ตอน 25: Chapter 25

ก่อนหน้าถัดไป

ว้าววววววววววว!!

วิวสวยจัง...!!

ที่พักก็บรรยากาศดีจังเลย~~!!

สวัสดีค่ะ!!

เอาล่ะ!!

เชิญเลยค่ะ!

งั้นก็...เริ่มเลยนะคะ—

แคก!

เดี๋ยวก่อนสิ

พอถึงที่พักปุ๊บ เรียนหนังสือเนี่ยนะ! จริงจังเหรอ!?

ก็เพราะว่านายบอกว่าสอบหลังวันหยุดมันแย่ไง ถึงได้มีเรื่องมาตั้งค่ายติวกันนี่นา...

ช่วยด้วย...

จ๊ะ...ล้อเล่นน่า! จะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน!! ฉันจะกลับห้องแล้วนะ!!

ตรงนี้แหละคือห้องของนาย!!

อาฮ่าฮ่า...

กรี๊ด!

ชิ

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงนั้น 3

ขอบคุณนะ♡ที่ชวนฉันด้วย...♡

...แต่ว่าไม่ได้รบกวนเหรอ?

ไม่เลย!! รบกวนอะไรกันล่ะ...

ก็...กลัวว่าทุกคนจะรู้สึกเกรงใจน่ะ...

ไม่ๆๆ ดูสิ เห็นชัดเลยว่าไม่ได้เกรงใจเลยสักนิด!!

ก็ว่ากันว่าคนที่เป็นสายโอคัลต์ ไม่มีใครไม่ชอบนี่นา...!!

ว้าววววววววววว!!

อาหารหรูขนาดนี้...ได้เหรอคะ?

ทั้งที่จองแพลนที่ถูกที่สุดไว้นะคะ...

เพราะว่าลูกค้าวัยรุ่นไม่ได้มานาน เลยออกจะจัดเต็มไปหน่อยน่ะค่ะ

คุณลีลี่จัง ไม่หิวเหรอคะ? ไม่เป็นไรนะ...?

อืม...ฉันเป็นคนเลือกกินมากๆ เลยค่ะ...น่าอายจัง...

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงนั้น 3

อาหารโปรดของคุณลิลลี่คืออะไรเหรอ?

อืมมม...แนวมีน้ำซุปเหรอ?

ซุปอะไรพวกนั้น หรือซีเรียลไหมนะ...?

ฟะ...

วะ...

สุดยอดไปเลย...!!

...หืม?

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงนั้น 3

คะ, คุณคามุย!?

นะ...!!

มาทำอะไรตรงนี้เนี่ย—

ตะ...ธารน้ำมันแตกแล้วเหรอ!?

บังเอิญจังเลยนะ มาเจอที่แบบนี้...

คุณอิจจัง!?

ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ...!?

ไม่สิ ก่อนอื่นนั่นสิ มันคืออะไรกันแน่—

อ่า, นั่นน่ะ—

กำลังฝึกฝนอยู่ไงล่ะ

มันเฉพาะจุดเกินไปไหม?

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงนั้น 3

...จำได้ไหม?

เรื่องวันที่ฉันล้มลงน่ะ—

ลูกค้าที่จ้างงานครั้งนั้นน่ะ

มันเป็นภูตผีที่แปลงกายมาเป็นมนุษย์น่ะ

พอรู้เรื่องนั้นแล้วฉันก็ทำพิธีขับไล่มันออกไป...

ควรจะแล้วนะ แต่ว่า

ฉันดันจำเหตุการณ์หลังจากนั้นไม่ได้...

จริงๆ แล้วฉันได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเกือบตายเลยล่ะ...

ได้สู้กับดรายแอดจนถึงตายเลยเหรอ...?

...อาจจะนะ แล้วก็—

อีกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้น...

ก็เป็นห่วงจริงๆ นั่นแหละครับ...

ก็เป็นห่วงว่าเด็กคนนั้นจะไปอยู่ที่ไหนเหมือนกัน

ตอนที่เรากลับไปที่สำนักงาน เขาก็ไม่อยู่แล้วนี่นา...

ยังไงก็เถอะนะ

สำหรับฉันแล้ว...ต้องการ "พลัง" เพิ่มเติมอีกแล้วล่ะ

เพื่อสิ่งนั้นแล้ว...

