Manga-TH.Net
พื้นที่โฆษณา

Yani Neko

ตอน 148: Chapter 148

ก่อนหน้าถัดไป
Yani Neko หน้า 1
รักของอิโนะอุเอะ
ฉันคือ อิโนะอุเอะ ยิวะ อายุสามสิบหกปี...
จัดทรงให้เป๊ะ แล้วก็ยืนอยู่หน้าห้องสูบบุหรี่
ฉันไม่พอใจกับชีวิตของตัวเองเลย
ที่ทำงานก็เป็นแบบสามเคสุดคลาสสิกเหม็นโชย แถมยังมีแต่ผู้ชายเต็มไปหมดจนรู้สึกอึดอัด
เป็นแค่ชายวัยกลางคนที่ทำงานในโรงงานแห่งหนึ่งที่เมืองนยางามิฮาระ
ได้รับความชื่นชมในความจริงจัง จนได้ตำแหน่งที่เหมาะสม
พอมาเป็นแบบนี้แล้ว ก็ไม่มีความกล้าที่จะลาออกแล้วเริ่มต้นใหม่เลย
ต้องขอบคุณที่เงินเก็บมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ว่า...
ถึงจะมีทรัพย์สมบัติ แต่ก็ยังรู้สึกว่างเปล่า
มันก็เป็นแบบนี้ของชีวิตบางคนน่ะ
สิ่งที่เงินซื้อไม่ได้มันกลับยิ่งเด่นชัดและทรมานมาก
เพื่อนๆ ก็บอกว่ามันคือการงอแงน่ะ แต่ว่า...
Yani Neko หน้า 2
ท่ามกลางสถานการณ์นั้น ก็ได้พบกับ การพบกันที่ถูกกำหนดมาแล้ว
ในบริเวณที่สูบบุหรี่ย่านใกล้บริษัทนั้น มีดอกไม้บานสะพรั่งที่ดูโดดเด่นท่ามกลางเหล่าชายวัยกลางคนที่ไม่ได้ดูโดดเด่นนัก
หญิงสาวผมสีเขียวอ่อนนี่...!
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้สูบบุหรี่ด้วยกัน แต่เพื่อเธอแล้ว ยินดีเลยที่จะปลูกถ่ายปอดให้เลย!
วันนี้ก็มีเธออยู่ที่ห้องสูบบุหรี่อีกแล้วนะ (แถมอยู่คนเดียวยัง!)
เธอเป็นสาวน้อยที่น่ารักจนทำให้คิดแบบนั้นได้...
พอออกมาข้างนอกก็จะสารภาพรักให้เธอฟัง...นี่คือการเดิมพันครั้งใหญ่ในชีวิตของฉัน!
Yani Neko หน้า 3
เด็กผู้หญิงที่ทุ่มเทกับอะไรสักอย่างนี่มันดีจัง...
...แต่ว่าก็รอมาสองชั่วโมงแล้วนะ...
คงจะชอบบุหรี่มากสินะ...
อยากจะเป็นผู้ชายที่สามารถอยู่เคียงข้างดวงตาที่ซื่อตรงนั่นได้
ฟุฟุ...พอได้จินตนาการถึงอนาคตแบบนั้น ก็รอได้ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ตาม
ฉันจะทำให้สำเร็จ! พรุ่งนี้ก็ต้องทำงาน แต่มันไม่เกี่ยวกันเลย!!
Yani Neko หน้า 4
รถไฟเที่ยวสุดท้ายไปแล้ว...
ไม่สิ มันช้าเกินไปแล้ว! ยัยนั่นสูบไปตั้งเยอะแยะเลย
แว้บ
ที่สูบบุหรี่นี่มันเหมือนฉากในหนังมิสต์เลยนี่นา!
สูบตั้งเยอะแยะเลยนะ
ลุยเลย!
โอ๊ะว้าว!
ออกมาแล้ว! ไอ้ตัวประหลาด...
ไม่ใช่สิ นี่มันสาวน้อยผมสีเขียวอ่อนนี่นา!
ก-กล้า...สารภาพรัก! ไปเลย! ยิวะ!
เอ่อ...
Yani Neko หน้า 5
ชอบ...!
เหม็นจัง...! แค่ก!
โฮก แค่ก!! แค่ก! แค่ก!
เอ่อ... แค่กฮะ!!
มอสโก
ชอบ โฮก! แค่กโฮ! แค่กโฮ!
พี่สาว... แค่กฮะ! เอ๊... ฮอ!! เอโฮเอโฮ!!
จะกลับบ้านไปเก็บก้อนขี้เหม็นนะ
แค่กแค่กฮะ!! กัดโฮ!!
ให้ตายสิ...
ฮ่า ๘๐
ฮ่า ๘
ระดับมลพิษนี่มัน...
รอ... แค่กฮะ!
แต่ว่า... ถึงจะเหม็น...
ก็ชอบ...
ที่สูบบุหรี่แห่งนี้ ปัจจุบันถูกทุบทิ้ง และฉันก็ไม่ได้เจอเจ้าเหมียวควันยาสูบอีกแล้ว แต่ว่า
ความรักนั้นก็เหมือนกับควัน
ที่แม้จะเหม็นและไม่ชอบ แต่ก็ทำให้เริ่มจะรักที่ทำงานแห่งนี้ได้เล็กน้อย