ตอนที่ 38.2

คิดได้แต่สัญลักษณ์การแผ่พลังของไฮเดมาลีเท่านั้น

เอ๊ะ วิม รู้แล้วเหรอ!?

เอ๊ะ?

จะเรียกว่ารู้แล้วก็ไม่เชิง แค่คิดได้แบบนั้นเท่านั้นแหละ

ใช่เลย

สมแล้วนะ ที่ฝังสัญลักษณ์การแผ่พลังไว้กับราอุลาและนาย

ไม่มีจิตวิญญาณแห่งวิถีเลยสินะ

การใช้สัญลักษณ์การแผ่พลังโดยองค์กรหรือบุคคลนอกเหนือจากรัฐนั้นถูกห้ามอย่างเด็ดขาด

ฟุ๊ก

“ตราอักขระเวทมนตร์” ที่ใช้ในการส่งสัญญาณนั้นถูกเก็บรักษาไว้ในหน่วยงานของรัฐภายใต้การเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด

ถ้าใครขโมยไปใช้ล่ะก็ คงเป็นความผิดร้ายแรงแค่ไหนกันนะ...

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คงจะติดตั้งเครื่องดักฟังเข้าไปด้วยแน่ๆ

ของดีๆ แบบนั้นจะปล่อยให้ไม่ได้ใช้ได้ยังไงล่ะ

การทำให้เครื่องดักฟังมีขนาดเล็กลงนี่แหละ คือประเด็นปัญหา

พูดตามตรงคือยังทำไม่ได้เลย

ถ้าใช้ได้ก็ต้องใช้สิ

ที่มันไม่แบ่งแยก

อึก!

ก็อยากได้หินดักฟังอะไรแบบนั้นนี่นา

จริงๆ แล้วพยายามจะขโมยมานะ แต่ว่าที่เก็บมันถูกย้ายไปแล้ว

ไม่สิ ของวิเศษระดับสมบัติชาติอย่างหินดักฟังน่ะ จะเอาไปใช้ในทางที่ดีกว่านี้ได้

มันยังเป็นอุปกรณ์สื่อสารที่ยอดเยี่ยมอีกด้วยนะ

เป็นอะไรไป ไฮเดมาลี?

เอ่อ...

ไม่สิ...

ตรงนี้พอไหม...

เมื่อกี้ขอโทษด้วยนะ

ที่ทำตัวหยาบ ๆ ไป

มันไม่ได้เป็นตามที่ตั้งใจไว้

ถ้าไม่มีเรื่องของลาอุรา เราคงจะคุยกันได้สบาย ๆ กว่านี้ล่ะ

!?

บรรยากาศที่ตึงเครียดนี่มันอะไรกัน...!?

พวกคุณทำอะไรกันน่ะ!?

?

มันไม่ใช่สิ่งที่แตกต่างจากเขตแดนนะ

ฉันเองก็ไม่เข้าใจหลักการของมันเหมือนกัน

ก็มีแง่มุมที่ว่า

ร่วมมือกับนายด้วย

จะพยายามบิดเบือนความจริงเหรอ

เปล่าหรอก ก็ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวที่สร้างมันขึ้นมานี่นา

...ครับ?

เอาเป็นว่ามากกว่านั้นนะ

เข้าเรื่องหลักกันเถอะ

เอ๋ะ

โคโฮโฮ

20thbe 33 M22

!?

ทำไม...ถึงเป็นแบบนั้น...

อ๊ะ

จะบอกไว้ก่อนนะว่าฉันไม่ใช่ผู้พูดภาษาของที่นี่นะ?

ของเขาวงกต...

เสียงเรียก!?

แค่จำลองเสียงที่ได้ยินออกมาเท่านั้นเอง

แต่มันยากมากเลยนะ

ประเด็นคือการใส่มานาเข้าไป

ที่น่าทึ่งคือแม้จะไม่เข้าใจไวยากรณ์ 'พวกเรา' ก็ยังพอเข้าใจความหมายคร่าวๆ ได้

เข้าใจความหมายในกรณีนี้ไหม?

น่าจะใกล้เคียงกับ 'ยินดีต้อนรับกลับ' ล่ะมั้ง

การที่ผู้ที่ได้ยินเสียงเรียกของเขาวงกตจะถูกกลืนโดยนกฮูกยามพลบค่ำนั้น

ก็เข้าใจสินะ

เป็นพวกเดียวกับ“พวกเรา”เลยสินะ♪

หมายความว่าคนนี้ก็เป็นพวกเดียวกันสินะ~

อย่ารู้สึกต่อต้านมากเกินไปเลยนะ ถึงแม้ใจจริงจะแตกต่างกันก็ตาม

เสียงเรียกของเขาวงกตน่ะ

มันเป็นสิ่งที่ได้ยินก็ต่อเมื่อเราอยากจะฟังจากก้นบึ้งของหัวใจเท่านั้นเองนะ?

ไม่ดี

นี่มันไม่ดีจริงๆ

ปล่อยให้มันผ่านไปเฉยๆ ก็ได้

ไม่จำเป็นต้องฟัง หรือต้องคิดอย่างจริงจังด้วยซ้ำ

แต่แค่คำอธิบายตอนนี้

ก็ทำให้รู้เลยว่ามันสอดคล้องกับความรู้สึกจริงๆ!

อย่าเมินเฉยสิ คุณชตราอุส

นะ?

ละสายตาไม่ได้เลย

ถูกกลืนเข้าไปในสีครามนั้น

จะบอกว่าถูกกลืนเข้าไปก็คงไม่ผิด

ทุกคนก็มีความสุขแล้ว

นี่มันเงื่อนไขที่คุ้มค่าเกินราคาไม่ใช่เหรอ

แค่พยักหน้าตอบรับอย่างซื่อตรง

ความรู้สึกนี้...

ความรู้สึกที่เชื่อมโยงไปยังห้วงลึกที่ล่องลอยอยู่ในเขาวงกตนั่น...