แอซลีย์ผู้โง่เขลาจากกาลนาน แห่งดอกไม้ของปราชญ์ กับ โพจิผู้ตาโต
โพจิซุ๊ด
นี่นา ก็บอกแล้วไงว่าแค่ไปปราบไส้ปลาเล็กๆ เองนะ!
ฉบับรวมเล่ม
①～⑥ เล่ม
วางจำหน่ายแล้ว
!!!!!!
นี่นา ทำไมถึงไม่พาฉันไปด้วยล่ะคะ!
ความปลอดภัยของมาสเตอร์เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับฉันแล้วนะคะ!
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ! ปล่อยว่าที่เพิ่งได้ยินไปเถอะนะคะ!
ก็เพราะอย่างนั้น วันนี้ก็รอก่อนที่นี่ให้เรียบร้อยนะ!
ทุกคนออกไปหมดแล้วเลยกังวลเรื่องความปลอดภัยของร้านอยู่น่ะสิ!
ถ้างั้นมาสเตอร์ก็อยู่ด้วยสิคะ!
นี่ต้องตั้งใจจะทิ้งฉันสินะ!?
ไม่ทิ้งหรอกน่า! เพราะถ้าไม่มีเธอก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน!
ฉันก็มีแต่มาสเตอร์คนเดียวเท่านั้นนี่คะ!
งั้นฉันไปก่อนนะ!
เชิญไปก่อนค่ะ!
ว่าจะตั้งใจรับมือกับชีวิตที่แสนลำบากแล้วนะ แต่ว่า
สำหรับฉันแล้ว ก็ใช้ชีวิตที่ค่อนข้างสนุกและเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขนะ
ตอนนี้ก็มีเด็กๆ เป็นสิบกว่าคน แล้วโปจิกับชุนคะก็ดูแลทุกคนอยู่
ส่วนสื่อการสอนเพื่อการศึกษาเนี่ย
ถ้ามีฉบับต้นฉบับกับกระดาษอยู่ ก็สามารถใช้เวทมนตร์เตรียมได้เลย
ส่วนครูบาอาจารย์ก็ให้ไอรีนจัดการให้แล้ว
ฉันเองก็สอนเรื่องคำนวณง่ายๆ ได้บ้าง เลยคอยช่วยบ้างเป็นครั้งคราว
แต่จริงๆ แล้วด้านนี้โปจินี่เก่งกว่านะ...
ตอนแรกสิ่งที่กังวลที่สุดคือเรื่องร้องเรียนจากชาวเมืองโชคุไก แต่ว่า
ได้ไปดำเนินการอย่างเป็นทางการที่สมาคมตลาดใหญ่แล้ว
เรื่องการดูแลความปลอดภัยของเมืองก็มีการติดสินบนไว้ด้วย
ถึงจะเป็นการซื้อคนมาขายไป
แต่สุดท้ายมันก็คือธุรกิจ
การเชื่อมโยงกับสังคมก็เป็นเรื่องสำคัญ
จะได้ทำตามเส้นสายและไม่โดนหาเรื่องได้ง่ายๆ
...ก็อย่างนี้น่ะ จนถึงตรงนี้เป็นไปตามแผนของฉัน
และหลังจากนี้ก็เป็นการพัฒนาที่นอกเหนือจากที่ฉันคาดการณ์ไว้
ดันคันจากกิลด์นักผจญภัยได้เผยแพร่ข่าวว่า "นักผจญภัยแรงค์ A ได้เริ่มกิจการใหม่และเริ่มรับงานซื้อคนมาขายไปแล้ว"
เป็นเรื่องที่ดันคันจากกิลด์นักผจญภัยได้เป็นคนพูดถึง
อันดับแรก แค่เป็นแรงค์ A ก็ทำให้การเข้าถึงทางกายภาพทำได้ยากขึ้น
และลูกค้าในย่านสีสันก็มีนักผจญภัยอยู่เยอะ ถ้าไปเป็นศัตรูกับเขาโดยไม่ระวัง อาจจะเกิดความเสียหายขึ้นเองก็ได้
ยิ่งไปกว่านั้นคือชื่อเสียงของ "เงิน" ที่เพิ่มสูงขึ้นด้วย
ทันทีที่เริ่มกิจกรรมโดยมีเฮย์ลานีอาเป็นฐาน ก็ทำให้ชื่อเสียงของเธอโด่งดังไม่เพียงแค่ในกิลด์นักผจญภัยเท่านั้น แต่ยังรวมถึงมหาวิทยาลัยเวทมนตร์ด้วย
ผลเสริมฤทธิ์ของสองสิ่งนี้
สร้างแรงยับยั้งที่แข็งแกร่งมากให้กับเธอ
ตอนแรกชาวเมืองแสดงท่าทีไม่พอใจกับคำว่า "การซื้อคนมาขายไป"
แต่มันก็เป็นเรื่องที่น่าขอบคุณมากนะ
เมื่อเนื้อหาของกิจกรรมค่อยๆ เปิดเผยออกไป ก็มีเสียงสนับสนุนเข้ามามากมายเช่นกัน
ーถึงจะให้กำลังใจ แต่ท้องก็ไม่ได้อิ่มลงเลย
ดังนั้นพวกเราวันนี้ก็จะพยายามอย่างเต็มที่ และใช้ชีวิตอย่างสุดกำลังต่อไป
...ต่อ
เอาล่ะ วันนี้จะมีงานที่คุ้มค่าๆ อะไรให้ทำนะ...
