ตอน 5: Chapter 5

ป่า

เปลวไฟ โคเยอร์ หัว สาม ยาฮาโกะ

ปรากฏตัวแล้ว...

◆หยุดเจ้าอารีสที่กำลังคลุ้มคลั่งเดี๋ยวนี้!!

ดูเหมือนว่ากำลังต่อสู้อย่างหนักเลยนะ ท่านราชาปราชญ์

คงเป็นวาสนาที่ทำให้ได้แวะมาที่ประเทศนี้ล่ะมั้ง...

จะขอช่วยนะ

เสียงนั้น...

เป็นไปไม่ได้...มันจะเป็นแบบนั้นได้ยังไง...!

พวกเจ้าคือดีน่ากับสฟาร์ลสินะ!?

แกนซ์ดูปลอดภัยดี น่าโล่งใจจริงๆ

—ดีน่าเอ๋ย

ข้าจะไปหาอารีสก่อน แล้วจะตามไปด้วยการเทเลพอร์ตเอง

ฮะฮิ

รับทราบแล้วครับ

เป็นไปไม่ได้...เจ้า...

อารีส ข้าจะหยุดมันด้วยตัวคนเดียวเอง

—เดี๋ยวก่อน

มีคนกำลังดึงสายอยู่ข้างหลังของคุณอารีส

คนที่ไปยุยและใช้ความแค้นของเขา

มีคนอยู่

...ถ้าคุณคือคนที่ผมคิดอยู่ ก็คงไม่จำเป็นต้องพูดหรอก...

ระวังตัวไว้ล่ะ

พูดกับใครอยู่

...ถึงจะอยากจะพูดแบบนั้นนะ

ข้าจะรับไว้ด้วยความขอบคุณนะ

ป่า

ตอนที่ 5 การเผชิญหน้า

เคลื่อนไหวฉับไว ระยะห่างจากศัตรูจะถูกลดลงในการเคลื่อนไหวเดียว สกิลของสไตรเดอร์

ต้นฉบับ: เปลวไฟหัว - ยาฮาโกะ มังงะ: ฮาซึกิ โทบิ

ตอนนั้นข้ายังไม่ได้ถึงเลเวลแม็กซ์เลยด้วยซ้ำ

ครั้งแรกที่ข้าได้พบกับอารีสคือเมื่อไหร่กันนะ

เป็นตอนที่เพิ่งจะกลายเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรได้ไม่นาน

ในเวลานั้นเอง ข้าก็ได้มาเจอเจ้าตัวนี้โดยบังเอิญ

ตอนนั้นข้ากำลังลังเลว่าจะเลือกสัตว์อสูรตัวแรกที่จะได้มาเป็นอะไรดี

แกะสายรุ้ง

ในเกมก็มีอยู่แค่ตัวเดียวเท่านั้น สัตว์อสูรที่หายากสุดๆ

เจ้าตัวนั้นไม่หนีไปไหนด้วยเหตุผลบางอย่าง

ตอนที่คิดว่ามันจะโจมตีแล้วก็คิดว่ามันจะแรงๆ แต่กลับไม่มีพลังเลยสักนิด

พูดตรงๆ เลยนะ แกะตัวอ่อนแอ

ถึงอย่างนั้น ข้าก็...ลองจับเจ้าตัวนั้นมาดูแบบคร่าวๆ น่ะ

ถึงแม้จะเป็นความอ่อนแอที่ทำให้รู้สึกกังวล แต่ก็เป็นมอนสเตอร์ตัวแรกเลยนะ

แน่นอนว่ามันก็ผูกพันไปแล้ว

ถ้ามันเป็นมอนสเตอร์ที่อ่อนแอ

ข้าจะทำให้มันกลายเป็นที่แข็งแกร่งที่สุดให้ดูเลย!

ท้ายที่สุดแล้ว อารีสก็แข็งแกร่งขึ้นราวกับว่าความอ่อนแอเดิมนั้นเป็นเรื่องโกหก

แม้กระทั่งหลังจากที่ข้าไปถึงเลเวล 1000 มันก็ยังช่วยข้ามาหลายครั้ง

เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น อารีสก็เป็นคนที่อยู่กับข้ามานานที่สุดเลยล่ะ

...อารีสคนนั้นน่ะ

...แกะตัวนั้นที่ร้องไห้เนี่ยนะ

แกะที่ร้องไห้เหรอ?

