ตอนที่ 10

ผู้รอบรู้แห่งปราชญ์ผู้เฒ่าอาซลี กับ โปจิผู้กล้าแกร่ง

มอนสเตอร์แรงค์อี 【มังกรปลอกคอ】

จุดที่ควรระวังคือ กรงเล็บที่แหลมคมธรรมดาๆ กับ

ลมหายใจเพลิงที่พ่นออกมาเป็นครั้งคราว

ต้นฉบับ โถบุ๋นซัม·มุโตชิฟู มังงะ อารากิ ฟุวะ

ถ้าจับประเด็นพวกนี้ได้ การสู้ 1 ต่อ 2 ก็เป็นมอนสเตอร์ที่มือใหม่สามารถจัดการได้ค่อนข้างง่ายเลยล่ะ

ต้องขอขอบคุณด้วยนะครับ ตอนนี้กำลังพิมพ์ซ้ำเล่มที่ 1 แล้วนะครับ!!

แต่ว่าชายหนุ่มคนนั้นกำลังเผชิญหน้ากับ 6 ตัวอยู่ตอนนี้

ฝีมือของชายหนุ่มคนนี้อยู่ในระดับตั้งแต่ E ไปจนถึง D...

การที่เขาจะลำบากไม่ใช่เรื่องแปลกเลย

เอ่อ!

ร่วมสนับสนุนเราด้วย www.a-zmanga.net

นั่นน่ะ!

คุณพี่!

ช่วยฉันหน่อยสิ

จะไม่ช่วยฉันเหรอ!?

ตรงไปตรงมาจังนะ

เพราะว่าอาจารย์บอกว่า

ถ้าไม่ออกมาก็ไม่รู้หรอกว่าคุณคิดอะไรอยู่!

น่ะครับ/ค่ะ!

อืมมม

คุณไม่ได้ตั้งใจจะพูดในความหมายนั้นใช่ไหมครับ/คะ?

ไฟดีจัง!?

なるほど

ระวังเปลวเพลิง เลยพยายามไม่ให้เปิดช่องโหว่สินะ

ในแง่ของการประหยัดพลังงาน ก็จะรับสองตัวนี่แหละ

พอแล้วครับ/ค่ะ!

อ่า

เพราะว่าตั้งแต่สมัยก่อน

พูดในขอบเขตที่คิดไว้น่ะ

ก็มีคำสอนว่าการตามใจนักผจญภัยในขอบเขตที่อันตรายน้อยเกินไปนั้นไม่ดีนะ

โย่วๆ

โอ้โห!

!

เอาล่ะ

ด้วยจำนวนขนาดนี้...

ที่ฝึกฝนได้ถึงระดับนั้นนี่น่าประหลาดใจจังเลยนะ

นักเต้นอากาศ!

โอ๊ะ! ระเบิดวารี!

โอย ช่วยได้เยอะเลยครับ!

ชื่อของฉันเรียกว่าเอ๊กครับ

แล้วคุณพี่ล่ะครับ ชื่ออะไรเหรอครับ?

ฉันชื่ออาซลี ไว้ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ คุณเอ๊ก

คุณอาซลีสินะครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ!

แต่ถึงจะอายุเท่านี้แล้ว สามารถใช้แดนเซอร์ได้นี่สุดยอดเลยนะ

ดูจากภายนอกแล้วก็พอๆ กับลิน่าเลยนะ...

ลิน่าเหรอ... แล้วก็ระดับนั้น แถมยังใช้ทักษะพิเศษได้อีก

แสดงให้เห็นถึงทักษะการสอนที่สูงของอาจารย์ที่คุณพูดถึงเมื่อครู่นะครับ

ฮิฮิฮิ ก็ต้องบอกให้ฟังเลยนะว่าอาจารย์ของฉันน่ะ

คือหนึ่งในหกวีรบุรุษ ท่านดราแกนเลยนะ!

ดราแกน...

เคยได้ยินมาบ้าง...

ที่ลีดเล่าให้ฟังเกี่ยวกับหกวีรบุรุษหกนักเวทน่ะ

เขาต่อสู้ด้วยการคำนวณอย่างละเอียดตามสถานการณ์ และใช้ยุทธภัณฑ์ที่เหมาะสม

ว่าเป็นนักรบที่มีฉายาแปลกๆ ว่า 【เสือผู้ละเอียดอ่อน】 อะไรทำนองนั้น

แล้วก็ไอรีลีน แห่งหกนักเวท... แล้วก็คนอื่นๆ อีก...

