ตอนที่ 176

เอาล่ะ เข้ามาสิ ตะวัน

พอตัดสินใจได้แล้วล่ะนะ

แผนการ! เคียวอิจิโร่ ปะทะ ตะวัน! รุ่นใหญ่ แผนการที่ 176 คุณอาไดจูโร่ ปะทะ คุณพ่อตะวัน เกงเปย์ฮิทสึจิ

ตั้งใจอะไร...เหรอ? ไม่สิ...เข้าใจแล้ว

พอเข้ามาแล้วล่ะก็...

เกือบจะแน่นอน

ตะวันจะตายเหรอ!? เจอหน้าเคียวอิจิโร่เต็มๆ แล้ว!!

...ไม่สิ ใจเย็นๆ ตะวัน นายไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิด

เรื่องที่อยากจะขอโทษ เรื่องที่ต้องขอโทษ ไม่มีเลยสักอย่าง...

รีบๆ เข้ามา...

กรี๊ด

ไม่เห็นเลยว่าโตขึ้นเยอะเลยนะ ตะวัน

จนต้องเงยหน้ามองเลยด้วยสิ

ฮ่าาา

ลอยๆ ลอยแล้ว~!!

คุณพี่ หยุดเถอะนะ มันไม่ดีต่อการเรียนเลย

ไม่ต้องกังวลนะ โรคุบิ

ใน 5 ปีนี้ ฉันเปลี่ยนไปแล้วนะ

นายเองก็พูดมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วนี่นา

ว่าฝันของนายคือการสร้างครอบครัวที่แสนสนุกเหมือนแม่

แล้วก็คุยกันในมื้อค่ำสุดท้ายเมื่อ 5 ปีที่แล้วด้วย...

...แต่ตอนนี้คงพูดเรื่องพวกนั้นไม่ได้แล้วล่ะ

ฉันจะรอ

...!

จนกว่าช่วงเวลาที่สงบสุขจะมาถึง

...ไม่ถูกนะ คุณมิคุ

ความสุขไม่ใช่สิ่งที่ต้องรอ

แต่มันคือสิ่งที่ต้องคว้ามันมา

แต่ถึงแม้จะรู้ว่าตอนนี้มันกำลังจะอันตราย...

ก็ไม่ต้องกังวลหรอก เพราะพวกเราอยู่ตรงนี้

อีกอย่าง ลองมองย้อนประวัติศาสตร์ของตระกูลนี้ดูสิ

ในตระกูลยาซากุระที่ใครๆ ก็ต้องเจ็บปวด ทรมาน หรือแม้แต่ต้องตายอยู่เป็นประจำ

นายคิดว่าวันที่สงบสุขที่แท้จริงจะมาถึงงั้นเหรอ...?

น่าเศร้าชะมัด ช่างมีน้ำหนักและน่าเชื่อถือนี่...!

พี่ชายก็คือคนที่ผลักดันน้องสาว

เพราะเช่นนั้นเลย ถึงได้เป็นพยานในทะเบียนสมรส

แล้วก็แนะนำผู้เชี่ยวชาญด้านการคลอดบุตรให้ด้วย

และได้พบกับเจ้าตัวน้อยที่รักเช่นนี้ด้วยนะ

ความสุขแบบนี้ ไม่มีอะไรจะเทียบได้แล้ว

โรคุบิ

ตะวัน

ขอแสดงความยินดีด้วยนะ

จะขออวยพรให้พวกนายนะ

พี่ชาย...!!

พี่ครับ...!!

แล้วก็ตะวัน

นายในฐานะพ่อ ก็ทำหน้าที่ได้ดีมากแล้ว

ดังนั้นตอนนี้...

ซึรุ

ลาก่อนนะ

เดโบ...

ซา...เมะ...!?

ไม่เคยเห็นสายพันธุ์ยักษ์แบบนี้มาก่อน...!