อะไรเหรอ ไอ้ตัวเล็ก!
พูดอีกทีสิ!
พวกเรามันเป็นไอ้ขี้แพ้ตรงไหนกันเล่า!
จะปล่อยผ่านไม่ได้นะ! พวกเรานี่คือพวกจากมหาวิทยาลัยเวทมนตร์นะ—
เอ่อ! ทุกคนใจเย็นๆ ก่อนค่ะ...
คำพูดมากมายก็เอาไปเถอะ ถ้าไม่อยากตายก็มอบภารกิจนั้นให้ฉันสิ
รินะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ?
อ๊ะ! คุณแอซลี่!
แอซลี่!?
มาทำอะไรตรงนี้!
เอ่อ...
มารับงานลุยเพื่อจัดการพวกมันน่ะค่ะ
แล้วเรื่องเสียงดังนี่มันอะไรเหรอคะ?
มันไม่เกี่ยวกับเธอสักหน่อย!
แค่บอกให้พวกที่ไม่ไหวๆ รู้ว่ามันเกินกำลังน่ะเอง
พอเลย งานนั้นให้ฉันจัดการเถอะนะ
หือ... จากเสียงที่ได้ยิน
นึกว่าเป็นเด็กหนุ่มซะอีก
เจ้าตัวนี้บอกว่า สำหรับพวกเราในตอนนี้ การทำให้เควสที่เลือกเสร็จสมบูรณ์นั้นเป็นไปไม่ได้เลย
แถมยังพยายามจะฉวยไปนิดหน่อย เลยหัวเสียขึ้นมาหน่อยน่ะ
อย่างนี้นี่เอง
เขากำลังบอกว่ามันเป็นภารกิจที่ไม่สมกับศักดิ์ศรีของคนที่พึ่งพิงชื่อของมหาวิทยาลัยเวทมนตร์อย่างพวกเราน่ะสิ
...มันคืออะไรกันนะ
ความรู้สึกแปลกๆ... เด็กคนนี้มีแรงกดดันบางอย่างอยู่ด้วยสินะ
คุณภาพเสียงเหรอ? น้ำหนักเหรอ? ความหนาเหรอ?
พลังเวทที่ซึมออกมานี่ ให้ความรู้สึกที่ต่างจากนักเวทย์คนไหนที่ฉันรู้จักเลย...
คุณแอซลี่เหรอ?
...อืม
...เรื่องสถานการณ์คร่าวๆ เข้าใจแล้วล่ะ
ก่อนอื่นคุณออร์เนล
อะไรกัน!
อย่างที่คุณว่า การเอ่ยชื่อมหาวิทยาลัยเวทมนตร์นี่น่าชื่นชมจริงๆ
ก็มีคนที่จะพูดเรื่องนี้ให้เข้าใจบ้างไม่ใช่เหรอ
แล้วถ้าหากว่าเกิดล้มเหลวขึ้นมา อะไรๆ มันก็อาจจะโยงไปถึงฝ่ายมหาวิทยาลัยได้นะครับ?
