ตอนที่ 74.2

ดูเหมือนว่าคนของเราจะได้รับความช่วยเหลือมากทีเดียวเลยนะ

การปฐมพยาบาลผู้บาดเจ็บก็เสร็จสิ้นแล้ว แต่ว่า

ถ้าหมอจัดการได้ รบกวนตรวจให้หน่อยเป็นการป้องกันไว้ก่อนได้ไหม

รับทราบครับ

ทุกคนไปที่ห้องพยาบาล

ช่วยส่งกำลังเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาเสริมด้วย

ครับ!

ใช่แล้ว โปจจังกำลังทานอาหารอยู่กับเพื่อนๆ ของฉันในห้องครัว

ตอนที่มันพุ่งเข้ามาอย่างแรงแล้วก็ตะครุบเนื้อบนโต๊ะได้ ฉันก็เผลอยิ้มออกมา

บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า

วู้ฮูววว! เจ้าสุนัขกินจุ!

อา ไม่ต้องกังวลไปนะครับ อาหารที่นี่ปลอดภัย อุ่นใจ อร่อย สดใหม่ ผมรับประกันเอง

ถ้ากลับไปก่อน บอกโปจจังด้วยนะ

งั้น

อ๊ะ ไปไหนน่ะ

ก็อย่าพูดแบบนั้นสิ

มาดื่มชาซะเถอะ เจ้าเด็กน้อย

เอ๋—

โอ้

ฮึบ!

กล้ามต้นขาหน้า... อื้อ

กล้ามอกนี่

บีบ!

กล้ามเนื้อบ่า!?

กล้ามปีก~~...

...อ๊ะ ถ้าดูดีๆ ก็ดูเหมือนว่าร่างกายจะแข็งแกร่งขึ้นมากเลยนะ

เปลี่ยนงานมาตั้งแต่เมื่อไหร่?

ประเภทลดน้ำหนักเหรอ? มากเกินไปแล้ว! นักเวท? อวดอ้างสินะ! จับยังไงก็เป็นนักรบ! ระดับกอริลล่า!! ไม่งั้นจะอธิบายไม่ได้!

อะไรกันเนี่ย? ความแตกต่างระหว่างรูปลักษณ์กับสัมผัสมันมากเกินไปแล้วนะ!?

นี่คุณเป็นใครกัน! เป็นเพื่อนของวอร์เรนใช่ไหม! ช่วยจัดการหน่อยสิ!!

ไม่ได้เป็นครับ!

โชว์ฝ่าเท้าให้ดูหน่อยสิ!

น่าเสียดายที่เมื่อจูเนียร์กลายเป็นแบบนั้นแล้ว ก็ควบคุมไม่ได้เลยครับ

เขาจะปล่อยให้ตอนรุ่งสางน่ะ

รอได้เหรอ! ตอนนี้แหละ! รีบทำเลย!!

อืม

น่าทึ่งจริงๆ ที่คุณสามารถแก้ไขมันได้ด้วยตัวเอง เก่งกาจจริงๆ ครับ เป็นระดับที่ผมไปไม่ถึงเลย

...เหม็นเท้าแฮะ

ใส่ทีทรีหน่อยก็ดีนะ เป็นมารยาทไม่ใช่เหรอ

มันไม่น่าจะเหม็นขนาดนั้นนะครับ!?

เอ๊ะ...

ว้าว~

ไม่เปลี่ยนเลยนะ เอาเรื่องไร้สาระแค่นี้พอแล้ว ไปกันเถอะ

คุณก็กำลังอยู่ในช่วงการประเมิน คงไม่มีเวลามาเล่นมากนักใช่ไหม

...

อ๊ะ? ภารกิจของเราคือการปราบพวกเราแล้วกลับไปรายงานไม่ใช่เหรอ?

สำหรับผู้ที่เลื่อนขั้นเป็น

・・・・・・・・

ไปรวบรวมข้อมูลมาจากที่ไหนกัน...

กำหนดเวลาคือ?

ถ้าอย่างนั้นสัก 2 ชั่วโมงดีไหม?