ปากใหญ่จังเลย~

เลเวียธาน...ดูแข็งแรงเหมือนเดิมเลยนะ...!

เลเวียธาน

ผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดที่เก็บความลับของน่านน้ำนี้มาตั้งแต่ก่อตั้ง

ฉันเองยังต้องสู้กันเป็นปีๆ จนสนิทตอนเรียนอยู่เลยนะ

ต่อให้นายก็เอาชนะได้แค่ 100% เท่านั้น

เอาล่ะ ได้เวลาของว่างแล้ว

สวึ้บ

ชู่ว์

ไม่ใช่ว่า "เอาล่ะ" นะ ไม่ใช่ของว่างด้วย!!!

เมื่อกี้บอกว่าเปลี่ยนไป...!! แถมยังอวยพรด้วย...!!

แน่นอนว่าอวยพรเรื่องการแต่งงานและการมีลูกด้วยนะ

สำหรับโรคุบิและพวกเด็กๆ น่ะ

ส่วนตัวนายเองน่ะ ก็ยังคงถูกสาปมาตลอด 5 ปีที่ผ่านมา

ทุกวัน ทุกวินาที

สุดท้ายก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย!!!

จงตายด้วยการขอบคุณความเอาใจใส่ของฉัน ที่ช่วยให้คุณอาไม่ต้องเห็นพ่อถูกฆ่าด้วยตาตัวเองเถอะ

การให้เห็นตรงๆ มันจะดีกว่าเยอะเลยนี่นา~!!

นี่พี่ชายเจ้าเล่ห์นี่...

อ๊าาาา

คุณลุงต้องหยุดนะ...!

อ๊ะ ไม่เป็นไรหรอก คุณฮิฟุมิ

แต่ว่าคุณแม่กับคุณพ่อน่ะ จะโดนคุณฉลามกัดกินเข้าไปหมดเลย...!

ไม่เป็นไรแน่นอน สบายใจได้นะ

เพราะว่าจริงๆ แล้วสองคนนั้นน่ะนะ...

ฮึก

ฮึกก

กร้วม!

ปาป๊า...

ซึบ!

ไม่อยากตาย...

388

อารุฟา...!

ไม่เอา...

ถ้าคุณพ่อไม่อยู่แล้ว...กลัวจัง...

อารุฟา...!

ถ้าคุณพ่อถูกฉลามกินไป...ก็ไม่มีของตกค้างอะไรเลย รู้สึกไม่จริงจังเลย

คุณแม่รับไม่ได้กับความตายของคุณพ่อ เลยป่วยหนักและเสียชีวิตเร็วไป...

ฮิฟุมิเพราะปมในอดีต เลยไปทำตัวไม่ดี ปนเปื้อนไปในโลกใต้ดิน ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้ และจบชีวิตลงอย่างน่าสลด...

ฮึก

ส่วนฉันที่ไม่สามารถหยุดมันไว้ได้ ก็รู้สึกผิดและสิ้นหวัง เลยเก็บตัวและอ่อนแอลง จนกระทั่งจากไปอย่างเงียบๆ...!!

เพราะหัวดี เลยทำให้จินตนาการด้านลบมันบ้าคลั่งไปหมด

ไม่เป็นไรนะ ตั้งสติหน่อย อารุฟา...

พี่ชายไม่มีความกล้าที่จะฆ่าตะวันได้เลยหรอกนะ

หา

พูดอะไรน่ะ โรคุบิ!?

พี่ชายน่ะ ชอบฉันมากเกินไปจนไม่กล้าแสดงออกกับตะวันตรงๆ เลย

เลยพยายามที่จะสร้างความสมดุลทางใจด้วยการแกล้งและทำตัวเกเรแบบนี้ไง

พูดตรงๆ เลยนะ มันก็แค่ละครฉากเล็กๆ

ความจริงที่ไม่มีการปิดบังใดๆ เลย!!

ไม่สิ...

