ตอน 39: Chapter 39

อ๊ะ... คุณอิจจัง...!

ฟุฟุฟุ...

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ♡

แมวอสูร...

หึ

ก็เป็นแบบนั้นจริงๆ สินะ

ยังคงทำเป็นเข้มแข็งอยู่ได้

ปล่อยเจ้าตัวนั้นออกมาเถอะ

ฮ่า~~ะ~? คุณเข้าใจสถานการณ์นี่เหรอ?

ห๊ะ,

ไม่ใช่ตำแหน่งที่สั่งได้เหรอไงล่ะ? ยิ้ม

เพราะสู้หน้าตรงไม่ได้ เลยจับตัวประกันไว้แล้วทำตัวเป็นใหญ่โตเชียวนะ

ไปเถอะ~~

คุณโรสแมรี่!!

ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ อาจารย์

อาจารย์เหรอคะ...

ฟุฟุ... อาจารย์สายแฟชั่นค่ะ

ขอโทษนะ ช่วยไว้ได้ทัน

ว่าแต่ ระวังตัวด้วยนะ

...มีข่าวจากท่านสังฆราชมาค่ะ

แมวอสูรที่เป็นอิสระในอังกฤษน่ะ ดูเหมือนจะก่อเรื่องร้ายๆ เต็มเมืองเลยล่ะค่ะ

ท่านสังฆราชที่ตามหาที่อยู่เจอแล้ว ก็ได้ส่งคนไปหลายคนเพื่อทำพิธีขับไล่ปีศาจแล้วนะคะ...

แต่แมวอสูรที่แข็งแกร่งกว่าที่คาดไว้ ก็ได้ปัดพวกนั้นออกไป แล้วก็หายตัวไปเลยค่ะ...

จุดเริ่มต้นก็คือตอนที่เห็นรูปปั้นนั่นแหละค่ะ——

※ตอนที่ 34 อ้างอิง

จากนั้นก็ตั้งใจที่จะอยู่ที่อังกฤษ

ตำนานของอสูรแมวที่ถูกหวาดกลัวมาอย่างยาวนานในอังกฤษ...

สร้างความหวาดกลัวให้กับมนุษย์

จนได้รับฉายาว่าเป็น 'แมวอันน่าสะพรึงกลัว' ของคนท้องถิ่น...

แมวประหลาดที่ปรากฏในตำนานกษัตริย์อาเธอร์——

แคสปาเรียน...!!

!!

แค...

แคสปาเรียนเหรอคะ...?

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 4

แคสปาเรียน

แมวในทะเลสาบโรซานน์ หรือที่เรียกกันว่าแมวปีศาจ เป็นแมวในตำนานที่ยิ่งใหญ่

มีเรื่องราวต่างๆ มากมาย แต่ไม่ว่าจะเรื่องไหน ก็ถูกเล่าขานกันว่าเป็นร่างจุติแห่งภัยพิบัติ สัตว์ร้ายอันน่าเกรงขาม จนถึงคนรุ่นหลังยังคงหวาดกลัวอยู่

...แล้วก็ได้รับพลังมา

แล้วก็หักหลังไปอย่างนั้นสินะ

หักหลังเหรอ?

ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้คิดจะเป็นพวกเดียวกันสักหน่อยนะ

ฉันน่ะคือแมวอสูร—

เกิดมาเพื่อเป็นวิญญาณชั่วร้ายที่กินมนุษย์นี่นา

นี่ พวกคุณ!! พอได้แล้วน่า

อ่า,

แต่ไม่ต้องกังวลนะ

ฉันยัง...

ยังไม่ได้กินใครเลยสักคน

ตัวแรกที่ฉันจะกินน่ะ—

ก็ตัดสินใจไว้แล้วว่าจะกินแกนี่ไงล่ะ

ผู้มีพลังจิตโรคจิต!!

อ๊ะ! สลบเหรอ!?

ฟุฟุ... ดูท่าทางดีจังเลยนะ♡

อ่า...

คุณคามุย...

เอาล่ะนะ,

ถ้ามีอะไรอยากจะพูดเป็นคำสุดท้าย ก็พูดออกมาเลยนะ มันจะน่าตื่นเต้นขึ้นมาล่ะ...

ก็เพราะว่า—

วิญญาณชั่วร้ายที่มากินมาดูเทศกาลร้อยปีเมื่อวันก่อนน่ะ,

มันก็กำลังมาดูตอนสุดท้ายของแกในฐานะผู้ชมอยู่น่ะนะ

...!