ประมาณ 21:00 น. นะครับ เร็วไปก็อาจจะน่าสงสัย

งั้นก็-

ฉันจะอยู่ที่นี่จนกว่ายามจะกลับมาค่ะ

ได้เลยครับ

ฝากด้วยนะครับ

ยินดีต้อนรับสู่ฐานทัพของกองทัพปลดปล่อยของเรา

ท่านผู้นี้จะเป็นผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับกองทัพของเราในอนาคต

โปรดแจ้งให้ผู้ที่ไม่อยู่ทราบด้วยนะครับ

ทุกคนโปรดให้ความสนใจ ท่านผู้นี้ชื่อแอซลีย์ เพื่อนเก่าของผม

ครับ!

...แต่ว่ากองทัพปลดปล่อย...

แถมคนผู้นี้ยังเป็นตัวละครหลักอีกด้วย...?

ใช่แล้ว จะเรียกโปจิไปด้วยไหม?

ไอ้หมอนั่นถ้าพอใจแล้วก็จะมาเองแหละ

เกี่ยวข้องเหรอ ผม...

ขอไม้เท้าด้วยครับ

ถ้างั้นจนกว่าจะถึงตอนนั้น เรามาพูดคุยเรื่องความทรงจำในห้องด้านในกันไหม

อ่า เขาไม่เป็นไรครับ

เตรียมชาสำหรับสองคนด้วย

นึกอะไรออกหรือเปล่าครับ?

ถึงแม้จะเป็นการกลับมาพบกันหลังจากไม่ได้เจอกันนานกับเพื่อนร่วมรุ่น แต่ก็ยังแสดงอาการเมินเฉยอยู่นะ

การปรากฏตัวของคุณเป็นภาพที่ชัดเจนที่สุดในความทรงจำสมัยมหาวิทยาลัยของผมเลย

ในขณะที่แสดงบทเป็นคนที่มีเปลือกนอกที่เข้าใจง่าย

แต่ก็มีความแปลกประหลาดที่ไม่สามารถอธิบายได้หลุดออกมา แม้จะแค่เก่งกาจเท่านั้น

ด้วยตัวฉันเองตอนนี้ ยังไม่สามารถมองเข้าไปในห้วงลึกของคุณได้

ฟุฟุ... ฉันชื่นชมคุณอย่างตรงไปตรงมาเลยนะคะ

...

...ว่าแต่

ไม่คิดเลยว่าจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่สนุกสนานแบบนี้เกิดขึ้น!

อุฮาฮาฮา ใช่ไหมล่ะ!

ว่าแต่...นี่

ไม่สิ

ตอนที่คุณถูกหน่วยพิทักษ์จับตัวได้ ทั้งมหาวิทยาลัยก็วุ่นวายไปหมดเลยใช่ไหมคะ

ว่ามันเป็นความผิดพลาดอะไรสักอย่างน่ะ...

แน่นอนว่าฉันเองก็ตกใจมากเหมือนกันค่ะ

บรรยากาศมันกดดันสุดๆ ไปเลยนะ

ในห้องแคบๆ นี่มีองครักษ์ตั้ง 5 คน

นั่นหมายความว่าวอเรนอยู่ในตำแหน่งที่สำคัญขององค์กร...

นี่แหละคือเขาในตอนนี้

...สินะ

ว้าย♡

อันนี้ก็ได้ด้วยเหรอคะ!?

ไม่ๆ! ยังห่างไกลจากจุดเริ่มต้นเลยค่ะ! ขอทานนะคะ!!

เอ๊ะ! ท่านมาสเตอร์มาถึงแล้วเหรอคะ!?

ช่วยไม่ได้นี่นา งั้นจะกินมูสอันนี้แล้วไปเลย!

อ๊ะ เชฟคะ ถ้าไม่รังเกียจ ช่วยบอกสูตรสตูว์เมื่อกี้ให้หน่อยได้ไหมคะ!?

อุฟุฟุ ช่างน่าอายจัง

ดูเหมือนว่าท่านจะกำลังจะมาแล้ว

พูดถึงโพจิคุงนี่ เติบโตขึ้นจนแทบจำไม่ได้เลยนะคะ

ใช่แล้ว เขาพยายามอย่างเต็มที่ตามแบบฉบับของเขาเลยล่ะ

ความกว้างก็เปลี่ยนไปเหมือนกันนะคะ

...นั่นหมายความว่าคุณควรจะมากกว่านั้นแล้ว

ตอนแรกแวบแรกก็จำไม่ได้เลยค่ะ

ไม่รู้ว่าผ่านบททดสอบอะไรมา แล้วเปลี่ยนแปลงไปเป็นแบบนี้ได้อย่างไรกันนะ?

