ตอนที่ 56.3

● ● ● ● ● ●

เอ๊ะ?

ทำไมมาเดินวนเวียนอยู่รอบๆ คฤหาสน์ฉันล่ะ...?

เหมือนกับว่าใครบางคน

อยากจะตามหาให้เจอเลยนะ

ฉันน่ะ...

อยากเจอเธอเหรอ?

อะไรกัน อะไรกันเนี่ย

แค่เพราะอาจจะสนิทกันได้

...เป็นเพื่อนเหรอ?

อย่างนั้นเหรอ เป็นเพื่อนสินะ

ถึงขนาดนั้นเลย

คาดหวังไว้อีกเหรอ

ฟู่ววว...

● ● ● ● ● ● ●

มันง่ายเกินไปแล้วนะ นั่น...

โอ้!

อยู่ตรงนี้นี่!

ช่างเป็นการพบกันโดยบังเอิญเสียจริง

โถ่...ลำบากใจจริงนะเนี่ย

คุณแม่ก็ร้องไห้แล้วก็ดุอีก

ยังถูกมัดไว้บนเตียงให้เทศนาอีกด้วยนะ

การจะหาทางหนีออกมาก็ลำบากมากเลยล่ะ

ฮ่าๆ...

ขอโทษนะ

โดนดุเหรอ...?

ก็ชินแล้วน่ะ...

●●●●

● ● ● ● ● ●

นี่

?

น่าจะไม่ได้กินข้าวด้วยสิ

มากินด้วยกันเถอะ

เอ๊ะ

มันจะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้นะ

ไม่เป็นไรหรอก อย่าเกรงใจเลย

ไม่สิ มันคง...

ฟู่กัค

นี่ไง อ้าปากแล้วเคี้ยว

งับๆ กินซะ

...อร่อยจังเลยครับ/ค่ะ

โอมิ

อร่อยจัง

ออก

นี่

ไม่กินกะหล่ำปลีดองเหรอ?

ไม่ชอบรสเปรี้ยว

ดูผ่อนคลายจังนะเนี่ย

●●●●

นี่

ทำไมถึงมาช่วยฉันล่ะ?

เพราะว่า...เป็นเพื่อนเหรอ?

ก็...ยังมีวิธีอื่นอีกไม่ใช่เหรอ

ทำไมต้องเสี่ยงชีวิตขนาดนั้นด้วยล่ะ

เอ๊ะ...

เอ่อ...เพราะอะไรเหรอครับ/คะ

● ● ● ● ● ● ●

ไม่ไหวแล้ว ในที่สุดก็...มาผจญภัยด้วยกันได้แล้ว

นี่!

วิม!

วิม!! ชตราอุส!!

ฟูว...ครับ/ค่ะ!

เลิกใช้คำสุภาพได้แล้ว!

หะ... ครับ/คะ?

ไม่ใช่ "ครับ/ค่ะ" แต่เป็น "อืม" ต่างหากล่ะ!!

แล้วก็ไม่ใช่ คุณหนูซะด้วยนะ

เอ๊ะ

ให้เรียกไฮเดมาลีสิ!

คือว่า

เรียกสิ!!

ไฮเดมาลีเหรอ

ตอนนี้เลยนะ!

อืม... ครับ/ค่ะ...

เอ่อ...

ไฮเดมาลีเหรอ?

เธอเนี่ย...

เป็นพระคุณของชีวิตฉันเลยนะ!

ดังนั้น...อย่างนั้น...

พรุ่งนี้จะมาอีกไหม?

แล้วก็

ชีวิตการผจญภัยของทั้งสองคนก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว