ตอนที่ 88

การกลับมายังญี่ปุ่นของตัวเอก ฟุคาสุมิ มานั้นจะเป็นไปได้หรือไม่!? จากคำอธิบายของ "บันสารี" แล้ว...

บริษัทคุズノฮะ ห้องรับแขก

ทำไมเมื่อพันปีก่อน

ถึงมีมนุษย์ที่เข้าใจแนวคิดของ RPG อยู่ด้วย

เมื่อฟังรายละเอียดแล้ว

ผมรู้สึกเสียใจอย่างมาก

คือว่า การที่คนจะหลุดร่วงออกจากโลกโดยพื้นฐานแล้วจะเกิดขึ้นเมื่อมีการประมวลผลนี้เกิดขึ้นโดยบังเอิญเท่านั้นเอง—

คำศัพท์อย่าง มนุษย์ เทพเจ้า การถ่ายโอน อนุภาคพื้นฐาน หรือนิวเคลียส

ก็เป็นคำศัพท์ที่ผมพอจะรู้อยู่แล้ว

ต้นฉบับ: อาซึมิ เคน / มังงะ: คิโนะ โคโทระ

—แล้วด้วยรูปแบบเวทมนตร์【%’*g0】ที่เพิ่งอธิบายไปนี้ ก็ได้สร้าง【’&%】ขึ้นมาเพื่อแก้ไขความขัดแย้งของ【$3$#8】—

มีอยู่จริงแหละ

เพราะว่ากำลังพูดเป็นภาษาของมังกร ถึงจะแปลได้นะ

แต่ว่าในโลกที่ผมอยู่ ดูเหมือนจะยังไม่มีแนวคิดที่เทียบเท่ากับ【% * g 0】

ถ้าพยายามที่จะทำความเข้าใจมันแบบฝืน ๆ

มันก็จะถูกแทนที่ด้วยสิ่งที่เรียกได้ว่า

เทคโนโลยีที่เกินกว่าจินตนาการทางดาราศาสตร์

หรือบางสิ่งบางอย่างของอารยธรรมชั้นสูง

—และเมื่อ A กับ D สังประสานกัน ปรากฏการณ์ที่เรียกว่า 'การถ่ายโอน' ระหว่างสองโลกที่แตกต่างกันก็จะเกิดขึ้น

หากเหล่าทวยเทพตั้งใจจะให้เกิดผลลัพธ์นี้ โดยการอธิบายง่าย ๆ ด้วยแผนผังการแบ่งปันกาลเวลาแล้ว

ถึงจะวาดอะไรเป็นวงกลม เส้น หรือเส้นโค้งมา ก็คงไม่มีใครเข้าใจหรอก

......

รับทราบครับ

...เฉียดฉิวไปนะ เกือบจะหมดสติไปแล้ว

โทโมเอะ...ยังตามทันอยู่เหรอเนี่ย

ก็เพราะมีฮาคิออกมานี่แหละ ผมถึงยังรักษาสติไว้ได้

จากตรงนี้ก็น่าจะเข้าใจได้นะครับ แต่สำหรับปฏิทรรศน์ของกาลเวลาที่เกิดจากการย้อนเวลา มันเป็นปัญหาที่ค่อนข้างร้ายแรง ถึงแม้จะมีความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นน้อยมาก ๆ ก็ตาม—

อุฟุ

เอ่อ...ผม...

อยากจะถามอะไรนะ...?

—ด้วยเหตุผลข้างต้น ทำให้การไหลของเวลาในโลกนี้กับ

การไหลของเวลาในโลกของคุณมา มันอยู่ภายใต้ การควบคุมที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

นี่คือเหตุผลที่ท่านสามีคนแรกของผม

เป็นคนในยุคที่รู้จัก RPG นั่นเอง... เข้าใจไหมครับ?

...ตอนที่ผมคิดจะกลับไปโลกเดิม

มันมีโอกาสสำเร็จไหมครับ?

ไม่มี

...ถึงแม้จะฟังคำอธิบายแล้วก็ยังไม่เข้าใจสินะครับ ที่ผมเพิ่งอธิบายไปเมื่อกี้นี้...

