ตอนที่ 51.3

...อาจจะบังคับไปหน่อยไปหน่อยนะ

...นี่ก็เป็นแบบนั้นสินะ

ว่าไปแล้ว

ฉันเองก็สามารถเป็นฝ่ายสั่งให้ขยับได้ด้วยนี่นา

ใช่แล้ว...ก่อนอื่นต้องให้คุ้นชินกับการเคลื่อนไหวที่ถูกเสริมพลังก่อน

ให้เป็นวิถีที่ร่างกายลุกขึ้นได้เองเลย...

【ที่สถิตอยู่ในขาของเจ้า】

!?

!?

!?

!?

เอาล่ะ ขยับสิ

อย่าต้าน

ขยับเดี๋ยวนี้เลย

อืม... เอาล่ะ

ช่วงล่างก็ประสานงานกันได้ดี

ครึ่ง

กิ๊กๆๆๆ

เฮ้ๆ อย่าโมโหสิ

มันแข็งแกร่งกว่าการให้ขยับเองเยอะเลยนะ

ดูสิ

เดี๋ยวจะเร่งความเร็วขึ้นหน่อยนะ

ดีเลย ขยับได้ดีมาก

กำลังได้ที่

ควบคุมลิงมุมได้แล้ว

...เอ๊ะ?

"ควบคุม"?

"นักเชิด"น่ะ เป็นแค่การออกเสียงของคาถาเชิงสัญลักษณ์เท่านั้น

คาถาเชิงสัญลักษณ์

(นักเชิด)

เร่งความเร็ว

การแพร่กระจาย

ทะลุผ่าน

เป็นแค่การติดแท็กให้กับคาถาหลักที่ซับซ้อน แล้วอ่านตัวอักษรที่สลักไว้ในแท็กนั้นเท่านั้น

คาถาหลัก: งดงามดั่งแสงอรุณ...

คาถาหลัก: เสียงเดียวหนึ่งสิบ เสียงสะท้อนเป็นแสนล้าน...

ตัวอักษรนี้เป็นเพียงชื่อที่ตั้งขึ้นตามความสะดวกเท่านั้น เป็นไปตามอำเภอใจทั้งหมด

【ลูกไฟ】 【หอกน้ำแข็ง】

นักเชิด

เยื่อเปลวไฟ

ตามธรรมเนียม จะเลือกคำจากภาษาโบราณที่ไม่ค่อยได้ออกเสียง แต่ก็ไม่ได้มีความหมายที่ลึกซึ้งอะไร

【กระสุนไฟฟ้า

แต่บางครั้ง

คาถาเชิงสัญลักษณ์ก็มีความหมายที่เป็นแก่นสารอยู่ด้วยนะ

การตั้งคาถาหลักด้วยตัวเอง

นี่คือสิ่งที่เพิ่งจะเข้าใจได้เป็นครั้งแรก

หลังจากตั้งแล้ว สิ่งประหลาดก็เกิดขึ้นว่า

คำศัพท์ที่เข้ากันกับเวทมนตร์นั้นอย่างเป็นธรรมชาติจะผุดขึ้นมา

ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว

นี่แหละคือหัวใจสำคัญสินะ

...แต่ว่า การจะทำให้มันทำงานได้

มันยังไม่พอเลย

ประมวลผลสมองให้มากขึ้นหน่อยสิ

แม้แต่

รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ

ก็เริ่มเปล่งแสง

แต่ก็นี่แหละที่คว้าไว้ได้

แบบนี้ไปได้แล้ว

คำสั่งผู้ควบคุม...มอบอำนาจ—สิทธิ์ในร่างกาย

ละครหุ่นเชิด

เปิดม่าน

เอาล่ะ

มาเริ่มกันเลย