นักปราชญ์แห่งอัซลีย์ ผู้โง่เขลาเหนือกาลเวลา กับผู้มีดวงตาใหญ่โตของโพจิ
จิ๊ง ๆ ชนแก้ว!
ต้นฉบับ: อิชิกิ ซัง / มุโต โคชิ มังงะ: อารากิ ฟูฮะ
แหม การแข่งขันรอบคัดเลือกช่วงกลางวันนี่มันยอดเยี่ยมจริง ๆ จนถูกกระตุ้นเลยล่ะครับ...
ดีจังเลยที่คุณมารับเควส
พวกเราก็โชคดีมากที่ได้มาทานอาหารที่นี่คืนนี้นะ
เพิ่งจะกำลังคุยกันเรื่องว่าทำอะไรอยู่พอดีเลย
แต่ว่าการแข่งขันกระชับมิตรกับศิษย์นี่ช่างทำให้รู้สึกซาบซึ้งจริง ๆ
โฮรินะจังก็พยายามกันอยู่นะคะ~
การเลื่อนขั้นเป็นแร้งก์ B ก็อยู่ไม่ไกลแล้วนะ
เอ๊ะ ไม่คิดเลยว่าจะสามารถอัญเชิญผู้ติดตามได้ในระดับใช้งานจริงแบบนี้
ท่านอาจารย์ก็ต้องสู้ให้ได้เหมือนกันนะ
ในกิลด์นี้ ไม่มีใครที่ไม่รู้จักเด็กคนนั้นหรอกนะ
ไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังมีวุฒิภาวะที่มากด้วย
คุณจะกลายเป็นผู้หญิงดี ๆ นะ อัซลีย์?
พี่ชาย ไม่พูดแบบหยาบคายสิครับ
โยฮะฮะฮะ!
นี่มันไม่ให้ความเคารพเลยนะ
แต่ท่านมาสเตอร์ครับ จะรับมือกับแบบバラードยังไงครับ?
ตามกฎแล้วใช้ได้แค่เวทมนตร์ระดับกลางใช่ไหมครับ?
ถ้าใช้ชื่อปฏิบัติการว่า 'จุดสิ้นสุดแห่งการเสียสละของโพจิ' น่าจะรับมือได้นะครับ?
ถ้างั้นเราใช้ชื่อปฏิบัติการว่า 'เส้นทางที่สั้นที่สุดสู่หลุมศพอัซลีย์' ดีกว่าครับ
เข้าใจแล้ว นั่นเป็นแผนที่ดีเลยนะ—
อืมมม...
—ไม่ต้องมาตัดสินใจฆ่าเองนะ!
ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ นี่มัน (นี่มัน) ฮิปเปย์ (ไม่ให้ความเคารพ)
เหมือนเดิมเลยนะเนี่ย
รอบชิงชนะเลิศคนทั่วไปก็สามารถเข้าชมได้ใช่ไหมครับ
รอไม่ไหวแล้วสิครับ
คุณจะมาเชียร์ด้วยเหรอครับ?
ขอบคุณมากเลยค่ะ!
หือ?
พูดอะไรของนายเนี่ย
ก็ต้องเป็นคุณรินะสิครับที่ต้องเชียร์!
มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วล่ะว่าท่านอาจารย์จะเก่งกาจ อัซลีย์
...สู้เข้าเว้ย ตัวเอง...
...เอ่อ
......
พอจะบอกให้หน่อยได้ไหมคะ?
หนีออกมาแล้วจะไปไหนกันสองคนล่ะครับ?
ก็
อย่างนั้นเหรอ นายลืมไม้เท้ามานี่นะ ไม่เป็นไรเหรอ?
นั่นโพจิจะเอาไปคืนให้ครับ...
จะไปสู้กับใครเหรอครับ?
เปล่า แค่คิดว่ามันจะกลายเป็นของที่ลืมไปเฉย ๆ น่ะ
เป็นแผนร้ายที่บอกคนอื่นไม่ได้เหรอครับ?