กับอาจารย์ของฉันน่ะ

กำลังพักที่เมืองใกล้ๆ ที่ชื่อว่าไอเบเรียลทาวน์อยู่ครับ/ค่ะ

ใช่แล้วครับ/ค่ะ!

เหรอ? เหมือนฉันเลย งั้นกลับไปด้วยกันไหมล่ะ

เป็นยังไงล่ะครับ ทักษะที่จัดการงานได้อย่างรวดเร็วและกลับมายังจุดเริ่มต้นนี่!

นี่แหละคือความแตกต่างระหว่างอาจารย์กับผม!

ถูกพูดถึงอย่างแย่ตั้งแต่แรกเลยนี่นา

แล้วลิน่าเป็นยังไงบ้างล่ะ?

●●●●●

นั่นสิ เรื่องนั้นน่ะ "เรื่องนั้น" เหรอครับ หมายถึงตัวผมเหรอครับ!?

ที่ไม่ดีน่ะ อาจารย์ต่างหากล่ะครับ!

จากโพจิ

ลิน่าเป็นอะไรไหม?

อ๊ะ ไม่เป็นอะไรเลยค่ะ!

...คือว่า...

อันนี้โอเคเหรอ...?

รู้สึกว่าฉัน

☆

โดนจ้องมองอยู่นะ...

อ๊ะ!

แบบ...

เป็นคนตรงไปตรงมาจัง...

คุณหนูคนนั้นเป็นใครเหรอคะ?

อ่า... อื้ม

เอ่อ... อันนั้นน่ะ

....

วะตะวะตะ วะตะคุ

เอ๊ก กับ ทำความรู้จัก กันครับ!

คุณน่าสินะครับ?

หลังจากนี้ก็ขอฝากตัว

เอ่อ...

ขอ... ฝากเนื้อฝากตัวด้วย...

แล้วก็สัตว์อัญเชิญของอาจารย์ด้วย

ผมชื่อโพจินะครับ!

คุณลิน่ามีผมที่สวยมากๆ เลยนะครับ

แฮะ... แฮ่ก...

สีน้ำตาลแดง... เหมือนกับของเสียของมังกรแดงเลยล่ะครับ

สีน้ำตาลแดงที่ดูเปล่งประกาย...

ผมชื่อโพจิ

ขอแนะนำตัวครับ!!

แล้วก็ผิวที่ขาวสวยนั่นน่ะ

มันใสราวกับว่าถูกร่ายมนตร์ฮายคิวร์ลงไปในหนองพิษเลยล่ะครับ

เมื่อไหร่กันเนี่ยที่ฉันเสกเวทมนตร์ล่องหนขึ้นมาน่ะ อ๊าาาา...!

แกเป็นใครกันเนี่ยะ!

เรื่องนั้นมันเคยทำไปแล้ว ก็ไม่ต้องทำอีกแล้วนะ!

ไม่ได้เสกซะหน่อย

ไม่ได้เสก แถมยังต้องขอชื่นชมโพจิที่คิดเรื่องนั้นขึ้นมาด้วยนะ

โอ๊ะ

เอ่อ...

そろそろต้องไปช่วยลิน่าแล้วสิ

เอ๊~~~

เอ๊ก

กำลังทำอะไรอยู่เหรอครับ?

!

อ๊ะ

คุณลุงคนนี้คือใครเหรอ?

อาจารย์ครับ!

คุณกลุ่มนั้น!

เอ๊ะ คนนี้เหรอ!?

อย่างนั้นสินะ...

นี่แหละคือดราแกนแห่งหกยอดวีรบุรุษ

คงจะชาวบ้านคิดว่าหมีนี่มันไม่สุภาพสินะ

แต่ถึงอย่างนั้น คนนี้ก็เหมือนหมีมากกว่าเสือ...

โฮ่ คุณคือเอ๊กสินะ...

ต้องขออภัยที่ไม่ได้แนะนำตัวก่อน

ผมคือดราแกน

ดราแกนแห่งหกยอดวีรบุรุษครับ

นี่เป็นความสุภาพมากเลยครับ

ผมคือแอซลี นักเวทนักเดินทาง

ส่วนสัตว์อัญเชิญ โพจิ และลิน่า เป็นนักเรียนเวทมนตร์ค่ะ

นักเวทที่สามารถควบคุมสัตว์อัญเชิญได้

...ถ้าอย่างนั้นก็เป็นผู้ที่จบจากวิทยาลัยเวทมนตร์ใช่ไหมครับ?

การควบคุมสัตว์อัญเชิญมันก็ค่อนข้างง่ายนะ...

?

...เปล่าครับ

หมายความว่าต้องมาจากวิทยาลัยเวทมนตร์ถึงจะทำได้เหรอครับ?