...เรื่องที่อยากจะพูดสินะ...

เรื่องที่เกิดขึ้นตอนฮาโลวีนปีที่แล้วน่ะ

จำได้ไหม?

...ห๊ะ?

แล้วก็ ตอนที่เราเจอกันครั้งแรกน่ะ—

เดี๋ยวก่อน!!

เดี๋ยวก่อนๆๆๆ ว้าว อะไรกัน!? ท่าทางแบบนั้น...

นี่เธอ...จะใช้อารมณ์มาอ้อนวอนขอชีวิตเหรอ?

...จำได้ไหม?

ตอนนั้นน่ะ—

ความสุข...

!?

ความรู้สึกที่ถูกลิ้นเลียไปทั่วร่าง...

การเล่นที่น่าอับอายท่ามกลางสายตาผู้คน...

อ๊ะ...อะไรกัน...

แล้วก็การถึงจุดสุดยอดรวดเป็น 7 ครั้งติดต่อกัน...

นั่นมัน...ไม่ถูก!!

~~~~ตึ้ก!!

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังด้านหน้า 4

ไม่น่าจะลืมนะ

อึก...

หึ... อย่าเข้าใกล้สิ!!

ลีกแคสปาห์มีพลังมากพอที่จะหักหอกของกษัตริย์อาเธอร์ได้...

หอกของฉันก็สามารถหักมันได้เหมือนกันเหรอ—

จะลองดูหน่อยไหม?

น, นอกจากนั้นขนพวกนั้นก็...

ด้วยพลังป้องกันที่ไร้เทียมทาน ที่แม้แต่ใบมีดของเอ็กซ์คาลิเบอร์ก็แทงไม่เข้า...

ข้างในตัวด้วยนะ

อย่างนั้นเหรอ?

ไม่ว่าแกจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม...

การฝึกฝนแกเสร็จสมบูรณ์แล้วล่ะ

ฮึก...!

ทำไม...เนี่ย...!

ขาของแกมันขยับเอง...♡

วิญญาณของแกมันโคตรจะกลายเป็นตัวเมียไปแล้วนะ

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังด้านหน้า 4

ความชั่วร้ายของแก... ก็เป็นความรับผิดชอบของฉันที่ปล่อยให้มันไว้เบื้องหลัง

ก็เพราะอย่างนั้นแหละ... ฉันถึงต้องรับผิดชอบ

รับไปซะ!!

เอ็กซ์คาลิเบอร์ของฉัน

รวมพิเศษสิ่งมีชีวิตที่ไม่ทราบชนิด

คัคคะฮะ!! เป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!!

จิ้งจอกเก้าหาง

ถึงกับเรียกพวกคุณมากันขนาดนี้เลยนะ

จะชมแล้วนะ!!

เจ้าแมวไร้ค่าจริงๆ...

คุณฮานาโกะแห่งโรงเรียนประถมยามา

คุณยาทะจิ

...

งูหอยทากแห่งการร่วมเพศ

แต่ว่านะ การที่วิญญาณมันกลายเป็นตัวเมียเนี่ย... มันช่างซาบซึ้งใจจริงๆ เลยนะ~♡

ลา!

เด็กสาวอิบารากิ

ลา!

คธูลู

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังด้านหน้า 4

โธ่เว้ย~!!

แมวปีศาจ (ลีกแคสปาห์)

นะ...

แรงกดดันนี่มัน...มหาศาลขนาดนี้...

นี่มันอะไรกัน พวกสิ่งประหลาดพวกนั้น...

ฮะ, ฮะฮะ...คุณชีที่มาจากต่างแดนคงไม่เข้าใจสินะ...

ภาพตรงหน้านี่...

ความน่ากลัวนี่มัน...

เอาล่ะ...

นะ...

จะลองไปใหม่ดูไหมล่ะ!!

เอ๋~~~อะ.

...อึก.

ข้ากับคุณนั่นน่ะนะ หมอผีงู

พอจะฝืนตัวออกมาได้ล่ะมั้ง...

โอ, กรุณารอสักครู่!

ถ้าจะตัดสินกันตรงนี้เลยล่ะก็

โอ้

คงจะใช้เวลาสักพักเลยล่ะนะ.

ไว้เจอกันอีกเร็วๆ นี้ล่ะนะ

เจ้าหนูผู้มีพลังจิตเอ๋ย—

พลัง!

คุณคามุย...

ไอ้หมอนั่น...!!

—คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังด้านหน้า 4 จบแล้ว—