ตอน 112.5: Chapter 112.5

มังงะ 8 คุณโทโจ ชิกะ

ต้นฉบับ 8 คุณคารุอิ・เซร่า

ต้นแบบตัวละคร 8 ชิโนสึกิ ชิโนบุ

ตอนที่ยังเล็กๆ ครั้งแรกที่ฉันก็สูญเสียบ้านไป

ชานชาลาไหม้เกรียมเป็นสีดำสนิทเหมือนเปลวไฟเลยล่ะ

ห้องทำงานของพ่อที่ชอบงีบหลับ

แปลงดอกคาโมมายล์ที่แม่เคยทะนุถนอม

น้องสาวตัวน้อยที่ยังยืนไม่ค่อยไหว

ก็กลายเป็นก้อนสีดำสนิทไปแล้ว

โชคดีที่สายสัมพันธ์ในตระกูลเราแข็งแกร่ง

พวกเขาก็รีบมารวมตัวกันเพื่อปรึกษาหารือ

ถูกจุดไฟเหรอ? แน่ใจเหรอ

พวกพรรคพวกนั่นแหละ คงจะคิดจะล่าแม่มดสินะ

บ้านของอีวานน่ะเป็นนักเวทย์มาสามชั่วอายุคนแล้ว เลยถูกจับตามองไง

ดูเหมือนว่าระบอบการปกครองใหม่จะไม่ยอมรับการมีอยู่ของเวทมนตร์

ที่จริงแล้วลูกคนสุดท้องของเรามีปฏิกิริยาของพลังเวท...

พ่อของฉันก็เป็นคนมีพลังเวทเหมือนกันนะ

ถ้าถูกมองว่าสายเลือดเราเข้มข้นล่ะก็

ทั้งตระกูลเราจะต้องตกเป็นเป้าแน่เลย

ถึงแม้จะดูเหมือนว่าบรรพบุรุษของพวกเราจะตั้งรกรากที่นี่เพื่อแสวงหาดินแดนอันสงบสุข

แต่พวกเรานั้นเป็นตระกูลที่มาจากทางจักรวรรดิ

มอสโกนะ

ไม่สิ ขอออกจากประเทศนี้เถอะ

แล้วฉันก็

สูญเสียบ้านเกิดไป

ทั้งบรรยากาศของเมืองมอสโก

เสียงล้อที่วิ่งบนหินปูถนน

อากาศอันเงียบสงบที่ถูกห่อหุ้มด้วยหมอกยามเช้า

กลิ่นของตะเกียงแก๊สที่เรียงรายตามถนน

ขนมปังบูเทลบรอดของร้านเบเกอรี่ตรงหัวมุม

ก็ชอบเหมือนกันนะ

แต่ว่ามันก็

อยู่กับครอบครัวนี่นา

ลาก่อนมอสโก

ไม่มีความอาลัย

รออยู่ คุณวีชา

พลังเวทของคุณนี่มันเหนือกว่าคนอื่นจริงๆ นะ

พวกที่มีสัญชาตญาณนี่จะสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานจิ๊บๆ ที่รั่วไหลออกมาน่ะ

จะร่ายมนตร์ให้เลย

พอคิดดูแล้ว คุณย่าของพวกเราน่ะ

ใช้เวทมนตร์ที่ค่อนข้างสูงโดยที่ไม่ต้องใช้ลูกแก้วคำนวณเลยนะ

ที่เดินทางมาถึงได้โดยที่ทุกอย่างราบรื่นทั้งๆ ที่ต้องเดินบนเส้นด้ายได้ก็เพราะว่า

มีทั้งเวทมนตร์ของคุณย่าและคำชี้แนะจากญาติที่อยู่ทางฝั่งจักรวรรดิไงล่ะ

จักรวรรดิเป็นรัฐเกิดใหม่ แล้วก็เกิดความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ ขึ้นเป็นระยะๆ บริเวณชายแดนของประเทศนั่นแหละ

บางครั้งก็ต้องเดินทางผ่านพื้นที่แบบนั้น ทำให้ได้รู้ถึงความน่ากลัวของเสียงปืนตั้งแต่ตอนเด็ก

ครั้งหนึ่ง ก็มีกระสุนปืนใหญ่พุ่งมา

แล้วฉันก็โดนเศษกระสุนสาดใส่ทั่วตัวจนพ่อกับแม่เสียชีวิตไป

ได้ยินมาว่ากลุ่มประเทศเล็กๆ บางแห่งก็ยังไม่ยอมรับการถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิอยู่เลย

ถึงแม้จะมาลี้ภัยที่นั่นแล้วก็ตาม

มันก็คงจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากอีกครั้งกระมัง?

