ตอน 44: Chapter 44

สงครามเด็กสาว

ไม่ว่ายังไง เราก็จะหาหนทางสู่ชัยชนะให้เจอ

ถ้าไม่มีทาง ก็จะเปิดทางนั้นให้ดูเลย

เปิดออกสิ โก

วันที่ยี่สิบเอ็ดพฤษภาคม ปีหนึ่งเก้าสองห้า

ห้องอาหารกองทัพจักรวรรดิ กรมเสนาธิการทหารบกที่หนึ่ง ห้องสามสิบ

ซีทูอา

รูดอล์ฟ

ท่านลอร์ดก็ออกมาสูดลมยามค่ำเหรอ?

เปล่า

เพิ่งจะออกมาจากซูโลโกะน่ารังเกียจนั่นเอง

ถึงจะเรียกว่าโรงอาหารประจำสมรภูมิก็พูดได้ดีเหมือนกันนะ

สหายเอ๋ย เครื่องปรุงชั้นยอดที่สุดก็คือการยอมแพ้

สำหรับปากของข้าน่ะมันไม่ถูกเลย

นี่มันใครกันเนี่ย

ไอ้คนไม่รู้จักกาลเทศะที่มาอวดอ้างว่าเป็นโรงอาหารประจำสมรภูมิน่ะ

ครัวนี่

แถมยังอ้างชื่อเล่นแล้วยังยอมแพ้เรื่องการปรับปรุงเมนูอีกด้วยนะเนี่ย

คนที่ตั้งชื่อคือพันตรีเดเกรชาฟนะ

การโจมตีแบบแทรกซึมก็เป็นกลยุทธ์ประจำของพันตรีคนนั้นสินะ

ท้องไส้ไม่เป็นไรนะ?

อืม

พวกเด็กสาวนั่นนี่น่าปวดหัวจริงๆ เลยนะ

แต่ถ้าเป็นพวกเดียวกันก็สบายใจขึ้นเยอะเลย

ถ้าเป็นพันตรีเดเกรชาฟแล้วน่าจะทำได้อยู่แล้วล่ะ

แผนปฏิบัติการก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นเลยนะ

เรื่องนั้นน่ะนะ ที่ไปดูมาเมื่อวันก่อนน่ะ

นึกว่าเป็นของจัดแสดงในงานมหกรรมเลยเชียว

เป็นความคิดที่ดีมากเลยนะ คราวหน้าลองจัดงานมหกรรมที่เมืองหลวงดูสิ

ในฐานะอาวุธที่นำพาจักรวรรดิไปสู่ชัยชนะ

—สินะ

สงครามที่ใช้ของแบบนั้นนี่ ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

เทคโนโลยีมันก็ก้าวหน้าไปเรื่อยๆ น่ะ แต่ว่า

ไอ้ตัวนั้นมันก้าวกระโดดไปไกลเกินไป จนรู้สึกว่ามันเข้าใจยาก

ไม่จำเป็นต้องคิดให้ซับซ้อนขนาดนั้นหรอก

สรุปก็คือปืนใหญ่ขนาดมหึมานั่นแหละ

ที่สามารถทะลุแนวหน้า แล้วยิงเข้าใส่กองบัญชาการของศัตรูจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ได้

มันก็เป็นแค่ยุทธวิธีแบบเก่าๆ ที่เรียบง่ายเท่านั้นเอง

แต่ถึงจะเตรียมการได้มากมายขนาดนั้นก็ไม่ธรรมดาจริงๆ นะ

ได้ยินว่าเป็นการนำแผนการยิงระเบิดข้ามช่องแคบของสมาพันธ์เลกาโดเนียมาปรับใช้ด้วย

แต่นั่นยังไม่หมดแค่นั้นนะ

แม้ว่าจะต้องทุ่มค่าใช้จ่ายในการรบมหาศาลไปก็ตาม...

ทันทีที่เอ่ยถึงชื่อ "ไฮริน"

ทั้งผู้มีอิทธิพลและปราชญ์

คริสตจักรแห่งรัฐ

สมาคมทหารผ่านศึก

แม้แต่พวกข้าราชการระดับสูงของราชวงศ์ก็ยังใจกว้างจนยอมควักกระเป๋าซื้อพันธบัตรสงครามเลยล่ะ

พันตรีเดเกรชาฟนี่ได้รับแรงสนับสนุนอยู่ตลอดเวลาจริงๆ

มั่นใจว่ากระสุนปืนใหญ่ของเขาต้องยิงได้ดีแน่ๆ เลยล่ะ

ปฏิบัติการ "ความหวาดหวั่นและความเคารพ" เข้าสู่ช่วงนับถอยหลังแล้ว

ถ้าถอนกำลังไปข้างหน้าได้ จักรวรรดิก็จะคว้าชัยชนะมาได้

จะสำเร็จไหมนะ

ถึงจะสำเร็จก็เถอะนะ

ดูเหมือนจะหนีออกจากห้องอาหารได้แล้วนะ

อะไรนะ?

จริงๆ แล้วมันไม่ยอมลงคอเลยล่ะ

ไม่นึกเลย

ดูเหมือนว่าจะประหม่าสินะ

เข้าใจแล้ว

หึ

พูดได้ดีนี่นะ เรื่องความประหม่าน่ะ

ซีทูอา

ข้าคิดว่าเธอเป็นพวกที่ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนั้นซะอีกนะ

ก็เหมือนกันนั่นแหละ

ตัวเธอเองนั่นแหละที่หนีมาด้วยเหตุผลเดียวกันไม่ใช่เหรอ?

ว่ารูดอล์ฟคนนี้หนีหน้าศัตรูอย่างนั้นรึ?

ถ้าต้องถูกกล่าวหาแบบนั้น ตายเสียยังจะดีกว่าอีกนะ

สมกับเป็นปฏิบัติการใหญ่ที่เดิมพันด้วยชะตากรรมของประเทศชาติเลยจริงๆ

ถ้าสิ่งนี้ไม่สำเร็จ ทุกอย่างก็จะล้มเหลวหมดเลย

ถึงอย่างนั้นก็ตาม

ถ้าไม่เดินหน้าไปข้างหน้า จักรวรรดิก็ไม่มีทางรอดแล้ว

ไม่สิ ทางเดียวคือต้องเดินหน้าเท่านั้น

ถ้าเป็นเช่นนั้น สิ่งที่เราทำได้ก็คือการถอนกำลังไปข้างหน้าเท่านั้นเอง

ไปให้ไกลกว่านี้อีก

ให้ไกลกว่านี้อีก

จะเปิดเส้นทางให้แก่มาตุภูมิให้ดูเลย

โอ้ มาตุภูมิเอ๋ย ในอนาคตของท่าน

เราได้สาบานไว้แล้วว่าจะเปิดเส้นทางให้

—สหายเอ๋ย