ตอนที่ 40.4

ไม่กี่วันต่อมา

พอจะจัดการความรู้สึกตัวเองได้หรือยัง?

เป็นไงบ้างกับการใช้ชีวิตในคฤหาสน์น่ะ?

คุณคามิลา

ยังรู้สึกอึดอัดอยู่ไหม?

...ใช่ค่ะ

นิดหน่อยค่ะ

อย่างนั้นเหรอ

ถ้ายังไม่รู้สึกสงบ ลองให้จัดการหาที่อื่นให้ไหม

ระยะห่างระหว่างคนแต่ละคนก็ไม่เหมือนกันหรอกนะ

...ขอบคุณมากค่ะ

พื้นฐานนิสัยที่ติดตัวมาแต่กำเนิดของแต่ละคนมันก็แตกต่างกันไปน่ะ

บางเรื่องมันก็เป็นอะไรที่ความคิดอย่างเดียวน่ะจัดการไม่ได้

นั่นมันก็ก่อให้เกิดความขัดแย้งครั้งใหญ่ได้นะ

และความขัดแย้งนั้นบางครั้งก็สร้างความตึงเครียดขึ้นมาด้วย

แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมดหรอกนะ...

เพราะมนุษย์น่ะ มันไม่ได้เป็นแค่นั้นเท่านั้น

อย่างเช่น...

ต้องมีชีวิตที่เธอช่วยไว้บ้างสิ

...นี่ คุณวิมหนุ่ม

ช่วงนี้ได้ยินเสียงเรียกบ้างไหม?

เปล่าเลยค่ะ

...พูดแบบหยาบคายหน่อยนะ

คิดว่าก็มีส่วนที่เราเป็นเหมือนที่อยู่ของคุณเราเองเหมือนกันนะ

พวกเราเองก็อยากให้ทำแบบนั้นกับเราบ้างสิ?

...เหรอคะ?

ตามปกติแล้วพวกเราก็ตายอยู่ที่ชั้นที่ 98 แล้วนะ

เป็นชีวิตที่เธอช่วยไว้

หรือว่ามีอะไรอีกเหรอ?

...เรื่องถึงขนาดนั้นก็ไม่ถึง...

ปัญหาอยู่ที่ฉันไม่ได้น่ารักเหมือนคุณราอุลาเหรอ?

เอ๊ะ

ใส่หูสัตว์แล้วเรียก "เหมียว" หรือ "เมี๊ยว" ก็ได้ไหมครับ/คะ?

...คุณคามิลาพูดเล่นนี่นา

นาน ๆ ครั้งก็พูดแบบนี้

...พูดง่าย ๆ ก็คือ ความรู้สึกขอบคุณนี้มันเป็นของจริง

เรื่องนี้ไม่มีใครปฏิเสธได้หรอก

แน่นอนว่ามันคงไม่ไร้ค่าสำหรับคุณด้วยแน่ ๆ

คุณวิม~

เอ๊ะ

วิ่งเหรอ!?

วิ่งได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย!

ไม่น่าเชื่อว่าพรสวรรค์จะ

อึก

อา! ไม่เป็นไรเหรอ!?

นะ...ไม่เป็นไรค่ะ

การลุกขึ้นมานี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกด้วยนะ

เอ๊ะ...อือ...อืม

!?

ส... สุดยอดเลย คุณราอุลาจัง ทำต่อไปนะ!?

จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ!

มีจิตใจที่สง่างามมากนะ!

ฮ่า ๆ ๆ

ฟุฟุ

สิ่งที่สำคัญน่ะ มีตั้งเยอะเลยนะ

เทศกาลพิชิตกำลังจะมาถึงแล้ว และแมลงตอมกลางคืนก็เข้าพักด้วย

ดังนั้นไม่ต้องกังวลเรื่องงานนะ

...ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

ไม่มีอะไรให้ต้องรีบร้อนเลยนะ

●●●●●

ขอบคุณมากค่ะ