เจ้าบื้อ! ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย
ถ้างั้นก็บอกให้ฟังหน่อยสิครับ
...อืม
แถวนี้คงไม่มีพวกนั้นมาแล้วล่ะ
ปลายทางคือย่านโคมแดง
เย้ เย้
ย่านโคมแดงเหรอ!?
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย!?
ทำไมถึงมีปฏิกิริยาไร้เดียงสานั่นล่ะ
ยังเป็นพรหมจรรย์อยู่เลยนะ
นี่จริงดิ!?
ใช่แล้วล่ะ
...ทนปกป้องมาถึง 5000 ปีแล้วเหรอ?
อย่ามองด้วยสายตาแห่งความสงสารเลยครับ
...เอาน่า ถ้าเร็วยังดีกว่าไหม
พอดีเลย คืนนี้จะยอมช่วยเจ้าเป็นพิเศษให้หนึ่งครั้งเลยนะ
เอ๊ะ!!
นั่นเป็นสิ่งที่ปรารถนาที่สุดเลยครับ!
เพราะว่าวันหนึ่งอยากจะศึกษาโครงสร้างผิวหนังของมนุษย์จริงๆ น่ะ
ดีมาก!!
เรื่องน่าหวาดเสียวชะมัด
พูดออกมาได้ยังไงเนี่ย!
คนที่กำลังจะเรียนจบจากพรหมจรรย์ต่างหากล่ะ!
นั่นอะไรน่ะ...
อย่าทำหน้าผิดหวังโจ่งแจ้งแบบนั้นสิ
ผมตัดสินใจไว้แล้วว่าจะยกให้ผู้หญิงในอุดมคติที่จะปรากฏตัวในสักวันหนึ่ง
แต่สถานการณ์แบบนี้ มันเหมือนกับเส้นทางสู่การเป็นผู้บรรลุนิติภาวะด้านพรหมจรรย์ที่ต้องตะโกนคำว่า "พรหมจรรย์" สินะ แย่
ในอุดมคติเหรอ...
ใช่ไหม
เดินทาง
ไม่เลวเลย
จะเขียนไว้ใน
'คำแนะนำของผู้มีปัญญา'
จริงด้วยสิ สำหรับนายก็มีความเป็นไปได้นะ...
ชอบแบบไหนกันล่ะ?
...ชอบเรื่องพวกนี้เหรอครับ?
พวกเราพูดเรื่องแบบนี้ในกลุ่มซิลเวอร์นี่มันไม่คึกคักเลยว่ะ
เบลเซอร์นี่จริงจัง ส่วนเบ็ตตี้ก็เป็นน้องสาว
ในฐานะทีมนี่ถือว่าสุดยอดแล้วนะ
ย่านโคมแดงน่ะเป็นแค่เรื่องเสริมเฉย ๆ น่ะ
ก่อนจะเข้าเรื่องที่น่าอึดอัดใจ ก็กระตุ้นอารมณ์กันหน่อยก็ดีนะ
เรื่องเสริมเหรอ?
งั้นก็บอกมาสิว่านายชอบอะไรกันแน่?
อืมมม...
...อย่างแรกคือเป็นนักเวทย์หรือนักเล่นแร่แปรธาตุ
เงื่อนไขนี้ขาดไม่ได้เลย
แล้วก็มาดูแลเจ้าโพจิให้ด้วย...
โอ๊ะ!?
ก็แน่นอนอยู่แล้วล่ะว่าอยากจะทำวิจัยด้วยกันใช่ไหม?
ที่กำลังดูแลอยู่มันนายไม่ใช่เหรอ!?
ใช่แล้วครับ
ใจเสียจริงๆ นะ การที่ 'เจ้าโพจิจะดูแลนาย' เนี่ย...
นายไม่รู้ตัวเหรอว่าคนดูแลก็คือฉันน่ะ?
...ช่างมันเถอะ มีอะไรอีกไหม?
...ก็อย่างนั้นแหละ เป็นคนขยัน
ยิ่งไปกว่านั้นขอแบบสวยอีก...