เรื่องแบบนั้นข้าไม่รู้ซะหน่อย

ตอนที่มาถึงโลกนี้ครั้งแรกก็เป็นแบบนั้น

...ไม่สิ

ข้ารู้

ความทรงจำที่ไม่รู้จักไหลเข้ามาแบบนี้

บางทีนี่อาจจะเป็น...

ร่างกายนี้...ความทรงจำของ "ลูฟัส"

หมายความว่าความทรงจำของข้ากับลูฟัสมันปนกันเหรอ?

ข้าไม่รู้ แต่ความทรงจำของลูฟัสรู้จักเจ้าคนนั้น

ถ้างั้นก็ไม่จำเป็นต้องลังเลแล้วล่ะ

ความตั้งใจของข้ากับลูฟัสมันตรงกันแล้ว

...เป็นใครกัน

ดะ...!

อ่า พูดได้นี่นา

อะไรกัน อารีส นายพูดได้แล้วเหรอเนี่ย

ซึซ...

...ข้าจะตอบคำถามนั้นให้เอง

แรงกดดันนี่...!

--------------------

ไม่น่าเชื่อเลย

แกนี่...

คุณนี่...

คุณลูฟัส...!

ลู

ดะ...

คุณลูฟัส

เสียแล้ว...

ตอนนี้กลายเป็นแบบนี้แล้วเหรอ...!!

ต้องเสียแล้ว...!

ข้าคือลูฟัส มาฟาร์ลตัวจริงอย่างไม่ต้องสงสัย

...เงียบไปเลย

ดีน่า ถอยไป

ข้าไม่ใช่ภาพลวงตาหรือความฝันนะ

หายไปซะ ไอ้ภาพลวงตานี่!!

ถ้ายังไม่เชื่อจริงๆ ล่ะก็

ค่ะ! ขอให้โชคดีนะคะ

---ก็ว่ากันแบบนั้นเถอะ

ลองพิสูจน์ด้วยร่างกายดูไหมล่ะ?

เข้ามาเลยสิ อารีส

ลองมาพิสูจน์ด้วยตัวข้าดูสิว่าแกพัฒนาไปได้ถึงไหนใน 200 ปี

และในขณะเดียวกันก็จงรับรู้ไว้ด้วย

ว่าข้าที่อยู่ตรงนี้ตอนนี้คือตัวข้าเองอย่างไม่ต้องสงสัย!

กู่ววว

...ความรู้สึกตื่นเต้นนี้

ข้าตอนนี้

สามารถต่อสู้

แบบปกติได้แล้ว

มาถึงโลกนี้ก็รู้สึก

ตื่นเต้นอย่างแน่นอนเลย

หัวใจมันเต้นแรงเลย

ฟุ...

น่ารักจังเลยนะ

โฮ่!

ตาต่อไป อารีส

ไม่ต้องเกรงใจหรอก

มาให้สุดแรงเลย!

เชซ่า

...อย่างนั้นเหรอ

เปลวไฟนั่นคือพลังสูงสุดสินะ

...น่าสนใจ!

เข้ามาเลยสิ อารีส!

ข้าจะรับมันทั้งหมดด้วยพลังทั้งหมดของข้าเองให้ดูเลย!

---ก็ว่ากันแบบนั้นเถอะ...

จะลูบให้สักหน่อยดีไหมนะ

200 ปีเลยนะ

ยังไม่พอ!

ถึงอย่างนี้แล้วยังไม่เชื่อข้าอีกเหรอ?

อารีส

อึก...

ความคิดของข้ากับลูฟัสตรงกัน

ไอ้หมอนี่ที่เลือดขึ้นสมองไปแล้วนี่

จะต่อยให้กระเด็นไปเลย

จากนั้นก็

เหมือนกับครั้งนั้น

...อารีส

แค่เอื้อมมือออกไปอีกนิดก็พอ

มากับข้าเถอะ

(

อึก...

ยังจะทำอีกเหรอ

นี่มันต้องเอาใจใส่ให้มากกว่านี้หน่อยนะ...

ห๊ะ อะไรน่ะ!?

จากบนฟ้ามีผู้หญิง (??) ลงมา...

♡

อึก!?

มีน้ำมูกติดอยู่เหรอ!?

อา ไม่ร้องนะ ไม่ร้องนะ

ก็เพราะว่า...

ก็เพราะว่า...

อึก... อึก...

เส้นผมที่ส่องประกายสีรุ้ง...

เห้ก!

เป็นไปไม่ได้...

สวึบ

อูววว...

อารีส...สินะ!?

ตอนต่อไปจะอัปเดตวันที่ 11/7 (วันอังคาร) นะ