ตอนที่ 105

ฉันคือทายาทคนที่ 10 แห่งตระกูลสไปรย์แห่งโยซากุ (Yozakura) แห่งคุโรบิ

งานอดิเรกช่วงนี้ของฉันก็คือ

ความตั้งใจอันแน่วแน่...!?

การลดน้ำหนัก

แพ้ไม่ได้นะ!!!

※คัตสึว่า

จุดเริ่มต้นมันเป็นเรื่องเล็กน้อยน่ะ

เอ่อ วันนี้มีกำหนดการว่า...

คือการตรวจผลิตภัณฑ์ของบริษัทผลิตปืน "โดนปาจิ" กับ

การทานอาหารกับสมาคมป้องกันประเทศ "งะเอะ" น่ะ

วันนี้เบาๆ นะ ขอบคุณนะ

อ๊ะ?

เสื้อมันคับไปนะ สงสัยมันหดรึเปล่านะ

เป็นความผิดพลาดของร้านซักรีดรึเปล่านะคะ แจ็คเก็ตของท่านเป็นยังไงบ้างคะ

ขอบคุณค่ะ

ฟุฟุฟุฟุ

ปิหนุนุหนุหนุ

●●●●●

คุโรบิ~

คุณไอ

ดูสิ! นิได้รับโบว์ผูกให้ด้วย!!

เอ๊ะ?

ก็เก่า

ด้วยนะ

พุงของคุโรบิ

พูนิรานี่!!

นุ่มจังเลย ♡

ก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้เรื่องนะ

ชอบกินแบบคนปกติแหละ

เพื่อความปลอดภัยเลยค่อนข้างจะชอบเก็บตัวอยู่บ้าน

การเดินทางก็มีบ่อย ไม่ว่าจะด้วยรถหรือเครื่องบิน หรือเวลาทานข้าวด้วยน่ะ

แล้วก็มีอะไรเล็กๆ น้อยๆ กินคู่กับการทำงานเอกสารด้วย

ถึงเป็นแบบนั้นก็เลยคิดว่าตัวเองระวังตัวอยู่แล้วนะ

ในฐานะทายาทตระกูลโยซากุ ทั้งที่ควรจะรักษาสุขภาพและรูปร่างในอุดมคติได้แล้ว

แต่ช่วงหลังๆ มานี่อาจจะมีความหย่อนยานบางอย่างอยู่

ห้ามปล่อยให้การดูแลตัวเองมันหลุดไปเด็ดขาด

ในฐานะหน้าตาของตระกูลโยซากุ

ในฐานะน้องสาวที่คอยเป็นที่พึ่ง

และที่สำคัญที่สุดก็คือ

ในฐานะภรรยาของดวงตะวัน

อยากจะเป็นแบบผู้ใหญ่

ปรับปรุงการกินและนิสัยการออกกำลังกาย

เป้าหมาย!↓

จะเคาะจิตใจและร่างกายที่อ่อนแอให้กลับมาเป็นปกติ

...น่ะนะ

ทำไม...

ทำไมกัน...

เค้กตอนทำงานนี่มันอร่อยขนาดนี้เลยเหรอ!!?

ดูเหมือนว่าฉันจะใจอ่อนกว่าที่คิดนะเนี่ย

เปิดตู้เย็นอีกแล้วโดยไม่รู้ตัว!

การชิมนี่สำคัญนี่นา!

กินด้วยกันสิ คุโรบิ!

นี่เพื่อคุณไอ...!

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ชอบเอาอะไรเข้าปากอยู่เรื่อย

อาจจะแก้เองไม่ไหวแล้วสิ...

อร่อยจัง...

เรื่องเคล็ดลับที่ไม่ต้องอ้วนนี่มันก็พูดยากนะ

เดิมทีก็กินน้อย ไม่เคยอ้วนเลย เลยไม่เข้าใจเหมือนกันนะเนี่ย

ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มจะว่าตรงไหนดีเหมือนกัน

ถามครอบครัวก็ไร้ประโยชน์หรอก คุโรบิ

ตระกูลโยซากุเนี่ย พื้นฐานการเผาผลาญกับค่าใช้จ่ายมันเพี้ยนไปหมดเลย

นิสัยการใช้ชีวิตของใครก็เอามาเป็นตัวอย่างไม่ได้เลย

เธอก็เป็นแบบนั้นแหละ กินทุกวันก็ไม่สะทกสะท้านเลยนะ

ฉันน่ะย่อยด้วยความคิดหมดเลยแหละ

เป็นความเครียดจากการตรวจจับผิดของ "การล่าคุณพ่อ" ทำให้กินเยอะกว่าปกติ 3 เท่าเลยนะ

ถึงจะบอกว่าร่างกายพังก็เถอะ เลิกเถอะน่า...

