ตอน 76.2: Chapter 76.2

มังงะ ๘ คุณโทโจ ชิกะ ผู้ประพันธ์ ๘ คุณคัลโล เซน ตัวละครต้นแบบ ๘ คุณชิโนะซึกิ ชิโนบุ

สงคราม...

พวกแกทำอะไรกันอยู่!

พวกแกอยู่ในเครื่องขนส่งที่เสียงดังและสั่นสะเทือนแบบนี้! กำลังตรวจเช็คอุปกรณ์อยู่ ดังนั้นการประชุมสภาอาวุโสของพวกเราเลยไม่ได้ยินอยู่หรอก!

ถ้าเข้าใจแล้วก็รีบกลับไปทำงานที่มือของแกซะ!

รับทราบครับ ท่านรองผู้บังคับกองร้อย!!

เสียงของพวกคุณไม่ดังมาถึงเลยครับ จะกลับไปตรวจเช็คอุปกรณ์เดี๋ยวนี้ครับ!

ขออนุญาตนะครับ ท่านพันตรีเดกเรชอฟ

มันยังอยู่ในขั้นของการคาดเดาอยู่เลยครับ

ถ้าพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่ถูกระบุออกมาแล้ว... ก็เป็นแค่สมมติฐานเท่านั้นครับ

ยังไม่ได้รับการยืนยันแน่ชัดว่าสหพันธ์ลูซีจะเข้าร่วมสงครามนะ

ประการแรก สหพันธ์ลูซี

มันไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำสงครามกับจักรวรรดิในจังหวะเวลานี้เลยไม่ใช่หรือครับ

ถูกแล้วครับ ร้อยเอกไวส์...

คุณพูดถูก

ผมเข้าใจได้ว่าสหพันธ์ลูซีต้องการพื้นที่พิพาทกับจักรวรรดิ

ถ้าเป็นเช่นนั้น ช่วงที่สาธารณรัฐฟร็องซัวกำลังรุกแนวรบไรน์น่าจะเป็นโอกาสทองที่สุด

ใช่

ถ้าคิดตามหลักเหตุผลแล้ว นั่นคือโอกาสที่ใหญ่ที่สุดเลยล่ะ

ในสถานการณ์ที่แนวรบทุกแนวเริ่มเข้าสู่ภาวะสงบ

และกองกำลังหลักของกองทัพจักรวรรดิได้กลับสู่ประเทศแล้ว

ข้าเองก็คิดไม่ออกว่ามีเหตุผลอะไรที่จะต้องเริ่มสงคราม

คุณไวส์ คุณนี่เป็นคนที่มีสามัญสำนึกที่ยอดเยี่ยมจริงๆ นะ

ที่เคยคิดว่าคุณเป็นคนโง่ๆ ในคู่มือก็เป็นเรื่องของเมื่อก่อนแล้วล่ะ

เป็นคนทำงานที่จริงจังดีนะ

มันเป็นการแสดงแสนยานุภาพบางอย่าง หรือว่า

เป็นการข่มขู่ทางการทูตอะไรสักอย่างหรือเปล่าครับ?

ข้าเองก็อยากจะคิดแบบนั้นเหมือนกันนะ

เพราะอยู่ในมุมมองที่มองภาพรวมของประวัติศาสตร์ เลยพอจะเข้าใจได้บางอย่าง

จนถึงตอนนี้ สงครามมากมายในประวัติศาสตร์มนุษย์มันเริ่มต้นขึ้นมาได้อย่างไรกันนะ?

