจะตรงไปทางนั้นให้

จะรายงานรายละเอียดให้ทราบภายหลัง

อืม

ระวังตัวด้วยนะ

อืม เอ๊ะ?

ตอนนี้รู้สึกเหมือนมีอะไรผิดปกติ...

แย่แล้ว!

รู้แล้ว! คุณไลม์ปลอดภัยแล้ว!

เดี๋ยวจะกลับไปพร้อมกับคุณเอวาเลย!

...ห๊ะ?

ถ้าคุณเอวาเห็นสภาพแบบนี้เข้า คงแย่แน่

รอยยิ้มตามปกติ! การยิ้ม!

...คุณไลม์ ไอ้หมอนั่น...!

ทำให้สึบารุมาถึงจุดนี้แล้วกลับมาได้ยังไงกันเนี่ย!

ทำไมมันถึงทนรอไม่ไหวจริงๆ ด้วยนั่น!!

ไม่สิๆ ไม่มีริวอยู่ตรงนั้นนะ!

อ๊ะ

เข้าใจผิด! มันเป็นแค่การเข้าใจผิดเท่านั้นเอง!

ห้องของจริงหลังร้านค้าคุズノฮะ

เฮ้อ...เหนื่อยจัง...

หลังจากนั้นก็ปลอบคุณรู้แล้วก็ไปรวมตัวกับสองคนนั้น

เพื่อพักผ่อนคุณเอวาที่เหนื่อยล้าจากการถูกขังมาตลอดคืน

จึงให้คุณไลม์ไปส่งก่อนถึงบริษัทคุズノฮะ

ส่วนข้าเองยังคงอยู่ในสถานพยาบาลเพื่อสำรวจ

ตามที่คุณฮินะว่าจริงๆ...

ไม่สิ มันแย่กว่านั้นอีก

เมื่อข้าบอกว่า "มีบางอย่างที่น่ากังวล"

จึงส่งยาและซากศพบางส่วนไปที่ห้องแล็บของคุณมินาโตะในอวกาศรอง

คุณไลม์กลับมาแล้วพยายามจะออกไปร้านทันที

ยังทำงานได้อยู่ครับ

พักผ่อนเถอะ!!

ทั้งเพื่อการพักผ่อน ข้าให้คุณเขียนรายงานเรื่องครั้งนี้ด้วย

~เรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับ~

มันไม่ชินเลยจริงๆ...

อืม...

ช่วงนี้ข้าได้ตรวจรายงานของนักเรียนที่มีความสามารถเยอะแยะเลย

ก็มีจุดที่สะดุดตาอยู่หลายอย่างเลยล่ะครับ...

