อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ ตอนที่ 176

ให้ตั้งใจดู 第176席目を向けるべきは

สิ่งที่ทำให้เกิด "การมอง"

การมองคืออะไร? สัญญาณแห่งแสงที่ไขว่คว้าได้ในสถานการณ์คับขัน อากาเนะได้แสดงให้เห็นใหม่ นั่นก็คือ——!!

ผลงานที่ขัดเกลามา

นั่นคือคำตอบของการ "มอง" ใช่ไหม

ต้นฉบับ: สึเอนางะ ยูคิ ภาพประกอบ: มางะ ทากะ เท็งงะ

มองผิดไป

กำกับเรื่อง: ฮายาชิยะ คิคุฮิโกะ

ผมที่

มังงะของคุณสึเอนางะ ยูคิ และคุณมางะ ทากะ เท็งงะ อ่านได้เฉพาะในจัมป์รายสัปดาห์เท่านั้น! การเชียร์ที่เร่าร้อน ขอฝากด้วยนะครับ!

สิ่งที่ควรให้ความสนใจคือ——

เอ่อ

อาระกาวะ อาคาเนะ

ข้างในนี่มี...

กินข้าวโดยไม่ซื้อกับข้าวเลยตลอด 1 ปี 1 เดือนเนี่ยนะ

นี่มัน...เป็นคนที่จัดการตัวเองได้ดีมากเลยนี่นา

ฟุฮิโร่

ไม่มีชาจะกินได้ยังไงกันล่ะเนี่ย

ไม่มีชาจะกินได้ยังไงล่ะเนี่ย

ข้างหน้าเป็นร้านหงส์

พอเริ่มย่างหงส์ที่บ้านอีกฝั่ง

กลิ่นหอมก็ลอยฟุ้งออกมา

พอได้กลิ่นนั้น

เร็วเข้า ๆ

ก็เลยจะกินหงส์สักหน่อย

เร็วหน่อยสิ

รีบดมเร็วเข้า

คุณข้างหน้าเดี๋ยวร้านจะปิดแล้วนะ

นั่นมันไม่ได้นะ

กับข้าวจะหมดแล้ว!!

—ทำหน้าแบบนั้นเชียวนะ

มองเห็นอยู่แล้วนะ

ตอนที่ได้เป็นผู้แทนแห่งสรรพสิ่งใช่ไหมครับ/คะ?

ตอนที่ถึงสถานที่จัดงาน

สบตากับทุกคนที่อยู่ที่นี่

มุมมองที่ขยายออก

ความรู้สึกที่ได้จากโชว์ของพี่ชายเมื่อเช้า

สิ่งนั้น...

ขยายให้กว้างยิ่งขึ้นไปอีก

เรื่องราวข่าวสารล่าสุดไปที่ช่องทางทางการในทันที! ข่าวสารล่าสุดของอาคาเนะ บานาชิ ไปที่ X (ทวิตเตอร์) อย่างเป็นทางการ!! @akanebanashi! กดโปรโมทเดี๋ยวนี้เลย!!

จนกระทั่งฉันเองก็สามารถรับรู้ได้เลย!!

ความคลาดเคลื่อนระหว่างภาพลักษณ์กับการเคลื่อนไหว

มองลงมาจากมุมสูง

ความคลาดเคลื่อนระหว่างสิ่งที่ฉันอยากนำเสนอ กับสิ่งที่ลูกค้ากำลังมองอยู่

ทำให้ทุกอย่างเข้ากันได้ทั้งหมด

ทั้งหมดนั่นคือ——

ลึกลงไปกว่านั้น ดอกไม้ เพื่อเชื้อเชิญสู่เรื่องเล่า

สติกเกอร์ทางการของอาคาเนะ บานาชิ วางจำหน่ายแล้ว *ค้นหาใน LINE STORE ได้เลยตอนนี้!!

ใน "ฮานะคากามิ" (กระจกดอกไม้) ซึ่งบันทึกไว้โดย โยะอามิ ผู้เป็นปรมาจารย์แห่งโน

——"การมอง" นั้นคือ

แม้จะอยู่บนเวที

เคล็ดวิชาแห่งการมองจากมุมสูง

ดวงตาที่จ้องมองตัวตนของตัวเองที่อยู่บนเวที

การมองที่แยกออกไป

ร็อกคุโงะก็คือศิลปะแห่งจินตนาการ

กระตุ้นจินตนาการของผู้ชมและดึงเข้าไปในเรื่องเล่า

เมื่อศิลปะถูกขัดเกลาอย่างประณีต

ความหนาแน่นของข้อมูลที่ถ่ายทอดเพิ่มขึ้น

รางวัลซุยอุน

โลกที่เล่าก็จะเพิ่มความลึกซึ้งยิ่งขึ้น

——ครบ 30 วันแล้วสินะครับ/คะ

ขออภัยด้วยครับ/ค่ะ

อาคาเนะ บานาชิ

คุณคนไหนเหรอครับ/คะ?

อ่า

ร้านหงส์ตรงโน้นน่ะครับ/ค่ะ

ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับ/คะ

ขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่งครับ/ค่ะ

เอ๊ะ

มาขอเช็คบิลครับ/ค่ะ

บิล...เหรอ?

มันไม่ผิดเหรอ?

ที่ร้านฉันนี่นะ ไม่เคยคิดจะเอาอะไรอย่างหงส์เลยนะ

เปล่าครับ/ค่ะ

มันไม่ผิดแน่ ๆ เลยนะครับ/คะ

รบกวนดูที่รายการสั่งซื้อหน่อยสิครับ/คะ

1,50 เยน

...ค่าดมหงส์เหรอ?

ว่าไงครับ

กลิ่นที่กำลังดมอยู่นี่น่ะ

พวกเรากำลังย่างมันอยู่นะครับ

แล้วคุณนี่กำลังดมกลิ่นอยู่ใช่ไหมครับ?

—ก็เลยให้มาเก็บค่าดม

จากคุณอาจารย์

แปลกใจนะเนี่ย

ว่าจะถูกเก็บค่าดมซะอย่างนั้น

...แล้วของที่ดมเข้าไปก็ทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ

โอ๊ย!

เหรียญทองแดง 1,50 เยนดีกว่า

เอามาทางนี้หน่อย

—จริงด้วย มี 1,50 เยน

ขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่งครับ/ค่ะ

ไม่ใช่แค่รับไปเฉย ๆ นะ!

เอาหูออกมา

เอ๊ะ?

1,50 เยน มีเสียงแบบนี้นี่นา

จ่ายด้วยเสียงก็พอแล้วมั้ง

เพราะเป็นค่าดมไงครับ

อาคาเนะ บานาชิ

จดหมายรักจากคุณยูคิ เซนเซย์ และคุณทาคามะ เซนเซย์ผู้เก่งกาจ! ถึงแฟนสาว (FL) เต็มไปหมดนี่สิ! ส่งจดหมายถึงคุณยูคิ เซนเซย์กับคุณทาคามะ เซนเซย์เลย! ที่อยู่ ↓ เท1018050 กองบรรณาธิการจัมป์รายสัปดาห์ ชูเอย์ฉะ 10

...บุฟ

หิฮิ

อาฮะ

งึกฟุ

ฮะ!

ปุคุ!

ฮะฮะ!

คุคุ

ชิชิชิ

คุคุ

อิฮิฮิ

ฮะฮะ