เพราะว่านางไม่สามารถทำให้ฉันเสียใจได้หรอกนะ

ทำได้แค่ด่าตะวันให้เสียเท่านั้นเอง

เหมือนกับหมาตัวเล็กๆ หรือเด็กอันธพาลที่เห่าเก่งนั่นแหละ

คุณโรคุบิคะ เพราะว่าพี่ชายกำลังกำลังฮึกเหิมจนมือเกือบจะลื่นแล้ว ตรงนั้น...

...ขอบคุณนะที่ต้องดูสิ่งที่น่ากลัวๆ

ถึงจะเป็นคนชอบทำตัวประหลาดจนคนเข้าใจผิดง่าย แต่ทั้งหมดก็เป็นสิ่งที่สะท้อนออกมาจากความรักน่ะ

เพราะได้รับความรักจากพี่ชาย ตอนนี้ถึงมีคุณพ่อกับคุณแม่

แล้วก็มีคุณฮิฟุมิกับคุณอารุฟาด้วยนะ

...นี่ไง พี่ชาย พอแล้วมั้ง

รีบๆ เลิกซะ แล้วก็ไปขอโทษสองคนนั้น

...ความเมตตาที่ยอดเยี่ยมสมกับคุณแม่เลยนะ โรคุบิ

แต่มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก

นี่ไม่ใช่เรื่องตลกอะไรนะ...

อารุฟา...

ฟุ...

อย่าร้องไห้สิ...

อารุฟา...

อารุฟา เศร้าเหรอ

ฮิฟุมิก็

เศร้าด้วย...

ฮิฟุมิ...!

...ทำไมนะ

อารุฟา

อารุฟา เด็กดี

ถึงร้องไห้

ถึง

ร้องไห้ล่ะ

ทำไม

ใคร...กัน?

......

เป็นคนทำให้ร้องไห้สินะ

คุณลุง

อารุฟา

ทำไมถึงมีออร่าฆ่า...

ฮิฟุมิเหรอ...!?

ยังแค่ 4 ขวบเองนะ...!?

เบ่งบาน

ไม่แปลกใจเลยที่สามารถข่มพี่ชายคนนั้นได้

......

เผชิญหน้ากันเลยนี่นา

คุณลุง

ปล่อยคุณพ่อออกไปสิ

......

ไม่ว่าจะยังไง หลานสาวที่รักที่สุด ก็คือโคโค่นี่แหละ

เรื่องนี้... การพูดมากน่ะ

ปล่อยไปสิ

เดี๋ยวนี้!

ค่ะ...

ฟูฟูฟูฟู

เชื่อฟังแล้ว...

มุ่งสู่แรงค์ทอง! มังงะของคุณคุณปัง ไฮตสึเซนเซย์ อ่านได้เฉพาะในนิตยสารชอนเคนจัมป์เท่านั้น! ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ!!

ทั้งสองคน ขอบคุณนะ ช่วยไว้เยอะเลย~

ขอโทษนะที่ทำให้เห็นของน่ากลัว...

ดี ๆ ๆ...

คุณพ่ออออ~

ฮิฟุมิ...

มานี่สิ คุณลุง

เกลียดจัง

ทราย

ยังตัวใหญ่อยู่เลย น่าอิจฉาจังเลยนะ ไหลเบียตัน

ส่วนฉันน่าเสียดายที่ยังตัวเล็กเหมือนเดิมนะ

ย๊ะ

แต่ว่าคุณถึงกับหนีมาถึงที่นี่ได้...

ไปเจอจอมมารตัวใหญ่มาเหรอ?

ดูท่าทางจะอันตรายจัง...

น่าเป็นห่วงจริงๆ เลย

หิฟุมิห้ามทำให้โมโหเด็ดขาด! แล้วก็พี่สาวคนโตนั่นน่ะ!!

วื้ด...

แผนปฏิบัติการที่ 176 สิ้นสุด

แผนปฏิบัติการใหญ่แห่งยามค่ำคืนของซากุระ