ลายเซ็นสวยงามดีนะ แต่ว่า

...ส่วนที่ตั้งใจให้มันคลุมเครือ

ทั้งที่ว่าคุณเอวามาด้วย แถมยังสื่อสารทางจิตไม่ได้ด้วยซ้ำ

การที่ให้ความสำคัญกับการทำลายสถานพยาบาลก่อน

เหตุผลที่ขาดความสงบนั้น

คงไม่ใช่แค่ความโกรธจากการทดลองกับมนุษย์ที่แสนเลวร้ายเท่านั้น

แต่คงรวมถึงความกระวนกระวายใจต่อความผิดพลาดของตัวเองด้วยล่ะมั้ง

ตัวข้าเองเรื่องของโรงเรียนหรือเรื่องของร้าน

ก็ปล่อยให้ทุกคนรับผิดชอบไปทั้งหมด จนทำอะไรให้มันพอใจไม่ได้เลย

ความรู้สึกกระวนกระวายใจที่ไม่สามารถทำผลงานได้นั้น...พอจะเข้าใจได้อยู่

ที่นี่

เชิญครับ

คุณคุズノฮะครับ คุณเอวาฟื้นแล้วครับ

คุณเอวาก็บอกว่าอยากจะพบและพูดคุยด้วยตัวเองครับ

นี่เป็นรายงานของคุณไลม์ครับ

อืม เข้าใจแล้ว

อย่างนั้น คุณชิกก็ช่วยหน่อยนะ

จะปล่อยให้ตามดุลยพินิจของคุณชิกเลย

เรื่องครั้งนี้ ขอให้คุณไปคุยกับคุณโรน่าหน่อยได้ไหมครับ

รับทราบครับ

จะไปยั่วคุณโรน่ามาให้เองครับ

ไม่ต้องห่วงหรอก

ขอบคุณนะ

ถ้างั้นข้าจะไปฟังเรื่องของคุณเอวาให้เอง

เอวาล리아

จงมีชีวิตอยู่ต่อไป แม้ว่าจะลืมพวกเราไปแล้วก็ตาม

ท่านพ่อ...ท่านแม่...

โค

เชิญครับ

ครับ!

ฮะ

คุณคุズノฮะ

เมื่อครู่นี้ข้ารอดชีวิตมาได้เพราะคุณไลม์ครับ

ได้ฟังรายงานแล้ว ประหลาดใจมากเลยครับ แต่ที่สำคัญที่สุดคือคุณปลอดภัยดี

แล้วเรื่องที่อยากจะบอกข้าคืออะไรเหรอ?

ขอบคุณมากครับ

ครับ

เป็นเรื่องค่าตอบแทนและข้อมูลที่ได้สัญญากับคุณไลม์ไว้ครับ

เชิญนั่งก่อนสิครับ

ส่วนค่าตอบแทนจะเป็นหลังจากที่ภัยคุกคามถูกขจัดไปแล้ว แต่ว่า

ก่อนอื่นขอเป็นข้อมูลก่อน...

เกี่ยวกับภาพที่คุณเคยให้ข้าดู

จะพูดถึงรูปเหมือนของคนทั้งสองครับ

อ๊ะ! คุณพ่อกับคุณแม่เหรอ!?

ตอนนั้นจำได้ว่า

ขอโทษครับที่ข้าโกหกไป

ที่จริงแล้วข้าพอจะคุ้นหน้าชายหญิงในรูปนั้นอยู่

ถ้าเป็นความจริง เส้นทางที่พ่อกับแม่เดินผ่าน...

หนึ่งในวัตถุประสงค์ที่มาที่โรงเรียนแห่งนี้ก็จะสำเร็จได้

ถ้าความจำของข้าไม่ผิด

ผู้ชายคนนั้นเป็นขุนนางที่ดำรงตำแหน่งสำคัญในบางประเทศ

ส่วนผู้หญิงนั้นเป็นนักบวชระดับสูงของวิหาร

ก็น่าจะเป็นเช่นนั้นครับ

เอ๊ะ ขุนนางกับนักบวชเหรอ?

พ่อกับแม่เหรอ!?

พ่อก็ว่าไปอย่าง แต่ภาพของแม่มันไม่ตรงกับที่เคยเห็นเลย...

คุณ!

กำหนดส่งต้นฉบับคือเมื่อวานใช่ไหม?

แม่

คุณบรรณาธิการโทรหาข้ามานะ

เดี๋ยวนะ! ทำไมคุณนากาชิมะถึงรู้เบอร์คุณคาสึมิได้ล่ะ!?

ทำอีกแล้ว...

กลับมาแล้ว

อ๊ะ จริงด้วย...

ได้ไก่แก่ที่ตั้งใจจะฆ่าจากเพื่อนบ้านที่เลี้ยงไก่น่ะ

พ่อ ชื่อฟุคามิ ฮายาโตะ

เพิ่งทำเสร็จเมื่อกี้ เย็นนี้เป็นไก่ทอดนะ!

เพราะว่าเขาเป็นคนค่อนข้างบ้าระห่ำกับรูปลักษณ์แบบนั้นน่ะ...

พ่อก็ทำเสร็จแล้ว!!

คิดว่าทั้งสองคนเป็นนักผจญภัยซะอีก

อาจจะเป็นเพราะความผูกพันตอนนั้นกับคุณคุズノฮะก็ได้นะ

มีข่าวลือว่าก่อนที่จะหายสาบสูญไป เขาเป็นนักผจญภัยด้วยนะ

สรุปแล้วเป็นขุนนางกับนักบวชจากประเทศไหนเหรอคะ?