ฉันชื่อแอซลี่ครับ
แต่มันก็คือคุณนี่แหละ
ตามหลักแล้ว สิทธิ์ในการรับเควสของกระดานนั้น ใครถึงก่อนก็ได้ ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้หรอกนะ
อีกอย่าง พวกเขาเองก็ตัดสินแล้วว่าสามารถรับได้ เลยเลือกเคสงานนั้นน่ะสิ
...แน่ใจเหรอ?
เพื่อนร่วมชั้นของเธอจะตายนะ?
...อีกแล้วเหรอ
แรงกดดันนี้... แกสตันกับไอรีน... ไม่สิ... มันมากกว่านั้นอีกเหรอ?
อ่า...แต่ว่า
คุณหนูคนนั้นดูเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์ตัวเองได้ดีนะ?
ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ค่อนข้างจะรุกหนัก จนปฏิเสธไม่ได้สินะ
ว่าแต่เป้าหมายที่ต้องจัดการน่ะคืออะไรเหรอ?
มอนสเตอร์แร้งทิกเกอร์ ระดับ B...
เอ่อ...คือว่า...
...จำนวน 6 ตัว...น่ะค่ะ
อ่า เข้าใจแล้วๆ...
ใช่ๆ รินะเคยบอกว่าออร์เนลเพิ่งจะขึ้นเป็นระดับ B เมื่อไม่นานมานี้
แปลว่าแกนหลักคือตัวออร์เนลเองสินะ
แล้วก็มีคนคอยคุ้มกันรอบๆ
ในกรณีที่แย่ที่สุด รินะจะออกไปสู้กับพวกนั้น...ประมาณนั้นสินะ
แร้งทิกเกอร์นี่เป็นมอนสเตอร์กินเนื้อที่เชื่อกันว่าเป็นร่างจำแลงของวิญญาณในตำนานที่ชื่อว่า 'ไคโค'
มันแข็งแกร่งมากเลยนะ แต่ถ้าดูแค่พลังโจมตี ในแผนการนั้นก็อาจจะมีโอกาสชนะอยู่บ้าง
ปัญหาคือมัน 'เข้ากันได้ไม่ดีกับนักเวทย์เลย'
พูดง่ายๆ คือมันเคลื่อนไหวเร็วมาก ทำให้ยากที่จะร่ายเวทย์ใส่ได้
น่าจะมีลูกด้วยสักตัวแน่ๆ
ถ้างั้นล่ะก็...
น่าจะไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ
หา!? สติดีเหรอเนี่ย?
ขอโทษด้วยนะคะคุณออร์เนล ที่ทำให้ต้องชะลอไว้
...อึก
เชิญดูแลตัวเองด้วยนะคะ
ไปกันเถอะทุกคน!
นี่ พวกเธออย่าเข้าใกล้นักเวทย์แรงค์ A โดยไม่จำเป็นล่ะ?
คิดยังไงก็ไม่น่าจะไหวสำหรับเจ้าตัวพวกนั้นหรอก!
จะแอบตามไปช่วยเหรอ!?
ฟังอยู่ไหมเนี่ย?
เอ่อ... ไปดูการบรรยายกันเถอะค่ะ
โอยยย!
เย้~☆
!?
คิดยังไงถึงจะไปล่าทีเกอร์สังหารได้นะเนี่ยแหม~
เอ๊ะ
คุณหนูที่เพิ่งเลื่อนเป็นแรงค์ B เองนะ!
แต่นะคะ!
จะทำเสียงงอแงอะไรก็... ปล่อยให้ไปก็ได้ค่าา~
ที่นี่ฉันเป็นตัวสำคัญสุดๆ ไปเลยนะ♪
ถ้าอยากจะรับงานนี้ได้ ก็ต้องเป็นระดับ S เลยสินะ
เสือสังหารที่มาเป็นฝูงนี่เป็นศัตรูตัวฉกาจที่กินแม้กระทั่งระดับ A เลยนะ~♪
ดังนั้น การยึดก็แล้วกัน อึ้ก~
หู้
ถึงจะมีสมาชิกกิลด์ที่มีสามัญสำนึกอยู่ด้วย ไม่ใช่ตาฉันต้องลงมือเองสินะ
ไม่ถึงอย่างนั้นหรอกครับ
ผมขอบคุณสำหรับคำแนะนำที่ดีนั้น สำหรับเพื่อนร่วมชั้นและนักเรียนของผมครับ
หืม? นักเรียนกับเพื่อนร่วมชั้นเหรอ?