ไม่น่าเชื่อเลย

ตั้งใจว่าจะเข้าไปเรียนเร็วๆ นี้ครับ

นี่อีกหลายปีข้างหน้า พวกนักบวชทั้งหกอาจจะวุ่นวายขึ้นมาก็ได้นะ

●●●●

ถึงจะไม่ได้ตั้งใจจะเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นหรอกนะ

...ว่าแต่ เอ๊ก

ไม่สิ ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

พลังที่เพิ่มขึ้นจากฉายาน่ะ น่าจะได้ก็เป็นได้นะ

ครับ!

เวลาที่อยู่ต่อหน้าผู้หญิง

อีกประมาณ 2 ครั้งที่หันหน้าตรงไปเลยจะดีกว่านะ

!

เท้าควรอยู่ในสภาวะที่ส้นเท้ากำลังจะแตะหรือไม่ได้แตะก็ดีครับ

แล้วก็เบิกตาเพิ่มอีก 1 มิลลิเมตร

ยกมุมปากขึ้นอีก 2 มิลลิเมตรครับ

แบบนี้ไหมครับ!

สมบูรณ์แบบเลยครับ

ตั้งใจฝึกฝนต่อไปนะ

ครับ! ขอบคุณมากๆ เลยครับ!!

เรียวเชียว...

อาาา

ปกติแล้วผมก็พักอยู่ที่เบย์ลานีอา ดังนั้นก็น่าจะได้เจอกันบ้างแหละครับ

ถ้าถึงตอนนั้นก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

ฮาา... ขอบคุณมากครับ...

งั้นเอาเป็นว่า... ขอตัวก่อนนะครับ

ถึงจะมีนักเรียนฝึกหัดเก่งๆ ก็ยังมีอยู่สินะ

ดราแกน

เลเวล:100

พลังชีวิต:3250

พลังเวท:680

ค่าประสบการณ์:9999999

พิเศษ

・กำลังแกร่ง・กายาแกร่ง・นักเต้นกลางอากาศ・หมัดราชาสัตว์・สเตริ

・กำลังแกร่ง・กายาแกร่ง・นักเต้นกลางอากาศ・รันช์สูงความถี่・หมัดราชาสัตว์・สเตลธ์ช็อต ・แทงจังหวะเดียว

เอ๊ก

ฉายา

จบจากมหาวิทยาลัยนักรบ・หกยอดวีรบุรุษ・เสืออันละเอียดอ่อน・ผู้สังหารมังกร

・จบจากมหาวิทยาลัยนักรบ・หกยอดวีรบุรุษ・สายแห่งสิริมงคล・อาจารย์・นักรบผู้กล้าหาญ・ผู้เชี่ยวชาญ・ระดับ S

เลเวล:15

พลังชีวิต:136

พลังเวท:33

ค่าประสบการณ์:11201

พิเศษ

・กำลังแกร่ง・นักเต้นกลางอากาศ

ฉายา

・ศิษย์แห่งหกยอดวีรบุรุษ・นักดาบฝึกหัด・นักธนูฝึกหัด ・นักหอกฝึกหัด・นักมวยฝึกหัด・นักขวานฝึกหัด ・ยอดมนุษย์・ราชิคอี

อะไรกัน

ปริมาณสกิลพิเศษนี่

รูปลักษณ์เหมือนอายุประมาณ 30 ปีเลยนะ

นี่มันก้อนแห่งพรสวรรค์ชัดๆ เลยนี่นา?

มาสเตอร์

เป็นอะไรไปครับ?

เอ่อ...

โลกนี่มันกว้างใหญ่จริงนะเนี่ย

ฉะนั้นก็เลยออกไปหาประสบการณ์ให้กว้างขวางสินะ?

เร็วเข้า! ไปปราบอีกสักรอบเถอะ!

นั่นสิ

ฉันไปด้วยค่ะ!

ปีที่ 91 ของยุคสงครามเวทมนตร์ วันที่ 19 เดือนกุมภาพันธ์ เวลา 6:00 น.

พวกเราออกเดินทางจากเมืองอีเบรียล และผ่านหมู่บ้านและเมืองต่างๆ มา

พวกเรากำลังเดินอยู่บนเทือกเขาใหญ่ทางตอนเหนือ [เส้นทางของยักษ์]

4 4 4

อ๊ะ! คุณแอซลี!

...อืม

นั่นน่ะในเมือง...เหรอครับ?

คงจะเป็นเบย์ลานีอาล่ะมั้ง

ว้าว...!

