ตอน 44: Chapter 44

โอ้โห~ ตกใจหมดเลยค่ะ!!

ไม่คิดเลยว่าคุณจะมาในฐานะลูกค้าซะอีกนะคะ!!

วันนี้เป็นอะไรไปคะ?

หะ, ครับ...

วันนี้มีเรื่องจะมาปรึกษาทุกท่านค่ะ,

ขออนุญาตแทรกเข้ามานิดนึงนะคะ...

เฮ้!!

รีบมาเร็วสิ!!

อิตสึกิ!!

……

ยัตสึยะ อิตสึกิ

จะเอาจริงดิ...?

การสืบสวนเรื่อง "เรื่องลี้ลับ 7 อย่าง" น่ะ...

"เรื่องลี้ลับ 7 อย่างของโรงเรียน" ก็คือเรื่องผีที่เกี่ยวกับโรงเรียนเป็นหลักนะ มักจะแพร่หลายในระดับประถม

เนื้อหาจะแตกต่างกันไปตามโรงเรียน แต่ก็เป็นเรื่องผี 7 เรื่องตามชื่อเลยล่ะ

อืมม...แต่ว่านะ...

อะไรอ่ะ ไม่เชื่อเหรอเนี่ย?

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 5

ก็ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย...

จริงๆ แล้วฉันก็เคยเห็นมาแล้วนะ...

แต่...ก็เพราะอย่างนั้นแหละ เลยรู้สึกไม่ค่อยอยากจะทำเลยล่ะ...

※อ้างอิงจากตอนที่ 33

เรื่องแบบนี้ควรจะอย่าไปยุ่งแบบเล่นๆ ดีกว่านะ

พูดอย่างนั้นแล้วไอสึกิ ก็กลัวจนตัวสั่นแล้วนี่นา?

หะ...

แว้บ

โคอิซึมิ ยุย

คุณไอสึกิ กลัวเหรอคะ?

ถ้ากลัวก็ไม่ต้องฝืนตัวเองนะ?

ไม่กลัวเลยสักนิดเดียว!

เข้าใจง่ายจังเลยค่ะ

งั้นก็ตกลงตามนั้นเลยนะ!! ตื่นเต้นจังเลย!

หะ, ครับ...

การจะคึกคักมันก็เป็นสิทธิ์ของคุณนะ แต่ก็อย่าลืมเป้าหมายที่เราจะเอาไปลงในหนังสือพิมพ์ห้องเรียนล่ะ

รู้แล้วน่า!!

แล้วคุณยุยก็ อย่าเอาของแปลกๆ ที่เจอวันนี้กลับไปที่บ้านนะ

รู้แล้วค่า~

ที่บ้านคุณยุยก็มีทั้งแอนดรูว์ เซดริก กเวน และอิซาเบลล่าอยู่แล้วนี่นา...

ห้องมันเต็มไปหมดแล้วนะ!!

นี่ไปเก็บอะไรมาเนี่ย...?

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 5

จะได้เจอคุณโจแอนนากับคุณคลอเดียอีกไหมนะ...

เฮ้อ...

ไปกันเถอะเร็วเข้า!!

ก่อนอื่นเลยนะ จุดแรก—

"สระน้ำปีศาจ" ล่ะ!!

"สระน้ำปีศาจ" น่ะ คือภูตจะดึงขาของเด็กที่กำลังว่ายน้ำให้จมน้ำ

ถึงอย่างนั้นก็...

ช่วงนอกฤดูกาลนี่คงเข้าใกล้ไม่ได้สินะ...

ไม่เป็นไร งั้นไปที่ต่อไปดีกว่า...

!!

เสียงอะไรน่ะ!?

หะ...

จากตรงนี้มองไม่เห็นแล้วล่ะ!!

...หยุดแล้วเหรอ...?

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 5

...หะ...หะ...

สงสัยจะเป็นนกน้ำอะไรสักอย่างที่กำลังดิ้นอยู่มั้ง?

แต่อย่างไรก็ตาม...

ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีเลยไม่ใช่เหรอ?

