ตอนที่ 14

โธ่! ปวดท้องจะแย่แล้วเพราะกลั้นหัวเราะไม่ไหวแล้วเนี่ย!

ได้ยินหมดเลยนะ!!

ซื้อที่อุดหูสำหรับหมามาด้วยสิ

ตอนต่อไปจะอัปเดตวันที่ 8/3 (ศุกร์) นะ

ลิน่า

ต้นฉบับ ถูหวู่เซิน·มุโตชิฟูมิ มังงะ อารากิ ฟูวะ

เลเวล:37

พลังชีวิต:413

มานา:479

ค่าประสบการณ์:90145

พิเศษ

ฉายา

แอซลีย์

เลเวล:52

พลังชีวิต:900

ค่าประสบการณ์:241169

พิเศษ

มานา:15181

ฉายา

·เวทโจมตี《พิเศษ》·เวทสนับสนุน《สูง》·เวทฟื้นฟู《กลาง》 ·การกลั่น《สูง》

·ผู้โง่เขลา・ผู้เบี่ยงเบน・ผู้มีคุณสมบัติเป็นเซียน・นักเวทย์・นักเล่นแร่แปรธาตุ・นักใช้ไม้เท้า・นักเวทย์หกศาสตร์(ชั่วคราว)・อาจารย์・อันดับ D・หัวหน้าชั้น

โปจิ

เลเวล:100

พลังชีวิต:2710

มานา:597

ค่าประสบการณ์:9999999

พิเศษ

และ โปจิ ผู้กล้าแกร่ง

·กดทับ《สุดยอด》·คลื่นอากาศ・ขยายร่าง・สายลมกรด

ฉายา

·หมาป่าคู่・นักเวทย์ฝึกหัด・ต้องใส่ที่อุดหู

·ผู้รับใช้ของคนโง่・ผู้รับใช้ระดับสูง・ผู้ถึงขีดสุด・ยอดหมาป่า

เม็ดปัญญาของแอซลีย์ ผู้โง่เขลาแห่งกาลเวลา, ดวงตาแห่งนักปราชญ์

อืม

ได้รับฉายาแล้วค่าสถานะก็เปลี่ยนไปด้วยสินะ

เล่มล่าสุด (②) วางจำหน่ายแล้ว ได้รับคำชมอย่างล้นหลาม!!

100...

200...

และอีก 3000

นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดที่เรามีในตอนนี้เลยนะ

ก็เป็น 200 ทองนี่เอง

วันนี้เราจะออกจากที่นี่ แล้วย้ายไปที่พักที่ราคา 200 ทองต่อคืน

เนื่องจากโพจิก็ถูกนับเป็นคนหนึ่งเหมือนกัน

ที่พักหลังย้ายไปก็จะใช้เงินรวมทั้งหมด 600 ทองต่อคืน

พูดง่ายๆ ก็คือ—

คุณโปจิก็เข้ามาด้วยสินะคะ

เพราะว่าเป็นวันที่ 5 แล้วนี่นา

ดังนั้นพวกเราจึงต้องหาเงินให้ได้

ถูกเผงเลย!

เสียเวลาแย่เลยนะครับคุณอซลี

เรื่องเกริ่นนำพวกนั้นพอแล้ว ไปที่สมาคมนักผจญภัยกันเถอะครับมาสเตอร์

...

รู้สึกว่ารินากำลังสดใสขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ

เป็นเพราะสองเรื่องเมื่อวานน่ะเหรอ

เพราะสอบเข้ามหาวิทยาลัยผ่านแล้วเลยมีความมั่นใจขึ้นเหรอ

หรือเพราะได้รู้จักโลกกว้างจนกลายเป็นคนเข้าสังคมเก่งขึ้น

หรือว่าเดิมทีก็มีนิสัยแบบนี้อยู่แล้วกันนะ?

พูดถึงเรื่องนั้น คุณลีดกับคุณมานาก็ดูร่าเริงขึ้นเหมือนกันนะ

มาสเตอร์

บางทีอาจจะเป็นเพราะมีความคล้ายคลึงกันก็ได้นะ

ฟังอยู่เหรอครับ?

ฟังอยู่นะ

เรื่องที่ว่าจะเอาหางของคุณโปจิมาทำสเต๊กใช่ไหม?