พอเวทมนตร์กับวิทยาศาสตร์มันมาปนกันแล้ว มันจะเข้าใจได้ยังไงล่ะครับ

เต็มไปด้วยคำศัพท์ลึกลับเต็มไปหมดเลย

เอ๊ะ? อ่า เข้าใจแล้ว โลกดั้งเดิมนี่

แบบนั้นแล้ว การวาร์ป หรือการย้อนเวลา

เทคโนโลยีการเดินทางในอวกาศนี่มันต้องยากสุด ๆ ไปเลยสินะ

เป็นโลกของไซไฟ

แต่เดิมมีแต่วิทยาศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นมาโดยที่ไม่ได้นำแนวคิดของเวทมนตร์เข้ามาใช่ไหมครับ

ถ้าคิดอย่างมีสติแล้ว มันก็เป็นโลกแบบนั้นจริง ๆ ด้วยนะ...

แต่ถ้ามีเวทมนตร์ล่ะก็ ก็สามารถเคลื่อนย้ายแบบวาร์ปได้เลยนี่นา

เหมือนกับอารยธรรมที่เวทมนตร์ได้เข้ามาแทนที่เทคโนโลยีทางวิทยาศาสตร์

โทโมเอะ

เดี๋ยวช่วยอธิบายเรื่องเมื่อกี้ให้ฟังแบบเข้าใจง่าย ๆ หน่อยได้ไหมครับ?

...วาคา

พูดตามตรงนะ ถึงแม้ว่าผมเองก็ยังไม่เข้าใจทุกอย่างเลยก็ตาม

ถ้าโทโมเอะยังไม่เข้าใจได้ แล้วผมจะไปเข้าใจได้ยังไงล่ะครับเนี่ย—

ฮาคินั่นมันคืออะไรกันนะ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

ก็มีแค่ 2 คนที่คนต่างโลกเข้าใจเรื่องนี้ได้นี่นะ

มีถึง 2 คนเลยเหรอครับ

สึเกะสินะ

คำถามคือ

“ว่าคุณมาจะถ่ายโอนไปยังโลกเดิมได้สำเร็จไหม”

สินะ

เอ๊ะ...?

คำตอบคือ “โอกาสที่จะเป็นไปได้ แต่ใกล้เคียงกับว่าเป็นไปไม่ได้มาก ๆ” น่ะครับ

...อ๊ะ

อุรา

ซาโตะ 0000

ฮะ!

...หมายความว่ามีวิธีเหรอครับ?

ไม่เชิงนะ

ด้วยปริมาณมานาทั้งหมดของคุณมา การถ่ายโอนเองน่าจะสำเร็จได้เกือบ 100%

ผมรับประกันให้เลย

ก็เพราะว่าเทคโนโลยีมันยังหยาบอยู่ไง ถ้าเรียนรู้ตรงจุดนั้น รับรองว่าจะสำเร็จแน่นอนครับ

แล้วทำไมถึงบอกว่า “ใกล้เคียงกับว่าเป็นไปไม่ได้”?

?

ไม่รู้ว่าจะไปถ่ายโอนไปยังโลกไหน ยุคสมัยใดกันแน่

การที่จะระบุจุดหมายปลายทางได้เนี่ย เป็นเรื่องที่ยากมากเลยครับ

แถมยังมีความเป็นสุ่มที่ตัดไม่ขาดอีกด้วยนะ

เพราะว่าพิกัดของแต่ละโลกและยุคสมัยมันไม่เหมือนกันด้วย

ด้วยเทคโนโลยีของคุณมาตอนนี้ ถ้าไม่ดีจริง ๆ อาจจะไปถึงในชั้นแมนเทิล

ว้าว

แต่น่าจะ... ถ้าลองถ่ายโอนไปเรื่อย ๆ เป็นหมื่นครั้ง

น่าจะ ไปถึงโลกดั้งเดิมได้นะ

แต่การจะกลับไปยังยุคสมัยที่มีตัวคุณจากโลกของคุณอยู่เนี่ย

ถึงจะคิดในแง่ดีก็มีโอกาสเป็นเศษเสี้ยวของหลักพันเท่านั้นแหละ

ถ้าเพิ่มจำนวนครั้งในการถ่ายโอนที่ลองได้ในหนึ่งวัน

ก็คงจะไปถึงได้ประมาณปีละครั้ง

ถ่ายโอนวันละ 100 ครั้ง

ถึงจะจัดเงื่อนไขอย่างระมัดระวัง ก็คิดว่าโอกาสสำเร็จก็น่าจะเพิ่มขึ้นหน่อย

อาจจะกลับไปได้ในยุคที่ต้องการเหรอครับ?