ก้อนหินที่วางอยู่ตรงนั้น...

เป็นไปไม่ได้...

มะ...คุณคามุย!!

เกเก...

นั่นมันคงจะหักแล้วล่ะ—

ฮี้อออ!!

...เสียง "กะกิน" นั่นมันเสียงอะไร!?

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงนั้น 3

เอ๊ะ? ชู่ว!!

ออกไปข้างนอกไหนมาเหรอ?

อืม!! แค่ไปเดินเล่นนิดหน่อย...

เหรอ~ ดีจังเลย มีอะไรน่าสนใจเหรอ?

อึ-,

อือ~~~~~~น...

คุณสามี!!

เป็นไงบ้าง...

ทำอะไรบ้าๆ แบบนี้เนี่ย...

อ๊ะ,

แต่ว่านะ คุณเคียวโกะ...

...!!

ฮี...

เข้าใจแล้ว!!

หลังจากนั้นอีกหลายวัน—

ตอนเช้าก็เดินเล่นไปพลาง,

ดูอาการของคุณคามุยกับพวก (จากระยะไกล) น่ะ,

ยังทำอยู่เลย...

บินะจัง!

ยัง... ยังอยู่เลย...

ควันอะไรน่ะ...?

พอกลับมาที่โรงเตี๊ยม ก็ได้เรียนหนังสือกับทุกคน,

ตึ้บตั้บตึ้บ

การออกเสียงนี่มันว้าว

ได้ใช้เวลาที่สนุกมากๆ เลยครับ!!

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงนั้น 3

อาา...พรุ่งนี้ก็เป็นวันกลับแล้วสินะ...

แม้จะอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง...

เรื่องที่เล่าให้คุณเคียวโกะฟังน่ะ ก็เจอแล้วเมื่อเช้านี้ด้วยนะ,

...หวังว่าจะเป็นความทรงจำที่ดีนะ...

ห้องน้ำ

คิ้ก...

แสงสว่าง...

คุณแม่คะ...?

นั่นมัน...!?

อาาา...

ให้กินอิ่มหนำสำราญ...

ได้รอคอย...ได้รอคอยแล้วล่ะ...

(H2O)

ในที่สุดคืนนี้ก็...

เนื้อเยาว์ที่ถึงวัยพอดี...

ตรงนั้นมีลูกสาว...

เห็นไหมล่ะ...?

โครว

ฮ่า!

ฮะ!

ฮะ...

ฮ่า!

...มีแค่นี้เอง...

ฉันจะหนีไปคนเดียว!!

ฮ่าาา

...ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็—

เก๊ะ!

ต้องตามฉันให้ได้,

แน่เลย!!

เพราะว่า...

เพราะว่าฉันนี่แหละ...

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงนั้น 3

ได้รับการยอมรับจากคุณคามุยแล้ว,

"โอคา" นี่นา!!

...หืม?

ใครน่ะ!?

ก็เพราะว่าข้าไปซ่อนตัวอยู่บนภูเขา 3, 4 วันน่ะสิ.

ดูจากสภาพแล้วก็ราวๆ ครึ่งปีแล้วนะ!?

ยันบา

ภูตผีแก่ที่อาศัยอยู่ลึกเข้าไปในภูเขา จะต้อนรับผู้เดินทางด้วยการให้ที่พักและอาหาร แต่มีเรื่องเล่าว่าหากผู้เดินทางหลับใหลในยามค่ำคืนแล้ว ผีตนนี้จะจับมากินเสียเอง

...แต่คืนนี้กลับเป็นฝ่ายถูกกิน (ในความหมายทางเพศ) เสียเองล่ะนะ...

แย่ที่สุด!!

หึ, พูดออกมาสิ เจ้าพระหนุ่ม...

ถ้าอย่างนั้นข้าก็...

จะรับมือในสภาพที่กำลังรุ่งเรืองได้นะ...

ต่างจากยันบาเลย!!

...? หมายความว่ายังไง!? คุณอิจจัง...

ช่องว่างระหว่างวัย!!

พวกหนุ่มสาวสมัยนี้ไม่เข้าใจกันเลยหรือไงนะ...

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงนั้น 3

เก๊-เค๊-เค๊-เค๊!!

อันตรายแล้วววว~