ในจำนวนนั้น มีใครที่เป็นตัวตนพิเศษที่จำเป็นต้องแบ่งแยกให้เป็นอย่างนั้นสำหรับเธอเหรอ?
เป็นเรื่องของเมื่อก่อนครับ
...รินะน่ะ เคยเป็นคนที่ฉันเคยดูแลอยู่ครับ
หือ~
ก็ไม่แปลกสินะ...
ว่าแต่ ขออนุญาตถามหน่อยนะครับ ชื่อของคุณคือ...
อ๊ะ!
ยังไม่ได้ทักทายกันเลยนะ
ผมชื่อเมอร์คิ
เรียกฉันว่าเมอร์ได้เลยนะ
เมอร์คิ...
ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งครับ ผมชื่ออาซลีย์
อืมๆ เป็นอาซุสินะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ~
'คุณ' น่ะเหรอ? แกอายุมากกว่าขนาดนั้นเลยเหรอ
แน่นอน ถ้าดูจากอายุทางการของผมแล้วนะ ว่าแต่คนนี้...
ดูเหมือนเจ้าพวกนั้นจะออกไปแล้วล่ะ?
ว่าแต่ว่านะ
คงจะเขินจนวันนี้ขอผ่านไปก่อนสินะ?
ถ้าเป็นคนแบบนั้นก็สบายเลยล่ะครับ
ก็ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่หรอกนะ...
จะไปที่ไหนเหรอ?
ปิ๊งป่อง!!!
ดูน่าสนุกดีนะ ไปเป็นเพื่อนด้วยไหม?
ไม่เป็นไรหรอกครับ
เอ๊ะ?
คุณอาซลีย์อยากจะไปล่าทีเกอร์สังหารเหรอครับ?
อืมม...
วันนี้คุณปจิไม่ได้มาเหรอครับ?
รอสักคนของเงินมาถึงดีกว่าไหมล่ะ?
ไม่เป็นไรค่ะ คุณเมอร์คิจะช่วยเอง
ถ้าถึงคราวคับขัน ก็มีวิธีหนีนะคะ
แม้ว่าเสือสังหารจะมีชื่อที่ติดคำว่า "เสือ" แต่มันเป็นมอนสเตอร์ที่มาเป็นฝูงนะ
งั้นเหรอคะ♪
อุโคโค
งั้น~ ขอฝากไว้กับคุณเลยแล้วกันนะคะ
แถมครั้งนี้ระบุไว้ว่า "ยืนยันได้ถึง 6 ตัว" แต่เราก็ไม่รู้จำนวนที่แน่นอน เลยต้องตั้งสติระแวดระวังไว้อีกหน่อยค่ะ
ถ้าเป็นคุณอาซลีย์นี่ มั่นใจได้กว่านักผจญภัยคนอื่นเลยล่ะค่ะ♪
3
...นี่!?
...เป็นอะไรเหรอจ๊ะ?
...แค่มีเศษฝุ่นเข้าตาเท่านั้นเองครับ
อย่างนั้นเหรอ
ว่าแต่ อาซุคุง?
ทำไมไม่เรียกเมอร์ล่ะ
บอกให้เรียกแบบสบายๆ ไง?
เพราะมันไม่ค่อยสบายๆ ก็เลยเรียกคุณเมอร์คิครับ
เรื่องแบบนี้ คิดว่าต้องใช้เวลาหน่อยล่ะครับ
หืมมม...
เธอว่ามันใช้เวลาเหรอ?
?
ช่างเถอะ
ไปจัดการเสือสังหารกันให้เร็วเถอะน่า
อืม ข้างหน้ามีไฟล์ท์เตอร์ 200 ตัว 3 ตัว
ถัดไปมีจัมมิ่งคิลเลอร์บี อีก 10 ตัวสินะ
ฮะ! ครับ!
ไฟร์!
โอ้โหเสาไฟ!
อืมม...
