ตอน 34: Chapter 34

อาฮ่าฮ่าฮ่า

คยะฮ่าฮ่า!!

มารี่จัง

...แปลกจังนะเนี่ย ความฝันในอดีตน่ะ...

สงสัยเพราะว่ามันเป็นบ้านเกิดที่ไม่ได้กลับมานานแล้วมั้งครับ...

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...

เอ๊ะ!? ไปทำงานที่อังกฤษเหรอครับ!?

คุณ司ข์น่ะ เป็นคนชอบทำอะไรแบบกะทันหันอยู่แล้วนี่นา...

สัปดาห์หน้าเลยเหรอ!?

แถมยัง...

แวบ...

ถึงกับพาไอ้พวกวิปริตพวกนี้มาด้วยเนี่ยนะ!!

อ๊าาา

...หืม?

อืมมม...?

อ๊ะ! คุณคามุอิ! กลับมาแล้วเหรอครับ!!

นี่คุณโรสแมรี่เหรอครับ!?

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ~~~~!!

ซิสเตอร์โรสแมรี่!!

ทุกคนดูไม่เปลี่ยนแปลงเลยนะ สบายดีกันเหรอ?

นะ...ไนซ์ทูมีชู...

ว่าแต่!! พวกคุณคือเพื่อนชาวญี่ปุ่นของซิสเตอร์โรสแมรี่สินะ!!

คุณนี่ดูใบหน้าอ่อนโยนลงไปเยอะเลยนะ?

ฉะ...เช่นนั้นเหรอครับ!!

คุณช่วยแปลให้ด้วยเหรอ...

--เดี๋ยวก่อนนะ!! เรื่องเก่าๆ ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ!!

เด็กคนนี้ เมื่อก่อนเขากลัวคนมากเลยนะ มักจะอยู่คนเดียวเสมอ เลยเป็นห่วงว่าเขาจะใช้ชีวิตในญี่ปุ่นได้ดีไหม!!

อ๊ะ?

คุณคามุอิที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 4

ทุกคนนี่เป็นคนดีจังเลยนะครับ!!

ดูแลเอาใจใส่เหมือนครอบครัวเลย...

ก็เหมือนครอบครัวนั่นแหละค่ะ

เพราะว่าฉันเป็นเด็กกำพร้าไงคะ

ฉะ...งั้นเหรอครับ...

ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ ฉันก็ไม่ได้กังวลเหมือนกัน

ว่าแต่ คุณ司ข์น่ะ ได้ยินว่าจะมาพรุ่งนี้แล้วนี่นา เข้าใจว่าคุณจะยุ่ง แต่ว่า...

ขอโทษนะ แต่ว่าวันนี้ จะมาพักที่นี่ แล้วก็ฝากตัวด้วยนะคะ

คนคนนั้นคือผู้ว่าจ้างในครั้งนี้ใช่ไหมครับ

ใช่แล้วค่ะ

ว่าจะต้องรับมือกับวิญญาณชั่วร้ายที่ทรงพลังแค่ไหน... พวกคุณก็เตรียมใจไว้ให้ดีด้วยนะคะ

การได้รับคำขอโดยตรงจากคุณ司ข์นี่เป็นครั้งแรกเลยนะครับ...

โอ๊ะ อย่าทำให้ตกใจสิครับ~

อืมมม... อือ...

อืมมม...

...อึก,

อ๊าาาาาาาาา!!

หืมมม... ข้อความเป็นอักษรเลือดนี่เองสินะ

เป็นการทักทายที่ค่อนข้างจะจัดจ้านเลยนะ

นะ... เขียนว่าอะไรเหรอครับ...?

ถึงอ่านไม่ออกก็ยังตกใจเลยเหรอ

ก็มันเป็นอักษรเลือดนี่นา!?

“ประตูแห่งนรกเปิดออกแล้วนะ เหล่าศัตรูแห่งวิญญาณ จงระวังตัวให้ดี”...

...ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่ข้อความต้อนรับนะเนี่ย

ยังไงก็ตาม ในช่วงนี้ให้พวกเราอยู่รวมกันและเคลื่อนไหวไปด้วยกันดีกว่า

โอ้โห! ไน่! ขออนุญาตก่อนนะ

เดี๋ยวก่อนสิ จะไปไหนน่ะ

ได้กลิ่น

ห้องน้ำน่ะ

เหมียว! สะอาดเลย!!

ล้อเล่นเหรอ!?

คุณคามุอิที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 4

อยู่ตรงนี้ปลอดภัยกว่ามั้ง

จะทำเรื่องน่าอายแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ!!

นี่มัน...จริงๆ เลยนะ...

จะโอเคไหมนะ...

...ช้าจัง

สุดท้ายก็เป็นแบบนี้สินะ

!!

นะ...!!

!

มะ,

ตัว...ไม่ขยับเลยเหรอ!?

...อึก.

โดนสะกดด้วยเสียงขลุ่ยนี่เหรอ...!?

โคออ...

จิโร...

คุ...

ปิょโรโรโรโรロッ!?

ถอดตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ!?

ตั้งแต่หน้า 2 แล้วครับ

หน้าเหรอครับ!?

แต่ถ้าแบบนี้การบรรเลงขลุ่ยมันจะเสียจังหวะไป...!!

ดีแล้วที่มองไม่เห็นจากมุมนี้...!!

โดปิเอโรโรลออออ!!

!!

ขยับได้...

ขลุ่ยที่ใช้ควบคุมมนุษย์...เป็นวิชาประจำของ “แพ็ค” เลยสินะ

“แพ็ค”—เป็นภูตที่เล่าขานกันในประเทศอังกฤษ นอกจากจะมีรูปร่างเป็นครึ่งคนครึ่งสัตว์ที่มีขาเป็นกีบแพะแล้ว ยังถูกกล่าวว่าเป็นภูตจอมซนที่สามารถแปลงร่างได้หลายรูปแบบ และสามารถควบคุมมนุษย์ด้วยเสียงขลุ่ยได้อีกด้วย

～～～～～อึก

เดี๋ยวก่อนสิ!!

...โระ,

ฉะ, คือว่า...ฉัน...อึก,

คุณโรสแมรี่เหรอครับ...?

ฉันยังไม่ได้ยอมรับสไตล์การปัดรังควานแบบญี่ปุ่นของคุณเลยนะ!!

ดังนั้น...

คุณคามุอิที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 4

ฉัน...

...อึก.

...ตกแล้วล่ะค่ะ

ตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกัน...

แต่ว่า มันทำไม่ได้จริงๆ นะ

แบบนี้ฉัน...

ไม่สิ

!?

นะ...!!

สัญชาตญาณของเธอมันถูกต้องนะ

แล้วก็เธอนะ

มีอะไรอยากจะพูดใช่ไหม

...อ๊ะ,

ยินดีต้อนรับกลับนะ

คุณแมรี่

!!

อาาา...

เป็นคุณนี่เองสินะ...

ของฉัน...ที่สำคัญ...

...แพ็คเนี่ย โดยพื้นฐานแล้วไม่ใช่ตัวตนที่สร้างอันตรายต่อมนุษย์ขนาดนั้นหรอกนะ

ก็แค่ระดับการแกล้งของเด็กๆ เท่านั้นเอง

ในอักษรโลหิตนั่นก็มีคำผิดแบบเด็กๆ อยู่เหมือนกัน

ไม่ได้รู้สึกถึงความมุ่งร้ายถึงขั้นที่ต้องมีการปัดรังควานเลยนะ

แต่ทำไมถึงทำเรื่องแบบนั้นล่ะ...?

อ๊ะ!! จริงด้วย!!

มะ, เพราะว่ากลับมาพร้อมกับแฟนหนุ่ม...

...!?

หึง...

ไม่ใช่ ต่าง

ไม่เอาอะไร!?

แก๊งมาเฟียมาถึงเลยเหรอ!?

แต่ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วภารกิจครั้งนี้ก็...

อาาา,

ภารกิจที่แท้จริง...จะเริ่มจากตอนนี้สินะ

ในขณะเดียวกัน ก็มีแมวปีศาจที่ไปไม่ถึงตามที่ตั้งใจไว้