ตอนที่ 40.2

อีกไม่กี่วันต่อมา----

สุดยอด

ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

คิดถึงจัง...

มันนานเป็นสิบๆ ปีแล้วนะเนี่ย

ถ้าแต่งตัวแบบนี้ บรรยากาศก็มาเลยนะ

● ● ● ● ● ●

คือว่า...

กำลังดูถูกอยู่เหรอ?

หืม?

มีอะไรเหรอ?

คุณมายุ บอกว่ามันลำบากไหมครับ/คะ?

โอ้ เจ็บจังเลยเนอะ?

ตอนของฉันนี่แทบจะพ่นเลือดออกมาตลอด 5 วันเลยนะ

ก่อนหน้าก็ไม่ หลังหน้าก็ไม่มี เรื่องที่เจ็บปวดขนาดนั้น

ฮึก

...ถึงแม้ว่าพวกผู้ใช้เวทผนึกจะไม่มีดักแด้

และไม่มี "พิธีจำแลงดักแด้" ก็ตามนะ

...?

ก็แค่พูดเล่นน่า เดี๋ยวก็จบแล้วล่ะ

ไม่เจ็บอะไรเลยนะ

โธ่เอ๊ย!

ถ้างั้นเราก็เริ่ม "พิธีฟักไข่" กันเลยไหม

!?

ไฮเดมาลี่เป็นคนพูดเองเหรอ

ไม่แน่ใจว่าเขาเปล่งออกมาหรือเปล่า

สำหรับพวกนักปราชญ์แล้ว มันก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่

การที่เวทมนตร์จะเกิดขึ้นได้ด้วยการร่ายมนตร์น่ะ

ดูเหมือนจะผิดจุดสำหรับวิชาของพวกเขาเลยล่ะ

ในอีกหลายวัน

เวทมนตร์มันเกิดขึ้นจากการร่ายคาถาไม่ใช่เหรอ

พอเวทมนตร์ของตัวเองเริ่มร่ายคาถา

ก็เริ่มต้นขึ้นแล้วสิ

พู่วว

เพราะปกติเขาเป็นคนสบายๆ มาก

เลยเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำ

เธอต่างหากล่ะ

มาสิ ลอร่า

ฉันคือปราชญ์รุ่นที่ 74 นะ

【เปิดอก】

ทสึบากิ กลม ร่าง

มาซึ ยู เอียง 0.7

เอ-บี-เอ็ม-พี 6-7-5-2

ความถนัดด้านเวทผนึกนี่แรงดีนะ

มันจะสำเร็จนะ

งั้นจะสอนการร่ายมนตร์ให้ฟังนะ

...ค่ะ

รองเท้าสีเงินที่ได้รับจากแม่มด

จงเรียกข้าเถิด พายุ เจ้าคือชาวพงศ์วายุ

ซิโซเอน่า เวสนา ประทับอยู่ทางทิศตะวันตก ไอเอดาร์นา ในปราสาทหยกมรกต

แอ็ด อัมมอต มีทั้งความเมตตาและความรักเป็นแก่นแท้

ได้รับความรู้มาเติมเต็มดวงใจ

นิเวร่า จงปลุกความกล้าหาญขึ้นมา