สิ่งที่ร่างกายต้องการน่ะ ก็คือสารอาหารทั้งนั้นแหละ

ชอบของแบบนี้ใช่ไหม...?

งั้นคุโรบิก็ซื่อสัตย์กับร่างกายตัวเองหน่อยสิ

นี่ๆ

ฮิฮิฮิ...

อื้อออ... การแกล้งของพี่สาว...

ใช่แล้ว คุโรบิไม่ต้องสนใจหรอก

คิโยอิจิโร่ซัง

มุ่งสู่ระดับทองคำ! มังงะของอาจารย์โกนเปย์ ฮิตสึจิ ที่คุณอ่านได้มีแค่ในวารสารโชเน็นจัมป์เท่านั้น! ขอเสียงเชียร์ด้วยนะ!!

ตัวตนของคุโรบิที่เป็นแบบที่เธอเป็นนี่แหละ น่าดึงดูดที่สุดแล้วล่ะ

นอกจากนี้ การที่สิ่งอันเป็นที่รักอย่างคุโรบิจะลดลงไปแม้แต่ 1 กรัม นั่นก็ถือเป็นความสูญเสียที่โลกทนไม่ได้เลย...

หนุ่มคนนี้ไม่เข้าใจเรื่องผู้หญิงเลยนะเนี่ย

ไม่ได้ผอมลงเพื่อพี่ชายโดยเฉพาะนะ...

ไปไกลๆ เลยนะ

น้องสาวๆ นี่เย็นชาจัง

กลับมาแล้วจ้าาา

ดวงอาทิตย์กลับมาแล้ว

เอาเป็นว่าตอนนี้ขอเป็นความลับก่อนนะ!

จะลองปรึกษาคนอื่นๆ ดูนะ!

แต่ว่าพี่น้องนี่ดูเหมือนจะไม่เข้าใจคนปกติเลยนะ...

งั้นไปกันเลย คุโรบิ

เริ่ม!!

เดี๋ยวก่อนนะ พี่ชาย...

ขยับไม่ได้...

รอ...

“ซาวาเกะ โมโมโกะ” การยิงเบาๆ ถูกดูดซับได้ทั้งหมด การระบายอากาศก็ดีเยี่ยมเลย

ขอโทษนะ เพราะคิดว่าถ้าเป็นซาวาเกะก็น่าจะผอมลงได้อย่างสนุกๆ น่ะ...

พี่ชายเร็วเกินไป ดูดีมากเลย เดินก็ขยับไม่ได้... แล้วชุดนี่ก็หนักด้วย...

ถึงจะทำให้เบาลงถึง 50kg แล้วนะ...

ขยับไม่ได้เลย...

ดีๆๆ ถ้าเป็นดีท็อกซ์นี่เป็นสูตรเด็ดของฉันเลยนะ อย่ามาหลอกลวงสิ

มอมมี่ ※คุโรโบะ

ถ้าได้ห่มด้วยแผ่นนำความร้อนและแพ็คดูแลอวัยวะทั้งสี่ในห้องอาบน้ำหินแกรนิตที่สั่งทำพิเศษนี่ แล้วคงอุณหภูมิไว้ที่ 100℃ เป็นเวลา 1 ชั่วโมงได้ล่ะก็

ก็จะกลับสู่สภาพเดิมในทันที!!

2 นาทีต่อมา

ไม่ได้ตอบกลับเลย คิดว่าตายไปแล้วซะอีก...

เกือบจะดีท็อกซ์วิญญาณแล้ว...

ไม่ได้บังคับเขาซะหน่อย

เฮ้อ ไม่ชอบเลย พี่ชายคนที่ 5 นี่มันไม่ระวังตัวจริงๆ เลยนะ

ต้องปรึกษาร่างกายตัวเองให้ดีๆ แล้วก็ต้องลดน้ำหนักแบบไม่หักโหมสิ

ขอบใจนะ ไชอคุ ดูเป็นที่พึ่งได้จังเลย

นี่คือยาที่ฉันทำมาเพื่อช่วยให้ผอมลงน่ะ

ขอโทษนะ ไชอคุ อันนั้นมันโอเคเหรอเนี่ย?

