ตอน 20: Chapter 20

นิวโค

นิวโค

มินยูโค

แผนการของคนในโรงเรียนตอนกลางคืน

แผนการปฏิบัติการ 20. สายลับของสายลับ

มินโค

ช่วงเวลาแห่งการอ่านอย่างสง่างาม ก็มาพร้อมกับการทรมานด้วย—

ฉบับ JCI วางจำหน่ายวันที่ 4 กุมภาพันธ์!! กวอนพยองฮึจึ

รู้ไหมว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนี้?

ฟูงงงง!! (ไม่รู้สิ!!)

น่าจะใช่ล่ะ

คำตอบอยู่บนหน้าหนึ่งของนิตยสารสายลับ "สไปเดย์"

ฟูงงงงง!? (สไปเดย์!?)

มันมีข่าวว่านายแพ้สายลับข้าราชการ "ฮินากิคุ" เมื่อวันก่อน

บทนำแห่งการลี้ภัย "ฮินากิคุ" ทวีความรุนแรง

ฉากน่าสมเพชที่ถูกมองข้ามไป

ถึงกับเขียนว่าเป็นการล่มสลายของตระกูลสายลับเอกชนเลยด้วย

...ระบอบเผด็จการของลูกชายสุดเพี้ยนกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว

ฟุฟุฟุ นักข่าวคนนี้อย่าเพิ่งตายสิ

☆☆☆☆☆ งานรวดเร็วดีครับ แต่หน้ายิ้มเจ้าเล่ห์ของลูกชายคนโตน่ะ มันน่ารักมากเลยครับ เลยให้ดาวหนึ่งเลย

พวกนักก่อกวนในเว็บไซต์รีวิวก็เยอะขึ้น ตอนนี้โยซากุเลยกำลังเป็นกระแสร้อนอยู่เลย

☆☆☆☆☆ไอ้พวกคลั่งน้องชาย จงกลับสู่ผืนดินซะ

เป็นเพราะลูกชายคนโตประมาณครึ่งนึงเลยมั้ง...?

แต่นั่นมันไม่สำคัญหรอก

คึซึ...

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ

ถ้าพลาดไปนิดเดียว ชิชิโระก็คงตายไปแล้ว

เป็นเพราะความอ่อนแอของแกนั่นแหละ

เจ้าฮินางิคุเอ๋ย...ถ้าจะฆ่า ก็ฆ่าให้ถึงกับตะวันเลยไปเลยสิ

ขอโทษพี่ตะวันหน่อยสิ

ตีพี่ชายเลยเหรอเนี่ย...

ขอโทษ

ขอโทษนะ

บุบๆ...

ไม่เป็นไรหรอก ทั้งสองคน...

ที่ทำให้ชิชะคุตกอยู่ในอันตราย

ที่ทำให้ชื่อของโยซากุแปดเปื้อน

มันเป็นความรับผิดชอบของฉัน...

เพราะว่าฉันอ่อนแอเอง...!

ตะวัน

กรี๊ดดดด!!!

อย่าหลงตัวเองสิ

ไม่ใช่แค่ความผิดพลาดของนายคนเดียวที่ทำให้ยาซากุระสั่นคลอนนะ

กำลังโกนหัวอยู่เหรอ หรือกำลังแกล้งทำอยู่...

แต่ถ้าแกมีความตั้งใจที่จะรับผิดชอบ

สิ่งที่ต้องทำก็มีเพียงอย่างเดียว

คือต้องเอาชนะ "ฮินากิคุ"

และกู้ชื่อเสียงกลับคืนมาให้ได้

หลายวันต่อมา

เสียงดังน่ารำคาญ น่ารำคาญจริง! ไปให้พ้นเลย!!

เท้าของคุณนั่นแหละที่น่ารำคาญ หลีกไปหน่อยสิ

ไม่ยอมเดินหลีกให้เลยสินะ ไม่ทำอะไรไม่ได้เหรอ จะฆ่าแกให้ได้เลย!!

โฮ่ ยาวขนาดนั้นเลยเหรอ?

มองผ่านเสื้อผ้าแล้วก็ไม่ค่อยจะเห็นเลยนะ

สึรุ...

ทำอะไรน่ะ...

แคว่ก...

ซันคะ

กรี๊ดดด!?

คียาาา!!

เฮนทาอิ!!

ชิคูโช! เกิดอะไรขึ้นเนี่ยยยยย!!

......แล้ว

มีธุระอะไร? อาซาโนะ ไทโย

ระแวดระวังตัวมากเกินไปเลยนะ

ยังไม่ชำนาญเลยสินะ

มาเพื่อแก้แค้นครั้งก่อนรึไง?

ไม่สิ...

ฉันน่ะ...

"ฮินากิคุ" เป็นสายลับข้าราชการที่เก่งกาจซึ่งมีพลังพิเศษเป็นของตัวเอง

สงครามของสายลับก็คือสงครามข้อมูล

ถ้าอยากจะชนะ "ฮินากิคุ" ก็ต้องขโมยข้อมูลของเขามา

นั่นก็คือ

ต้องสืบ "ฮินากิคุ" ให้ได้

...ฉันก็ยังไม่ชำนาญเหมือนที่นายว่าเลย

เพราะฉะนั้น เพื่อครอบครัวด้วยแล้ว ก็ต้องแข็งแกร่งขึ้น ข้อมูล

ฮาซะ...