ต้องอร่อยจนแก้มตกแน่ๆ เลยครับมาสเตอร์!

ก็บอกให้โกรธไง

ดูเจ็บจังเลย...

มีสมุนไพรแก้ปวดที่เรียกว่า มอร์ฟีน นะครับ?

ใช่ไหมล่ะ? ถ้าคุณโปจิราดมันลงในอาหารของตัวเอง น่าจะปลอดภัยนะครับ

แต่ให้ระวังปริมาณด้วยนะครับ! ไม่งั้นจะตายเอา!

น.

......

อาฮ่าฮ่า...

ฮะนาฮะ...

เป็นอะไรเหรอครับ คุณรินะ?

เย้ๆๆ

เพราะว่าคุณโปจิเชื่อมั่นว่าคุณอซลีจะไม่ทำอะไรแบบนั้น

ถึงได้พูดแบบนั้นสินะ?

ก็เพราะว่า

เลยอิจฉาความสัมพันธ์นั้น

แล้วก็ยิ้มออกมา...

...แล้วก็เลยหัวเราะออกมาเลยครับ

!!

ฮ่าฮ่าฮ่า

นี่เจ้า ทำไมถึงเขินล่ะ

ฉันไม่ได้เขินสักหน่อย!!

ฟุฟุ

คุณโปจิคะ ทำให้คุณอารมณ์ดีขึ้นหน่อยสิคะ

เอาล่ะ

หาเงินกันเถอะ

พวกเราตอนนี้เป็นแรงค์ D

รางวัลที่ได้จากการปราบครั้งเดียวประมาณ 300 โกลด์

สามารถรับงานปราบได้สูงสุด 3 ครั้งต่อรอบ

หมายความว่าครั้งเดียวได้ประมาณ 900

ถ้าเป็น 2 คน ก็สามารถตั้งเป้าไว้ที่ 1800 โกลด์ได้

อืม ดูเหมือนจะง่ายดีนะครับ

ใช่ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ประสิทธิภาพมันไม่ดีเท่าไหร่

ดังนั้น ผมว่าจะไปปราบมอนสเตอร์แรงค์สูงดูครับ

แต่ว่าถึงจะไม่ได้รับเควสพิชิต

ก็ไม่น่าจะได้ค่าตอบแทนใช่ไหมครับ?

อ๊ะ ของสะสมนี่เองครับ!

ใช่ครับ การไม่ได้ค่าตอบแทนจากเควสพิชิตมันน่าเสียดายหน่อย แต่

ค่าตอบแทนของมอนสเตอร์ระดับสูงไม่ได้มีแค่แค่นั้นนะ

เข้าใจไหม?

ถูกแล้ว

ข้อมูลมอนสเตอร์ระดับสูงสามารถดูได้ที่บอร์ดประกาศของสมาคมนะ

ถ้าเรารู้ถิ่นที่อยู่ ก็แค่ไปที่นั่นแล้วก็ออกล่าได้เลย

แต่ว่ามันไม่อันตรายเหรอครับ?

ตอนที่เป็นอัลฟ่าไคเมร่าก็พอจะจัดการได้อยู่หรอกนะ...

มาสเตอร์ คิดอะไรอยู่เหรอครับ?

ผมเองก็คงไม่คิดอะไรแบบนี้ ถ้าไม่มีไม้เท้าแท่งนี้ล่ะนะ

หืม มหัศจรรย์สวิฟต์

เทคโนโลยีของมนุษย์นี่สุดยอดจริงๆ เลยนะครับ!

ว้าว ไม้เท้าของฉันก็ทำได้ด้วยเหรอครับ?

แน่นอนสิ

กรณีของรินาน่ะ คิดว่าแค่ใส่เวทมนตร์ฟื้นฟูกับเวทมนตร์สนับสนุนลงไปก็คงจะดีแล้วล่ะ

●●●●●

ครับ จะลองคิดดูครับ!

สมแล้วที่รินาเป็นนักเรียนที่ เก่งกาจจริงๆ

รู้สึกตื่นเต้นจังเลยนะครับ!

อ้อ

ถ้างั้นก่อนอื่นเลย

ไปที่สมาคมนักผจญภัยกันเถอะ!