ไม่เป็นไรเลย มันเป็นส่วนผสมที่ได้จากชาสมุนไพรที่ใช้ตอนที่ฉันหดตัวน่ะ

เพราะว่ามันจะถูกดูดซึมผ่านเยื่อเมือกโดยตรง

ก็แบบนี้แหละ คือม้วนมันเป็นแผ่นกระดาษ...

มันเป็นของที่ปลอดภัยจริงๆ ใช่ไหม!?

เพราะความไม่สบายใจ เลยหยุดใช้แล้วล่ะ

จึน... จึน

เหนื่อยเหรอเนี่ย... ตัวมันหนักจัง...

ไม่สิ อาจจะเป็นน้ำหนักจริงๆ เลย

เอ๊ะ? โกลิอัทไม่อยู่แฮะ...

อรุณสวัสดิ์ คุโรบิ

ทาไย!??

เป็นอะไรไปเนี่ย มาเช้าขนาดนี้...

ได้ยินว่าช่วงนี้คุโรบิวิ่งออกกำลังกาย เลยอยากจะไปพร้อมกันจ้ะ

จังหวะเป็นไงบ้าง คุโรบิ?

ชื่อ

อื้อ พอดีเลยนะ

ตั้ก

ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ ไทโย

ก็รู้เรื่องไดเอทของฉันนี่นา

เอ๊ะ!?

มันเห็นอยู่บนหน้าเลย

แหม... ไอ้...

ฮ่าๆๆ...

แต๊ก

อืม

ขอโทษนะ ถึงจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ก็เก็บไว้ทำเป็นปิดบังซะงั้น...

มันเป็นเรื่องสำคัญสำหรับคุโรบิสินะ

ถ้าคุโรบิตัดสินใจว่าจะพยายาม ฉันก็อยากจะให้กำลังใจนะ

เอาเป็นว่าก็นั่งเฝ้ามองอยู่เฉยๆ น่ะ

ฉันเป็นคนหยาบกระด้างนี่นา เลยไม่รู้ว่าจะทักทายยังไงดี

การจะพูดว่า "ไม่ต้องกังวลนะ" ก็น่าจะไม่ถูกสักเท่าไหร่

การจะพูดว่า "ผอมลงจังนะ" หรือ "สวยจังนะ" ถ้าคุโรบิไม่ได้คิดแบบนั้น เธอก็คงไม่ดีใจใช่ไหม

ก็เลยเป็นแบบนั้นแหละ จนกระทั่งรู้ตัวอีกที ก็คิดแต่เรื่องของคุโรบิไปตลอดเวลาแม้แต่ตอนกำลังทำภารกิจเลย

ก็เลยรู้สึกขึ้นมาจริงๆ นะ

ตอนที่กำลังคิดถึงคุโรบิเนี่ยนะ

มันสนุกที่สุดเลย

คุโรบิ!?

ขอโทษนะ สงสัยจะเหนื่อยตามจังหวะของฉันเหรอ!?

ฮะ โควะ

อืม ไม่เป็นไรๆ ไหวอยู่

ดูไม่โอเคเลยนะ ถ้าข้อเท้าเคล็ดหรือปวดท้องก็ให้กอดไว้นะ...

สบายดี

ควิ...

จริงเหรอ

ไม่เป็นไรหรอก...

นิดหน่อย...

แค่แรงขามันหมดไปเท่านั้นเอง...

...อุ้มกลับบ้านกันไหมครับ...

ป๊อปปี้

ฝากด้วยนะครับ...

หนึ่งสัปดาห์ถัดมา

ไทโย~~ ท้องคุโรบิแบนราบแล้วนะ~~!!

นี่ๆ คุณไอ!!

เอาล่ะฉลองด้วยเค้กเลย!!

ว้าวววว แม้จะมีรู้สึกผิด แต่ก็ต้านไม่ไหวเลย~!!

จะผอมได้เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?

อาจจะเป็นแค่บวมนิดหน่อยเอง เสื้อผ้ามันหดตัวด้วย

ไม่มีใครต้านสาวน้อยผู้หลงรักได้หรอก!!

ปิปิปิ...

เฮ้อ พวกเสียงดังนี่นา...

แผนปฏิบัติการ 105 จบ

แผนปฏิบัติการครั้งยิ่งใหญ่ ณ บ้านของยาซากุระ