ฉันได้พบปะกับคนที่อยู่ในสถานการณ์คล้ายๆ กันบ่อยๆ เลยนะ

ผู้อพยพ นักโทษ

ทหารที่บาดเจ็บ

คนที่สูญเสียบ้านเกิดเพราะสงคราม

คนที่สูญเสียครอบครัว

คนที่สูญเสียชีวิตไป

การช่วยเหลือซึ่งกันและกันแม้แต่กับคนที่ไม่รู้จักก็เป็นเรื่องสำคัญนะ

คุณวิーชา คุณช่วยเปลี่ยนผ้าพันแผลให้คนนี้หน่อย แล้วช่วยอุ้มเด็กน้อยให้ด้วยนะ

ค่ะ คุณป้า

ดีมาก...

ทำให้นึกถึงน้องสาวขึ้นมาเลยแฮะ

ชีวิตของคุณก็ลำบากเหมือนกันนะ

คุณควรจะไปหาหมอที่เมืองใหญ่ๆ นะ

ถ้ามีกระสุนปืนฝังอยู่ที่ไหล่กับท้องแบบนี้ คงอยู่ได้ไม่นานหรอก

ขอบคุณมากค่ะ จะทำตามนั้นเลยค่ะ...

อย่างน้อยก็ขอฝากเด็กคนนั้นไว้ที่ที่ปลอดภัยสักแห่งก่อน...

พวกเราตระกูลก็ใช้รถไฟเดินทางมาสองสัปดาห์

เดินเท้าอีกสามวันก็ไปถึงหมู่บ้านของญาติห่างๆ

ญาติที่ยังอยู่ในสหพันธ์ลูซี่

ก็มีแผนว่าจะทยอยย้ายมาทางนี้

การที่เราทิ้งฐานชีวิตมาน่ะ

ดูเหมือนว่าจะเป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่สำหรับผู้ใหญ่

คนที่รู้สึกไม่พอใจ หรือคนที่ยังไม่ชินกับชีวิตในชนบท

ก็ขึ้นรถไฟมุ่งหน้าสู่ตัวเมืองต่อไป

—รถยนต์นี่นา

กองทัพจักรวรรดิเหรอ?

การลี้ภัยของพวกคุณน่ะ

จักรวรรดิยินดีรับไว้ด้วยความเต็มใจเลยล่ะ

ชุดเครื่องแบบของกองทัพจักรวรรดิช่วงนี้ยังคงมีร่องรอยมาจากยุคของเจ้าชายผู้ปกครองอยู่นะ

จักรวรรดิ...นี่นา

ก็รู้กันอยู่แล้วนี่ครับว่าแถวนี้ยังคงเป็นพื้นที่พิพาทกับประเทศไหนสักประเทศใช่ไหมครับ?

ก็เลยมาไล่ให้ย้ายออกเพราะมันเป็นอุปสรรคต่อสงครามไม่ใช่เหรอ?

ไม่ๆ ไม่ถึงขนาดนั้นเลยครับ

อะไรกัน พวกคุณน่ะ

ถ้าพวกคุณจะมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่ในฐานะพลเมืองขององค์จักรพรรดิ...อย่างนั้นเหรอ

ไม่ต้องกังวลเลยครับ

เพราะที่นี่มันจะเป็นดินแดนของจักรวรรดิแล้วนี่ครับ

วิธีการพูดกับท่าทางนั้นสุภาพดีนะ

แต่จำนวนของพวกเขาก็บ่งบอกว่าเราไม่มีสิทธิ์เลือกเลย

ใช่แล้ว งั้นเราจะมอบปศุสัตว์ให้เถอะ

ก็ได้ค่ะ ปศุสัตว์

แถวทุ่งหญ้าแถวนี้เหมาะสำหรับปศุสัตว์เลยล่ะ

การที่คุณพูดด้วยความเมตตาเนี่ย

มันก็เห็นได้จากสีหน้าของคุณนะ

แต่พวกเรากลับตีความไปในความหมายอื่นเสียแล้วล่ะ