ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ ตอนที่ 126 แปลไทย

เฮ้อ

สิ่งที่อยู่ตรงปลายมือที่ยื่นออกไปน่ะ!

โง่จริงๆ...

จึ้บ...

พี่...

สึ...

・・・・・・!?

…เอ๊ะ

ซากุระของฉันมีดอกไม้สีดำ

กำลังปกคลุมอยู่เหรอ!?

ป๊อก...

ซามะ...

หายไป...!?

จากส่วนที่ถูกคว้าไปเหรอ!?

จึ้บ...

ดอกไม้สีดำตรงที่สัมผัส

หายไปแล้ว...!

เฮ้อ

มีสิ่งหนึ่งที่แน่ชัดคือ

คนที่ช่วยคิโออิจิโร่ได้น่ะ

มุ่งสู่การเป็นนักเขียนการ์ตูนระดับทอง! มังงะของคุณกอนเปย์ ฮิทสึจิ อ่านได้เฉพาะในสัปดาห์โชเน็นจัมป์เท่านั้น! ฝากให้กำลังใจด้วยนะครับ!!

ดวงอาทิตย์

มีแค่เธอคนเดียว

ไม่น่าเชื่อจริงๆ...

พี่คิโออิจิโร่...!

●●●

จิกะ...

สึ...

อย่าเข้ามานะ

ความคิดของเธอก็เข้าใจ

จะไม่ยอมให้แม้แต่ปลายนิ้วได้แตะ

แต่ว่า

สัปดาห์โชเน็น ฉบับ ที่ 21-22 รวมเล่มพิเศษใหญ่

เอโดะที่เหล่าภูติกับมนุษย์อยู่ร่วมกันนั้น การรักษาระเบียบให้คงอยู่ก็คือ... การต่อสู้ด้วยดาบของตำรวจเอโดะ แอ็คชั่นเรื่องสั้นสี 47หน้า/ยามะราซะไคฮょう

สัปดาห์หน้า วันจันทร์ วันที่ 25 วางจำหน่าย

ปัญหาไม่ได้มีแค่พิษเท่านั้นนะ

รู้ว่าพวกมันตั้งเป้ามาที่ฉัน ผู้เป็นกำลังหลักอันดับหนึ่งของยามิซากุระ

ก็รู้ว่ามันจงใจรวมตัวกันในที่ที่เห็นได้ง่ายเพื่อล่อให้เข้ามา

ต่อให้เป็นกับดัก

ก็รู้ว่าสามารถโค่นมันลงได้

สิ่งที่มองข้ามไปเพียงอย่างเดียวก็คือ เป้าหมายที่ถูกเล็งนั้นไม่ใช่ตัวฉัน

และ

ไม่ใช่รุคิมิ หรือพี่น้องคนอื่นๆ ด้วย

ทั้งหมดเลย

ตระกูลโยซากุระในปัจจุบันนี้

ถึงบรรดาหัวหน้าตระกูลในอดีตก็

สัปดาห์โชเน็น ฉบับที่ 21-22 รวมเล่มพิเศษใหญ่

เพื่อช่วยคิโออิจิโร่ที่ถูกพิษเข้าครอบงำ โดวงอาทิตย์จะทำอะไร!? แผนการใหญ่ของบ้านคุณโยซากุระ

มุ่งเป้าความเป็นศัตรูกับ "โยซากุระ" ทั้งหมด

มี "บางสิ่ง" อยู่

สัปดาห์หน้า วันจันทร์ วันที่ 25 วางจำหน่าย

ภารกิจสุดโหด! ท้าทายการตีพิมพ์รายสัปดาห์ให้กับคุณกอนเปย์ ฮิทสึจิ! ขอส่งกำลังใจให้! ที่อยู่: ↓ เท 1018050 โตเกียว, เขตจิโยดะ, อิจิบุชิ 2-5-10 กองบรรณาธิการสัปดาห์โชเน็นจัมป์ ชูเอคิฉะ

ถ้าบอกความจริงออกไป พวกเธอก็คงจะพยายามช่วยเหลือฉันต่อไป

หรือบางที "ค" นั้นอาจจะเยียวยาฉันได้

แต่เมื่อไม่รู้ว่าอะไรซ่อนอยู่ข้างหน้า

จึงไม่สามารถคาดเดาได้

เพราะฉะนั้น

กิ่งที่เน่าเปื่อยก็จำเป็นต้องถูกตัดออกไป

เพื่อปกป้องยามิซากุระ

เส้นที่อ่อนแอเกินกว่าจะเป็นพี่ชาย

แม้จะต้องกลายเป็นเส้นที่อ่อนแอแบบนี้ก็ตาม

พี่น่ะพยายามจะปกป้องพวกเรา

คิดไปไกลมากจนเราไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำ

ดังนั้นแหละ