จะให้ฉันหาให้ดูเอง...

สายลับที่รายงานการสะกดรอยตามตัวเองเนี่ย ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ

ถ้างั้นก็ทำตามใจเลย

แต่ว่า...

ก็ไม่คิดว่านายจะตามมาได้หรอกนะ

เร็วเหรอ?

มันคือวิชาเคลื่อนที่ของฮินากิคุที่เรียกว่า "ฮานะฟุมิ"

สามารถเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงโดยไร้เสียงด้วยวิชาการเดินลับ

สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับการแทรกซึม การตามติด หรือการต่อสู้ได้ด้วย

สำหรับนายแล้วคงมองเห็นได้ยากเลยล่ะ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าพูดถึงสีเขียวมรกต ก็เป็นหนึ่งในหัวหน้าของกลุ่มฮินากิคุ

ถึงอย่างนั้นก็ต้องสู้ด้วยจิตวิญญาณให้ได้นะ

ห๊ะ...

ลาก่อน

ไอ้พวกโรคจิต

นี่คุณ ไปที่ห้อง พนักงานสถานีกันไหมครับ

แบบนี้แหละ การ

ปฏิบัติการ "สายลับของสายลับ" ของฉันก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว

การสะกดรอยตามของซุย วันที่ 1 "ภารกิจขนส่งยามเช้า"

บุบุบุ...

โอ!? อาซาโนะ ไทโย มาทำอะไรตรงนี้!?

※คิมิฟุนชิ

...ชินคันเซ็น

โอ๊ยยยยยยยยย

ช่วงสองสามวันแรกก็ล้มเหลวตั้งแต่ช่วงเช้าเลย

อ๊ะ~...

ถึงอย่างนั้น วันต่อมาก็ยังคงสะกดรอยตามตั้งแต่เช้าตรู่

เอวววว...

การสะกดรอยตามของซุย วันที่ 3 "มื้อกลางวัน"

พิงอยู่กับดาบที่แทงไว้...

ดีมาก! สู้เข้าไว้นะ ไทโย! เอาล่ะ ตรงนั้นเตะต่ำ...

กรี๊ดดด!

ฉันด้วยเหรอ!?

ทีละน้อยๆ

เวลาที่สามารถสะกดรอยตามได้ก็เริ่มยาวนานขึ้น

การสะกดรอยตามสีมรกต วันที่ 10 "ยามค่ำ..."

ฟู่ววว...

เฮ้อ...

ส...

นี่คือกิจวัตรสุดท้ายของฉัน

นายเป็นคนแรกที่มาติดฉันไว้ตลอดทั้งวันเลยนะ

ป้ายหลุมศพ...

ของใครล่ะ...?

ขอแสดงความเคารพต่อความดื้อรั้นของคุณเลยนะ

อาร่า...

ฉันว่าจะจัดการให้มันจบลงอย่างซื่อสัตย์เลยดีกว่า

ไม่ว่าจะพยายามอย่างตรงไปตรงมาแค่ไหน ก็คงเอาชนะฉันไม่ได้หรอก

หก

ก่อนที่จะต้องพยายามอย่างเปล่าประโยชน์ไปมากกว่านี้

จะจัดการให้มันจบลงเลยดีกว่า

ถูกจับได้แล้วเหรอ!?

เพราะโดนมาหลายครั้ง ร่างกายเลยจำได้แล้วล่ะ

การฟันดาบมันแผ่ไปทั่วทั้งตัวนะ

การฟันครั้งแรกจะต้องเข้าที่ศูนย์กลางของร่างกายเสมอ

มองไม่เห็น แถมยังตอบสนองไม่ได้ด้วย

แต่ถ้ามีข้อมูล ก็สามารถเตรียมตัวรับมือได้

แม้ว่าจะไม่ชนะก็ตาม

ก็สามารถต้านทานมันได้!!

โว้ย

อย่างนั้นสินะ...

งั้นก็เป็นเพราะยาซากุรับเขาเข้ามาสินะ...

จิคิ...

โอคะ! ช่วยรักษาให้

เร็วเข้า! อย่าทำให้ใจจะวายสิ!!

โอคะ

ให้ตายสิ ฉันนี่เป็นห่วงเป็นห่วงจริงๆ...

อึก... อึก...

ถึงอย่างนั้นก็คุณมองทะลุดาบของซุยได้นี่นา! ไม่ธรรมดาเลยนะ!

ไม่ได้มองทะลุหรอก

เป็นเพราะนิสัยของฉันที่สังเกตเห็นเท่านั้นเอง

แต่ในเมื่อสังเกตเห็นแล้ว ก็ไม่ได้แปลว่าไม่มีพรสวรรค์นะ

สิบ

ตรงนั้นขอปรับความเข้าใจหน่อยนะ

อุย ซุย...

สุดท้ายแล้ว บทความนั้นก็ถูกลืมไปอย่างรวดเร็ว

ดาวรุ่งแห่งอันดับสายลับโรคจิต

ต้องขอบคุณข่าวซุบซิบครั้งใหญ่ (?) อีกครั้ง

ไม่เป็นไรหรอก ไม่ว่าไทโยคนไหนก็รักคุณเสมอ...

ความเข้าใจผิดโว้ยยยยยยยยย!!

เดินหน้าต่อไป!!

ปฏิบัติการครั้งใหญ่ของยามซากุระ