ตอนที่ 151

ทราซัน vs เยาโกะ & ไทโย!! แม้จะเป็นการแข่งขันระหว่างดอกที่เบ่งบานเพื่อช่วยพี่ชาย แต่ว่า—

บ้านโยซากุระ ภารกิจ: ครอบครัวโยซากุระ ปฏิบัติการมนุษย์

กอนเปย์ ฮิตสึจิ

แผนการหัวใจความทรงจำซากุระ 151.ความทรงจำของทราซัน

เห็นแล้ว!

พี่ชาย ในหัวคุณ

ในหัวที่เต็มไปด้วยความทรงจำระยิบระยับต่างๆ

ห้องลับที่มีแค่ตัวเองเท่านั้นที่เข้าไปได้

แต่สำหรับผม

คี๊...

ยัดเข้าไปในหัวของคนอื่น

แปะ...

มืดจัง...?

อย่ามายุ่งสิ น่ารำคาญ

อีกนิดเดียวก็จะกลับไปได้แล้ว

ช่วงเวลาที่มีความสุขนั่น...

ซ่า...

เก็บไว้แค่ความทรงจำที่ถูกใจพ่อ

ส่วนความทรงจำช่วงหลังถูกระบายทับดำไปจนเกลี้ยงเลย

กลไกแบบไหนกันเนี่ย...?

ความทรงจำที่ไม่อยากได้ที่สุดก็คือ

แม้แต่พ่อก็ลบมันไม่ออก

ไม่จำเรื่องวันที่เบ่งบานเป็นครั้งแรก

...แต่ว่า

กลิ่นคาวเลือดกับเสียงกรีดร้องมันยังคงติดอยู่จนถึงตอนนี้

มุ่งสู่การเป็นนักเขียนการ์ตูนระดับทอง! การ์ตูนของอาจารย์กอนเปย์ ฮิตสึจิ อ่านได้เฉพาะในรายชิ้นโชเน็นจัมป์เท่านั้น! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะครับ

การที่ไม่มีความทรงจำมันน่ากลัวเนอะ

ฉันก็เข้าใจดีเลย

...พ่อเองก็เหมือนกันเหรอ?

ฉันไม่รู้จักอดีตของตัวเองเลย

เกิดที่ไหน โตที่ไหน

ไม่สามารถนึกออกเลยสักอย่าง

เอย์ที่รับคนปริศนาแบบนี้เข้ามา

ตอนแรกก็แปลกๆ อยู่เหมือนกัน

ตอนนี้เข้าใจแล้ว

ถึงแม้ว่าทราซันจะยังไม่เข้าใจตัวเองและรักตัวเองไม่ได้

แต่ฉันรู้จักทราซันดีนะ

และรักเขาอยู่

พ่อคะ...

...น่าจะรู้ตัวให้ได้ตั้งแต่ตอนนั้นสิ

เข้าสู่ปีที่ 3ของการตีพิมพ์ ระหว่างการสำรวจความนิยมพิเศษ จัดโหวตคู่บาสโตนยอดนิยม! ดูรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์พิเศษ!!

ถ้ารู้ทันลายเซ็นของพ่อในวันนั้นล่ะก็...

ถ้าได้ฟังเรื่องของพ่อให้มากกว่านี้...

หรือได้ค้นหาอดีตของพ่อได้...!

ถ้าผมทำอะไรให้พ่อได้มากกว่านี้หน่อยล่ะ...

มิคุจิกับแม่ก็คงจะไม่เป็นแบบนั้นมั้ง...!

แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้เลยเพราะความกลัวของตัวเองน่ะ...

ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม

เพราะเอาแต่เรื่องของตัวเอง...!

ยาวจัง

เจ็บโว้ยยยยย!?

พวกเราตอนนี้อยู่ในน้ำนี่นา

เอ่อก

คุณมันก็เป็นแบบนี้ตลอดเลย!

ไม่อยากเสียเวลากับเรื่องไร้สาระอะไรมากนัก

นิ่งๆ เย็นๆ!

ไม่เข้าใจความรู้สึกโง่ๆ ของผมเลยเหรอ!!

ไม่จริงหรอกนะ ผมเข้าใจพี่ชายได้ดีเลยนะ

แม้แต่ด้านที่ซุ่มซ่าม

ด้านที่โคตรเท่เนี่ยก็ด้วย

แม้ว่าพี่ชายจะไม่จำได้

แต่ผมจำได้นะ

จุดเริ่มต้นที่พี่ชายเบ่งบานก็คือ

ผมเอง

ตอนที่ผมกำลังจะตายในการทำภารกิจคนเดียว

พี่ชายที่วิ่งมาถึงก็ตื่นขึ้น

เพื่อปกป้องผม

พี่ชาย...

อย่ามายุ่งสิ น่ารำคาญ

รอดแล้ว...

ดีจัง...!

พี่ชาย!?

ก็เพราะพี่ชายไม่อยากจำมัน เลยเก็บเป็นความลับไว้

แต่ว่า

สำหรับผมแล้ว ไม่อยากจะลืมเลย

มันเป็นความทรงจำที่สำคัญมากจริงๆ

...ลืมเรื่องแย่ๆ ไป

จมอยู่กับความทรงจำดีๆ

นั่นไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนะ

แต่ว่านะ

ด้านที่แข็งแกร่งของพี่ชาย

ด้านที่น่าสนใจ

ด้านที่อ่อนโยน

ความทรงจำของคุณน่ะเหรอ!?

มันกำลังไหลเข้ามาในหัวของผมเลย...!

ข้างในหัวของพี่ชายมันไม่ใช่แค่สีดำเฉยๆ นะ

จริงๆ แล้วมันเต็มไปด้วยความทรงจำที่ยอดเยี่ยมมากมายเลย

ถึงแม้พี่ชายจะจำไม่ได้ก็ตาม

ผมจะทำให้พี่ชายจำได้เอง

ชิโรกุจิ

อย่ามายุ่งสิ น่ารำคาญ...!

กลับมาซะ

ให้กำลังใจคุณกอนเป็ง ฮิตสึจิ อาจารย์ผู้ท้าทายภารกิจสุดโหด "การตีพิมพ์รายสัปดาห์"! ส่งถึง ↓ สำนักบรรณาธิการจัมป์รายสัปดาห์ โชเอคิฉะ 101-8050

พี่ชาย

เริ่มกลับมาแล้ว....

ถ้าเติมเต็มความทรงจำที่หายไป

ก็น่าจะคลายการสะกดจิตได้

สู้เข้าสิ พี่ชาย

ค่อยๆ จับมือเธอเบาๆ...

ปฏิบัติการครั้งใหญ่ของคุณยาซากุระ

ภารกิจ 151 สิ้นสุด