ตอนที่ 21.1

เสื้อผ้าเปลี่ยนไว้ให้แล้วนะ

บทที่ 21 'การออกจากโรงพยาบาล'

ขอบคุณนะ อาเบลคุง

มีอะไรขาดไปไหม?

ไม่หรอก จริง ๆ แล้วมันเยอะเกินไปจนปวดหัวเลยล่ะ

อาเบลคุงมาเยี่ยมทุกวันเลย

ให้ผมทำเลยครับ!!

ดูเหมือนว่าถึงแม้จะยุ่ง แต่เขาก็ยังอาสามาเป็นผู้ดูแลให้ฉัน

แน่นอน!

อ...อืม

ผมรู้สึกขอบคุณคุณวิมจริงๆ นะครับ

ผมบอกไปแล้วหลายครั้งหลายคราว่าตอนนั้นคุณวิมเท่มากจริงๆ

ฮ่าฮ่า

ถึงจะไม่รู้สึกแย่เลย แต่ก็รู้สึกเขินนิดๆ

ไง คุณวิม

และงานของผมช่วงนี้ก็เรียกได้ว่าเป็นการพบปะนั่นแหละ

ที่บ้านปลูกมะกอกอยู่

ดูอ้วนขึ้นตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วนะ

ดอกไม้นี่ดูเหมือนจะมีฤทธิ์ทำให้สงบ

สามีดูแลให้!

กอดวิมหน่อยสิ

จัง

นางฟ้าของเรานี่นา!!

เป็นนิยายที่ขายดีช่วงนี้

นี่มันเยอะไปแล้ว...

นี่ใครให้มานะ...ชื่ออะไร...

...

ฟู่ว

นกตุ๊กแกกลางคืนรวมทั้งหมด 122 ตัว

รวมถึงครอบครัวของพวกมันด้วย...

ปกติแล้วฉันไม่ถนัดจำหน้าคนอื่น แต่ถ้าจำไม่ได้ดูเหมือนจะมีปัญหาตามมาเยอะแยะเลย

หัวหน้ากลุ่มของ 'ยูกิสุอิ บันชู' ลูกน้องของนกตุ๊กแกกลางคืน

ชื่อเกรเกอร์ครับ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ

ยิ่งไปกว่านั้น

ถ้าคิดรวมหน่วยงานย่อยแล้ว นกตุ๊กแกกลางคืนก็ไม่ต่ำกว่าพันตัวเลยล่ะ

ในครั้งนี้ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

ในฐานะหน่วยงานรอง จึงอยากจะมาแนะนำตัวด้วยครับ

คนนี้ไม่เหมือนนกตุ่นยามค่ำคืนเลยนะ...

ในหน่วยงานย่อยก็มีคนคล้ายๆ ตัวฉันอยู่ด้วยเหรอ...

ถึงจะเรียกว่าหัวหน้าทีมก็เถอะ แต่ก็เพิ่งได้รับมอบหมายเมื่อไม่นานมานี้เอง

ฮิฮิฮิฮิ

รู้สึกสนิทใจขึ้นมาจริงๆ

อ่า

งั้นนี่ครับ

รับไว้ด้วยเถอะครับ

...อะไรนะ?

!!?

นี่มันอะไรกันเนี่ย!!

ไม่พอเหรอครับ?

ไม่! ไม่รับอันนี้หรอกนะ!

เรื่องแบบนี้มันจะสร้างความลำบากให้คุณคามิร่าด้วย

เป็นค่าเหนื่อยเล็กน้อยครับ

ไม่ครับ!

โอ๊ะโอ ขออภัยด้วยครับ

...!

โอ๊ะ นี่มันคนคลั่งเขาวงกตนี่นา?

!

เพราะว่าหนังสือพวกนี้มันไม่ผ่านการอนุมัติจากกิลด์ แถมยังมีวิทยานิพนธ์แปลกๆ ด้วย

ระวังหน่อยนะครับ!

คุณวิมก็อ่านด้วยเหรอครับ?

อา

ครับ

เอ่อ ก็...

คุณเกรเกอร์ก็กำลังอ่านอยู่ด้วยเหรอครับ?

ทั้งๆ ที่เป็นหนังสือที่หาได้ยากไม่ใช่เล่นเลยนะครับ

ก็...

ต้องขออภัยที่ต้องแจ้งให้ทราบว่าผมเคยเขียนบทความด้วย

เมื่อประมาณหนึ่งปีก่อนเกี่ยวกับ 'สีเคลือบที่วาดลวดลายการส่งผ่าน'

สามารถอ่านได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องมีงานวิจัยก่อนหน้า

อ๊ะ!

ใช่! จำได้อยู่!

ผมเขียนภายใต้ชื่อเกเรออนครับ

โอ้! ไม่คิดเลยว่าท่านจะทราบ...

?

คราวหน้าเรามาคุยกันอย่างละเอียดสักหน่อยไหม...

อ่า... เรื่องที่เขียนให้คุณคามิลา ขอเก็บเป็นความลับไว้ก่อนนะครับ...

แล้วพบกันใหม่

แย่จัง... เป็นเช่นนั้นเองหรือนี่ ท่านเป็นสหายร่วมวิชาเลยนี่นา...

...

ก็มีคนแบบนั้นอยู่สินะ...

วันออกจากโรงพยาบาล

อย่าหักโหมจนเกินไปล่ะ

ไม่น่าเชื่อว่าจะฟื้นตัวเร็วขนาดนี้

ครับ

ขอโทษนะครับ ที่ต้องมารับคุณคามิล่า

ไม่ต้องกังวลหรอก ในฐานะแมลงปอราตรี ผมเองก็กำลังลำบากเรื่องวิธีการแสดงความเคารพต่อคุณอยู่พอดี

ยินดีด้วยที่ออกจากโรงพยาบาล

ชุดลำลองของคุณคามิล่า... นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ...

วิ... วิม เด็กหนุ่ม

ผมเข้าใจว่าคุณจะแปลกใจ แต่ถ้าถูกจ้องมองแบบนี้ก็ทำให้ผมรู้สึกเขินอายเหมือนกันนะ

เข้ากันได้ดีจังเลย!!

เปล่า

ถึงจะดูแปลกตาไปหน่อยก็เถอะ...

มะ...หมายความว่าไง!?

มะ...ก็ฉันเองก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกันนะ

คราวนี้หมอประจำตัวกับฮันส์เขาคะยั้นคะยอมากเลยล่ะ

หืม?

อ้อ ใช่แล้ว

คุณคามิร่าปกติก็ใส่ชุดเกราะอยู่แล้ว แต่ว่า...

หลายปีมานี้ไม่เคยใส่ชุดอื่นนอกจากชุดเกราะเลย

...เข้าใจแล้ว

เวลาเข้านอนทำยังไงกันนะ...

ไปเดินกันหน่อยไหม

ค่ะ