ถ้าเป็นระยะนี้ ต่ออีกสักวันก็น่าจะถึงแล้วล่ะครับ

ในที่สุดก็สมดังหวังนะครับ

เพราะตลอดเดือนที่ผ่านมามันเต็มไปด้วยความลำบากเลยนะ

ครับ...

ทั้งนี้ก็เป็นความผิดของมาสเตอร์ด้วยนะครับ!

!?

เฮ้! เดี๋ยวสิ มันเป็นเรื่องที่จำไม่ได้เลยนะ

เปล่าครับ มันน่าจะมีในความทรงจำสิ!

ดันเจี้ยนที่เราบังเอิญไปเจอ เพราะว่ามันดูน่าสนใจ

ที่ถูกขังอยู่ในบ้านอสูร ที่มีมอนสเตอร์ระดับ B เดินไปมาน่ะครับ คุณลืมไปแล้วเหรอ!

โอ้! เคยเป็นแบบนั้นน่ะสิ

เห็ดที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เลยถูกเผาแล้วให้พวกเราได้กิน คุณลืมเรื่องที่มันแม่นเป๊ะไปได้ยังไงครับ!

หลังจากที่รับภารกิจปราบหลายอย่างที่กิลด์ในเมืองสุดท้าย [เมืองโรมานู]

คุณลืมวันที่เราต้องเสียเวลาทำซ้ำ เพราะจำนวนมอนสเตอร์ที่ปราบได้ขาดไปทีละ 1 ตัวเหรอครับ!

แล้วก็เมื่อกี้!

เพราะจะก่อไฟ เลยปล่อยไฟน้อยๆ ใส่ฟืน

ทั้งหมดนั่นฉันจำได้หมดเลย!

คุณลืมเรื่องที่มันพุ่งมาใส่หน้าของฉันไปแล้วเหรอครับ!

ก็ต้องจำสิครับ

ป๊อกี้ เมื่อไหร่แกใช้เวทมนตร์ลบความทรงจำ?!

ใช้ตอนที่มาสเตอร์นอนหลับอยู่น่ะครับ!

เอ๊ะ จริงเหรอ!?

โกหกแน่ๆ เลยนี่นา!

เป็นมาสเตอร์ที่น่าลำบากจริงๆ เลยนะครับ!

ใช่ๆ จริงด้วยสิ ฉันก็เป็นมาสเตอร์ที่น่าลำบากนี่นา

ทำหน้าเหมือนยอมรับอะไรอยู่เหรอครับ!

อะไรกัน ทำหน้าเหมือนว่า "ทำไมถึงรู้ล่ะ!?" น่ะเหรอครับ!

อะไรกัน ทำหน้าเหมือนว่า "กำลังถูกอ่าน!" น่ะเหรอครับ!

ยิ้มยั่วๆ น่ะสิ! เล่นกับฉันอยู่ใช่ไหมเนี่ย!?

ขอโทษนะ พอมาถึงตรงกลางมันก็สนุกขึ้นมาน่ะ

โถ่... อีกเดี๋ยวเราก็ออกเดินทางแล้วนะ!

...

เอาน่า เดี๋ยวก็อารมณ์ดีขึ้นเองนั่นแหละ

ดูเหมือนจะเข้าใจนิสัยของโพจิที่อยู่ด้วยกันมานาน แต่ก็ยังจับไม่ค่อยได้เหมือนกันนะ

โมโหไว

ให้อภัยไว

แน่นอนว่าผมเองก็จะพยายามไม่ให้เขาโกรธเท่าที่จะทำได้

แต่ว่าขอบเขตการป้องกันของโพจิน่ะมันกว้างมาก เลยตอบสนองไม่ทันเลย

เฮ้!

เดี๋ยวสิ รอแป๊บนะ

...เอ่อ...

มนุษย์น่ะ แม้แต่สิ่งที่อยากลืมในอดีต ก็สามารถลืมได้ค่อนข้างง่าย...

และ

แบบนี้ก็ใช้ได้

คุณแอซลี บางครั้งก็เขียนอะไรอยู่

นั่นคุณกำลังเขียนอะไรอยู่เหรอครับ?

ถามได้ดีมาก!

นี่คือ!

ชีวประวัติของคุณแอซลี! [เกจ์แห่งปัญญา] เลยนี่เอง!

อ๊ะ คุณโพจิ! เดี๋ยวก่อนสิครับ!

คุณรินะน่ะค่อนข้าง...

เอ๊ะ? อะไรเหรอคะ?

...เปล่า ไม่มีอะไรค่ะ

ฉัน...

จะไม่แพ้...!

ไปที่เรสเตอร์กันเถอะ～

ตอนต่อไปจะอัปเดตวันที่ 3/30 (ศุกร์)