ตอนที่ 39.1

ลอราวิ่งเร็วมากเลยนะ

อื้อ! ลอราชอบวิ่งที่สุดเลย!

พ่อกับแม่ของลอราน่ะ—

แต่ว่านะ ลอรา

กลับมาแล้ว!

มา... มาม่า...?

...

ครืด~

ครืดดดด

ครืดดด

หิวเหรอ?

ไง!

ถึงแม้ว่าพ่อแม่ของเธอจะออกไปไกลแล้วก็ไม่กลับมาอีกแล้วนะ

น่าสงสารจัง

ฉันจะดูแลเธอที่โรงเรียนเอง

มาอยู่กับฉันสิ?

เธอจะไม่ขาดที่นอนหรืออาหารเลยนะ

ถ้าเธออยู่ที่นั่น

ที่นั่นมีเตียงนอนและอาหารอยู่จริงๆ

มีทางเลือกเพียงทางเดียวเท่านั้น

แต่ว่ามันมืดมิด

มันคือสถานที่แบบนั้น

และถูกบังคับให้ฝึกฝนอย่างเข้มงวดอยู่เสมอ

ถึงอย่างนั้น

แม้แต่ในสถานที่แบบนั้น

พี่ชายหรือพี่สาวก็ยังใจดีกับฉัน

แต่ว่า

คนหนึ่ง...ก็ค่อยๆ หายไปทีละคน

เป็นงานใหญ่เลย มีใครช่วยหน่อยได้ไหม

ไง พวกนาย สบายดีกันไหม

ลอราจัง...

ไม่เป็นไรหรอก

...ครับ

ดังนั้น อย่าให้เด็กคนอื่นมาทำแทนเลยนะครับ

โอ!

ราอุลาจะมาช่วยเหรอ?

นั่นก็ขึ้นอยู่กับความพยายามของเธอแล้วล่ะ

เธอน่ะเก่ง ฉันเลยคาดหวังไว้เยอะนะ

ดังนั้น

ฉันพยายามแล้ว

เอาชีวิตเป็นเดิมพันเลย

จนกระทั่งนักเวทผู้จัดการงานรู้ว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด

ตอนที่ 39: "การวินิจฉัย"

...ทุกคนปลอดภัยดีไหมนะ...

โงกๆ

อา...

ราอุลาจัง

ปุ๋ง

วิมซามะ!

ขอบคุณมากเลยค่ะ!

ที่บอกว่าอยากอ่าน

ที่มีนักเวทปรากฏตัว

ท่าน...

นี่มันหนังสือ

...

ทานอะไรไปเหรอ?

ค่ะ!

เช้านี้ทานข้าวเยอะมากเลยค่ะ!

เอ่อ... แล้วก็... สบายดีไหมคะ?

งั้นเหรอ... ดีจังเลย

...เอ่อ

เป็นอันสีขาวๆ ที่มีเม็ดเล็กๆ ค่ะ!

อืม!?

เป็นอันที่อร่อยมากๆ เลยค่ะ!

อะไรกันนะ... ข้าวต้มเหรอ...

ท่านวิมมาเยี่ยมทุกวันเลยค่ะ

พยายามจะให้กำลังใจ

คนที่เดินไม่ได้เพราะบาดเจ็บอย่างฉัน

น่าจะเป็นขนมปังกับชีส

ไม่ใช่แบบกุเด็งกุเด็ง

อ้อ ไม่ใช่เหรอคะ

เอ๊ะ ฉันกินอะไรไปนะ

เมื่อเช้านี้...

อันที่เป็นแบบกุเด็งกุเด็งเหรอ!?

...

คุณราอุลาคะ คือว่า...

คะ?

ท่านวิม

หวังว่าคุณจะหายไว ๆ นะคะ

ค่ะ!

เพราะท่านวิมมาเยี่ยมทุกวัน เลยรู้สึกมีกำลังใจมากเลยค่ะ!