ตอน 35: Chapter 35

มิซการ์ดส์ทั้งหลาย...

จงหายไปให้หมดเลยยยยยยยย!

ธนูเงิน ปล่อยออกไปเลยนะ

มาฟาลจะไม่หลบเวทมนตร์นี้เด็ดขาด

ถ้าหลบได้ มิซการ์ดส์ก็จะหายวับไปเลยล่ะ

ราสเนสแห่งป่าก็ได้ปรากฏตัวแล้ว

มิซการ์ดส์ HPQ

ต้นฉบับ: เอ็นโตะ·ยาฮาโกะ มังงะ: ฮาซึกิ โทบิโกะ ตอนที่ 35 คู่ปรับที่ดี

เพราะฉะนั้น ทางเลือกเดียวคือต้องฟันเวทมนตร์นี้ให้ขาดไป

ถ้าจะฟันเวทมนตร์นี้ให้ขาด ก็จะเกิดช่องว่างเพียงชั่วพริบตา

ในชั่วขณะนั้น หากใส่การโจมตีด้วยวิญญาณทั้งหมดที่รวบรวมมาได้เข้าไป!

มะ...

แค่ข้างเดียวเนี่ยนะ!?

จะส่งคืนให้เอง

เบเนโต...คุณน่ะ จะให้ดู 'การก่อรูปด้วยมานา'

นี่มันเป็นสกิลที่ยังอยู่ในขั้นทดลองนะ

การก่อรูป

ยังไม่เคยให้ใครเห็นเลย

เหมันต์คลื่น

แค่นี้แค่นี้ ก็จะโค่นฉันได้เหรอ!

“ผู้เขย่าพื้นพิภพ”

การก่อรูป—

สายตาเริ่มไม่นิ่ง

ถึงขีดจำกัดแล้วสินะ

ถ้าจะทำได้ก็คงเป็นครั้งสุดท้าย

การโจมตีสุดกำลัง...

กับครั้งนั้น

เหมือนกัน

... ไปกันเลย มาฟาล

... อ้อ

ก็ใช่น่ะสิ

ด้วยการโจมตีครั้งนี้แหละ จะทำให้มันจบสิ้นไป

มาเลยสิ เบเนโต

$\frac{a}{b}$

ไปไม่ถึง

เหรอ

...พอใจแล้วเหรอ?

เบเนโต

เล่นตลกน่า

การจบลงด้วยความพ่ายแพ้มันแย่ที่สุด

เหลือไว้แต่ความอาลัยอาวรณ์

แต่ว่า...

อาการจุกที่หน้าอกนี่รู้สึกว่าหายไปแล้ว

มองไม่เห็นเลย

ก็ไม่เลวเลยนะ

รู้สึกได้ว่ามีของเหลวอะไรบางอย่างอยู่ในปาก

นี่มันเลือดเหรอ?

รสชาติก็จำไม่ได้แล้วเหมือนกัน

ฉันเอง...จะต้องไปหาพวกเขาก็เป็นแบบนั้นเหรอ

สำหรับฉัน ผู้ที่ถูกหวาดกลัวในฐานะเจ้าหญิงแวมไพร์

คนที่ปฏิบัติต่อฉันในฐานะเพื่อนร่วมทีมอย่างเท่าเทียมกัน ก็คงจะมีแค่พวกมันเท่านั้น

เมื่อนึกถึงวันวานเหล่านั้น มันก็ไม่ได้แย่เลยนะ

ก็จริงนะ...

ถึงเวลาที่ควรจะให้อภัยพวกเขาแล้วล่ะมั้ง

●●●●●

...อืมมม

กอดฉันให้แน่นกว่านี้อีกหน่อยสิ

เข้าใจแล้ว

ความรู้สึกทางกายมันก็เริ่มจางลงแล้ว

มาฟาล

เจ้าคิดจริงๆ เหรอ ว่าเจ้าจะเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ได้?

ที่นี่คือสนามเด็กเล่นของเทพธิดา

พวกเราก็ไม่ต่างอะไรกับอสูรในสังเวียนนั่นหรอก

เทพธิดาเฝ้ามองพวกเราที่กำลังดิ้นรนจากฟากฟ้าอันไกลโพ้น

จะสู้กับเจ้าแบบนั้นยังไงล่ะ?

กำลังเก็บไพ่ในมืออยู่

โดยเฉพาะ 'เธอ' เนี่ย เก่งมากเลยนะ...

เธอ...เหรอ?

ตอนนี้ก็ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี

ทุกอย่างอยู่ในมือของเจ้าสินะ

ไม่ถูกใจเลยแฮะ

ต้องสำเร็จแน่ๆ อยู่แล้ว

เทพธิดาคนนั้นก็น่าจะมีการวางแผนอะไรอยู่เหมือนกันล่ะนะ...

ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรหรอกน่า

เพราะฉันมีลูกน้องที่เก่งกาจอยู่เยอะนี่นา

...มาฟาล

ว่าไง?

อย่าแพ้สิ

ถ้าฉันเอาชนะได้แล้ว แต่กลับไปแพ้ใครคนอื่นอีกล่ะก็

อ่า ไม่ต้องกังวลหรอก

ถึงต้องกลับมาจากโลกหลังความตาย ฉันจะต่อยเจ้าให้กระเด็นไปเลย

นี่ มาฟาล

ว่าไง?

