ตอนที่ 14.3

สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดก็คาดการณ์ไว้แล้ว

เราก้าวมาถึงจุดนี้ได้ด้วยการเตรียมใจไว้แล้ว

ทั้งกำลังพลและการฝึกฝนก็เพียงพอ

...แต่ถึงอย่างนั้นก็เป็นแบบนี้

การคาดการณ์มันไร้ความหมายไปแล้ว ไม่ใช่แค่เรื่องที่ทุกคนกลับมาพร้อมกันเท่านั้น

นี่แหละคือความไร้เหตุผลของเขาวงกต

วิม เด็กหนุ่ม

!

กลุ่มแรกที่เราเจอคือกลุ่มที่ถูกทำลายล้างเลยนะ เป็นระดับแบบนั้นแหละ

คู่ต่อสู้มันแข็งแกร่งเกินไป

เธอยังไม่ใช่สมาชิกของฝูงแมลงปอราตรี

เธอสามารถหนีออกมาได้แม้แต่คนเดียว และก็ไม่มีใครตำหนิเธอหรอก

ฮิ...

มันแย่จะตาย ทำแบบนั้นไม่ได้นะ

ขอโทษ

บนพื้นฐานนั้น ช่วยทำตามที่ฉันขอหน่อยได้ไหม

ใช้ 'การเสริมกำลัง' ทั้งหมดที่เธอมีใส่ฉันสิ

ฉันจะโค่นผู้ปกครองชั้นไปให้ได้!!

แก่นแท้คือเธอและฉัน ฟังนะ

การกลับมาของทุกคนนั้นเป็นไปไม่ได้แล้ว ต้องไปโดยตั้งสมมติฐานว่าต้องมีผู้เสียสละ

...ครับ

ตั้งหน่วยเป็นกลุ่ม 3 คน

หาจังหวะแล้วกระจายตัวออกไป

ไม่ต้องมีหน่วยสนับสนุน

อยากให้รับผิดชอบด้วย

ไม่เป็นไรหรอก พวกยามคางเขียดเป็นคนเก่งๆ ทั้งนั้น

ถ้าเป็นไปได้ ขอให้ทุกคนช่วยชี้เส้นทางหนีให้หน่อย

เดี๋ยวก่อนสิ... นั่นมัน

หยุดเถอะค่ะ ไม่อย่างนั้นมันก็เหมือนกับว่าคุณคามิร่าจะ...

อีกอย่าง ถ้าคุณเข้าร่วมด้วย อนาคตของยามะโทริก็จะมั่นคงด้วย

คุณคามิร่า!!

ไฮเดมาลี ถึงอาเบล

ได้โปรดเถอะค่ะ

ฉัน คามิร่า ขออนุมัติการมอบหมายให้ยูชิวิมค่ะ

............

【มอบให้แล้ว】!!

ทุกคนตั้งใจ!!

เป็นคำสั่ง

นี่จะเป็นคำพูดสุดท้ายของฉันสินะ...

ฉันจะสู้กับเจ้าแห่งชั้นนี้

ช่วยผู้ที่บาดเจ็บ แล้วรวมกันเป็นกลุ่ม 3 คน คอยดูจังหวะแล้วหนีออกมาให้ได้มากที่สุด

เส้นทางนั้นฝากไว้กับคุณหนูวิม

คุณคามิร่า

อะไร

ทุกคน

ขอบคุณมากสำหรับทุกสิ่ง

ฟู่

แปลกจัง...

มันเบาเหมือนยกภาระที่ไหล่ลงไปเลย...

ซู่วววว

อ่า...

ถูกตัด...

ฉันคือคามิร่า

ผู้เป็นเจ้าของชั้นนี้สินะ

ตามอำเภอใจแล้ว ชีวิตของเจ้า

จะขอเก็บเกี่ยวให้

ตอบรับมาสิ

ตัดหัวใหญ่

!?

กำลังจะมาแล้ว