...ก็เพราะเป็นสัญญา ก็จะตอบให้ครับ

เอลูชิออน ที่ประเทศที่ล่มสลายจากการรุกรานครั้งใหญ่ของเผ่าปีศาจเมื่อ 10 ปีก่อน

ทั้งสองท่านน่าจะได้เป็นสามีภรรยากัน

ในประเทศเล็กๆ ชื่อเคลยูเนออน

แต่กลับไม่ได้ผูกพันกันและถูกขับไล่ออกจากประเทศ...

...นี่คือสิ่งที่ข้าจดจำไว้ครับ

ประเทศเหรอ? เพราะอะไรกันล่ะ

ไม่มีบันทึกรายละเอียดเหลืออยู่เลยครับ

ตั้งแต่แรกแล้ว เคลยูเนออนก็ถูกทำลายอย่างหนักกว่าเอลูชิออนในระหว่างการรุกรานครั้งใหญ่

จนแทบจะหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์

ในห้องสมุดก็มีหนังสือเกี่ยวกับเคลยูเนออนอยู่แค่ไม่กี่เล่ม

และในจำนวนไม่กี่เล่มนั้น ก็ไม่มีการกล่าวถึงทั้งสองท่านด้วย

ในห้องสมุดที่มีตำรามากมายขนาดนั้น มีแค่ไม่กี่เล่มเองเหรอ...

หืม?

แล้วทำไมคุณเอวาถึงรู้เรื่องนี้ล่ะครับ?

...ชื่อตระกูลของข้ากับรุเรีย

คุณไม่ได้บอกพวกเราเลยนี่ครับ

เอ่อ ถึงอย่างนั้นก็มีหลายคนที่ไม่มีชื่อตระกูลนะครับ

อย่างคุณทาเอนะก่อนแต่งงาน หรือคุณโมริสอะไรนั่น

พวกเรามีนะครับ

...คุณอาจารย์ก็น่าจะทราบอยู่แล้วนะครับ

ขุนนางนั้นมีความรับผิดชอบในการปกป้องดินแดนครับ

ในยามสงบก็คือการเก็บภาษีจากราษฎรเพื่อปกครองดินแดน

ในยามศึกก็คือการนำกองทัพเพื่อปกป้องดินแดนและราษฎร

แล้วขุนนางที่ไม่สามารถปกป้องดินแดนได้

ก็ควรจะสละชีวิตอย่างสง่างามพร้อมกับดินแดนนั้น...ด้วยการรับผิดชอบนั้น

แต่แล้วก็ไม่สามารถทำหน้าที่นั้นได้

จนกระทั่งไม่ได้ตายไปพร้อมกับดินแดนเลย

นั่นคือข้ากับลูเรีย

อดีตขุนนางจากเกลริเนออนที่รอดชีวิตมาได้

พี่น้องแห่งอาร์นส์แลนด์ค่ะ

ซอยหลังร้านลอตซ์การ์ด

โหลน่า

เจ้าคิดแผนอะไรไว้กันแน่

อะไรเหรอคะ

เป็นไปไม่ได้เหรอที่จะหาที่ตั้งของสถานที่ที่ถูกปกปิดได้?

กิจกรรมภายในสถานที่ถูกหยุดทั้งหมด ตั้งแต่เครื่องมือไปจนถึงสิ่งมีชีวิต

โอ้ งานเร็วไวดีจัง

อย่าทำเป็นไม่รู้เลยนะ พนักงานร้านของเราโดนโจมตีที่ย่านซากปรักหักพัง

เอฟเฟกต์ของเครื่องประดับรูปแหวนที่ใช้ในครั้งนั้น

คล้ายคลึงกับที่เหล่ามารใช้ในการรบที่ปราการสเตลล่ามากเลยล่ะ

แล้วใน ย่านซากปรักหักพังก็ยังมี กลิ่นอายของ มังกรระดับสูงด้วย

มังกรระดับสูงที่มีความเกี่ยวพันกับเผ่าปีศาจ

ตั้งแต่การรบของหนุ่มๆ จนถึงข้อมูลของคุณมิซึรุ...น่าโมโหจริงๆ

เป็นฝีมือของคุณมิซึรุเหรอ?