เป็นความน่าจะเป็นที่ไม่ใช่ศูนย์ แต่ก็เกือบจะถือว่าเป็นไปไม่ได้เลยสินะครับ...

ตอนนี้ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่ต้องตั้งเป้าหมายไว้ในทันทีหรอกนะ

ขอบคุณสำหรับคำอธิบาย

เอาเป็นว่าตอนนี้ลองออกไปดูโลกนี้ดูสิเนอะ

ผมก็จะเตรียมพร้อมให้พร้อมสำหรับติดต่อคุณเสมอ

เรียกผมได้เลยนะ คิดว่าผมเป็นคู่สนทนาก็ได้

ถ้าเป็นไปได้ ตอนที่คุณอยู่คนเดียวนะ

เข้าใจแล้วครับ ถ้าอยู่คนเด็ดขาดจะไม่เรียกแน่

เอ๋~

...

เร็...

...เอาล่ะ ทักทายกันเรียบร้อยแล้ว

คืนนี้คงถึงเวลาที่ควรจะไปพักผ่อนแล้วล่ะมั้ง

งั้นไว้เจอกันนะคุณมา

รอการติดต่อจากคุณอยู่นะ

...แล้วผมจะไปส่งเขาเองครับ

อืม ระวังตัวด้วยนะ

แค่ให้ตอบคำถามตั้งแต่แรกก็พอแล้วนี่นา...

ถ้ามีสติอยู่ตรงนี้ก็น่าจะเข้าใจได้หมดแล้วล่ะ

เดี๋ยวให้สึเกะพูดถึงในส่วนที่โทโมเอะเข้าใจได้นะ

เขาหมกมุ่นอยู่กับการข้ามผ่านโลกนี่นา...

ตามความจำของผมนะ บางส่วนสติมันหลุดไป

...นอนหลับดีจังเลยนะ

สงสัยผ้าห่มจะอยู่แถวนี้...

เรื่องคุณโรน่ากับศาสนจักรเทพธิดา

เรื่องคุณเอวากับเคลยูเนออน

แล้วก็เรื่องรุทกับโลกใบนี้—

ข้อมูลมันถาโถมเข้ามาพร้อมกันจนประมวลผลไม่ทันเลย แต่

ก่อนอื่นเลย ผมอยากจะทำอะไร

ก็ลองเริ่มคิดจากตรงนั้นก่อนละกัน...

0 9

อ๊ะ อาาาาา! ลืมถามเรื่องแหวนไปสิ!

แย่จัง... สงสัยจะมีเรื่องอื่นที่ลืมถามไปอีกแน่ ๆ เลย...

ถ้าจะให้เป็นเหมือนโทโมเอะหรือชิกิ แล้วสามารถวางตัวได้ดีแบบนั้น

ก็ยังอีกไกลเลยนะ

ผู้ที่เปรียบเหมือนครอบครัวกับเจ้านายของตน โดยทำสัญญาสวามิภักดิ์ด้วย

พวกเธอนี่ก็น่าสนใจเหมือนกันนะ

ผู้ติดตามที่พยายามจะชี้นำเจ้านาย

ผู้ติดตามที่จงรักภักดีต่อเจ้านายอย่างสุดหัวใจ

ผู้ติดตามที่พยายามจะทำตัวให้โตขึ้น และตั้งใจรับการปกครอง

ไม่มีใครเลยที่ไม่ได้อยู่ในความสัมพันธ์ของการเป็นทาสตามการปกครองดั้งเดิม

มันแปลกและน่าสนใจจริง ๆ

...ก็มีอะไรอยากจะถามสินะ?

