ตอน 79: Chapter 79

ก่อนหน้าถัดไป

อืมม,

ไม่ได้มาโรงเรียนนานเลยนะเนี่ย

มีอะไรลืมไหมคะ?

แม่นี่แหละลืมใส่เสื้อไปเลย...

ห๊ะ!?

ไปแล้วนะ!!

หลังจากกลับไปที่สำนักงานของคุณคามุย ก็ผ่านไปหลายวันแล้ว

จากเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่เกียวโต ทุกคนก็ค่อยๆ กลับมาใช้ชีวิตประจำวันกัน

ที่สถานีทากาดะ

แต่ก็มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นอีกด้วยนะ...

คุณคามุยข้างหลัง 8

อรุณสวัสดิ์นะ ชิซึกะ

อรุณสวัสดิ์!!

ขอโทษนะ รออยู่เหรอ?

ไม่เลย...

นี่ คุณลิลลี่!!

กล่องข้าวเที่ยง ลืมมานะ!!

คุณโรสแมรี่

อ๊ะ

นี่... กว่าจะเป็นมนุษย์ได้ ก็ต้องกินอาหารแบบมนุษย์สินะ?

นี่เธอ... ดูสิ

แหม... นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้กินกล่องข้าวเที่ยง...

ถึงแม้จะอยู่ที่อามาเดะ ก็ต้องใช้เวลาสักพัก...

คุณคามุยข้างหลัง 8

ขอบคุณนะ

...เป็นแขกที่น่าดูแลจริงๆ เลยนะ

คุณลิลลี่ตอนนี้อยู่กับคุณโรสแมรี่ค่ะ

ตอนแรกก็ตกใจนะ แต่ว่า

เพราะว่าชีวิตของซิสเตอร์มันก็ห่างไกลจากความอยากของมนุษย์อยู่แล้ว เลยสะดวกสบายหลายอย่างเลยค่ะ

อีกเรื่องที่ทำให้ประหลาดใจก็คือ—

อาจารย์คามุย!!

วันนี้ต้องฝึกฝนให้ได้แล้ว...!

คุณสามีท่านยังนอนอยู่เลย!! กลับไปเถอะ!!

เดี๋ยวก่อนนะ!!

ผมจะฝึกฝนอย่างจริงจังให้คลั่งไคล้สิ่งลี้ลับให้ได้...

คุณคามุยข้างหลัง 8

ฮือออ...

ไม่... ใช่...

คุณอามิเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์...

แกห้ามเข้าออกเด็ดขาดนะ!!

ดูเหมือนว่าคุณเซนจะมาสมัครเป็นศิษย์ของคุณคามุยแล้วล่ะค่ะ

หา... ทำไมล่ะ...

คิดว่าควรจะเลิกไปเลยจะดีกว่านะ...

ชิจิ~~!!

ก็เป็นห่วงนี่นา เพราะว่าเธอพักอยู่ตลอดเลย~!!

ขอโทษนะ เคียวโกะจัง

นึกว่าโดนวิญญาณร้ายสิงซะอีก...

ก็มีคุณคามุยอยู่นี่ไงล่ะ!! ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก!!

อาฮะฮะ...

ทำให้เพื่อนๆ เป็นห่วงไปหน่อย แต่ว่า

ได้มาเจอกันอีกแล้ว...

ดีจังเลย

ส่วนที่เหลือก็...

นั่งลงสิ~

เข้ามาเลย

นักเรียนย้ายโรงเรียนคนใหม่น่ะ

คือคุณคิสกิล ลิลลี่จัง

คุณลิลลี่เคยใช้พลังของสิ่งลี้ลับสะกดคุณครูๆ ให้ย้ายเข้ามาที่โรงเรียนนี้...

เพราะว่าสำหรับคุณลิลลี่ที่เป็นสิ่งลี้ลับ ก็ไม่มีอะไรมายืนยันตัวตนได้เลยน่ะ

คุณคามุยข้างหลัง 8

เรื่องทะเบียนบ้านอะไรพวกนั้น คุณคุโระเร็นเป็นคนจัดการให้แล้วล่ะ...

ด้วยความรู้สึกดีๆ ในอดีตน่ะ

ความรู้สึกดีๆ แบบไหนกันนะ...

ปัญหาคือ—

อะไรเหรอ พวกแกรู้จักกันเหรอ?

คือคนพวกนั้นที่โดนคุณลิลลี่ควบคุมน่ะ พวกเขาจำคุณลิลลี่ไม่ได้น่ะ...

ดังนั้น

เดี๋ยวผมจะช่วยจัดการให้...

เคียวโกะจัง ฟังนะ...

เหตุผลเดี๋ยวค่อยว่ากัน!!

กว่านั้นอีกนะ—

กลับมาแล้วนะ,

พวกเธอทั้งสองคน!!

ตั้งแต่ตอนเด็กๆ มาเลย ผมก็

เอาแต่ก้มมองแต่พื้น

แต่ว่า

ตอนนี้ล่ะนะ—

คุณคามุยข้างหลัง

เดี๋ยวก่อนนะ

คุณคามุย!?

ขอโทษนะ ที่เผลอหลับไปจนทำให้รู้ช้าไป

ไอ้ที่แกถืออยู่น่ะ...

จู่ๆ ถามอะไรน่ะ...

ถือมาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ?

คุณคามุยข้างหลัง 8

เอ๊ะ?

...เซโร...

...สึ!?

ทำให้มันจบซะ...

ฉันนี่ว่าตอนไหนกันนะ ถึงได้มีหนังสือแบบนี้มา...!?

นั่นคือ "ตำราต้องสาป" น่ะ

"ตำราต้องสาป"— มันคือสิ่งลี้ลับที่ถือกำเนิดขึ้นจากความอาฆาตของหนังสือที่ ถูกผู้ประพันธ์เบื่อแล้ว แล้วก็ถูกปล่อยทิ้งไว้โดยที่ยังไม่จบ ด้วยความปรารถนาที่จะ "จบสมบูรณ์" มันจึงมีคุณสมบัติที่น่ากลัวคือการ เข้าสิงชีวิตของใครก็ตามที่มันเลือกโดยไม่เลือกหน้า แล้ว "สรุปให้มันดูสมบูรณ์" น่ะ

บ้าไปแล้ว!!

ดูเหมือนว่ามันจะตั้งใจจะสรุปเรื่องราวของเราเองซะอีกนะ...

การต่อสู้ของเราน่ะ...

มันจะเริ่มขึ้นจากนี้แหละ!!

แถมมันก็เป็นแบบที่กำลังจะจบลงด้วยด้วยนะ~!!

มันดูเหมือนจะเพี้ยนไปนะ!!

ฟู่ว... ว่าแต่ว่ามันเป็นหนังสือแนวไหนเหรอ?

ชู่ววว...

เอ๊ะ, วันนี้ฉันถือหนังสือเล่มนี้มาตลอดเลยเหรอ...?

หลังจากนั้น ก็ได้วาดให้เสร็จแบบลับๆ ไปแล้วค่ะ

ขอบคุณนะ...

ฟุ่ว... ปากกาไหลลื่นเลยนะ... เป็นผลงานที่น่าผิดบาปจริงๆ เลยล่ะ