ตอนที่ 30.2

ตรงกันข้าม ถ้าเป็นเพราะความหวงชีวิตตัวเอง

การลังเลตรงนี้มันไม่ควรจะ...ใช่ไหม?

ก็คงต้องทำแบบนี้...สินะ?

ถ้างั้น

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา!!

อืม!

1.0000 เท่า

มาแล้ว มาแล้ว มาแล้วมา

มา!!

ーーーーมาแล้ว!!

การเพิ่มขึ้นในชั่วพริบตา

ทวีคูณ 100 เท่า

โค้ดที่หมุนอย่างเต็มที่ของหัวกำลังจะสลายตัวในอากาศ

ไม่อร่อย! นี่มันไม่อร่อย!

อย่าเสียสมาธิแม้แต่วินาทีเดียว!!

ฮิฮิ

ถ้าเป็นแบบนั้นทั้งตัวจะแหลกเป็นชิ้นๆ

สติจะดับ หรือกระดูกจะหัก กล้ามเนื้อจะฉีกขาด

โบร๊ก

เจ้าหมอนี่เข้าใจแล้ว...

อา...

เมื่อความเร็วของทั้งคู่เพิ่มขึ้น ก็หมายถึงการแบกรับความเสี่ยงที่เข้มข้นขึ้นด้วย!

ความรู้สึกตื่นเต้นและความเสี่ยงที่มาคู่กัน!! ความรู้สึกนี้!!

โครก!

ไปได้!

ยังจะสู้ได้อีก! การต่อสู้มันต้องเป็นแบบนี้สิ!

การที่รู้ว่าชั่วขณะต่อไปนั้นถูกรับประกันไว้ได้

มันก็แค่ความน่าเบื่อ

ปี!!

ใช่แล้ว! นี่แหละที่อยากทำมาตลอด!

รู้สึกเหงาที่มันเก่งขึ้นจนอันตรายน้อยลง

แย่แล้ว ทนไม่ไหวแล้ว

เหมียววว~

ฉันยังมีชีวิตอยู่

ข้ามเชือกบ้าๆ นี่มาได้แล้ว!!

สุดยอด!

อา... การกลับบ้าน หรือชีวิตของสหาย หรืออะไรก็ตาม—

ใจเย็นๆ!

?!

ใจเย็นๆ! อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามสิ!!

นายทำได้ดีมากแล้ว! ดังนั้นไม่ต้องเพิ่มอีกแล้ว!

ถ้าถึงคราวที่นายหมดพลัง พวกเราก็จะล่มสลายทั้งหมดนะ!!

...

!

ตอนนี้ฉัน...

กำลังคิดอะไรอยู่?

เตรียมถอยได้แล้ว! พวกเราก็รับมือได้แล้ว!

ไม่จำเป็นต้องไปปราบ

ดังนั้น...

ฝากด้วยนะ

แล้วค่อยวางแผนให้ดี แล้วบุกด้วยคนจำนวนมาก จะมีประสิทธิภาพมากกว่า

ถ้าจะไปปราบ ก็ควรจะรอจนกว่าโครงสร้างของชั้นต่างๆ จะชัดเจนก่อน

ใช่แล้ว

คุณคามิลาพูดถูก

...

ขอโทษครับ

นี่เป็นแค่การรบถอยทัพเท่านั้น

ยังขยับได้ไหม?

ครับ

โจมตี!!

...

ทั้งเจ้าแห่งชั้นและพวกพ้องก็ถอยห่างออกไปแล้ว!

นี่จีมอน

...

ทุกท่าน!

พวกเรากำจัดจ้าวชั้นได้สำเร็จแล้ว!!

ทำได้แล้วนะครับ คุณวิม

สมกับเป็นคุณจริงๆ

เอาล่ะ ยกขึ้นมาเลย!!

...

...

อา... พอแล้ว... หยุดเถอะนะ

บริษัท ฮาคาฮาคา จำกัด

ทางนี้มันกำลังไปได้สวยอยู่นะ

เยาะเย้ยด้วยเสียงหวานๆ แบบนั้นสิ

อย่า

จะดำเนินต่อไป...