●●●●
ทำไมล่ะ แบบนั้นเหรอ?
น่าจะเป็นโจทย์ที่ยากเลยนะครับ โดยเฉพาะเรื่องความขยันนี่
อาาาาา
ถ้าเอาคุณเป็นมาตรฐานก็อาจจะใช่ล่ะ 50
เพราะว่าศึกษาและพัฒนามาเป็น 5000 ปีแล้วนะ
...แต่พูดง่ายๆ ก็คือ
นักเวทย์ที่น่ารัก นิสัยดี และขยัน...นั่นแหละคือในอุดมคติใช่ไหม?
สุดท้ายก็เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุด้วย...
อืม
ถ้าใจดีก็น่าจะช่วยดูแลเจ้าโพจิได้ด้วย...
ก็ว่าไปนะ
ดูเหมือนว่าจะหาได้ง่ายๆ ในบริเวณใกล้ๆ ล่ะนะ
?
ของใครเหรอ?
โอ๊ะ
เริ่มมองเห็นแล้วสิ
ห๊ะ ย่านดอกไม้...!
ฟุรุอิ เป็นคำเรียกเก่าอยู่นะ เฮ้
ตอนนี้แถวพวกนี้เขาเรียกว่า "ย่านกินสี" น่ะ
เหรอครับ?
ไปกันเถอะ
...เข้าใจแล้ว เมืองแห่งสีและคนที่ทำงานอยู่ที่นั่น
ร้านอาหารธรรมดาก็เด่นสะดุดตาด้วย ถึงได้เรียกแบบนั้นสินะ
...ตาพร่าไปหมดเลย
เฮ้! อาซลี่!!
โชว์ความเป็นคนบ้านนอกออกมาเต็ม ๆ เลยนะ ตั้งสติหน่อยสิ!
ฮ่า ๆ...
ขอโทษครับ
ร้านนี้แหละ
มาเข้ากันเถอะ
เอ!?
เดี๋ยวก่อนสิ! เอาจริงเหรอ!?
อืม
ไม่ได้บอกว่าต้องปลดปล่อยในที่นี่นะ
มีเรื่องสำคัญจะคุย
ห๊ะ?
สำคัญ...
ว่าไปแล้ว นายบอกว่าย่านโคมแดงเป็นแค่เรื่องเสริมนี่นา...
มันคล้ายกับร้านที่ไอรีนกับพวกถูกเรียกไปเมื่อก่อนเลยนะ
เดิมทีแล้ว ตามอายุของอาซลี่เขาเข้าไปไม่ได้หรอกนะ
คุณเจรจาเรื่องนี้ยังไงเหรอครับ?
ก็พอจะรู้จักกับเจ้าของร้านที่นี่อยู่บ้างน่ะ
เขาบอกว่าแค่มากินข้าวแค่นั้นเองนะ
ทำไมถึงไม่ช่วยสักหน่อยล่ะครับ
ห๊ะ นั่นมันแค่คำพูดเล่นน่ะ
ผู้หญิงน่ะ ไม่ต้องซื้อ ต้องจีบต่างหาก
...มาแล้วสินะ
ขออนุญาตนะครับ
คุณบลูส์
ไม่ได้เจอกันนานเลยครับ
โอ้
ทางนี้อาซลี่
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ
เพิ่งมาครั้งแรกครับ ขอแนะนำตัวว่าฮารุกะครับ
อ่า...
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ...
ผมชื่อฟุยุครับ
ผมชื่อนัตสึครับ
ฝากด้วยนะ
...ประมาณ 10 ขวบ...
ฮารุกะดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาด้วยการแต่งหน้า แต่ก็น่าจะพอ ๆ กับลิน่าเลยนะ...
สองคนตรงนั้น
ถูกเรียกว่า
คามุโระ...