ก็นึกว่าจะได้คุยกับคุณมาตลอดทั้งคืนซะอีก

ก็เพราะว่าสายตาของเธอมันน่ารำคาญ เลยออกมาให้ไงล่ะ

จะบอกว่า "ไม่เข้าใจทั้งหมด" นี่มันพูดเกินไปแล้ว

ทั้งที่เธอก็เข้าใจเรื่องที่ผมพูดมาทั้งหมดนี่นา

เรื่องของมิติน่ะ มันเป็นสาขาความเชี่ยวชาญของเธอ ไม่ใช่เหรอ

...มีบางอย่างที่อยากจะถามจริง ๆ น่ะ

...เธอรู้เรื่องการมีอยู่ของพวกเราตั้งแต่เมื่อไหร่?

ตอนที่คุณมาไปลงทะเบียนเป็นนักผจญภัยที่ทวิเกน

ระบบเกิดข้อผิดพลาดจนเลเวลไม่ขึ้น ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย

หลังจากนั้นก็มีคนสองคนที่เลเวลเป็นสี่หลักตามมา

ก็ต้องเพราะพวกเธอเลยถึงสังเกตเห็นการมีอยู่ของคนจากต่างโลกคนที่สามได้ทันที

ข้อมูลเรื่องเลเวลนี่เป็นของขวัญตอบแทนเลยนะ

...ในเมื่อรู้ว่าฉันมีบริวารอยู่น่ะ

ถูกนำไปใช้ประโยชน์ในความขัดแย้งของประเทศ มันไม่เต็มใจเลยใช่ไหม?

ทำไมถึงใช้แหวนโจมตีไลม์ล่ะ?

ไม่ใช่เพื่อหักล้างพรจากเทพธิดาหรอก

แต่ใช้เพื่อทำให้เทพธิดาไขว้เขนต่างหากไม่ใช่หรือ?

ได้เห็นความทรงจำของเขาเหรอ? ช่างไม่สุภาพเอาเสียเลย

ก็แค่ต้องการทดสอบผลของแหวนเท่านั้นเอง

สำหรับเขาแล้วมันก็ไม่มีความหมายหรอก

ฉันรู้ว่าเป็นบริวารของเธอหลังจากใช้แหวนแล้วนะ

แล้วเธอก็เหมือนจะอยากซ่อนคุณมาจากเทพธิดา แต่ว่า

แม้ว่าจะพยายามใช้แหวนในเรื่องนั้น มันก็ไร้ประโยชน์นะ

ถ้าใช้มากขนาดนี้ เทพธิดาก็ต้องมีมาตรการรับมือแล้วล่ะ

ก็เพราะว่ามันถูกสร้างมาให้สามารถรับมือได้จริงนี่นา

ชิ

...แหวนของเผ่าปีศาจน่ะ จุดประสงค์ที่ใช้ความคิดของแก

การจะรักษาสมดุลไว้ มันมากเกินไปก็ไม่ดีเหมือนกัน

นี่

คือการทำให้แหวนนั้นไร้ผลสินะ...

ที่อยากถามจริง ๆ มันไม่ใช่เรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ?

...ต่างโลก...

คนที่มาจากโลกดั้งเดิมน่ะ

...ก็ยังต้องตายในราว ๆ 100 ปีใช่ไหม?

จะว่าไปแล้ว การมีชีวิตอยู่ได้ถึงร้อยปีนี่ก็ถือว่าหายากแล้วล่ะ

แม้จะเสริมอายุขัยด้วยเวทมนตร์ ก็ไม่เกิน 200 ปีเศษ

มากกว่านั้น...ไม่แนะนำนะ

อย่างนั้นเหรอ...สั้นจังเลยนะ

จริง ๆ ด้วย

สั้นจัง

โลกที่ดูเจิดจรัสนี้ ถ้าคุณมาตายไป

มันจะซีดจางและกลายเป็นสิ่งที่ไม่น่าสนใจไปอีกรึเปล่า

อา แน่นอนเลย...ใช่มั้ย

เวลาที่ผมสูญเสียคู่ชีวิตคนแรก ก็ถูกความรู้สึกสูญเสียอย่างรุนแรงโจมตีเหมือนกันนะ

แม้แต่โลกที่สำคัญที่สุด

ก็จนกระทั่งรู้สึกว่ามันไร้ค่าไปชั่วขณะ

...มันทนไม่ไหวหรอกรึ รุท

สำหรับผมแล้ว คุณมาคือทุกสิ่งทุกอย่างเลยนะ

...การที่ช่วงเวลาของท่านจะหายไปในที่สุดน่ะ

...มันคิดไม่ออกเลย...