ฉันจะไม่ยอมแพ้หรอกนะ

เป็นคำถามที่โง่สิ้นดี

ฉัน...กลายเป็นคู่ปรับของเจ้าได้แล้วเหรอ?

คนที่มุ่งมั่นไล่ตามเพื่อจะโค่นล้มฉันจริงๆ ก็มีแต่เจ้าคนเดียวเท่านั้นแหละ

บางทีเจ้าต่างหากที่เป็นผู้ที่เข้าใจฉันมากที่สุดเลยก็เป็นได้นะ

นี่ มาฟาล

นี่ มาฟาล

ว่าไง?

ว่าไง?

ยังอยู่ที่นั่นอยู่ไหม?

จะอยู่จนถึงวินาทีสุดท้ายเลย

สบายใจได้

...

...ขอบใจนะ

ーーーเบเนโต้

สมัยที่ข้ายังอ่อนหัด

จะได้เป็นผู้แข็งแกร่งเช่นเจ้าที่ยังไม่เคยได้พบ

ว่าเจ้าหญิงแวมไพร์น่ะ ได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษย์ไปแล้ว

ข้าปรารถนาอย่างแรงกล้า

...เจ้าอาจจะไม่รู้หรอก

อันที่จริงแล้ว ข้าต่างหากที่มองเจ้าเป็นคู่แข่งตั้งแต่ก่อน

ว่าจะสามารถต้านทานความไม่สมเหตุสมผลทั้งปวงได้

และตั้งเป้าหมายที่จะก้าวไปสู่ความแข็งแกร่งนั้น

...คนที่ควรจะกล่าวคำขอบคุณน่ะ เป็นตัวข้าต่างหากนะ

...ขอบใจนะ

ถ้าไม่มีเจ้า ฉันก็คงไม่ได้แข็งแกร่งมาถึงขนาดนี้

...จงหลับให้สบายนะ

รู้สึกเหมือนตื่นขึ้นมาเลย

ก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่สิ่งที่ไม่เข้าใจก็คือ การที่ฉันรับรู้เองว่าตัวเองเป็นคนทำมัน

ไม่ใช่ว่าฉันถูกผนึกไว้ และในระหว่างนั้นลูฟัสตัวจริงกำลังต่อสู้อยู่ด้วยซ้ำ

นั่นมัน...ใช่แล้ว นั่นมันตัวฉันจริงๆ

เป็นฉันที่ทำไปเอง

...กำลังรวมเข้าด้วยกันเหรอ?

หรือว่ากำลังถูกดูดกลืนอยู่?

ฉันนี่มัน

ตัวเอง...ไม่รู้ตัวตัวเองเลย...ฉันนี่

เป็นใครกันแน่?

ーーーไม่คิดเลยว่าจะสามารถปัดเป่าการล่อลวงของเทพธิดาได้

พีเอ็ม+อีอาร์บ1+ อีอาร์+อีเอ็นอาร์+อีอาร์ อีอาร์ พีเอ็ม อาร์ เอ็มแอลดี เอ็มแอล+

...อาจจะมองว่าเจ้าหญิงแวมไพร์น่ะ ง่ายเกินไปหน่อยก็จริงนะ

ถึงจะค่อนข้างเกินความคาดหมาย แต่ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อโครงเรื่องหรอก

...แต่อาจจะถือเป็นเรื่องดีก็ได้

เอาล่ะ...

ด้วยเรื่องนี้ ดูเหมือนว่าจะเป็นช่วงครึ่งหลังของเนื้อเรื่องแล้วสินะ

อีกนิด

น่าว่าสักพักท่านผู้นั้นก็จะเริ่มจับพิรุธได้แล้วล่ะนะ...

ขอหลอกอีกสักหน่อยเถอะนะ

ช่างน่าเบื่อจริงๆ...การเป็นตัวตลกก็ไม่ง่ายเหมือนกันนะเนี่ย

ーーเวลาได้ย้อนกลับไป

อาเรียนส์ที่แยกตัวออกมาจากลูฟัสได้มุ่งหน้าไปยังสมาพันธมวลอสูร

สมาพันธมวลอสูร

นี่มันใบหน้าที่คุ้นเคยชะมัดเลยนะ...

สงสัยจะเป็นการต่อสู้ที่น่าเบื่อแล้วสิ

ลูฟัสไม่มาด้วยเหรอเนี่ย

ประมาทเกินไปแล้วน่า เจ้าโง่เอ๊ย

นี่สิ เจ้าดื่มยาพิษของข้าน่ะเมื่อกี้...

ไม่ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งแค่ไหนมันก็ไม่เกี่ยว...

นี่คือจุดจบของเจ้าแล้วล่ะ

หือ?

...แล้วไง?

เจ้าต่างหากที่เป็นตัวโง่!

แค่นี้แหละ ก่อนที่พิษมันจะหมุนเวียนเต็มที่ ก็กวาดพวกแกทุกคนให้ตายไปซะเลยก็จบเรื่องสิวะ!

เจ้าแห่งสิงโต เลออน LY1000

ช่างเป็นความป่าเถื่อนของพละกำลังจริงๆ เลยนะ—