ก็เหมือนกับสหายของฮารุกะนั่นแหละ
มันแปลว่าช่วงอายุที่ผมยังไม่ขึ้นมาเต็มที่น่ะ แห้งหัว ไม่ได้มีเส้นผมขึ้นเต็มที่
สองคนนี้กำลังจะเข้าสู่ช่วงอายุที่จะรับแขกได้ในไม่ช้านี้แล้วนะ
ยังเป็นเด็กอยู่นี่ครับ!
อ่า...
เอ่อ...
ฟุฟุฟุ... คุณอาซลี่น่ะเป็นคนใจดีจังเลยนะครับ
...ก็เป็นแบบนั้นไง
ไม่สิ ตัดทอนมากไปแล้วนะ
ก็...
เพิ่งมาถึงนี่นา ดื่มอีกหน่อยเถอะ
เหล้าที่นี่อร่อยจะตาย
...งั้นก็ถึงเวลาแล้วล่ะ
ที่จะเข้าเรื่องหลัก...
•••••••
...แถวย่านกินสีนี่ พูดแบบง่าย ๆ ก็คือสถานที่สำหรับสนองความปรารถนา
สำหรับผู้ชายที่แค่จ่ายเงินก็สามารถมีผู้หญิงอยู่ด้วยได้อย่างง่ายดาย มันก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย
สิ่งที่น่ากังวลก็คือฝั่งผู้หญิงที่ถูกซื้อไปน่ะ
แน่นอนว่าก็มีจำนวนน้อยมากที่เป็นพวกเลือกงานนี้เพราะรักมันนะ
ส่วนมากก็เป็นพวกที่ถูกพ่อแม่ขายมา
บางคนก็เป็นคนที่ไม่มีที่ไป
แล้วก็มาถึงที่นี่ได้
เด็กที่อายุยังไม่ถึง 10 ขวบ ต้องทำงานตั้งแต่เช้ายันค่ำ
และต้องไปอยู่กับผู้ชายโดยที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ
บางร้านก็ตั้งแต่ตอนที่ทั้งสองคนอายุเท่านี้...
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นวิธีการที่นี่ก็เถอะนะ
แต่มันก็...
อยากจะทำอะไรสักอย่างเหรอ?
อ่า ช่วยให้คำแนะนำหน่อยได้ไหม?
หืมมม...
คุณฮารุกะ ปกติแล้วการจะหลุดออกมาจากที่นี่
ต้องทำยังไงดีครับ?
มีระบบที่เรียกว่า
ก็คือซื้อตัวแล้วพาออกมาก็พอแล้ว
การไถ่ตัวนั่นแหละ
...ไปเอาเหล้ามาให้หน่อยสิ
อ้าาา
อ้าย
ถ้าเป็นพวกแห้งหัว ก็ต้องใช้เงินเป็นสองเท่าของตอนที่ซื้อมา...
คุณฮารุกะน่ะ
...อ่า ตัวผมต้องใช้เป็นสองเท่าของรายได้ปีนั้นเลยครับ
...แล้วก็อีกอย่างนะ
คุณพ่อจะยอมให้ไหมล่ะ...
คุณผู้นำไม่มีปัญหาอะไรหรอก
เป็นไงล่ะ มีไอเดียเจ๋ง ๆ บ้างไหม?
วิธีที่เร็วที่สุดก็คือถ้ามีเงินแล้วน่าจะดีเลยใช่ไหมครับ
ก็สรุปก็คือ
ถ้าสามารถระดมทุนได้ก็ดี...
ไม่สิ...
ขอเวลาหน่อยนะ จะลองคิดดู
โอ้! จริงด้วย!
โทษทีนะ ฝากด้วยล่ะ!
••••••
งั้นก็สนุกกันต่อไปเลยเถอะ
วางใจได้เลย เรื่องนี้ฉันจัดการเอง
เพิ่งจะสั่งเหล้ามาพอดีเลย
สนุกมากเลยนะ แต่ถ้าหารกันนี่แย่เลยนะเนี่ย
♦ความคิดของคุณอาซลี่คืออะไรครับ!?
ราคานั้นเนี่ย
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/32)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