ใช่ พวกเขาตายกันในระดับประมาณ 100 ปี

แต่นะ ตั้งใจฟังให้ดีล่ะ?

พวกเราถึงจะสืบพันธุ์กับมนุษย์ไม่ได้ แต่

ถ้าเป็นมนุษย์แล้ว เราก็สามารถมีลูกได้

สามารถทิ้งผลึกแห่งความผูกพันไว้กับพวกเขาในตัวเราเองได้ด้วย

...บ้าจริง

พวกเรามังกรชั้นสูงน่ะ เกิดใหม่เป็นสิ่งเดียวแล้วก็ใช้ชีวิตต่อไปเรื่อย ๆ

พูดง่าย ๆ ก็คือ มีคุณสมบัติที่ถูกแยกออกจากโลกใบนี้มาเลยนะ

ต่อให้คู่ของจะเป็นมนุษย์ก็ตาม...

พวกเราก็ทำได้นี่นา

ถึงจะยังไม่เคยให้ผู้หญิงตั้งท้อง แต่

ถึงจะเคยได้รับลูกจากผู้ชายมาก็มี

เพราะฉะนั้น ผมเลยอยากจะเป็นที่รักของคุณมา และอยากจะรักเขา

อยากจะใช้เวลาร่วมกับเขาจนกว่าเขาจะตาย

แล้วก็กับลูกหลานของเขาด้วย

สัญญาอะไรนั่นก็เป็นอย่างที่ต้องการอยู่แล้วล่ะ

แต่ว่ามันก็

...เรื่องลูกน่ะ ฉันคงต้องเชื่อคุณแล้วล่ะนะ...

ดูเหมือนจะไม่ตรงกับสิ่งที่ฉันหวังไว้สักเท่าไหร่

ถือเป็นตัวเด่นที่สุดในบรรดา 3 คนที่มาพร้อมกันในครั้งนี้เลยนะ

โดยเฉพาะคุณน่ะ

ตัวเด่น...เหรอ ในสายตาของเธอแล้ว สามคนนั้นดูเป็นยังไงบ้าง?

ถ้าพูดถึงความน่าสนใจล่ะก็ ก็คงจะเป็น จักรวรรดิ แล้วก็อาณาจักร แล้วก็คุณ

ถ้าพูดถึงระดับอันตรายก็เหมือนกัน

ความน่าสนใจ - ระดับอันตราย

ในแง่ของคุณสมบัติความเป็นวีรบุรุษน่ะนะ ก็คือ อาณาจักร > จักรวรรดิ > คุณ

แต่ว่าแล้ว อัศวินของจักรวรรดิ ก็น่าจะไม่รอดชีวิตนานเท่าไหร่สินะ

เขาหลงใหลในตัวเองในฐานะที่เป็นวีรบุรุษคนพิเศษน่ะ

อัศวินของอาณาจักรน่ะ ไร้ความน่าตื่นเต้น แต่มันเก็บซ่อนทุกสิ่งที่จำเป็นไว้ข้างในหมดเลย

เพื่อปกป้องสิ่งนั้น เขาจะตัดสินใจเสียสละแม้กระทั่งตัวเองได้อย่างง่ายดาย

ขึ้นอยู่กับว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ก็อาจจะสร้างประเทศที่ข้ามเผ่าพันธุ์ได้เลยนะ

ดูสิ สุดท้ายเขาจะเป็นราชาที่ปกครองมนุษย์ได้เลยนะ

สมแล้วที่เป็นวีรบุรุษทางประวัติศาสตร์

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น...

ไอ้สองคนนั้นน่ะ พอจะคาดเดาการเคลื่อนไหวและจุดหมายปลายทางได้อยู่ระดับหนึ่งนี่นา

แต่เรื่องของคุณมานี่สิ ไม่รู้ว่าจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมา

