ตอนที่ 46.3

...อืม

บางทีคุณอาจจะพอจะเดาเรื่องแผนที่มืดได้อยู่รึเปล่า?

เอ่อ...หรือเปล่านะ...อาจจะพยายามเตรียมอะไรไว้ก่อน

ทั้งหมดก็เพื่อเป็นเกราะป้องกันเล็กๆ น้อยๆ สำหรับความผิดของตัวเองน่ะ

การที่สร้างอักขระเวทให้เด็กคนนั้นเดินได้นั่น ก็เป็นเพราะเรื่องนั้นทั้งหมดเลย

คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกรับผิดชอบขนาดนั้นก็ได้นะ

...ไม่ใช่ว่าอยากจะพูดอะไรออกมาซะหน่อย

มันเสียเปล่า

...ช่วยได้เยอะเลยนะ

...นี่

...นั่นอะไรเหรอ?

รู้จักเรื่องจิ้งจอกกับองุ่นไหม?

แล้ว "เจ้าหญิงเถ้าถ่าน" ล่ะ?

...ไม่รู้จัก

แล้ว "เจ้าหญิงหิมะ" ล่ะ?

อืม...เคยได้ยินเหมือนจะเป็นนิทานพื้นบ้านอะไรสักอย่าง

...ทั้งหมดเป็นนิทานเด็กน่ะ

...ไม่เป็นไรหรอก

??

วิมไม่ค่อยถนัดเรื่องกินเท่าไหร่เนอะ

โดยเฉพาะพวกที่รสขมหรือมีรสชาติหลากหลายน่ะ

ก็ชอบอะไรที่เรียบง่ายๆ ล่ะมั้ง

แต่ช่วงนี้กินได้แล้วนะ ต้องขอบคุณทุกคนเลย

นี่ คุณวิม

ทุกคน...

พอจะบอกชื่อคนที่กินแมลงปอตอนกลางคืนได้ไหม?

เอ่อ...

เป็นอะไรไปเหรอ?

เอ่อ... เปล่า...

คุณคามิลาต้องรู้ใช่ไหมคะ?

ก็แน่นอนอยู่แล้วสิ

ก็คุยกับคุณมาร์คตอนกลางวันนี่นา

ถ้างั้น

อืม... ครับ/ค่ะ

แล้วอาร์เบลล่ะ?

คนที่เคยอยู่ในร้านกาแฟเมื่อวันก่อนน่ะ

...ใช่ไหมครับ/คะ?

ใช่แล้วครับ/ค่ะ

ดีจัง

ฮันส์คุง กับ มอนิก้า... แล้วก็ คุณเบตติน่า

จำได้ไหม?

เปล่าครับ/ค่ะ ก็ไม่ถนัดเรื่องจำหน้าคนมาตั้งแต่เก่าก่อนแล้ว

คนที่กินแมลงปอตอนกลางคืนมันมีเยอะนี่นา!

ช่วงนี้มันค่อนข้างจะสับสนน่ะ! แล้วก็...

งั้นไปกันเลย

เอ๊ะ

สุดท้ายมันเป็นยังไงเหรอคะ?

แค่คุยเล่นเฉยๆ น่ะ

ไม่ต้องจำก็ได้นะ

คุณคามิลาเขาเรียกฉัน แล้วก็พูดถึงเรื่องของคุณด้วย

อ่า...นั่นขอโทษด้วยนะครับ/คะ

นี่ คุณวิม

อย่างเดียว

สัญญากับฉันนะ

ให้จำฉัน

ไว้ด้วย

ถ้าเป็นไปได้ วันละ 1 ครั้ง

ให้คิดถึงฉันนะ...

●●●●●

นั่นอะไรเหรอ

บีบ!

อีกอย่างนึงนะ...

อีกแค่เรื่องเดียวนะ

สิ่งที่ต้องทำให้เสร็จ...

นั่นมันคำประกาศสงครามนะ

จะฆ่าให้ได้เลย

ถ้างั้นก็มีความหมายเดียวแหละ—

เขาต้องการ

จะสะสางกับผม

โปรดติดตามตอนต่อไป