ตอน 13: Chapter 13

สมรภูมิที่กองทัพที่ไม่มีอำนาจทางอากาศถูกกำลังรบทางอากาศเข้าโจมตี

ถึงจะเป็นเกมฝ่ายเดียวก็ดี

ประเด็นสำคัญของสงครามในมิตินี้มันเรียบง่ายชัดเจน

ก็แค่ตัดหัวพวกมันทิ้งไปก็พอ

แล้วค่อยเปลี่ยนไปเข้าสู่ปฏิบัติการกวาดล้าง

น้ำ

ถ้าพัดเศษศัตรูที่เหลือให้แตกเป็นผุยผงก็จบสิ้นแล้วล่ะ

ทุกคน!ตามฉันมาเลย!!

ปฏิบัติการดากิอา ครั้งที่ ๒

บทที่สิบสาม

ตามฉันมาเลย!

จะ...ะ!!

ศัตรูบุกแล้ว!

กรี๊ดดดดดดดดดด!!

อ๊ากกก!!

หมวด! ยิงเป็นชุดสามนัด!

ยิงเลย!

รีบเตรียมเกลือให้ไว!

ยิงสวนไป!

!!

ฮะ!!

จะให้การยิงแบบกระจายๆ มันจะทะลวงเกราะของนักเวทย์ได้ยังไงกัน

สมรภูมิที่แม้แต่เสียงปืนกลหนักก็ยังไม่ได้ยิน

สำหรับทหารราบแล้ว มันคือสมรภูมิป้องกันภัยทางอากาศที่โหดร้าย

สำหรับคนที่บินอยู่บนฟ้าแล้ว มันคือสมรภูมิที่ง่ายดายเลยนะ

การตอบสนองของกองทัพดากิอานี่มันช้าเกินไป

ถึงทุกคนในหมวด รายงานสถานการณ์

ราบรื่นดีครับ คุณผู้พัน

เรียกได้ว่าเป็นการฝึกซ้อมด้วยกระสุนจริงจริงๆ นะครับ

ไม่มีปัญหาอะไรครับ

เรื่องแปลกนะ

ไม่ใช่ว่าพวกเรากำลังถูกโจมตีอยู่เหรอ?

ช่างน่าประหลาดจริงๆ เลยนะครับ

หรือว่าคุณจะเข้าใจผิดไปว่าแค่โดนโจมตีแล้วจะไม่ถูกตอบโต้รึไง?

พวกนี้เป็นพวกที่น่าปวดหัวจริง ๆ

ว่าแต่ นั่นมันอะไรน่ะ

พวกนั้นกำลังทำอะไรกัน

—เป็นอาการตื่นตระหนกเหรอครับ

จริงอยู่ว่าการถูกโดดเดี่ยวในสนามรบมันน่ากลัว แต่ว่า...

ดูเหมือนว่าคนที่เป็นผู้บัญชาการจะเข้ากลุ่มเป็นตัวอย่างนะ...

เป็นรูปสี่เหลี่ยมเหรอ?

...นั่นไม่ใช่อาการตื่นตระหนก แต่เป็นรูปขบวนพางจินไม่ใช่หรือครับ

ผะ...ฟางจินเหรอครับ หมายถึงรูปขบวนพางจินอันนั้นเหรอครับ?

ฟางจิน

ส่วนใหญ่จะเป็นการจัดรูปขบวนป้องกันการบุกทะลวงของทหารม้า โดยจัดเป็นสี่เหลี่ยมสองแถว แถวหน้าจะคุกเข่าและตั้งเป็นแนวหอกด้วยดาบปลายปืน เพื่อหยุดยั้งขาของม้า ส่วนแถวหลังจะยิงสนับสนุน เป็นรูปขบวนที่ไม่มีจุดบอด (แม้จะเป็นบนระนาบ

ไม่จริงน่า... นี่มันไม่ใช่ยุคของทหารม้าแล้วเหรอครับ

ไม่สิ มันก็เกินยุคมากไปหน่อยไหมล่ะ

มันไม่ใช่ความผิดพลาดอะไรบางอย่างหรอกเหรอ?

อาจเป็นยุทธวิธีใหม่ หรือเทคโนโลยีที่มหาอำนาจอื่นมอบให้ก็ได้

ลองโจมตีไปทีเดียวแล้วดูสถานการณ์ไหม?

คุณผู้พันครับ หมวดของร้อยโทไวส์!