จุดหมายคือเขตเนินเขาทางทิศตะวันตก

ถ้าเดินไปตามเส้นทางนี้อีกสักพักก็น่าจะถึงแล้วล่ะนะ

เป้าหมายคือมังกรบารัดใช่ไหมครับ

อืม

มังกรสี่ปีก มังกรบารัด

เดิมทีมันชื่อว่าเบย์ลานีอา ซึ่งเป็นชื่อสถานที่

แต่ได้เปลี่ยนไปและปัจจุบันก็ใช้ชื่อนี้แล้วล่ะ

เป็นมังกรสีเขียวที่บินอยู่บนท้องฟ้า มีสี่ปีกจริงๆ นั่นแหละ

น่าจะเป็นสายพันธุ์ย่อยของมังกรบินที่เคยมีเมื่อ 5000 ปีก่อน แรงค์ A หมายความว่ายังไงครับ?

เพราะมันบินอยู่บนฟ้า เลยดูเหมือนว่าไม่มีใครเข้าถึงมันได้เลย

นี่คะ มาสเตอร์

ถ้าเป็นแค่ B ล่ะก็ไม่เป็นไร แต่ A นี่คิดว่ามันยากไปไหมคะ?

อัลฟ่าไคเมร่าก็จัดการได้นี่นา?

แถมหลังจากนั้นก็ผ่านมา 2 ปี พวกเราก็เติบโตขึ้นแล้วล่ะ ไม่เป็นไรหรอก

เป็นคนมองโลกในแง่ดีจริงๆ เลยนะ

ถ้าดูเหมือนจะทำไม่ไหว งั้นเรากับคุณโปจิจูงมือวิ่งหนีกันนะ!

แน่นอนอยู่แล้วครับ! จะเปิดหลังให้เลยนะครับ!

ถึงแม้ว่าจะไม่มีที่นั่งสำหรับมาสเตอร์ก็เถอะนะ!

จะงับติดหางไว้แล้ว ไม่เป็นไรหรอก

ก็คิดจะเอาหางของฉันไปทำสเต็กสินะครับ!?

ถ้าพูดแบบนั้น ไบรดดราก้อนจะกินเข้าท้องเสียก่อนนะ!

น่าจะแถวนี้ล่ะครับ...

วิวก็ดีนะครับ

ทั้งบนฟ้าและในระยะสายตาเลยไม่เห็นมังกรเลยแฮะ

อ๊ะ

ตรงนั้นเห็นฝูงสุนัขจิ้งจอกเลือดอยู่เลยค่ะ

แต่ว่า

รีบร้อนไปไหนกันนะ?

พวกสัตว์อสูรนั่นน่าจะมีนิสัยวิ่งไปหาที่ที่มีเหยื่อใช่ไหมคะ...

โปจิ มีกลิ่นอะไรไหม?

ไม่อยากเลยยย~

มาสเตอร์ อย่าแกล้งแบบนี้สิครับ~

ฟุนา ช่างแย่จริง

เลิกพูดอะไรไร้สาระได้แล้วน่า!

ซึม...

เอ๊ะ เอ๋...

ใช่ๆ กลิ่นมันเหม็นจริงๆ ด้วย

ซึซึซึ

นี่มัน...

กลิ่นเลือดหรือเปล่านะครับ

เอาล่ะ นำทาง!

!

คุณแอซลี่ครับ นั่น...เหรอ!

เป็นฝูงที่แตกต่างจากเมื่อครู่...!

อื้อ...

การต่อสู้ดูเหมือนจะหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยสินะ

...ไปกันเถอะ

พวกมันก็กำลังตามกลิ่นนี้มาด้วยสินะ

ข้างหน้ามีอะไรกันแน่เนี่ย?

ฮะ!

มาสเตอร์!

นั่นมัน...

มังกรบารัด...

...ซากศพสินะ

การฟันเฉียงจากบ่าถึงหน้าอก เป็นบาดแผลถึงตายเลยล่ะครับ

ยังไม่มีกลิ่นเน่าเลย น่าจะเพิ่งตายไม่นานมั้ง

-------อ๊ะ

เขาหรือกรงเล็บน่าจะเก็บได้นะครับ!

ไม่คิดว่าจะได้มาโดยไม่เสี่ยงอันตรายนี่โชคดีจริงๆ แต่ว่า...

...ถ้ายังไม่เสร็จการกินของพวกมัน ก็คงเป็นไปไม่ได้สินะ?

