ตอนที่ 156

คุเซ็น ยุเมคอนไดร ยุทธการที่ 156 ความฝันในอำนาจ

ยินดีต้อนรับกลับนะ ดวงอาทิตย์

จับมันไว้สิ

กับทุกคน... อะไรกันเนี่ย!?

ฮิระ...

●●●●●

มือแห่งปีศาจทั้งร้อยกำลังเข้าหาครอบครัวนี้ พลังนี้มันคืออะไรกันแน่—

การเบ่งบานของฉัน

ความฝัน

นายก็เห็นด้วยใช่ไหม

ความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานไม่ได้ดำรงอยู่

ความฝันในอุดมคติ

ทุกสิ่งที่ถูกห่อหุ้มด้วยกลิ่นซากุระนี้ ล้วนอยู่ในความฝันของฉัน

ไม่มีใครต้านทานได้หรอก

พวกนายที่มีเลือดของดอกตูมอย่างนาย... ยกเว้นเพียงคนเดียวเท่านั้นนะ

ทำให้ทุกคนกลับไปเป็นเหมือนเดิมสิ...!

ทำให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมแล้ว

เป็นภาพของครอบครัวที่ควรจะเป็น

อะไรคือครอบครัวกันเชียว...!

ครอบครัวน่ะ...

ครอบครัวน่ะ...!

......

ไม่ใช่

นี่แหละคือครอบครัวนะ โทไทโยะ

นายก็น่าจะรู้

ว่าครอบครัวมันเปราะบางและไม่จีรัง

ถึงอย่างนั้นฉันก็ตัดสินใจสร้างมันขึ้นมา

ครอบครัวที่ไม่มีวันพังทลาย

ครอบครัวที่แข็งแกร่ง

ช้าไปรึไง...

เจ้าทำอะไรตามใจตัวเองใต้ผิวหนังแบบนี้...

เด็กคนนี้เป็นของฉัน

คืนมาให้ฉันเดี๋ยวนี้...!

ไม่ใช่ความฝัน...

จำได้สิ

นึกว่าเป็นภาพลวงตาซะอีก

...ที่เหลือก็ให้ทีมกู้ภัยจัดการก็พอ

แต่มันก็ชัดเจนนะ ตอนนั้น

ตั้งแต่นานมาแล้ว

ฉันเฝ้ามองนายมาตลอดเลยนะ

ต่อให้พยายามดิ้นรนอยู่ข้างในสักเท่าไหร่ก็ตาม

ชะตากรรมของซากุระยามค่ำคืนก็ยังขาดไม่เป็น

ดังนั้น จึงต้องการสายลมใหม่

ไม่มีอะไรหรอก

เด็กหนุ่มธรรมดาๆ ในละแวกบ้าน

นายต่างหากที่คู่ควรกับคุณโรกุบิ

ฉันเป็นคนเลือกนายเองนะ

ม่านดอกไม้เบ่งบาน ไม่สามารถต้านทานการเบ่งบานได้

แต่เจ้าที่จิตใจสั่นคลอนจากความทรงจำ ได้สร้างช่องโหว่ขึ้นมา

ตอนนี้เจ้าอยู่ในโลกแห่งความฝันแล้ว

จะไม่มีทางตื่นขึ้นมาได้หรอก

ครอบครัวในอุดมคติที่ฉันวาดขึ้นที่นี่

ในที่สุดก็จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว

ยินดีต้อนรับกลับนะ ดวงอาทิตย์

ไปยังบ้านโยะซากุ

ภาพลวงตาแบบนี้...!!

ฉันจะให้ดูเอง

ที่ไม่มีใครขาดหายไปเลย

ความสุขที่แท้จริงน่ะ

โตไทโยะ

โตไทโยะ

พี่ชาย

โตไทโยะ

ผ่อนคลายได้แล้วนะ

มอบตัวให้กับความฝันอันแสนสุขที่นายเฝ้าตามหามาตลอด

โตไทโยะ

ชิ!

ให้มันตายซะ...!

สีดำสนิทได้ฉีกกระชากภาพมายาออกไป--

ปฏิบัติการใหญ่ ณ บ้านโยะซากุ