ไม่น่าจะใช่แบบนั้นหรอกนะ

ตอนนี้คุณมิซึรุอยู่ห่างออกไปในดินแดนที่ไกลมากพร้อมกับนักล่ามังกร

และคุณมิซึรุก็ไม่มีความเกี่ยวพันกับมังกรระดับสูงตัวอื่นนอกจากเผ่าปีศาจ

หนึ่งคือถ้าใช้แหวนวงเดิม ก็ควรจะอยู่ในขอบเขตเดียวกับป้อมปราการ

อย่างน้อยก็ควรจะกลายเป็นประเด็นใหญ่ในบริเวณสถาบันแล้วสิ

...แหวนกับมังกรระดับสูงเหรอคะ...?

ก็จริงนะ ถ้าเป็นต้นแบบที่มีขอบเขตผลกระทบแคบๆ ก็อาจจะมีอยู่

แต่คนที่สามารถใช้มันได้นอกเหนือจากเผ่าปีศาจก็มีเพียงคนเดียวเท่านั้น

นั่นคือหัวหน้ากิลด์นักผจญภัยที่ช่วยในการสร้างแหวนนั่นเอง

แต่เหตุผลที่ชายคนนั้นใช้มันที่นี่ก็...

พวกเราเผ่ามารไม่ได้ใช้แหวนหรอกนะ

การเชื่อมโยงกับมังกรชั้นสูงก็ยังหาสาเหตุไม่เจอ...

จริงๆ แล้วข้อมูลของสถานที่ก็ไม่มีการโกหกเลยนี่นา

คุณสามีของคุณเห็นแล้วถึงกับตกใจเหรอคะ?

ความปรารถนาของท่านคือการทำลายล้างองค์กรที่ยังหลงเหลืออยู่ในสถาบันค่ะ

ในสถาบัน... นี่นะ

องค์กรนั้นประกอบไปด้วยเผ่ามาร เผ่าครึ่งคน มนุษย์...

และยังรวมถึงเผ่าอื่นๆ อีกด้วย

พวกเขามีทั้งเทคโนโลยี ความรู้ พลังฝีมือ และอิทธิพลที่มากทีเดียว

องค์กรที่ใหญ่ขนาดนั้นแต่ยังไม่เป็นที่รู้จักในสังคมชั้นนอกเลยนะ

ถึงแม้ว่าบริษัทคุซึโนฮะจะสงสัยไปแล้ว แต่เส้นทางนั้นก็หมดไปแล้วสินะ

เจ้าทำไปเพื่อสิ่งนั้น...

ที่อยากจะช่วยลูกๆ ของตัวทดลองน่ะ จริงๆ นะคะ

...ตอนที่ข้าตรวจสอบแล้ว มันก็สายเกินไปแล้วนะ...

ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ ต้องทำให้ สิ่งเดียวกันนั่นแหละ

ถ้าอยากพิสูจน์ว่ากองทัพและองค์กรของเหล่าปีศาจไม่ได้เกี่ยวข้องกัน

ก็มาช่วยสืบหาผู้ที่เกี่ยวข้องกับองค์กรที่ยังหลงเหลืออยู่ในสถาบันให้หน่อยสิ

ถึงจะจัดการกับคนที่เกี่ยวข้องในสถาบันไปแล้ว ก็คงไม่คิดว่าองค์กรจะหายไปหรอกนะ

แต่ถ้าทำให้พวกคุณไว้ใจได้ ก็เป็นเรื่องเล็กน้อยเลยค่ะ

แล้วยังไง? ร่างกายนี้เป็นของมนุษย์จากที่ไหนเหรอคะ?

ลาร์วา ผู้เป็นอมตะ...

เจ้าต่างหากที่เข้าไปแทรกซึมในคุซึโนะฮะ แล้วจะทำอะไรล่ะ?

...สังเกตเห็นเหรอ

อย่าไปใส่ความคิดที่ไม่จำเป็นให้คุณคุซึโนะฮะเลยนะ

อย่าทำหน้ากลัวสิ

เรามาช่วยกันทำสิ่งต่างๆ ให้สำเร็จดีไหม?