ไม่หรอกครับ คุณแอซลี่

เรามาไล่สุนัขจิ้งจอกเลือดพวกนั้นกันเถอะครับ

อะไรนะ!?

ตรงนั้นไงー

ไข่

!

คงจะเกร็งเพราะความเจ็บปวดจากการถูกฟันสินะ

หรือถูกแรงจากฝูงสุนัขจิ้งจอกเลือดดันออกมากันแน่...

ต้องรีบหน่อยแล้วล่ะ

เดี๋ยวจะตกแล้วแตกซะก่อน

โฮย โฮย

นี่

โฮย!

ฟูวารุ วินด์!

คุณแอซลี่ครับ!

อ้อ!

อืม...น่าจะถือด้วยมือเดียวไหว...

...อึ้ก

เดี๋ยว...ไม่น่าจะถือไหวแล้วครับ...

รีบหน่อยนะครับ...!

อ่า เข้าใจแล้ว...

เจ้าหมอนั่น...ไม่มีอะไรทำก็เลย

เอาล่ะ!

ให้งานแก่ไอ้เจ้าหมาตัวนั้นด้วย

รินะ อดอีกนิดนะ

...ครับ!

ว้าย

โฮย โฮย โฮย!

การร่วงหล่นของดาบวาบ

นี่ไง โพชิ!

ไปเอามาให้ฉันนะ!!

อา

よし

ต่อไปคือ...

ของที่เก็บได้น่าจะเรียบร้อยแล้วล่ะ

รินะ

เอ๊ะ

อ๊ะ

ว๊าก

...อา

โฮย มาจิกชิฟท์!

ตัวเบาขึ้นจัง

ต้องเป็นเพราะ...

การจ่ายพลังเวทมันเปลี่ยนไปแล้วสินะ...

เจ้า

...ขอบคุณครับ

มากเลยครับ!

●●●●●

ถึงจะก้มหน้ามองไม่เห็นสีหน้า

เมื่อวานโดนจับจ้องขนาดนั้นก็คงไม่มีปัญหาใช่ไหม

ต้องเบี่ยงเบนความคิดไม่ให้ไปโฟกัสมากเกินไป

มาจิกชิฟท์น่ะ เป็นหนึ่งในเวทมนตร์พิเศษที่ฉันคิดค้นขึ้นมา

มันมีผลในการสลับจุดจ่ายพลังเวท

การคงการปล่อยพลังเวทที่รินะทำอยู่น่ะ กินพลังงานเยอะมากเลยล่ะ

ประมาณ 500 ของเธอ

มาทันได้ยังดี

กลับมาแล้วครับ!

...กินราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยนะ

คงไม่คิดว่ามันเป็นฝีมือพวกเราล่ะมั้ง

น่าจะเพราะความอยากอาหารมันชนะใจไปแล้วมั้ง?

ก็มีเหตุผลดีนะ

แต่เดิมแล้วเจ้าแบล็คจัคเกิลก็ไม่ใช่สัตว์อสูรที่ทำอันตรายมนุษย์นี่นา

มีข้อยกเว้นบ้างแหละ แต่ก็แค่ตอนที่หิวโหยจัดๆ เท่านั้นเอง

โล่งอกไปที...

สามารถหลีกเลี่ยงการต่อสู้ที่ไม่จำเป็นได้...

การที่เลือกเวทมนตร์ที่ไม่มีพลังในการสังหารก็น่าจะเป็นสไตล์ของรินะสินะ

●●●●●

เอาล่ะ

แล้วจะทำยังไงดีล่ะ?

เอ่อ...

จะทำยังไงดีครับ/คะ?

ถ้ารินะเป็นคนหามาได้ สิทธิ์ในการตัดสินว่าจะให้เป็นหรือจะฆ่าก็เป็นของรินะ

จะขายไปก็ดี

นั่นคือสัจธรรมของธรรมชาติ

จะทำเป็นไข่ม้วนก็ดีนะ...

อืม

ถึงจะรู้คำตอบอยู่แล้วก็ตาม

จะพยายามให้ฟักออกมาก็ดีนะ

ฉันทำได้ไหมคะ!?

●●●●●

เรื่องการฟักเหรอคะ?

ครับ!