แค่ได้เห็นเศษเสี้ยวจากร่างกายนั้นแล้ว ความสนใจก็ไม่ลดลงเลย

ฟู!!

อิ่มพอดีคำแล้วครับ! ขอบคุณสำหรับมื้ออาหารนะครับ!

เอาล่ะครับ มากลับกันเถอะครับมาสเตอร์!

มานั่งตรงนี้สิ

พวกเราไม่ได้มาที่ร้านอร่อยๆ เพื่อให้ท้องอิ่มเท่านั้นนะ

เอ๊ะ!

ฉันไม่ค่อยชอบคุณวอเรนเลยค่ะ ขอผ่านได้ไหมคะ!?

เค้กของหวานเราจะกินที่นี่นะคะ

ไม่ถือว่าเป็นการดูถูกเลยค่ะ

คนที่กินจนอิ่มจุกแบบนี้ พูดคำแบบนั้นไม่ได้นะ

เอาล่ะ เนื่องจากมีข้อจำกัดด้านเวลาแล้ว เรามาตอบในสิ่งที่คุณอซลีย์อยากรู้เป็นลำดับก่อนดีไหม

ถ้าอย่างนั้น ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่าคุณวอร์เรนมาถึงสถานการณ์นี้ได้อย่างไร

ฉันได้ยินมาจากคุณไอรีนนะ

คำตอบของคุณตอนเรียนจบมหาวิทยาลัยคือแบบนี้ใช่ไหม?

ใช่ครับ

เมื่อ 2 ปีก่อน อาจารย์ไอรีนได้ถามผม ซึ่งตอนนั้นได้ปฏิเสธงานทุกตำแหน่งที่เสนอมา

ผมตอบไปว่า จะมุ่งเป้าให้สูงกว่าทั้งนักกฎหมายทั้งประเทศและผู้บริหารระดับสูงของประเทศเสียอีก

ว่าผมคิดอะไรอยู่ แล้วจะทำอะไรต่อไป

ผมตอบแบบนั้น

ดังนั้นข้าจึงอยู่ที่นี่

เพราะกองกำลังปลดปล่อยนั้นจำเป็นสำหรับเป้าหมาย

เพื่อโค่นล้มระบอบของประเทศที่เน่าเฟะนี้ให้ได้โดยเร็วที่สุด!

อืม

ทางเลือกนี้คือหนทางที่สั้นที่สุด

...

อะไรนะ?

...ไม่สิ

ไม่เป็นไรเหรอ? คนนี้??

...เดี๋ยวก่อนๆ ใจเย็นๆ ก่อน ฉัน

วอเรนเป็นคนน่ารำคาญ แต่ก็ไม่ใช่คนโง่

ในสถานการณ์แบบนี้ ลองใจเย็นๆ แล้วเปลี่ยนมุมมองดูไหม

...โซตะ ฉันอาจจะเอาแต่ใส่ใจเรื่องการฟื้นคืนชีพจอมมารมากเกินไปก็ได้

แต่ถ้าลองรับฟังในฐานะมุมมองหนึ่ง ก็คงไม่เสียหายอะไรหรอก

ในชั่วขณะนี้ การพูดของคนตรงหน้าอาจจะดูเหมือนเป็นความคิดที่เอนเอียงไปฝ่ายเดียว

ต้อง... อื้ม... น่าจะนะ

...อ๊ะ... เปล่าค่ะ... ไม่เป็นไรค่ะ

เชิญพูดต่อได้เลยค่ะ

อาซลีคุง? เป็นอะไรไปเหรอคะ?

งั้น

ก่อนอื่นเลย ท่านจักรพรรดิสงครามวาร์ส...

เหตุผลที่วอเรนจะเคลื่อนไหวคือ—

ไม่สิ

เรามาพูดถึงองค์ราชาวาร์สของข้าดีกว่า