ถ้าเราไปค้นคว้าจากตำราประวัติศาสตร์เกี่ยวกับลำดับเหตุการณ์เหล่านั้น

ส่วนใหญ่แล้วมันก็เป็นความโง่เขลาที่เกิดจากการพ่ายแพ้ของเหตุผลเพราะความเฉื่อยชาและแรงกระตุ้นที่ไร้สาระนั่นแหละ

ยกตัวอย่างให้ดูนะ

เสียงร้องของจระเข้ที่มารบกวนการงีบหลับ จนเกิดเป็นสงคราม

สงครามที่เกิดจากบทความสุดโต่งเพื่อยอดขายหนังสือพิมพ์

สงครามที่เกิดจากความไม่พอใจกับผลการแข่งขันฟุตบอล

สงครามที่เกิดจากการขโมยถังน้ำ

สงครามที่เกิดจากการที่สัตว์เลี้ยงไปทำลายพืชผลในไร่นา

ไปช่วยประเทศที่เป็นมิตร แต่สงครามมันจบไปแล้ว

แล้วก็กลับไม่ได้ถ้าไม่มีผลงานอะไร เลยไปหาเรื่องประเทศที่เป็นมิตรนั้น จนเกิดเป็นสงคราม...

ยกมาพูดก็ไม่มีที่สิ้นสุดเลย

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลไหน การนำชีวิตของทหารหลายพันหลายหมื่นคนมาชั่งน้ำหนักมันก็ดูไร้สาระจริงๆ

เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของสงครามนั้น เมื่อมองย้อนกลับไปในภายหลังแล้ว มันเริ่มต้นด้วยเหตุผลที่โคตรจะไร้สาระเลย

และอีกสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือ

ก็เป็นเหตุผลที่แม้แต่คนในยุคนั้นก็ยังต้องถึงกับอ้าปากค้าง

แต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่ต้องทำแล้ว

ก็ไม่มีทางอื่นนอกจากต้องพยายามให้ดีที่สุดในบรรดาสิ่งเหล่านั้น

คาดการณ์สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดไว้

จะลงไปในสมมติฐานของการรบจริงแล้วนะ

ท่านพันตรีเดกเรชอฟ...!

ภารกิจแทรกซึมเข้าเขตศัตรูอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อยืนยันการเปิดฉากสงคราม ก็จะเริ่มโจมตีทันที

ขอตรวจสอบอีกครั้งนะ คำสั่งจากกองเสนาธิการกลางของกองทัพจักรวรรดิอย่างเป็นทางการคือการแทรกซึมและลาดตระเวนในแดนศัตรู

แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันก็ไม่ต่างอะไรกับคำสั่งเตรียมการโจมตีเลยนี่นา

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเปิดฉากสงคราม

พวกเราก็ต้องตัดสินใจและลงมือด้วยตัวเอง

ต้องเตรียมใจให้พร้อมไว้แล้วล่ะ

เอาล่ะ คุณไวส์

ถ้าไม่มีข้อโต้แย้งอะไร ก็อยากให้คุณไปอธิบายสถานการณ์ให้หน่วยทราบหน่อย

เป็นผมเองครับ

น่าเสียดายนะ คุณไวส์

ลองดูร่างกายของผมให้ดีสิ

คุณก็รู้ว่าเสียงมันออกมาไม่ค่อยได้ใช่ไหมล่ะ?

ในห้องโดยสารที่วุ่นวายแบบนี้...

นี่เป็นสิ่งที่ไม่ได้สังเกตเลย ขออภัยด้วยครับ ท่านพันตรีเดกเรชอฟ

อยากให้คุณไวส์ไม่ใส่ใจ

คงจะรบกวนคุณแล้วสินะ

ถึงเวลาแบบนี้คุณก็เป็นที่พึ่งได้เสมอ

ถ้าฝากคุณไว้ได้ก็คงจะดีใจแล้วล่ะ

แน่นอนอยู่แล้วครับ

ตามปกติแล้วควรจะเป็นผมที่เสนอเองครับ

ก็หวังว่าคุณจะเมตตาให้อภัยด้วยนะครับ

เวลาที่ต้องฝากงานให้ลูกน้อง

การจะทำให้พวกเขามีแรงจูงใจในการทำงานเป็นเรื่องสำคัญที่สุด

เพราะมันคุ้มค่าที่สุดในการทำให้พวกเขาทำงานออกมาได้ดี

ผู้ที่ดำรงตำแหน่งผู้จัดการในสังคมต่างๆ อยากให้ลองนำไปเป็นแนวทางดูนะครับ