ดูตั้งใจจังเลยนะ

ก็จริงนะ ถ้าเป็นนักเวท

เวลาฟักตัว มันจะจำคนที่เห็นเป็นคนแรกว่าเป็นพ่อแม่เลย

ไข่มอนสเตอร์นี่มันเป็นสิ่งที่อยากได้สุดๆ เลยนะ...

เพราะมีผลของการฝังความคิด มันเลยถูกทำให้กลายเป็นสัตว์อัญเชิญได้ง่ายกว่า

แต่ก็มีการถูกขโมยบ่อยๆ นะ...

กรณีนี้คงเป็นผลจากการกระทำที่เกิดจากความเมตตาของรินะมั้ง

หรือจะเป็นอย่างนั้นครับ/คะ...

ปจฉิมจะทำให้มันอบอุ่นเอง ไม่ต้องกังวลหรอกครับ

มาสเตอร์นี่ฟังเป็นครั้งแรกเลยนะครับ!?

บังเอิญจัง ผมก็พูดเป็นครั้งแรกเหมือนกัน

ฉันจะตั้งใจเรื่องการทำให้มันอุ่นให้เองค่ะ

พวกคุณสองคนช่วยหาเงินให้ดีๆ นะครับ!

เอาล่ะครับ...

เพื่อฉัน!

ก็แค่อยากจะพูดออกมาเท่านั้นเองมั้ง

แต่ว่านะ

ใครกันนะที่จัดการมันได้?

มันเป็นฝีมือของมนุษย์อย่างแน่นอนเลยครับ

ดูจากรอยบาดแผลแล้ว แต่ละรอยก็มีลักษณะการถูกกรีดที่คล้ายกันหมดเลยนะ

...ถ้าบอกว่าคนเดียวจัดการได้ แสดงว่าต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีความแข็งแกร่งเกินกว่าเลเวลตัวเองไปเลยล่ะ

มอนสเตอร์แรงค์ A น่ะ โดยปกติแล้วต้องมีปาร์ตี้ที่เลเวลประมาณ 60 ช่วยกันถึงจะจัดการได้

ถ้าทำคนเดียว ก็คงเทียบเท่ากับนักผจญภัยเลเวล 100 ล่ะมั้ง แต่ถ้ามีนักเวทร่ายเวทเสริมเข้าไป อันนั้นก็เป็นอีกเรื่องเลยนะ

ถ้าพูดถึงการฟาดดาบล่ะก็...

แม้ว่าจะเข้าใจได้ว่าทำไมถึงไม่ทันสังเกตเห็นไข่

คิโย โดริยูกิสินะ

หรือว่าจะมีคนอื่นที่ยังไม่รู้...

แต่นี่ก็ยังเก็บของสะสมไม่ครบเลยนี่นา...

ฉันเอง!

ถ้าเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่แล้ว มอนสเตอร์แร้งระดับ A ก็น่าจะโค่นได้

...ต้องเป็นฝีมือของพวกที่อวดพลังจากที่ไหนสักแห่งแน่ๆ เลย

เจ้ามอนสเตอร์ประเภทบินเนี่ย สามารถรักษาระยะห่างและอยู่ในตำแหน่งที่ดีในการต่อสู้ได้ค่อนข้างมาก

เพราะมีความรู้นั้นถึงได้กล้าลงมือสู้ไงล่ะ

เปล่า ถ้าตำแหน่งเจ้าคนโง่หายไปล่ะก็ ก็คงจะสบายกว่านี้เยอะเลยนะ--

ไม่ใช่ๆ

ถึงจะคุยเรื่องสมมติไปก็คงไม่เป็นไรหรอก

ทำในสิ่งที่ทำได้ตอนนี้ก็พอแล้ว แค่นั้นเอง

มาสเตอร์เหรอครับ?

แหม โลกนี่มันกว้างใหญ่จริงๆ นะ!

กว่านั้น เอาเป็นว่ากลับไปแปลงเป็นเงินกันเถอะー

ใช่แล้วครับ/ค่ะ

อ๊ะ

ไข่... ฉันจะถือเองค่ะ

มันค่อนข้างหนักนะ?

ไม่เป็นไรค่ะ!

ดูฮึดสู้จังเลยนะ

ตอนต่อไปจะอัปเดตวันที่ 9/3 (จันทร์) ค่ะ