ตอน 99: Chapter 99

บ้าไปแล้ว...

คอของฉัน...

คอของฉัน...!!

ยามะตะโนะโอโรจิ (－2)

คี๊ยยยยยย!!

ที่นี่...คือ...?

ข้า...

เป็นเครื่องสังเวยของท่านงูใหญ่...

อีกแล้ว...

ไม่เป็นไรแล้ว

มะ...

คุณคามุยข้างหลังตรงหน้า 10

เป็นไปไม่ได้...!!

นี่คือ,

ยามะตะโนะโอโรจิ ไมナスซัง (－3)

อีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้ข้าเรียกความทรงจำของนักบวชกลับมาได้

โทฮะ

ฮิซะ,

...ทำให้รอนานเลยนะ

เป็นเวลาหลายร้อยปี,

โดยใช้สายสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ของสิ่งมีชีวิตเดียวที่ชื่อว่า งูเกลียวพันธนาการ—

จะดึงวิญญาณของเหล่าสาวน้อยที่ถูกถวายเป็นเครื่องสังเวยของยามะตะโนะโอโรจิ ออกมาด้วยการอัญเชิญ!!

ต่อไป...!!

ฮึก...!!

ฮ่า!

แย่แล้ว...!!

ถ้าถูกช่วงชิงคอไปมากกว่านี้ล่ะก็...

งั้นก็...!!

เซ็กซ์จัง!!

ทำไมล่ะ...!!

ฮะ♡

สำหรับฉันแล้วมี 'ภูมิคุ้มกันต่อเรื่องเพศ' น่ะสิ—

ฮะ♡

ก็จริงนะ

ข้าไม่สามารถขับไล่เจ้าออกไปด้วยพิธีไล่ผีของข้าได้เลย

คุณคามุยข้างหลังตรงหน้า 10

แต่ว่า,

ก็แค่เท่านั้นเอง

!?

ในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา,

ไม่ว่าจะตั้งเป้าหมายอะไรก็ตาม, เจ้าก็อยู่ในสภาพที่ว่า "แม้จะถูกกอดก็ไม่อาจถูกกอดได้"—

ถ้าจะให้พูดให้ถูกก็คืออยู่ในสภาพ "ถูกทิ้งไว้" น่ะ

นี่คือสิ่งที่เรียกว่า "การเล่นแบบปล่อยทิ้ง" สินะ...

ด้วยแรงปฏิกิริยานั้น วิญญาณของเจ้าก็—

จากความสุขที่อยู่ตรงหน้า...

มันหนีไม่พ้นแล้ว

โกหก... ทั้งที่ไม่ได้ถูกขับไล่เลยนี่นา—

ความสุขมันก็ทับถมกันไปเรื่อยๆ...

วิญญาณของฉัน...

มันปรารถนาสิ่งนี้...

คี๊ยยยยยยย!!

คุณคามุยข้างหลังตรงหน้า 10

ซึรุ...

ยามะตะโนะโอโรจิ (－4)

ซึมิ...

ยามะตะโนะโอโรจิ ไมナス 5 (－5)

มิชิ...

ยามะตะโนะโอโรจิ ไมナス 6 (－6)

อา...

อาาา...

ยามะตะโนะโอโรจิ ไมナス 7 (－7)

โคโตะ...

...ทุกคน...

...ไปก่อนเลยนะ

วิญญาณของเครื่องสังเวยทั้งหมด...

เมื่อสูญเสีย "คอ" ไปแล้ว,

ฮ่า

ฮะ...

มีมของยามะตะโนะโอโรจิก็สูญหายไป

ร่างที่เหลืออยู่ของมันน่ะ—

มีมที่เจ้าสร้างขึ้นเพื่อล่อลวงข้าเอง...

?

?

มันคือรูปลักษณ์ในฐานะ 'ปรากฏการณ์ประหลาดของสาวโสเภณีผู้กระหาย' น่ะสิ

โสเภณี...

บ้า...

นี่!

...!!

...ห๊ะ...?

มีของเจ๋งๆ เหลืออยู่ด้วยนี่นา...!

คุณคามุยข้างหลังตรงหน้า 10

ตลอดมา... ก็อยากจะให้ข้ากอดสินะ

ไม่สิ นั่นเป็นเพราะแผนการของฉันต่างหากล่ะ... ♡

ถ้าอย่างนั้น,

นั่นมันอะไรน่ะ?

เห.

ว้าว...

มะ

นะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ

...ขอบใจนะ

เพราะเจ้าและพวกพ้องของเจ้า

ถึงได้ทำให้คำสาปของเฮนเน็นจาระสิ้นสุดลง

ข้าก็ได้พบกับคานาตะอีกครั้ง

ช่วยฝากคำขอบคุณถึงคุณคามุยด้วยนะ

อ๊ะ,

เอ่อ...

คุณคามุยข้างหลังตรงหน้า 10

ชื่อของคุณ...!!

ฉันน่ะ,

อยากจะจดจำไว้...

...ฮ่า,

นี่ก็เป็นวาสนาที่น่าสนใจดีนะ.

ฉันก็ชื่อ "คานามิ" เหมือนกันนะ.

คุณคานามิ!!

คุณสังเกตเห็น...

ขอบคุณทุกคนนะ.

แล้วก็...

คุณคามุยข้างหลังตรงหน้า 10

อ๊ะ!!

ว่าแต่คุณคานามิ!!

หืม?

!!

พี่สาวจ๋า

อ๊าาา... นักปราชญ์ที่ ไม่เคยขาดหาย...

นี่ไงคะ! อ๊าาาาาาาาาาาาาาา! นี่คือสไตล์ของคนเมือง

นี่คือสไตล์ของหนุ่มเมืองเหรอคะพี่สาว!?

ถ้าจะเล่าก็ยาวไปหมดแล้วล่ะค่ะ...

──คุณคามุยข้างหลังตรงหน้า 10 จบ──