อาซุคุง สำหรับพวกผึ้ง การใช้ระเบิดพื้นดินน่าจะดีกว่านะ~
อ๊ะ... ครับ
จริงด้วยนะ ถ้าคิดถึงโอกาสที่จะหลบได้ ก็ถูกอย่างที่ว่าแหละ
แต่ว่านะ~
คนนี้เอาแต่โยนให้ผมรับมือการต่อสู้มาตลอด แล้วเขาคิดอะไรอยู่กันแน่?
ถ้าเป็นปาร์ตี้ธรรมดา นี่ถือว่ามีพฤติกรรมไม่เหมาะสมเลยนะ...
ใกล้ๆ แบบนี้มีมอนสเตอร์เล็กๆ เยอะจังเลยเนี่ย
อีกแล้ว
พบข้างหน้า 170
นี่มันตัวปัญหาชัดๆ
การค้นพบมอนสเตอร์นี่เร็วผิดปกตินะ
อ๊ะ
ถึงจะเป็นซอมบี้ แต่มันก็ดูมีพลังและสมรรถภาพทางกายสูงจังเลยนะ
คุณเมอร์คิ?
อืม
เรื่องนั้นให้ผมจัดการเองแล้วกัน
ค่ะ
!
สุดยอดเลย...
พอได้ยินคำแบบนั้นแล้วก็รู้สึกเขินจังเลย~
...เป็นนักรบเหรอคะ? นึกว่าเป็นนักเวทไปซะอีก...
พูดแปลกๆ นะ คุณอาซุคุง
แต่เดิมแล้ว จำเป็นต้องแบ่งนักผจญภัยออกเป็นนักรบกับนักเวทด้วยเหรอคะ?
หรือว่ามันถูกธรรมชาติหรือประเทศทำให้คุ้นชินไปเสียแล้วนะ?
อืมม...
นั่นเป็นเพราะเป็นธรรมเนียม
อย่างนั้นเหรอ ตั้งแต่สมัยก่อนก็ถูกเรียกว่านักเวท นักรบ เพียงเพราะมัน "เป็นแบบนั้น"
เข้าใจแล้ว การชี้นำความคิดตามธรรมเนียม
แม้ว่าคนที่เรียกตัวเองว่านักรบเวทหรือนักดาบเวทอาจจะไม่มีวันเข้าใจได้ก็ตามนะ
...นั่นหมายความว่า มนุษย์ทุกคนก็มีโอกาสที่จะเป็นนักรบเวทได้งั้นเหรอ?
ไม่นะ อย่างที่คุณเมอร์คิพูด การพยายามจัดให้อยู่ในกรอบนั้นมันผิดตั้งแต่แรกแล้วหรือเปล่า...
จริงด้วย... ใช่แล้ว
...แต่ว่า แนวคิดของคุณเมอร์คินี่...
เหรอ
ก็ไม่ได้ถูกผูกมัดอยู่กับ "พันธสัญญาลูกโซ่ขาวดำ" สินะ
ยอมรับคำพูดนี้ได้เลยนะเนี่ย
ถึงจะเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเวทมนตร์ แต่คุณอาซุคุงนี่มันแปลกจริงๆ นะ
คนนี้เป็นใครกันนะ...
เมอร์คิ
พลังเวท:????
เลเวล???
พลังชีวิต:????
ค่าประสบการณ์ : ????????
พิเศษ
ฉายา
มะ...ข้อมูลอ่านไม่ออกเลยเหรอ!?
เสียเหรอครับ?
ใช่ครับ
เธอใช้ได้กับตัวเองใช่ไหม?
เธอสังเกตถึงคุณสมบัติของแว่นตาตรวจจับที่เคลือบด้วยคุณสมบัติล่องหนแล้วเหรอ?
แถมยังอ่านจังหวะการเปิดใช้งานออกด้วย!
...เปล่าครับ
...เห็นเหรอ?
คุณนี่...
โอ้โห
เรื่องนั้นไว้ทีหลังก่อนนะ คุณอาซุคุง
ตอนนี้การกำจัดไทเกอร์สังหารต้องมาก่อนไม่ใช่เหรอ?
อะ...
ไม่เป็นไรหรอกนะ ผมจะไม่หนีไปไหนหรอก
งั้น...
รีบไปช่วย...ให้เถอะน่า
◇ปริศนาที่ลึกลงไปอีก!!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