จริงอยู่ที่มันน่าขนลุกนะ... แต่แค่นั้นมันก็ไม่พอที่จะเป็นข่าวหรอกนะ

มองไม่เห็นความลึกเลย

งั้นไปที่ต่อไปล่ะ!!

ต่อไปคือ... "รูปปั้นที่ขยับได้" ล่ะ!!

รูปปั้นนี่มันเป็นยังไงนะ?

ดูสิ คุณผู้หญิงคนนั้น—

...ท่าแบบนี้เหรอ...?

รูปปั้นที่ขยับได้— รูปปั้นที่มุมหนึ่งของสนาม ก็เริ่มขยับได้ด้วยตัวเอง

อ๊ะ, ขยับแล้วก็ทำท่าแบบนี้สินะ...!?

ถ้าไม่เห็นตอนที่มันขยับก็บอกไม่ได้เลย...เพราะว่าจำต้นฉบับไม่ได้...

ต่อไปคือ...

โครงกระดูกที่ขยับได้—โครงกระดูกที่อยู่ในห้องวิทยาศาสตร์ก็เริ่มขยับได้ด้วยตัวเอง

อันนี้ก็ต้องดูตอนที่มันขยับเหมือนกันนะ...จะได้แยกแยะกับของเล่นได้

ต่อไป...

จากภาพ "โมนา ลิซ่าแห่งความหวาดกลัว" คุณโมนา ลิซ่าก็หลุดออกมาโจมตีเด็กๆ เลยค่ะ

วาดแค่เสื้อผ้าเองนี่นา

...น่าจะเปลี่ยนเป็นภาพอื่นแล้วล่ะมั้ง?

อันไหนก็ยังไม่ค่อยโดนใจเลยแฮะ...

เหมือนการสำรวจเลย สนุกจังเลยนะ!!

คราวนี้เป็นห้องดนตรีสินะ...

ช่างไม่กังวลอะไรเลยนะ...

เรื่องลี้ลับ 7 อย่างของที่นี่น่ะ—

ปุ๊ง...

เอ๊ะ!?

เสียงนี้มัน...

พิรอน...

โปรอน...

เปียโนผี—ได้ยินเสียงเปียโนมาจากห้องดนตรีที่ควรจะไม่มีใครอยู่เลย

นี่มัน...มีเสียงปรบมือด้วยนี่นา...

ต้องมีใครสักคนอยู่ฝึกซ้อมแน่ๆ เลย...

ถ้าไปรบกวนก็คงไม่ดีแน่ๆ...

เย้~~! ครั้งหน้าต้องเป็นตัวจริงแล้วล่ะ...!!

เฮ้...เข้าไปจริงๆ เหรอ...?

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 5

อ...เฮ้ย!!

ห้องน้ำหญิง

ประตูหมายเลข 3...

ปิดสนิทจริงๆ ด้วย...?

คุณฮานาโกะในห้องน้ำหญิงของอาคารเก่า—เด็กที่เจอคุณก็จะถูกลักพาตัวไปที่ไหนสักแห่ง

ไม่ทำดีกว่า...เดี๋ยวก็มีคนใช้เหมือนกัน...

มันเป็นอาคารเก่าเลยนะ!? ต้องเป็นคุณฮานาโกะแน่ๆ...!

กะเซ็น...

!!

เม็

ที่

ออกมาแล้วววววว~~!

ห้องน้ำหญิง

ไปแล้วสินะ

เอาล่ะ...

ก็สามารถสกัดมันไว้ได้ก่อนนะเนี่ย

ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณคามุยพี่ชาย...

ค่ะ...

แอนดรูว์ เทพารักษ์ที่อาศัยอยู่ที่บ้านของยูอิ

เมื่อคืนนี้ ตอนที่คุณยูอิกำลังพูดถึงเรื่องลี้ลับ 7 อย่างของโรงเรียน...

พรุ่งนี้ที่โรงเรียนนะ

รู้สึกไม่ดีเลยค่ะ เลยแวะมาที่สำนักงานก่อน ซึ่งมันก็ถูกต้องแล้วค่ะ!!