ถึงจะไม่ใช่มนุษย์ แต่ก็เป็นมนุษย์

แม้จะไม่มีพรสวรรค์ แต่ก็ก้าวข้ามพรสวรรค์ไปได้

ถึงจะไม่มีความรู้สึกปวดใจเมื่อฆ่าคนอื่น

แต่แค่คนใกล้ชิดได้รับบาดเจ็บ เขาก็รู้สึกเจ็บปวดแล้วล่ะ

ทั้งการคิดและการตัดสินใจก็เป็นแบบคนธรรมดาทั่วไป

ไม่มีคนต่างโลกคนไหนที่อยากจะอยู่ข้าง ๆ ท่านมากเท่าแกแล้วล่ะ

แกไม่ต้องมองก็ได้

แต่กลับกำลังพยายามเดินในเส้นทางที่แตกต่างจากคนธรรมดา

คุณมากลัว

ใจร้ายจัง ถึงจะเห็นด้วยกับความดีงามของเขาแล้วนะ

วีรบุรุษทั้งสองคนอยากจะกลับไปยังโลกเดิมรึเปล่า?

เหมือนกับว่าในส่วนลึกของใจของคุณมาก็คิดแบบนั้นอยู่

ต่อไปก็ที่นั่นสินะ ทุกคนก็คิดเหมือนกันเลยนะ

คำตอบคือ "ไม่"

วีรบุรุษทั้งสองคนกำลังตัดสินใจตัดขาดจากโลกดั้งเดิม และกำหนดเส้นทางของตัวเอง

คนที่ต่างโลกที่ผมเจอมามีมากกว่า 10 คนแล้ว

ในบรรดาคนเหล่านั้น มี 3 คนที่คิดอยากจะกลับและได้ลงมือทำไปแล้ว

อา ไม่รู้ว่ากลับไปถึงหรือเปล่าหรอกนะ

แต่ในจำนวนนั้น สองคนเข้าใจสิ่งที่ผมพูดนะ

รู้สึกเสียดายที่ต้องจากกันนะ

ไม่ใช่ทั้งหมดสินะ

ไม่รู้ว่าคุณมาจะทำยังไงเหรอ?

จะขยับเพื่อกลับบ้านไหม?

ถึงแม้จะยังไม่รู้จักท่านดีนัก แต่ว่า

มากกว่าความเป็นไปได้แบบการตามเส้นไหมของแมงมุม

มองว่าคุณเป็นคนอ่อนหวานที่ปล่อยให้พวกเราไม่ได้น่ะ

...ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกันนะ

ความอ่อนหวานนั่นก็เป็นทั้งข้อดีและข้อเสียนะ

ไม่อยากให้มันหายไปนะ

แต่ถ้าคุณมาอยากกลับบ้านแล้วขอความช่วยเหลือจากผม

ก็น่าว่าผมคงจะทุ่มเทกำลังเพื่อทำให้มันเป็นจริงให้ได้ล่ะ

ก็ไม่ใช่ว่ารังเกียจสัญญาการปกครองนะ แต่ก็ไม่ได้ยอมจำนนไปเสียทั้งหมด

ฉันแค่อยากให้คุณมาเป็นตัวของตัวเองในแบบของคุณมากที่สุด

แล้วการที่อยากจะเป็นกำลังให้คุณมา มันก็เป็นความจริงใจของผมด้วยนะ

งั้นก็ลองอ่อนโยนกับคุณมาให้มากกว่านี้หน่อยสิ

เขาเขาก็มีจังหวะการก้าวเดินในแบบของตัวเอง

ที่ได้เห็นแผ่นหลังที่พร้อมจะทำทุกอย่างให้พวกคุณ

ดูเหมือนจะกำลังรีบร้อนอยู่นะ

อืม...

ในบรรดาคนต่างโลกที่ผมเคยเจอมา เขาเป็นตัวประหลาดตัวหนึ่งเลยล่ะ

พลังเวทและพลังของเขาน่ะ ถ้าปล่อยไปแบบนี้ อาจจะเหนือกว่าเทพเจ้าได้เลยนะ

ก็แค่ถูกพาไปสู่หลุมศพเท่านั้นแหละ

แต่แค่จุดชนวนเพียงอย่างเดียว เขาก็จะเปลี่ยนไปเลยล่ะ

แล้วแต่จุดชนวนนั้นเลยนะ ไม่ว่าจะกลับหรือไม่กลับ

อาจจะได้ทางเลือกที่สามไว้ในมือก็เป็นได้

ทางเลือกที่สามเหรอ?

นอกจากกลับหรือไม่กลับแล้ว มันจะมีอะไรอีกกันนะ...