...สาวจิ้งจอกนี่

ห้องรับแขกของสมาคมคุซุโนะฮะ

ได้ยินมาว่านิกายต่อต้านเทพีเป็นองค์กรที่ใหญ่ไม่น้อยเลย

ทำไมคุณเอวาซึ่งเป็นอดีตขุนนางถึงได้เป็นสมาชิกขององค์กรแบบนั้น

!

ถ้าดูจากสถานการณ์แล้วก็น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ

ในรายงานของคุณไรม์ก็มีบอกไว้ด้วย...

...ตราประทับของขุนนางที่หนีทิ้งดินแดนไปแล้ว มันไม่เคยหายไปไหนหรอกค่ะ

แม้กระทั่งคนที่รู้ความจริงก็อาจจะถูกตำหนิและได้รับเจตนาไม่ดีด้วย

พี่สาวคะ

ฉันกับคุณพ่อ คุณแม่ และชาวเคลยูเนออนทุกคน...

เราไม่สามารถทิ้งอดีตไปได้หรอกค่ะ

แต่ถ้าการที่เรามีอดีตติดตัวไปใช้ชีวิต

มันทำให้ชื่ออันส์แลนด์อันทรงเกียรติเปรอะเปื้อนไปล่ะก็...

ก็หลายครั้งที่คิดจะปลิดชีพตัวเองแล้ว

แต่ถึงจะทำเช่นนั้นไป

ชาวเมืองที่ตายไปแล้วกับดินแดนที่ถูกช่วงชิงไป ก็ไม่ได้กลับมา

รุเลีย

มีอีกวิธีหนึ่งที่สามารถไม่ทิ้งชื่อและไม่ให้ชื่อแปดเปื้อนได้

ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจที่จะยึดดินแดนของอันส์แลนด์กลับคืนมา แม้จะต้องใช้ประโยชน์จากองค์กรก็ตาม

แม้จะรู้ว่ามันโง่เขลาก็ตาม

ห้องแห่งความจริง ยามวิกาล

ห้องของมานะยามค่ำคืน

เพราะต้องประคองน้องสาวตัวน้อยให้มีชีวิตรอด

การถูกรังแก ถูกหัวเราะเยาะอย่างน่าอัปยศ

คงไม่มีทางทำได้ถ้าไม่ได้ฝันที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น

ท่ามกลางสถานการณ์นั้น การที่ได้เกี่ยวข้องกับองค์กรที่มีอิทธิพลพอจะทำให้ฝันเป็นจริงได้

มันก็ไม่แปลกที่คนจะหลงใหลเข้าไป... ใช่ไหมล่ะ

!?

มีปฏิกิริยาสมบูรณ์กับอาคมป้องกัน

ห๊ะ

สามีคะ! นั่นไงค่ะ!

ไอ้ตัวแสบที่เราเจอในโซนซากปรักหักพัง กำลังเข้ามาแล้วค่ะ!

เกณฑ์ในการตอบสนองต่อผลลัพธ์ ถูกตั้งค่าไว้สูงกว่าที่คาดการณ์ไว้

นั่นหมายความว่าเท่ากับหรือสูงกว่าที่คาดการณ์ไว้เลย...

ไรม์ ถอยลงได้แล้ว

!

เปล่าค่ะ หนูเองก็...

หืม?

หนุ่มน้อย!

คุณวากะ!

ว้าย!? ทมะกับมิโอเป็นอะไรไปน่ะ

คงปลอดภัยสินะ ก็โล่งอกไปที

หรือว่าคนที่กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่นั่นแหละที่เป็นต้นเหตุ?

!

ใช่ค่ะ แม้จะยังไม่ทราบเหตุผลของการติดต่อ แต่ว่า...

เป็นคู่ต่อสู้ที่ค่อนข้างยุ่งยากเลยค่ะ

ตัวจริงปรากฏตัว!? คนที่ทำให้ทมะกับมิโอเสียอาการได้ขนาดนี้เชียวหรือ