ถึงอย่างนั้น... เรื่องลี้ลับ 7 อย่างนี่มันโหดร้ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ...

ทุกคนนี่ดูเป็นมิตร จังเลย...

ไม่สิ น่าจะเป็น...

เอ่อ,

ค่ะ...

ฮิฮิ...

ช่วงนี้ อิทธิพลของคุณฮานาโกะของเรามันอ่อนกำลังลงไปหน่อย...

ฉวยโอกาสนี้ พวกเรื่องลี้ลับ 7 อย่างตัวอื่นก็กำลังเร่งเครื่องเพื่อจะผงาดขึ้นมาเองค่ะ...

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 5

...ก็เป็นอย่างที่คิดไว้สินะ...

การเสื่อมถอยของคุณฮานาโกะที่เป็นอันดับหนึ่งของเรื่องลี้ลับ...และสมดุลพลังที่เสียไปตามไปด้วย...

งั้น...อย่างน้อยโรงเรียนนี้ก็ปลอดภัยแล้วใช่ไหมครับ?

ฟู่...

อ๊ะ, ใช่แล้วครับ

เป็นยุคสมัยจริงๆ นะ...

ส่วนผมเอง ต่อไปก็จะตั้งใจทำกิจกรรมโดยคำนึงถึงความปลอดภัยของเด็กๆ นะครับ...ให้เรื่องซุบซิบมันไม่ขาดสายก็พอ

...ก็จริงนะ

อ๊ะ, แล้วก็...

ทำไมถึงต้องถึงกับสร่างออกจากร่างมาปรากฏตัวให้เด็กๆ เห็นด้วยล่ะครับ?

นั่นเป็นเพราะว่า...

อ่า,

โอย~มันแย่มากเลย!!

คุณฮานาโกะกับ...มีอีกคนนี่นา!? นั่นก็เป็นโยไคเหรอ!?

มันหายไปต่อหน้าต่อตาเลยนี่นา, น่ากลัวจัง... ใช่แล้วล่ะ...

คนที่เมื่อกี้...ไม่สิ, นี่ตาฝาดไปเองรึเปล่า...?

ในที่สุดก็ถึงเรื่องลี้ลับลำดับที่เจ็ดแล้วสินะ...!!

เอ่อ, แต่ว่า—

ลำดับที่เจ็ดน่ะ ไม่มีใครรู้เลยนี่นา...

เรื่องลี้ลับลำดับที่เจ็ด

คุณคามุยที่อยู่ข้างหลังตรงหน้า 5

เมื่อตรวจสอบเรื่องลี้ลับ 6 อย่างแล้ว จะเกิด 'ภัยพิบัติอันน่ากลัว' กับคนที่ทำการตรวจสอบนั้น...

ปรากฏการณ์นั้น แนวคิดนั้นเอง คือสิ่งประหลาดที่เรียกว่า 'เรื่องลี้ลับลำดับที่เจ็ด'

ดังนั้น—

ก็ไม่สามารถขับไล่คุณออกจากร่างได้...!!

ฮะ...!

เป็นไปได้ไหมว่า—

ลุงคนนั้นแหละคือเรื่องลี้ลับลำดับที่เจ็ด!?

!?

อ๊ะ, มันอาจจะจริงก็ได้...

นี่มัน...ไม่น่าจะใช่...

เหตุผลที่ผมจงใจสร่างออกจากร่างน่ะ—

เรื่องลี้ลับของฉันนี่แหละ—

เรื่องลี้ลับของคุณนี่แหละ—

อย่างพวกโยไคผมทองแปลกหน้าคุณลุงอะไรอย่างนั้น...

คุณฮานาโกะก็พา จากไปแล้วนี่นะ

จะถูกเขียนทับซะแล้ว...!!

มันแย่เลยนี่นา

ว่าแต่ ทำไมยังจับมือกันอยู่น่ะ—

!!นี่มัน...ไม่ถูก...!

ยูอิวิ่งช้า งั้นก็ดึงให้มันวิ่งตามหน่อยสิ—

เข้าใจง่ายจังเลย