ก็คือ "การเดินทางไปมา" น่ะสิ

อะไรจะเป็นตัวกระตุ้นให้เขาตื่นขึ้นมากันนะ

ผมตั้งตารอเลยนะ

งั้นไว้เจอกันอีกเร็ว ๆ นี้

ตัวกระตุ้น...เหรอ

อนาคตที่คุณมาจะแค่กลับไปเฉย ๆ เนี่ย

ถ้ามันสามารถหลีกเลี่ยงได้ล่ะก็

ผม...

คุณโทโมเอะ

!?

ส่งไอ้พวกวิปริตนั่นมาเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ

ในชุดแบบนั้น เดินมาได้ถึงนี่เลยเหรอ?

ถึงจะเป็นตอนกลางคืน แต่ถ้าคนอื่นเห็น ก็จะเกิดข่าวลือแปลก ๆ ให้คุณเสียชื่อเสียงนะ

สำหรับคนที่ได้เห็นก็ขอให้เขาลืมไปซะโดยเร็วเถอะครับ

แค่เรื่องแค่นั้น จะมาถอดเสน่ห์ของคุณออกไปได้อย่างไรกันนะ มันเป็นไปไม่ได้เลย

...เป็นคนที่น่าปวดหัวจริง ๆ นะ

มันก็เป็นกันทั้งคู่เลยล่ะ

ถ้าเกิดเลือดขึ้นหน้าแล้วทำอะไรกับคุณเสียล่ะก็

แม้แต่คุณโทโมเอะ ผมก็...

...นั่นมันเป็นไปไม่ได้หรอกนะ

แต่ถ้าฉันเสียสติไปเสียแล้วล่ะก็

ตอนนั้นช่วยตบให้เขากลับมาสู่สติหน่อยนะ

เดี๋ยวผมจะขอทำอย่างเต็มที่เลยครับ

อา

นี่ มิโอะ

...ขอบใจนะ

...แล้วเงินนี่มันอะไรเหรอ?

ค่าปรับจากการปฏิบัติภารกิจล้มเหลวน่ะครับ

ถึงจะใช้ชื่อใหญ่โตอย่าง "กิลด์ลอบสังหาร" ก็เถอะ

แต่ถึงจะเป็นอาจารย์ที่เพิ่งเข้ามาชั่วคราว และผ่านการทดสอบด้านทักษะอย่างเดียวมาแล้ว

กลับยังทำอะไรไม่ได้แม้แต่การสกัดกั้นผู้ที่ต้องการเป็นอาจารย์ได้อีก

มันก็มีผลกระทบต่อคำพูดของคุณในโรงเรียนไม่น้อยเลยนะ

ถึงแม้จะมีการเคลื่อนไหวเพื่อไม่ให้ข่าวนี้แพร่ออกไป

แต่ก็มีทั้งเหล่าขุนนางและอาจารย์ที่ได้รับรู้ความจริงไปแล้ว

ทำงานได้ห่วยแตกสิ้นดีเลยนะ

ตามสัญญาแล้ว หากภารกิจล้มเหลว ก็สามารถดำเนินการสังหารได้โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายครับ

ก็ดูเหมือนว่าพวกคุณกำลังพยายามจะควบคุมตัวบุคคลนั้นไว้สินะ...

นั่นก็เป็นเหมือนประกันไว้ให้พวกคุณในยามที่ทำพลาดน่ะ

โดยรวมแล้ว ที่แนะนำให้พวกคุณรับเข้ากลุ่มน่ะ

บรรณารักษ์ระดับล่างที่ไม่รู้จักหน้าผมด้วยซ้ำไป

บางกรณีก็กำจัดไปด้วยกันได้นะ

เอาค่าปรับส่วนนี้ไปใช้ด้วยสิ

—ต้องฆ่าให้ได้นะ

...เป็นคนที่น่ากลัวจัง

ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ...

ลงไป

ถ้าอย่างนั้นก็จะเริ่มปฏิบัติการลอบสังหารเลยครับ

...คิซึโนฮะบ้าเอ๊ย

น่าจะยอมให้เราเกลี้ยกล่อมอย่างสงบซะมากกว่า...

คนที่ส่งมือสังหารเข้าไปในการทดสอบนั่น...คือเจ้าหมอนี่แหละ!!